Lucas 22

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Galkin ŋunhi waluny walalaŋ guyaŋanhamirra yäku Ḻäy-djuḻkmaranhamirra, ŋunhi walal ŋuli ganha ḻukanha ŋatha ḏambamiriw.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ga ŋunhiyi mala ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirr yolŋu walal, ga rom-marŋgikunhamirr mala, ḻarruŋal walal gan dhukarrwun nhaltjan walal dhu ŋayathamany ŋany Djesuny, bala yan buman ŋanya murrkay'kuman. Yurr walal gan ŋunhi gayulnha guyaŋanany ŋayathanharawnydja nhanŋu, bili walal gan ŋunhi barrarinany yolŋuwnha walalaŋ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ga balanyamirriyyin waluy ŋayiny ŋunhi Djaytindja gulŋiyinan nhanukalnydja Djudatj-Gariyatkalnydja, yurr ŋayiny ŋunhi ŋunhiyiny yolŋu beŋuryin malaŋur 12-kala malthunamirriwal nhanukala Djesuwala.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ga dhäŋur beŋuryiny, bala ŋayi ŋunhi Djudatjtja marrtjinan ŋurikiwurruŋgalnha ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriwalnha yolŋuwal walalaŋgal, ga ŋurikiwurruŋgalnha ŋunhi walal ŋurruŋu mala ŋurikiwurruŋdhin ŋunhi walal buku-ŋal'yunamirriw buṉbu djägamirr mala, bala ŋayi waŋanany walalaŋgal bitjarrnha, “Way walal, ŋarrany dhu dhuwal gurrupanna nhumalaŋgalnha goŋlil Djesunhany,” bitjarr.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ga ŋunhi nhakun walal ŋanya ŋäkulnydja dhäruktja balanyawuyyiny waŋanhawuy, bala walal yan mirithinan goŋmirriyinany, ga waŋanany walal ŋunhi bitjarra, “Yo, ŋanapurrnydja nhuna dhu gurrupanna rrupiyan ŋunhiŋuwuyyiny,” bitjarr.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 “Yo, manymaknha dhuwaliyiny,” bitjarr ŋayi Djudatjtja. Bala ŋayi gan yan guyaŋanan dhukarrnha nhaltjan ŋayi dhu ŋunhi gurrupan ŋanya Djesuny walalaŋgal goŋlil ŋurukuwurruŋgalyi, yurr gayulnha ŋayi gan ŋunhi guyaŋanany bitjarryiny, märr walal dhu yolŋu walal yaka marŋgithirr nhanŋu.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Yo. Ŋunhiyi guyaŋanhamirrnydja walu bilin bunanan ŋurikiyiny ḏambamiriwwuny ŋathaw ḻukanharaw. Ŋäthil baman'tja ŋunhi, walal ŋuli nhakun balanyarayyi waluy wutthunna warrakan'nha bimbiny, bala ḻukanhan walal ŋuli balanyamirriyyi waluy Ḻäy-djuḻkmaranhamirriy.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Bala ŋayi Djesuy djuy'yurra Betanhan ga Djonnhan bitjarrnha, “Maṉḏa, nhumany dhu marrtjin ŋäthilmirriyaman ŋathan limurruŋ, märr limurr dhu ḻukan ŋunhiyi ŋathany Ḻäy-djuḻkmaranhamirrnydja rrambaŋin.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ga maṉḏany dhä-birrka'yurr ŋanya bitjarr, “Wanha dhika linyu dhu ŋäthilmirriyam wäŋany, märr limurr dhu ŋathany ḻuka, wanhal wäŋaŋurnydja?” bitjarr.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ga ŋayi Djesuny waŋan bitjarr, “Ŋäku ŋathil maṉḏa ŋamathaŋ. Ŋunhi nhuma dhu marrtji bala Djurutjalamlilnydja, ga nhämany nhuma dhu ŋunhi yolŋunhany ŋayi dhu ga banikin'tja gäma yindi gapumirr ḻambarryu. Bala nhumany dhu ŋunhi yänan malthunna nhanŋu ŋurikiyiny ḏirramuw, ga ŋunhi ŋayi dhu gulŋiyirr ŋula nhäkurrnydja wäŋalil, ga nhumany dhu yan gulŋiyirryi malthundhi nhanŋu.
