Marcos 6
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs ARIB
1 Bala ŋayi Djesuny marrtjinan ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa, yurr ŋayi ŋunhi marrtjinany roŋiyinany balan nhanukiyingala wäŋalil, ga walalnydja malthunamirrnydja mala nhanŋu malthurryi.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ga wiripuŋuynha Nhinanhamirriy waluy, ŋayiny gan ŋunhi Djesuynydja marŋgikuŋala dhäwun lakaraŋal yolŋu'-yulŋuwnha ŋunhilin ŋunhi Djuw malawal buku-ḻuŋ'maranhamirriŋura buṉbuŋur. Ga dharrwaynha gan ŋunhi yolŋuynydja walal ŋäkulnydja ṉirr'yurra dhäwuny nhanukuŋ, bala walal gan ŋunhi dhä-birrka'yunminan, “Way, wanhal ŋayi gan dhuwal marŋgithinany? Wanhaŋur ŋayi gan dhuwal balanyayiny mala guyaŋanhawuy märraŋal, djämaw ŋayaŋu-ganyim'thunamirriwnydja romgu?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Dhuwandja dhuwal ŋunhi bala'-dhuḻ'yunamirr warray, Meriw waku'mirriŋu. Ga wäwa'mirriŋuny mala nhanŋu ŋunhi Djayim ga Djawutjip ga Djudatj ga Djäyman, ga yapa'mirriŋuny mala nhanŋu ŋuli ga dhiyal muka nhina limurruŋgala wäŋaŋur ŋaraka.” Bala gan ŋunhi yolŋuny walal yakan nhanŋu gumurr-ŋamathinany ŋurru-bil'bilyurra walal gan nhanŋu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yurr ŋayiny Djesuny waŋan bitjarr, “Ŋunhi ŋuli djawarrkmirrnydja yolŋu marrtji wiripuŋulilnydja wäŋalil, ga walalnydja ŋuli ŋunhi ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuyyu yolŋuy mala dhäruk ŋanya märram muka ga märr-ŋal'yun nhanŋu. Yurr ŋunhi nhakun ŋayi ŋuli nhanukiyingalnydja wäŋalil marrtji nhanukiyingalaŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal gurruṯumirriwalnydja mala walalnydja ŋuli ŋunhi yakan ŋanya dhäruk-märraŋ ga märr-ŋal'yurr nhanŋuny bäyŋun.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ga buluny ŋayi gan Djesuy bäyŋun djäma ganydjarrmirrnydja rom ŋunhiliyiny, yänan ŋayi marrtjin waŋga'-waŋganygala yan yolŋuwalnydja walalaŋgal goŋ-ŋal'yurr yurr ḻurrkun'kala yan rerrimirriwala mala yan, bala walalnydja gan yan ḏukthurra.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ga nhäŋalnydja ŋayi gan ŋunhi yolŋunhany walalany ganyim'thurra, bili walalaŋ ŋunhi märr-nhirrpanminyawuynydja bäyŋuthinan.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ga ḻuŋ'maraŋal ŋayi Djesuy ŋunhi 12-nha malthunamirriny walalany nhanŋuwuy ŋayi, bala ŋayi gäna'-ganaŋ'maraŋala walalany marrtjin märrma'-marrmanhan. Bala ŋayi gan ganydjarrnydja gurrupara walalaŋgal yätjkurruwnydja birrimbirrwu dhawaṯmaranharaw.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ga bitjarr ŋayi ŋunhi waŋanany walalaŋgal, “Dharpa yan nhuma dhu märramany gaṉdji'yunminyaraw. Ga yakan walal ŋula nhäny gäŋu dharrwany mirithirrnydja girri', ga ŋula nhä ŋatha ga rrupiya, ga bathi.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ga dhapathuŋ'nha yan nhirrpulnydja ḻukulila, ga yakan wiripuny gäŋu girri' nhirrpanaraw.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ga ŋuli walal nhuŋu dhu wäthundja gumurr-ŋamathinyawurrnydja nheny yanan nhinin walalaŋgal ŋunhiliyiny wäŋaŋur, ga yan bili ga ganan nhe dhu ŋunhiyi wäŋa.