Marcos 6

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bala ŋayi Djesuny marrtjinan ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa, yurr ŋayi ŋunhi marrtjinany roŋiyinany balan nhanukiyingala wäŋalil, ga walalnydja malthunamirrnydja mala nhanŋu malthurryi.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ga wiripuŋuynha Nhinanhamirriy waluy, ŋayiny gan ŋunhi Djesuynydja marŋgikuŋala dhäwun lakaraŋal yolŋu'-yulŋuwnha ŋunhilin ŋunhi Djuw malawal buku-ḻuŋ'maranhamirriŋura buṉbuŋur. Ga dharrwaynha gan ŋunhi yolŋuynydja walal ŋäkulnydja ṉirr'yurra dhäwuny nhanukuŋ, bala walal gan ŋunhi dhä-birrka'yunminan, “Way, wanhal ŋayi gan dhuwal marŋgithinany? Wanhaŋur ŋayi gan dhuwal balanyayiny mala guyaŋanhawuy märraŋal, djämaw ŋayaŋu-ganyim'thunamirriwnydja romgu?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Dhuwandja dhuwal ŋunhi bala'-dhuḻ'yunamirr warray, Meriw waku'mirriŋu. Ga wäwa'mirriŋuny mala nhanŋu ŋunhi Djayim ga Djawutjip ga Djudatj ga Djäyman, ga yapa'mirriŋuny mala nhanŋu ŋuli ga dhiyal muka nhina limurruŋgala wäŋaŋur ŋaraka.” Bala gan ŋunhi yolŋuny walal yakan nhanŋu gumurr-ŋamathinany ŋurru-bil'bilyurra walal gan nhanŋu.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yurr ŋayiny Djesuny waŋan bitjarr, “Ŋunhi ŋuli djawarrkmirrnydja yolŋu marrtji wiripuŋulilnydja wäŋalil, ga walalnydja ŋuli ŋunhi ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuyyu yolŋuy mala dhäruk ŋanya märram muka ga märr-ŋal'yun nhanŋu. Yurr ŋunhi nhakun ŋayi ŋuli nhanukiyingalnydja wäŋalil marrtji nhanukiyingalaŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal gurruṯumirriwalnydja mala walalnydja ŋuli ŋunhi yakan ŋanya dhäruk-märraŋ ga märr-ŋal'yurr nhanŋuny bäyŋun.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ga buluny ŋayi gan Djesuy bäyŋun djäma ganydjarrmirrnydja rom ŋunhiliyiny, yänan ŋayi marrtjin waŋga'-waŋganygala yan yolŋuwalnydja walalaŋgal goŋ-ŋal'yurr yurr ḻurrkun'kala yan rerrimirriwala mala yan, bala walalnydja gan yan ḏukthurra.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ga nhäŋalnydja ŋayi gan ŋunhi yolŋunhany walalany ganyim'thurra, bili walalaŋ ŋunhi märr-nhirrpanminyawuynydja bäyŋuthinan.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ga ḻuŋ'maraŋal ŋayi Djesuy ŋunhi 12-nha malthunamirriny walalany nhanŋuwuy ŋayi, bala ŋayi gäna'-ganaŋ'maraŋala walalany marrtjin märrma'-marrmanhan. Bala ŋayi gan ganydjarrnydja gurrupara walalaŋgal yätjkurruwnydja birrimbirrwu dhawaṯmaranharaw.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ga bitjarr ŋayi ŋunhi waŋanany walalaŋgal, “Dharpa yan nhuma dhu märramany gaṉdji'yunminyaraw. Ga yakan walal ŋula nhäny gäŋu dharrwany mirithirrnydja girri', ga ŋula nhä ŋatha ga rrupiya, ga bathi.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Ga dhapathuŋ'nha yan nhirrpulnydja ḻukulila, ga yakan wiripuny gäŋu girri' nhirrpanaraw.