10 Jesus respondeu:
11 Ga waŋany nhuma dhu ŋunhi ŋurikiny wäŋa-waṯaŋuwnydja yolŋuw bitjanna, ‘Way, bitjarr ŋunha Marŋgikunhamirrnydja waŋan, wanha dhika wäŋany dhaḻakarrnydja ŋanapurruŋ ŋarrakuny ga malthunamirriwnydja mala ŋarrakalaŋaw, napurr dhu ŋathany ḻuka ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirra yäku?’ Ga bitjanna nhuma dhu ŋunhi waŋany.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ga ŋayiny dhu nhumalany ŋunhi ŋuruŋiyiny yolŋuy gäman balan bitjanna garrwarlila yindilila mungurrlilnydja, ga ŋunhiliyin nhumany dhu ŋunhi ŋathany ŋäthilmirriyam djäma limurruŋ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Bala maṉḏa ŋunhi marrtjinan, ga ŋunhalnydja Djurutjalamdja maṉḏa maḻŋ'maraŋalnydja ŋunhiyi bili yan ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋal maṉḏaŋgal. Bala maṉḏa gan djäman ŋäthilmirriyaŋalnha ŋunhiyin ŋatha Ḻäy-djuḻkmaranhamirra.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Yo. Ga ŋunhi nhakun waluny nhanŋu galkithin, Djesuwnydja bala ŋayi nhinan ŋunhiliyin ŋathamirriŋura bala'palaŋur, walalnha rrambaŋin ŋunhiwurrnha ŋunhi djuy'yunawuynha yolŋu walal.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Bala ŋayi waŋanany bitjarrnha walalaŋgal, “Mirithin yan ŋarra dhuwal djälthinany dhiyakuny, ŋunhi ŋarra dhu ḻukany dhuwal Ḻäy-djuḻkmaranhamirrnydja ŋatha mala-manapandja nhumalaŋgal, yurrnha nhakun ŋarra dhu ŋunhi burakirrnydja.
15 e lhes disse:
16 Bili yakan ŋarra dhu ŋunhi buluny ḻuka dhuwaliny ŋatha, ga bäy dhu ŋunhi God-Waŋarrwu rom maḻŋ'thun yuwalkthirr yan.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Bala ŋayi yan wiyikany' märraŋalnha banikin'mirrnydja, ga dhunupan ŋayi ŋunhi buku-gurrparnha God-Waŋarrnhan, ga waŋanany bitjarrnha, “Ŋay', dhuwandja märraŋun bala ḻukin, gurrupanmirra walal marrtji nhumalanhawuynhany nhuma, The Last Supper|src="CN01803B.tif" size="Span" loc="DC" ref="Luk 22.17"
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 bili yuwalknha ŋarra nhumalaŋ ga dhuwandja lakaram, bäyŋun ŋarra dhu ŋunhi buluny ḻuka dhuwaliyiny wiyika borum, ga bäy dhu ŋunhi God-Waŋarrwu rom maḻŋ'thun yuwalkthirr yan.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi Djesuy märraŋal ŋathany muka, bala ŋayi buku-gurrparnha God-Waŋarrnhan, ga bakmaraŋalnydja ŋayi ŋunhi, bala yan gurruparnha marrtjin walalany, ga waŋanany ŋayi bitjarrnha, “Ŋay', dhuwanna ŋarra ŋunhi rumbalnydja ŋunhi ŋarra dhu gurrupanmirra. Ŋarran dhu dhuwal nhumalaŋgalnydja dharapulŋur burakirr. Ma', ḻukin, ga guyaŋiny balayi roŋiyi dhuḏitjthu ŋarrany.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ga dhäŋur ŋathaŋurnydja ŋayi bitjarryi bili yan gurruparyi banikin' wiyika'mirr walalaŋ, ga waŋan ŋayi bitjarr, “Ŋay', dhuwanna ŋarraku maŋguny'. Dhiyaŋuny ga maŋutji-lakaram, ŋunhi ŋarrany dhu gulaŋ-waṉḏirra, nhumalaŋgun dharapul djaw'yun. Ga dhuwanna ŋunhi God-Waŋarrwuny yuṯany gumurrkunhaminyawuy rom, ŋarrakalaŋuwurra maŋgu'-waṉḏinyawurr.”