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ga ŋuli nhuŋu walal dhu yakany gumurr-ŋamathirr, bili walal dhu ŋunhi yaka ga djälthirr dhäwuw ŋänharaw, nhumany dhu ganarrthaman yan ŋunhiyiny wäŋa, bala ḏawaṯawayurra munathany' ḻukuŋurnydja nhokiyingal nhe bala marrtjin, märr walalnydja dhu marŋgithirra walalaŋguwuy walal yätjkurruwnydja.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Manymak, marrtjinany walal gan ŋunhi buku-ḻiw'maraŋala wäŋakurrnydja malaŋuwurr waŋanan marrtjin yolŋunhan walalany bilyunarawnha God-Waŋarrwal.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ga dharrwanhan mirithirra walal gan ŋunhi wakinŋunhany birrimbirrnha mala dhawaṯmaraŋal yolŋuwalnydja walalaŋgal. Ga dharrwany rerrimirriny yolŋuny walalany walal gan biḏi'yurr wiyikay', bala walalnydja gan yan ḏukthurra.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ga balanyamirriynydja waluy yolŋu gan buŋgawany nhinan ŋunhiliyiny yäku Geŋ-Yarit. Bala ŋayi ŋuriŋiyi buŋgawaynydja ŋäkula dhäwuny Djesuwalaŋuwuynydja, bili dhäwuny ŋunhi nhanukalaŋuwuy gan ḻatjuwarr'yurra bawalamirrilila wäŋalilnydja. Wiripuynydja gan yolŋuy walal guyaŋan bitjarra, “Dhuwandja Djonnha ŋunhiyin yolŋu ḻiya-ḻupmaranhamirra, buluyi nhakun ŋayi walŋathirr rakunyŋurnydja, ga dhiyaŋiyin mak ŋayi ga dhuwal ganydjarrnydja ŋayatham balanyarawyiny djämaw.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ga wiripuwurrnydja gan waŋanhamin lakaranhamin bitjanminan, “Dhuwandja mak bäy Yilaydjan. Mak wiripun ŋula yolŋu djawarrkmirr baman'ŋuwuynha.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ga ŋunhi ŋayi Yaritthu ŋäkul Djesuwalaŋuwuynydja dhäwu, bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Ŋunhiyiny dhuwal Djonnha yan yolŋu, bili ŋarra barpuru muka ŋanya ŋunhi gupany gulkthun ga dhuwandja ŋayi buluyi walŋathindhi rakunyŋurnydja.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Bala Yaritku waluny bunanan ŋunhi dhawal-guyaŋanhawuynydja, bala ŋayi waŋanan dharrwanhan yolŋunhany walalany gaḏaymarnydja balayiny ŋathalilnydja, balanya mala nhakun ŋunhi ŋurruḏawalaŋu gapman djämamirr mala, ga ŋurruḏawalaŋu miriŋu mala.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 ga ŋunhiliyi gan miyalk yothu burr'yurr, yurr ŋayi ŋunhi Yirutiyaw waku'mirriŋuny. Manymak burr'yurrnydja ŋayi gan ŋunhi yothuny miyalktja latju'kuŋala dhika. Bala walalnydja ŋunhi Yaritthuny ga yolŋu'-yulŋuynydja mala ŋunhiliyiny mirithinan ŋanya buku-wurrparnydja ŋunhiŋuwuyyiny buŋgulpuynydja burr'yunawuy. Bala ŋayi ŋunhi Yarittja waŋanan nhanŋu bitjarra, “Ŋuli nhe ŋarrany dhu ŋäŋ'thun ŋula nhaku nhe djäl, ŋarrany nhuna dhu gurrupanna yan.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ga ŋuli nhe djälnydja ŋarra dhu mala-wulkmaraman ŋunhi warrpam'nha yan nhä malany ŋarra ga ŋayatham, … ŋarra dhu gulkmaraman nhuŋun, ga ŋarrakuwuynha. Nhaku nheny djäl?” bitjarr.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ga ŋayiny ŋunhi yothuny miyalktja waṉḏin ŋathil ga ŋäṉḏi'mirriŋuny nhanŋuwuy ŋayi dhä-birrka'yurr bitjarr, “Nhaku ŋarra ŋanya dhu ŋäŋ'thundja,” bitjarr. Bala ŋayiny ŋunhi ŋäṉḏi'mirriŋuynydja dhäruk gurrupar nhanukal bitjarra, “Waŋiny ŋanya ŋäŋ'thurrnydja Djongalaw muḻkurrwu.