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ga ŋuli walal nhuŋu dhu wäthundja gumurr-ŋamathinyawurrnydja nheny yanan nhinin walalaŋgal ŋunhiliyiny wäŋaŋur, ga yan bili ga ganan nhe dhu ŋunhiyi wäŋa.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ga ŋuli nhuŋu walal dhu yakany gumurr-ŋamathirr, bili walal dhu ŋunhi yaka ga djälthirr dhäwuw ŋänharaw, nhumany dhu ganarrthaman yan ŋunhiyiny wäŋa, bala ḏawaṯawayurra munathany' ḻukuŋurnydja nhokiyingal nhe bala marrtjin, märr walalnydja dhu marŋgithirra walalaŋguwuy walal yätjkurruwnydja.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Manymak, marrtjinany walal gan ŋunhi buku-ḻiw'maraŋala wäŋakurrnydja malaŋuwurr waŋanan marrtjin yolŋunhan walalany bilyunarawnha God-Waŋarrwal.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ga dharrwanhan mirithirra walal gan ŋunhi wakinŋunhany birrimbirrnha mala dhawaṯmaraŋal yolŋuwalnydja walalaŋgal. Ga dharrwany rerrimirriny yolŋuny walalany walal gan biḏi'yurr wiyikay', bala walalnydja gan yan ḏukthurra.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ga balanyamirriynydja waluy yolŋu gan buŋgawany nhinan ŋunhiliyiny yäku Geŋ-Yarit. Bala ŋayi ŋuriŋiyi buŋgawaynydja ŋäkula dhäwuny Djesuwalaŋuwuynydja, bili dhäwuny ŋunhi nhanukalaŋuwuy gan ḻatjuwarr'yurra bawalamirrilila wäŋalilnydja. Wiripuynydja gan yolŋuy walal guyaŋan bitjarra, “Dhuwandja Djonnha ŋunhiyin yolŋu ḻiya-ḻupmaranhamirra, buluyi nhakun ŋayi walŋathirr rakunyŋurnydja, ga dhiyaŋiyin mak ŋayi ga dhuwal ganydjarrnydja ŋayatham balanyarawyiny djämaw.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ga wiripuwurrnydja gan waŋanhamin lakaranhamin bitjanminan, “Dhuwandja mak bäy Yilaydjan. Mak wiripun ŋula yolŋu djawarrkmirr baman'ŋuwuynha.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ga ŋunhi ŋayi Yaritthu ŋäkul Djesuwalaŋuwuynydja dhäwu, bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Ŋunhiyiny dhuwal Djonnha yan yolŋu, bili ŋarra barpuru muka ŋanya ŋunhi gupany gulkthun ga dhuwandja ŋayi buluyi walŋathindhi rakunyŋurnydja.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Bala Yaritku waluny bunanan ŋunhi dhawal-guyaŋanhawuynydja, bala ŋayi waŋanan dharrwanhan yolŋunhany walalany gaḏaymarnydja balayiny ŋathalilnydja, balanya mala nhakun ŋunhi ŋurruḏawalaŋu gapman djämamirr mala, ga ŋurruḏawalaŋu miriŋu mala.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 ga ŋunhiliyi gan miyalk yothu burr'yurr, yurr ŋayi ŋunhi Yirutiyaw waku'mirriŋuny. Manymak burr'yurrnydja ŋayi gan ŋunhi yothuny miyalktja latju'kuŋala dhika. Bala walalnydja ŋunhi Yaritthuny ga yolŋu'-yulŋuynydja mala ŋunhiliyiny mirithinan ŋanya buku-wurrparnydja ŋunhiŋuwuyyiny buŋgulpuynydja burr'yunawuy. Bala ŋayi ŋunhi Yarittja waŋanan nhanŋu bitjarra, “Ŋuli nhe ŋarrany dhu ŋäŋ'thun ŋula nhaku nhe djäl, ŋarrany nhuna dhu gurrupanna yan.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ga ŋuli nhe djälnydja ŋarra dhu mala-wulkmaraman ŋunhi warrpam'nha yan nhä malany ŋarra ga ŋayatham, … ŋarra dhu gulkmaraman nhuŋun, ga ŋarrakuwuynha. Nhaku nheny djäl?” bitjarr.