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Yo. Ga märr-yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga dhuwandja lakaram. Dhiyal nhakun malaŋur limurruŋgal, yolŋu ga waŋganydja nhina, ḻuka ŋayi ga ŋatha ga gapu dhiyal limurruŋgal, yurr ŋayi dhu ŋunhi ḏiltji-bilyuna ŋarrakuny, bala ŋayi dhu goŋ-gurrupandja ŋarrany goŋlilnydja miriŋuwalnha walalaŋgal.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Yuwalk yan dhuwandja, ŋarrany dhu Yolŋuny Gäthu'mirriŋu dhiŋgaman, bili ŋunhi bili yan dhukarrnydja ŋunhi ŋayipi ŋarraku God-Waŋarryu nhirrpar. Yurr yindi nhanŋuny dhu mari dhawaṯthun ŋurikiyiny yolŋuw ŋunhi ŋayi ŋarrany dhu dhayuŋan walalaŋgala goŋlil miriŋuwalnydja.”
22 Pois o
23 Bala walalawuynydja nhakun dhä-birrka'yunminan bitjanminan, “Yol dhika yolŋuny? Yolthu dhu gurrupandja ŋanya?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Yo. Ga dhäŋur beŋuryiny nhanŋuny ŋunhi Djesuwnydja malthunamirr mala gan waŋanhaminan dhä-ŋurrkanhaminan walalanhawuynhany walal, yol nhakun dhu ŋurruŋuyirr.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Bala ŋayi Djesuynydja walalaŋ lakaraŋal bitjarrnha gam', “Ŋunhiwurr dhuwal buŋgawany yolŋu mala dhiyalnydja munatha'ŋurnydja, ŋunhi walal ŋuli ga ganydjarr-gurrupan wiripuwurruny yolŋuny walalany dhärukthu ḏälyu walalaŋgiyingal walal, bala walal ŋuli ŋunhi lakaranhamirrnydja bitjanmirra, ‘Ŋarrany dhuwal guŋga'yunamirr warray ga bulu ŋarra rrupiya-gurrupanamirr ŋarrakalaŋawnydja yolŋuw walalaŋ,’ bitjanmirra.
25 Então Jesus disse:
26 Yurr God-Waŋarrwuny ŋunhi rom gänaŋ'thun warray ga dhipuŋurnydja munatha'wuywalnydja romŋur. Ŋuli nhe ŋunhi yolŋu ŋurruŋuny ŋarrakalaŋawnydja romgu, nheny dhu ga ŋunhi bitjanna nhinany nhakun ŋunhi yuṯan yolŋu, nyilŋ'maranhamirra, yakan nhe dhu ga ŋunhi buŋgawakunhamirrnydja; yanan nhe dhu ga ŋunhi mukthunna djämany guŋga'yundja nhuŋuwuy nhe yolŋunhany walalany, ŋunhiyiny nhakun nhe dhu balanyayiny walalaŋgun djämamirr.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Yo. Djämamirriynydja yolŋuy ŋuli ga ŋunhi gäma ŋatha ŋuriki wiripuŋuw yolŋuw, ŋunhi ŋayi ŋuli ga nhina galkun ŋathaw ḻukanharaw, bili ŋayipiny ŋunhi yolŋu buŋgawany garrwar warray ŋurikalyiny yolŋuwal djämamirriwalnydja. Ga ŋarrapiny dhuwal nhakun djämamirryi dhiyal nhumalaŋguny, yaka dhuwal ŋarra buŋgawa balanyany gumurr-ḏälnydja dhäruk-gurrupanamirr.”