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Bala ŋayiny ŋunhi miyalktja yothuny dhunupan waṉḏinany Yaritkala, bala ŋayi bitjarra waŋanany, “Djälnydja ŋarra, nhe dhu muḻkurr gulkthun Djonnha ŋunhi ḻiya-ḻupmaranhamirriny yolŋuny dhiyaŋun bala, bala rulwaŋdhurrnydja ŋanya muḻkurrnydja bilkpilklila banikin'lilnydja, bala nhe dhu gurrupandja ŋarrakala,” bitjarr.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi buŋgaway balanyawuyyiny ŋäkul, bala yan ŋayi mirithinan galŋa-miḏikinany ga ḻiya-ŋarrtjunminan manapar. Yurr yakan ŋayi gan ŋunhi djälthinany ŋayi balaŋ dhawuny' nhanŋuwuy ŋayi bakmaranha nhanukal, bili ŋayi ŋunhi dhawu'-nhirrparnydja ŋanya buthurumaran dharrwawalnha yolŋuwalnydja walalaŋgal.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Bala yan ŋayi ŋunhi buŋgawany dhäruk-gurrupanminan miriŋuwalal yolŋuwal gupawnha gulkthunaraw nhanŋuny Djonguny.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Bala ŋayiny ŋunhi djämamirrnydja yolŋu dhunupan yan marrtjinany dharruŋgulila, ŋunhi wanhal gan Djon nhinan, bala yan ŋayi dhunupan ŋanya gupany gulkthurra. Bala ŋayi ŋunhi muḻkurrnydja märraŋala Djonnhany bilkpilklilnydja banikin' rulwaŋdhurr bala gäŋalnydja ga gurruparnydja ŋurikalyin yothuwala miyalkkala. Ga ŋayiny ŋunhi ŋuriŋiyiny miyalkthuny yothuynydja gurrupar ŋäṉḏi'mirriŋuwala nhanukalaŋuwal.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ga ŋunhi walal Djongal ḻundu'mirriŋuy walal dhäwuny ŋäkul nhanukalaŋuwuy, bala walal yan marrtjinan ga märraŋala walal nhanŋu rumbalnydja bala yan molulila märrkitjkuŋal.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yo, ga ŋunhi walal Garraywu djuy'yunawuynydja mala roŋiyinany beŋurnydja ŋunhi walal gan marrtjin buku-ḻiw'maraŋal wäŋakurr malaŋuwurr, balany Djesuwalnydja, bala walal dhäwun gan lakaraŋal nhanŋu, ŋunhi nhaltjarr walal gan djäma ga nhä walal gan lakaraŋal marŋgikuŋal yolŋu'-yulŋuny.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal marrtjinany balayiny guwatjmarnydja walalany, ga bäyŋun nhanŋuny Djesuwnydja ga ḻundu'mirriŋuwnydja nhanukalaŋaw walu ŋathawnydja ḻukanharaw. Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan garr'yurra ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Go ŋathil limurr wäŋgam ŋula wanhawal wäŋalil, märr limurr dhu ŋathil ŋula ŋir'yunmirr.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Bala walal dhunupan yan marrtjinan marthaŋayyun buḏapthurra gänaŋulila wäŋalil märr walal dhu ga gäna nhina.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ga walalnydja gan ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja nhäŋala goyurrnha marthaŋaynhan nhälil ŋayi ŋunhi marrtjin buḏapthurr, bala walal yan marŋgithinan ŋunhi nhälil walal gan marrtjin. Bala walal ŋunhi yolŋuny walal dhunupan wäŋgaŋala buku-ḏaw'yurra, ḻiw'yurra ŋurikiyiny guḻunguny Galalipuywuny, ga walalnha ŋunhi ŋurruŋuny bunan ŋunhiliyiny wäŋaŋur.