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ga ŋayiny ŋunhi yothuny miyalktja waṉḏin ŋathil ga ŋäṉḏi'mirriŋuny nhanŋuwuy ŋayi dhä-birrka'yurr bitjarr, “Nhaku ŋarra ŋanya dhu ŋäŋ'thundja,” bitjarr. Bala ŋayiny ŋunhi ŋäṉḏi'mirriŋuynydja dhäruk gurrupar nhanukal bitjarra, “Waŋiny ŋanya ŋäŋ'thurrnydja Djongalaw muḻkurrwu.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Bala ŋayiny ŋunhi miyalktja yothuny dhunupan waṉḏinany Yaritkala, bala ŋayi bitjarra waŋanany, “Djälnydja ŋarra, nhe dhu muḻkurr gulkthun Djonnha ŋunhi ḻiya-ḻupmaranhamirriny yolŋuny dhiyaŋun bala, bala rulwaŋdhurrnydja ŋanya muḻkurrnydja bilkpilklila banikin'lilnydja, bala nhe dhu gurrupandja ŋarrakala,” bitjarr.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi buŋgaway balanyawuyyiny ŋäkul, bala yan ŋayi mirithinan galŋa-miḏikinany ga ḻiya-ŋarrtjunminan manapar. Yurr yakan ŋayi gan ŋunhi djälthinany ŋayi balaŋ dhawuny' nhanŋuwuy ŋayi bakmaranha nhanukal, bili ŋayi ŋunhi dhawu'-nhirrparnydja ŋanya buthurumaran dharrwawalnha yolŋuwalnydja walalaŋgal.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Bala yan ŋayi ŋunhi buŋgawany dhäruk-gurrupanminan miriŋuwalal yolŋuwal gupawnha gulkthunaraw nhanŋuny Djonguny.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Bala ŋayiny ŋunhi djämamirrnydja yolŋu dhunupan yan marrtjinany dharruŋgulila, ŋunhi wanhal gan Djon nhinan, bala yan ŋayi dhunupan ŋanya gupany gulkthurra. Bala ŋayi ŋunhi muḻkurrnydja märraŋala Djonnhany bilkpilklilnydja banikin' rulwaŋdhurr bala gäŋalnydja ga gurruparnydja ŋurikalyin yothuwala miyalkkala. Ga ŋayiny ŋunhi ŋuriŋiyiny miyalkthuny yothuynydja gurrupar ŋäṉḏi'mirriŋuwala nhanukalaŋuwal.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ga ŋunhi walal Djongal ḻundu'mirriŋuy walal dhäwuny ŋäkul nhanukalaŋuwuy, bala walal yan marrtjinan ga märraŋala walal nhanŋu rumbalnydja bala yan molulila märrkitjkuŋal.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Yo, ga ŋunhi walal Garraywu djuy'yunawuynydja mala roŋiyinany beŋurnydja ŋunhi walal gan marrtjin buku-ḻiw'maraŋal wäŋakurr malaŋuwurr, balany Djesuwalnydja, bala walal dhäwun gan lakaraŋal nhanŋu, ŋunhi nhaltjarr walal gan djäma ga nhä walal gan lakaraŋal marŋgikuŋal yolŋu'-yulŋuny.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal marrtjinany balayiny guwatjmarnydja walalany, ga bäyŋun nhanŋuny Djesuwnydja ga ḻundu'mirriŋuwnydja nhanukalaŋaw walu ŋathawnydja ḻukanharaw. Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan garr'yurra ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Go ŋathil limurr wäŋgam ŋula wanhawal wäŋalil, märr limurr dhu ŋathil ŋula ŋir'yunmirr.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Bala walal dhunupan yan marrtjinan marthaŋayyun buḏapthurra gänaŋulila wäŋalil märr walal dhu ga gäna nhina.