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Yo, nhumany dhuwalawurrnydja galki warray gan nhinan ŋarrakal bitjarr bili yan ŋuliwitjarr ŋarrakalaŋuwurr ŋayaŋu-yätjinyawurr romgurr, ga yaka nhakun nhuma ŋarrany gananna.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Bala ŋarra ga dhuwal buŋgawayaman nhumalany ŋarrakalaŋawnydja yolŋuw walalaŋ nhuma dhu buŋgawayirra walalaŋguny, bitjan yan nhakun ŋarrakal Bäpay nhirrpar ŋarrany ŋurruŋuyaŋal, märr ŋarran dhu ga nhina ŋurruŋuny bukmakkun yan yolŋuw walalaŋ.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Yo, ga rrambaŋin limurr dhu gi ŋunhi nhininy ŋunhalnydja ŋarrakalnydja romŋur. Ga ḻukiny limurr dhu ŋunhi rrambaŋin waŋganyŋura yan ŋathany ga gapuny, ga nhinany nhuma dhu ga ŋunhi ŋunhiliyin nhinanhawuyŋura mala, mala-djarr'yunamirra mala ŋurikiwurruŋgun ŋunhi yolŋuwnha walalaŋ Yitjuralwun bäpurruw 12-kun.” Ga bitjarra ŋayi gan Djesu waŋanany.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Bala ŋayi Djesuny bilyurra ga waŋan Betawnydja bitjarra gam', “Djäyman! Djäyman!” bitjarr. “Djaytindja ga ŋunha djälthirra ŋayi dhu nhunany yan nhakun birrka'yun, ga God-Waŋarrnydja nhanŋu ŋuriki yoraŋal, bala ŋayi nhunany dhu birrka'yunna bitjan nhakun ŋuli marrtji ŋunhi yolŋuy ŋatha-djämamirriy rurr'rurryun dhukun ŋathaŋur malany maŋutjiŋur.
31 Jesus continuou:
32 Yurr ŋarrany nhuŋu gan dhuwal bukumirriyaŋal, Djäyman, märr nheny dhu marrtji bitjan bili yan märr-nhirrpanmirrnydja ŋarrakiyingal, ga yaka ŋula galkirriny ga ganurrnydja ŋarrany. Ga dhäŋur beŋurnydja ŋunhi nhe dhu roŋiyirrnydja ŋarrakal, nheny dhu ga guŋga'yunna ga marrparaŋgum muka gäma walalany ŋunhi nhuŋuwuynydja nhe yukuyuku'mirriŋunhany walalany.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ga ŋayiny Betany buku-ḏuwaṯthurr warray waŋan bitjarr, “Garray, yaka ŋarrany nhuna dhu dhuwal ganan. Ŋarrany dhu galki yan bitjan bili nhokal, ŋunhi ŋula wanhaminy nhe dhu dharruŋguŋurnydja nhä mak dhiŋganhamirriŋurnydja romŋur. Bäyŋun dhu dhuwal ŋarrapiny nhunany ganan.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yurr ŋayi Djesuny waŋan bitjarr, “Beta, yuwalk ŋarra nhuŋu ga dhuwal lakaramany, nhepiny dhu ŋunhi dhumbal'yunna ŋarrakuny buku-ḻurrkun'mirra, yurrnha dhu ŋunhi guḻawurrnydja ŋäthi djaḏaw'maramany.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi Djesuy dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Balanyamirriynydja waluy ŋunhi ŋäthilnydja ŋarra nhumalany djuy'yurr muka lakaranharaw, dhäwuw birrŋ'maranharaw, ga nhumany ŋunhi marrtjinany rrupiyamiriwnha mala ga dhapathuŋ'miriwnha ŋula nhämiriwnha, yakan nhuma ganha gänha bathiny mala girri'mirrnydja. Ga nhän nhuma gan ŋunhi, marryan' nhinanany? Ŋathamiriwnydja ga girri'miriwnydja?” bitjarr.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Bala ŋayipiny Djesuynydja lakaraŋal bitjarrnha, “Dhiyaŋun bala nhuma dhu ga marrtjiny ḏälkurra romgurr. Ŋuli nhuma ga ŋayatham rrupiyany, gäŋun ŋunhiyiny, ga biyakiyi bili märraŋdhi bathi girri'mirrnydja nhuŋuwuy nhe. Ga ŋuli nhuŋu bäyŋuny mandjawak, ga nheny dhu djalim bätjupatjun nhuŋuwuy nhe, bala nhe dhu ŋunhi märraman mandjawaktja.