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu dhawaṯthurrnydja ga wapthurrnydja gan marthaŋayŋurnydja, bala ŋayi nhäŋala yolŋunhany walalany walal gan galkurra nhanŋu, yurr dharrwan ŋunhi mirithirra dhika. Ga nhäŋalnydja ŋayi ŋunhi walalany, bala yan ŋayi dhunupan walalaŋ warwuyurra mirithinan, bili walal ŋunhi balanya nhakun bimbi mala djäkamiriwŋur. Bala ŋayi gan dhäwun walalaŋ lakaraŋal.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ga ŋuriŋiyi bili yan waluy yurr milmitjpan, bala walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala waŋanan nhanŋu Djesuwnydja bitjarra, “Way milmitjpan dhuwal wäŋany, ga wäŋany dhuwal ŋayilpi'yinan.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Djuy'yurra walalany dhuwandja yolŋu'-yulŋunhany wäŋalila, märr walal dhu marrtji ga ŋula ŋatha walalaŋguwuy märra'-marram ḻukanharaw muka.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ga ŋayiny Djesuny waŋan bitjarr, “Nhuma walalany dhu maranhu-gurrupan.” Ga walalnydja waŋan dhä-birrka'yurr manapar ŋanya bitjarr, “Nheny ga dhuwal djälthirr, napurr dhu marrtji ga 200-tja ŋaraka rrupiya djalkthun ŋathawnha yan märranharaw, märr napurr dhu dhuwalawurrunhan yolŋunhan walalany maranhu-gurrupan?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ga ŋayiny Djesuynydja waŋan walalany bitjarr, “Gatjuy ŋathil walal maḻŋ'maraŋ nhämunha' ga dhikayi nhumany ŋatha ŋula ŋayatham.” Bala walal marrtjinan ga maḻŋ'maraŋalnydja walal bala lakaraŋala nhanukal bitjarra, “Goŋ-waŋgany dhuwal dämbany yurr yumurrku', ga guyany märrma'.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Gatjuy yolŋunhany walalany waŋin walal dhu nhinan malaŋur malaŋur.”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Bala marrtjin ŋunhi yolŋu'-yulŋuny nhinanan malaŋur, malaŋur, malaŋur. Wiripu malaŋur nhinan 100 yolŋu'-yulŋu, ga wiripuny ga 50 bitjarr.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Bala ŋayi Djesuynydja märraŋala ŋunhi goŋ-waŋganydja dämba mala yumurrkuny ga guyany maṉḏany, bala ŋayi buku-garrwarthinan djiwarr'lila, bala buku-wurrpara God-Waŋarrnhan ŋurikiyin ŋathawnha. Bala ŋayi bak-bakmaraŋala ŋunhi ŋathany mala dämbany bala gurrupara malthunamirriwal mala nhanukalaŋuwal, ga walalnydja märraŋal bala marrtjin yolŋunhan walalany gurrupar. Ga bitjarryi bili ŋayi guyany märraŋal ga gandarr-wulkmaraŋal bala marrtjin gurrupara yolŋu'-yulŋuwala mala.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ga bukmakthun marrtjin ŋunhi yolŋuynydja walal ḻukanany ŋathany, ga yan bili-i-i ga gana'yin yan walal bukmak.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Bala walalnydja marrtjin ŋunhi ḻundu'mirriŋuynydja mala nhanukal Djesuwalnydja wapmaraŋala bäythinyawuynydja ŋatha mala ga guyany. Ga ŋuriŋiyiny ŋunhi bäythinyawuyyuny ŋathay bathiny mala dhaŋaŋguŋal 12-nha.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ga dharrwan ŋunhi mirithirra yolŋuny walal ḏirramuwurrnydja 5,000-nha malany bukmaktja.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ga dhurrwaraŋur beŋuryiny bala ŋayi Djesuynydja waŋanan ŋunhi malthunamirrinhany mala nhanŋuwuy ŋayi bitjarra, “Gatjuy nhumany marrtjin marthaŋayyun ŋunha gali'lila Bithdjaydalila,” bitjarr. Bala walalnydja dhunupan yan marrtjinan, ga ŋayipiny Djesuny ŋurr'yurra ŋunhiliyin banydjin, djuy'yurra ŋayi gan yolŋunhan walalany roŋanmaraŋala wäŋalila.