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ga walalnydja gan ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja nhäŋala goyurrnha marthaŋaynhan nhälil ŋayi ŋunhi marrtjin buḏapthurr, bala walal yan marŋgithinan ŋunhi nhälil walal gan marrtjin. Bala walal ŋunhi yolŋuny walal dhunupan wäŋgaŋala buku-ḏaw'yurra, ḻiw'yurra ŋurikiyiny guḻunguny Galalipuywuny, ga walalnha ŋunhi ŋurruŋuny bunan ŋunhiliyiny wäŋaŋur.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu dhawaṯthurrnydja ga wapthurrnydja gan marthaŋayŋurnydja, bala ŋayi nhäŋala yolŋunhany walalany walal gan galkurra nhanŋu, yurr dharrwan ŋunhi mirithirra dhika. Ga nhäŋalnydja ŋayi ŋunhi walalany, bala yan ŋayi dhunupan walalaŋ warwuyurra mirithinan, bili walal ŋunhi balanya nhakun bimbi mala djäkamiriwŋur. Bala ŋayi gan dhäwun walalaŋ lakaraŋal.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ga ŋuriŋiyi bili yan waluy yurr milmitjpan, bala walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala waŋanan nhanŋu Djesuwnydja bitjarra, “Way milmitjpan dhuwal wäŋany, ga wäŋany dhuwal ŋayilpi'yinan.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Djuy'yurra walalany dhuwandja yolŋu'-yulŋunhany wäŋalila, märr walal dhu marrtji ga ŋula ŋatha walalaŋguwuy märra'-marram ḻukanharaw muka.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ga ŋayiny Djesuny waŋan bitjarr, “Nhuma walalany dhu maranhu-gurrupan.” Ga walalnydja waŋan dhä-birrka'yurr manapar ŋanya bitjarr, “Nheny ga dhuwal djälthirr, napurr dhu marrtji ga 200-tja ŋaraka rrupiya djalkthun ŋathawnha yan märranharaw, märr napurr dhu dhuwalawurrunhan yolŋunhan walalany maranhu-gurrupan?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ga ŋayiny Djesuynydja waŋan walalany bitjarr, “Gatjuy ŋathil walal maḻŋ'maraŋ nhämunha' ga dhikayi nhumany ŋatha ŋula ŋayatham.” Bala walal marrtjinan ga maḻŋ'maraŋalnydja walal bala lakaraŋala nhanukal bitjarra, “Goŋ-waŋgany dhuwal dämbany yurr yumurrku', ga guyany märrma'.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Gatjuy yolŋunhany walalany waŋin walal dhu nhinan malaŋur malaŋur.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Bala marrtjin ŋunhi yolŋu'-yulŋuny nhinanan malaŋur, malaŋur, malaŋur. Wiripu malaŋur nhinan 100 yolŋu'-yulŋu, ga wiripuny ga 50 bitjarr.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Bala ŋayi Djesuynydja märraŋala ŋunhi goŋ-waŋganydja dämba mala yumurrkuny ga guyany maṉḏany, bala ŋayi buku-garrwarthinan djiwarr'lila, bala buku-wurrpara God-Waŋarrnhan ŋurikiyin ŋathawnha. Bala ŋayi bak-bakmaraŋala ŋunhi ŋathany mala dämbany bala gurrupara malthunamirriwal mala nhanukalaŋuwal, ga walalnydja märraŋal bala marrtjin yolŋunhan walalany gurrupar. Ga bitjarryi bili ŋayi guyany märraŋal ga gandarr-wulkmaraŋal bala marrtjin gurrupara yolŋu'-yulŋuwala mala.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ga bukmakthun marrtjin ŋunhi yolŋuynydja walal ḻukanany ŋathany, ga yan bili-i-i ga gana'yin yan walal bukmak.