36 Então Jesus disse:
37 Bili ŋunha ŋunhi djorrayny'tja ga lakaram ŋarranhany bitjanna gam', ‘Walal lakaraŋal ŋanyanhany, be ŋayiny dhuwurr-yätjkurr yolŋu, bala walal bumarnydja ŋanya murrkay'kuŋalnha,’ bitjan ga ŋunhi Djorrayny'tja dhuyuynydja lakaram ŋarranhany, ga galki dhu ŋunhiyiny maḻŋ'thunna, dhawaṯthunna dhu ŋarrakalaŋuwuynydja.”
37 Pois as
38 Ga ŋunhiwurryiny ŋunhi malthunamirrnydja walal waŋan bitjarr, “Garray, dhuwal ŋunhi märrma' maṉḏany mandjawak ŋanapurr ga ŋayatham.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yo. Ga dhäŋur beŋuryiny Djesuynydja ganarrthaŋala ŋunhiyiny Djurutjalamdja wäŋa, bala ŋayi yan marrtjinan dhunupan balan bukulila wäŋalil yäkulil Woliplila, ŋunhiwiliyin wäŋalil ŋunhi ŋayi gan bitjarr bili marrtjin yan balayi. Ga walalnydja nhanŋu ŋunhi malthunamirrnydja mala malthurryi nhanŋu.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ga ŋunhi nhakun walal ŋayathaŋalnydja ŋunhiyiny wäŋa, bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Bira'yun nhuma dhu ga nhinany, ga bukumirriyaman ga, märr nhuma dhu yaka muka galkirriny ŋunhi ŋayi dhu mokuyyuny dharrwunumany nhumalany.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Bala ŋayi Djesuynydja ganarrthaŋala walalany, ga marrtjinany ŋayi ŋunhi märr-gurriri, bala yan bun'kumu-djipthurra, bala bukumirriyaŋala gan.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Waŋanany ŋayi gan ŋunhi bitjarrnha, “Bäpa, ŋarrany djälnha nheny dhu djaw'yunna ŋarrakal märraman dhuwandja ŋunhi galŋa-ŋonuŋdhinyamirrnydja rom. Yurr ŋarrapiny nhuŋuwuy dhu ga yan märrwuny malthun, yaka ŋarrakuwuynydja ŋarra märrwu.” Bitjarr ŋayi gan ŋunhi Djesuynydja bukumirriyaŋal.
42 dizendo:
43 Bala ŋayi ŋunhi God-Waŋarwuny dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu dhunupan maḻŋ'thurra nhanukal, bala yan ŋayi ŋanya marrparaŋguŋalnha, ḏälkuŋalnha manapar ŋanya.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Yo, ŋayaŋuny nhanŋu ŋunhi mirithinan yan dhika galŋa-ŋonuŋdhinany, ga buluny ŋayi gan ŋunhi bukumirriyaŋal ŋayaŋuynha. Bala nhanŋu marrtjin ŋunhi worrny'tja rumbalŋurnydja djuḻ'-djuḻyurrnydja munatha'lilnydja bitjarrnha nhakun maŋgun'.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ga dhawar'yurrnydja ŋayi ŋunhi beŋuryiny bukumirriyanhaŋurnydja, bala ŋayi rur'yurra, balayi ŋayi roŋiyindhi malthunamirriwal mala nhanukalaŋuwal, ga maḻŋ'maraŋalnydja ŋayi ŋunhi walalany yakurrlila, bili ŋuriŋin warwuynha walalany ŋunhi djawar-gurruparnydja.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Bala ŋayi waŋanany walalaŋ bitjarrnha, “Walal, nhaku nhuma ga dhuwal wawuny ŋorra? Biyakun bira'yurra walal nhininy, ga bukumirriyaŋ muka gi yulŋuny, märr nhuma dhu yakan galkirrin ŋunhi ŋayi dhu ŋuruŋiyi mokuyyuny dharrwunumany nhumalany.”