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ga dhurrwaraŋur beŋuryiny, bala ŋayi marrtjinan balan bukumirrilila wäŋalila, märr ŋayi dhu ga bukumirriyam gänan.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ga ŋunhi marrtjin munhawuyinany wäŋany, ga walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu balanyamirriy ŋunhal yan banydji gapuŋur yurr dhulmuŋura, ga ŋayiny Djesuny gan gänan nhinan ŋunhalnydja ḏiltjiŋurnydja.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ga nhäŋal ŋayi walalany Djesuy ḻundu'mirriŋunhany mala nhanŋuwuy ŋayi ŋunhawal yan banydji gapulil ḻiw'yurra walal gan mirithinan dhika, bili yindiynha walalany gan ŋunhi wataynydja gulmaraŋal. Yo manymak, ḻiw'yurrnydja walal gan ŋunhi ga galki djaḏaw'yunaraynha, bala ŋayiny Djesuny walalaŋ bunanan, yurr marrtjinany ŋayi gan ŋunhi gapukurra ŋapakurra. Ga ŋunhi ŋayi marrtjin galkithinany, ga galki balaŋ ŋayi walalany ḻäy-djuḻkmaranhan.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ga ŋunhi walal ḻundu'mirriŋuynydja mala nhanukal nhäŋalnydja ŋanya, ŋayi gan marrtjin räli gapukurrnydja, bala walal guyaŋanany yanbi ŋayi ŋunhi mokuynha, bala walal yatjunminan, bili walal ŋunhi nhäŋalnydja ŋanya bukmakthun,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 bala walal barrarinany mirithinan yan. Ga dhunupan ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Way, ŋayaŋu-ḏälthi walal. Ŋarra dhuwal! Yaka walal barrari!” bitjarr.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Bala yan ŋayi wapthurra ŋunhiwiliyin marthaŋaylila walalaŋgala, bala yan dhunupan ŋunhi watany gulyurra galkirrinyaŋurnydja. Ga walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu märr-dhumbal'yurra.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Muḻkurrnydja walalaŋ ŋunhi gungaŋala ga yakan walal ŋunhi yuwalkkunhany dharaŋana mayaliny' ŋurikiwuyyiny ŋunhi ŋathaypuynydja.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Manymak buḏapthurra walal ŋurikiyiny guḻunguny, ga dhawaṯthurrnydja walal wäŋaŋur yäkuŋur Ginitjarathan, bala walal baḻaŋuny ŋurrkaŋala, mata'maraŋalnydja marthaŋaynydja bay'nha.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ga ŋunhi walal dhawaṯthurrnydja marthaŋayŋurnydja, bala dhunupan walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja ŋunhiliyiny wäŋaŋur nhäŋala Djesunhany dharaŋara,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 bala walal marrtjin gäŋa'-gaŋala rerrimirrinhan mala nhanukal miṉdhalamirrinhan mala.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ga bitjarra bili gan ŋunhi yolŋuynydja walal ŋanya ŋurru-ḻiw'-ḻiwmaraŋala, nhäkurr ŋayi gan marrtjin, walalnydja ŋunhiliyi yolŋuny walal, gäŋal marrtjin wiripuny yolŋuny rerrimirriny ḏukmaranharaw nhanukal. Ga waŋan walal gan ŋanya walal balaŋ ganha ŋunhi rerrimirriynydja yolŋuy walal girrin yan nhanŋu ŋayathanha yurr djinmir' yan. Ga bukmakthu ŋunhi yolthu walal nhanŋu gan girri' nhanukalaŋumirr ŋayathaŋal walalnydja gan yan ḏukthurra.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.