42 Todos comeram à vontade,
43 Bala walalnydja marrtjin ŋunhi ḻundu'mirriŋuynydja mala nhanukal Djesuwalnydja wapmaraŋala bäythinyawuynydja ŋatha mala ga guyany. Ga ŋuriŋiyiny ŋunhi bäythinyawuyyuny ŋathay bathiny mala dhaŋaŋguŋal 12-nha.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ga dharrwan ŋunhi mirithirra yolŋuny walal ḏirramuwurrnydja 5,000-nha malany bukmaktja.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ga dhurrwaraŋur beŋuryiny bala ŋayi Djesuynydja waŋanan ŋunhi malthunamirrinhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Gatjuy nhumany marrtjin marthaŋayyun ŋunha gali'lila Bithdjaydalila,” bitjarr. Bala walalnydja dhunupan yan marrtjinan, ga ŋayipiny Djesuny ŋurr'yurra ŋunhiliyin banydjin, djuy'yurra ŋayi gan yolŋunhan walalany roŋanmaraŋala wäŋalila.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ga dhurrwaraŋur beŋuryiny, bala ŋayi marrtjinan balan bukumirrilila wäŋalila, märr ŋayi dhu ga bukumirriyam gänan.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ga ŋunhi marrtjin munhawuyinany wäŋany, ga walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu balanyamirriy ŋunhal yan banydji gapuŋur yurr dhulmuŋura, ga ŋayiny Djesuny gan gänan nhinan ŋunhalnydja ḏiltjiŋurnydja.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ga nhäŋal ŋayi walalany Djesuy ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi ŋunhawal yan banydji gapulil ḻiw'yurra walal gan mirithinan dhika, bili yindiynha walalany gan ŋunhi wataynydja gulmaraŋal. Yo manymak, ḻiw'yurrnydja walal gan ŋunhi ga galki djaḏaw'yunaraynha, bala ŋayiny Djesuny walalaŋ bunanan, yurr marrtjinany ŋayi gan ŋunhi gapukurra ŋapakurra. Ga ŋunhi ŋayi marrtjin galkithinany, ga galki balaŋ ŋayi walalany ḻäy-djuḻkmaranhan.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ga ŋunhi walal ḻundu'mirriŋuynydja mala nhanukal nhäŋalnydja ŋanya, ŋayi gan marrtjin räli gapukurrnydja, bala walal guyaŋanany yanbi ŋayi ŋunhi mokuynha, bala walal yatjunminan, bili walal ŋunhi nhäŋalnydja ŋanya bukmakthun,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 bala walal barrarinany mirithinan yan. Ga dhunupan ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Way, ŋayaŋu-ḏälthi walal. Ŋarra dhuwal! Yaka walal barrari!” bitjarr.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Bala yan ŋayi wapthurra ŋunhiwiliyin marthaŋaylila walalaŋgala, bala yan dhunupan ŋunhi watany gulyurra galkirrinyaŋurnydja. Ga walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu märr-dhumbal'yurra.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Muḻkurrnydja walalaŋ ŋunhi gungaŋala ga yakan walal ŋunhi yuwalkkunhany dharaŋana mayaliny' ŋurikiwuyyiny ŋunhi ŋathaypuynydja.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Manymak buḏapthurra walal ŋurikiyiny guḻunguny, ga dhawaṯthurrnydja walal wäŋaŋur yäkuŋur Ginitjarathan, bala walal baḻaŋuny ŋurrkaŋala, mata'maraŋalnydja marthaŋaynydja bay'nha.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Ga ŋunhi walal dhawaṯthurrnydja marthaŋayŋurnydja, bala dhunupan walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja ŋunhiliyiny wäŋaŋur nhäŋala Djesunhany dharaŋara,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 bala walal marrtjin gäŋa'-gaŋala rerrimirrinhan mala nhanukal miṉdhalamirrinhan mala.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ga bitjarra bili gan ŋunhi yolŋuynydja walal ŋanya ŋurru-ḻiw'-ḻiwmaraŋala, nhäkurr ŋayi gan marrtjin, walalnydja ŋunhiliyi yolŋuny walal, gäŋal marrtjin wiripuny yolŋuny rerrimirriny ḏukmaranharaw nhanukal. Ga waŋan walal gan ŋanya walal balaŋ ganha ŋunhi rerrimirriynydja yolŋuy walal girrin yan nhanŋu ŋayathanha yurr djinmir' yan. Ga bukmakthu ŋunhi yolthu walal nhanŋu gan girri' nhanukalaŋumirr ŋayathaŋal walalnydja gan yan ḏukthurra.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.