46 E disse:
47 Yo. Djesuynydja gan ŋunhi baḏak yan waŋan walalany, bala walalnydja ŋunhi balanyamirriy bili yan yolŋuny walal dharrwan bunanany, yurr ŋayi ŋunhi Djudatjthu walalany gan ŋurru-warryurrnydja, ŋuriŋiyi yolŋuy ŋunhi ŋayi galkipuynha malthunamirra nhanŋu Djesuw, beŋura ŋunhi 12-ŋura malaŋur. Marrtjinany ŋayi ŋunhi galkithinan yan nhanukal Djesuwalnydja, bala ŋayi yan wälkuŋalnha ŋanya.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ga ŋayi Djesuny waŋan bitjarr, “Djudatj, dhuwandja nhe ŋarrany milkuŋalnha miriŋuwalnha gurrupar muka? … wälkuŋalnydja ŋarrany?”
48 Mas Jesus disse:
49 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruy malthunamirriynydja mala nhanukal, ŋunhi walal gan dhärra'-dharran ŋunhiliyi Djesuwal galki, walal nhäŋalnha ŋunhiwiliyiny ŋanya, bala dharaŋarnha yan ŋunhi walalnydja ŋunhiwurryiny yolŋu walal marrtjin ŋayathanharawnha nhanŋun Djesuwnha. Bala walal waŋanan bitjarra, “Garray, nhaltjanna ŋanapurrnydja dhu dhika walalanhany? … buman dhiyaŋun mandjawakthun?” bitjarr.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ga waŋganydhuny Djesuwal malthunamirriy warryurr mandjawaknha nhanŋuwuy ŋayi, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi djatthurra, gulk-bitjarryi, ŋuriki ŋurruḏawalaŋuw djirrikaymirriw ḏapmaranhawuynha yolŋuny buthuru yan dhunupa'ŋu gulkthurr.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarra, “Yaka biyak ye, ḏaḏawyurra,” bitjarr. Bala yan ŋayi goŋ-djarryurra, ga ŋayathaŋal ŋunhi buthuruny yolŋunhany, bala dhunupan yan ḏukmaraŋala.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Bala ŋayi Djesuny bilyurra, ga waŋan walalaŋ ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriwnha yolŋuw walalaŋ ga ŋurikiwurruŋ ŋunhi walal buku-ŋal'yunamirriw buṉbuw djägamirr mala, ga wiripuwurruŋ ŋaḻapaḻmirriw bitjarrnha gam', “Nhaku nhuma dhuwal marrtjin goŋ-mandjawakmirrnydja mala ga goŋ-birku'mirrnydja ŋarrakuny? Nhä dhika ŋarrany? … rom-bakmaranhamirr yolŋu
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ŋarrany gan ŋunhi bitjarr warray bili walu-ŋupar nhinan ŋunhalnydja ŋunhi buku-ŋal'yunamirriŋurnydja buṉbuŋur; ga nhumany balaŋ ŋunhi marrtjinya ga ŋayathanhan ŋarrany. Yurr dhuwandja nhumalaŋgun walu, ŋayan'tharran nhuma ga dhuwali ŋarraku ŋayathanharawnha, dharrwununharaynha ŋurikalnha ŋunhi buŋgawawal dhuwalaŋuwuywalnha buku-munha'wuywal ganydjarryu.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Dhäŋur beŋuryiny walal ŋanya Djesunhany ŋayathaŋalnha, ga gäŋalnydja ŋanya walal balan ŋurikalnha ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwalnha djirrikaymirriwal wäŋalil, ga ŋayiny gan ŋunhi Betany marrtjin dhuḏikurr, märr-barrku munguyurryi ŋanya marrtjin bala.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ga ŋunhi nhakun ŋayi Beta gulŋiyinany ŋunhiwiliyiny ŋärra'lil, bala ŋayi nhäŋalnydja yolŋunhany walalany, walal marrtjin dhaŋalkuŋalnha gurthan ḻithanmaranhaminyarawnha walalaŋguwuy walal. Bala ŋayiny Betany dhunupan marrtjin, dhutnha nhinan walalaŋgal.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ga ŋayiny waŋganydhuny miyalkthu djämamirriynydja nhäŋala ŋanya Betanhany ŋayi gan nhinanany gurthaŋura, bala yan ŋayi ŋanya gan nhäŋalnydja dharr-bitjarra wiyinnha, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi waŋanany bitjarrnha, “Way, dhuwandja ŋunhi yolŋu Djesuwnha malthunamirr muka?”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ga ŋayiny Betany dhumbal'yurr waŋan bitjarr warray, “Yaka ŋarra dhuwal marŋgi nhanŋu,” bitjarr.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ga dhäŋur beŋuryiny yaka wiyin, bala wiripuŋuynydja muka yolŋuy ŋanya nhäŋal dharaŋaryi yan, bala waŋanan nhanŋu bitjarra, “Way, nheny dhuwal yolŋu nhanŋu Djesuw malthunamirr, muka?”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ga yaka wiyin ga wiripuŋuynydja muka yolŋuy ŋanya nhäŋal, bala ŋayi waŋanany ŋanya Betanhany mirithinan bitjarrnha, “Yuwalk muka ŋayi dhuwal malthunamirrnydja yolŋu nhanŋuwuy yan Djesuw, bili ŋayi dhuwal yolŋuny ŋunhaŋuwuy wäŋa-Galalipuy,” bitjarr.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ga ŋayiny Betany bulu waŋan dhumbal'yurr nhanŋu bitjarr, “Way yolŋu, nhä nhe ga dhuwal lakaramany? Bawa'yunna nhe ga dhuwal!” Ŋunhi ŋayi gan Beta bitjarrnydja waŋan, ga ŋayiny dhunupan guḻawurrnydja ŋäthinan.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Bala ŋayi Djesuny ḏawa'yurra, dharrnha nhäŋal ŋanya Betanhany. Bala ŋayi Betaynydja dhunupan guyaŋanan ŋunhi nhaltjarr ŋayi Garray waŋanan nhanukal ŋäthil bitjarr gam', “Nheny dhu ŋarraku dhuwal dhumbal'yun buku-ḻurrkun'mirr, yurrnha dhu ŋunhi guḻawurrnydja ŋäthi.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Bala ŋayi yan dhunupan Betany dhawaṯthurrnydja, ga ŋäthinany ŋayi ŋunhi murruy'-murruyyurra dhikan.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 — ausente —
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 — ausente —
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ga bulu nhakun walal ŋanya gan Djesuny waŋandhi ŋayaŋu-miḏikumaryi dhärukthu mala walalaŋgiyingal walal.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ga ŋunhi nhakun wäŋany djaḏaw'yurr, bala walalnydja ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriynydja mala ga ŋurru-warryunayŋuynydja yolŋuy walal ga rom-marŋgikunhamirriynydja mala, gäŋalnha Djesunhany, ga nhirrparnydja ŋanya walal ŋunhi gumurrlilnydja ŋurikiwurruŋgala rom-djägamirriwala mala yolŋuwalnydja walalaŋgal.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Bala walal ŋanya gan dhä-birrka'yurra bitjarra, “Ŋuli nhe dhuwal yuwalktja yolŋu ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuynydja, mak lakaraŋun ŋanapurruŋgal biyakun dhawaṯmaraŋun.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ga ŋuli ŋarra dhu ŋunhi nhumalanhany dhä-birrka'yun, ga nhumany dhu ŋunhi bäyŋun ŋarrakuny buku-bakmaram waŋa.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ga dhipuŋurnydja dhurrwaraŋur nhuma dhu nhäman ŋarranhany Yolŋunhany Gäthu'mirriŋuny, ŋarrany dhu ga nhinany ŋurruḏawalaŋun, dhunupa'ŋuŋura gali'ŋurnydja, ŋurikalyin ŋunhi ŋayi God-Waŋarr Ŋutu' Ḏäl.”
69 Mas de agora em diante o
70 Bala walal yan bukmakthun ŋuriŋiwurruyyiny dhä-birrka'yurrnydja ŋanya bitjarrnha, “Yol bili nhe dhuwal yolŋuny? Dhuwal nhe ŋunhi God-Waŋarrwuny Gäthu'mirriŋu?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Bala walal yan yatjunminan bitjarrnha, “Yakan dhu ga buluny ŋula yolthuny ŋanya lakaram, bili dhuwal limurr bukmakthun ŋanya ŋäkulnydja lakaranhaminyawuynha, ŋunhi ŋayi gan yäku lakaraŋal warku'yurr God-Waŋarrnha.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.