Lucas 20
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVI
1 Waŋganymirrnydja waluy ŋayiny gan ŋunhi Djesuny nhinanan ŋunhiliyin buku-ŋal'yunamirriŋura buṉbuŋurnydja, marŋgikuŋalnha ŋayi gan yolŋunhan walalany, ŋunhi God-Waŋarrwun ŋamakurrnha dhäwu. Ga walalnydja ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja yolŋu walal ga rom-marŋgikunhamirrnydja mala, ga ŋurru-warryunayŋuny ŋaḻapaḻmirr mala marrtjinan,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 bala walal gan dhä-birrka'yurra ŋanya Djesunhany bitjarrnha, “Gatjuy mak lakaraŋun napurruŋgal, yolthu nhuna dhuwal waŋanany balanyarawyiny djämaw? Ga yolthu nhuna dhuwal waṉa-nhirrparnydja?”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Bala ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋala balany walalaŋguny bitjarr, “Ŋurruŋuny ŋathil ŋarra dhu nhumalany dhä-birrka'yun. Nhuma ŋathil dhu lakaramany ŋarraku.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Yolthu ŋunhi waṉa-nhirrpar Djonnhany yolŋuny? Ga yolthu ŋanya ŋunhi waŋan ḻiya-ḻupmaranharawnydja yolŋuwnydja walalaŋ? God-Waŋarryu? Ŋany yolthu, yolŋuy walal muka?”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Bala walalnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny mala waŋanhaminan bitjanminan, “Way, nhaltjanna dhika limurrnydja dhu lakaram balany nhanŋuny buku-bakmaramany? Ŋuli limurr dhu ŋunhi bitjandja lakaram, ‘God-Waŋarryu muka ŋunhi ŋanyanhany waṉa-nhirrpar Djonnhany,’ bitjandja, bala ŋayiny dhu ŋunhi waŋa limurruny bitjanna, ‘Nhakun nhuma ŋunhi yakany märr-yuwalkthinya nhanŋuny Djonguny dhärukku?’ Bitjanna ŋayi dhu.
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ga ŋuli limurr dhu lakaram nhanukal bitjan, ‘Yolŋu'-yulŋuwuŋ yan ŋayi ŋunhi waṉa-nhirrpanawuynydja ŋurikiyiny djämaw,’ bitjandja, ga walalnydja dhu ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal maḏakarritjthirrnydja limurruŋgun, bala walal dhu ga buman limurruny guṉḏaynha rakunyguman yan. Bili walalnydja ga ŋunha märr-yuwalkthirr nhanŋu ŋayiny ŋunha Djondja yolŋu God-Waŋarrwun djawarrkmirr.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Bala walal waŋanan Djesuwnydja bitjarrnha, “Yaka dhuwal napurrnydja marŋgi yolthu ŋanya ŋunhi Djonnhany nhirrpar ŋurikiyiny djämaw.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal walalaŋguny bitjarrnha, “Nhumany ŋunhi yaka warray lakaranha ŋarrakuny ŋunhiyiny, yolthu ŋanya ŋunhi Djonnhany nhirrpar, ga ŋarrany dhu yakayi yänayiny nhumalaŋguny lakaram, yolthu dhuwal ŋarranhany djämaw nhirrpar.” Ga bitjarrnha ŋayi gan Djesu waŋanany walalaŋguny balany.
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi nhakun Djesuy bulu lakaraŋal dhäwu mayali'kurr ŋurikiwurruŋgalyiny yolŋuwal walalaŋgal, ga dhuwal ŋayi ŋunhi dhäwuny' lakaraŋal gam', “Ŋunhiliyi yolŋu gan nhina wäŋa-waṯaŋu, ga ŋayiny ŋunhiyiny yolŋu djälthin wäŋa-waṯaŋuny ŋayi dhu ga ŋuthanmaram ŋamakurr mala borum. Bala ŋayi lämu-nhirrpara ŋunhiwiliyiny wäŋalil borumnha mala dharpan. Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi djarr'yurra yolŋunhany walalany ŋurukiyin djägawnha, djägamirriyaŋala walalany, märr ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny marrtjin wiripuŋulila wäŋalil, yurr märr wiyinnha ŋayi dhu ŋunhi marrtjiny. Bala ŋayi waŋanany djägamirriwalnydja walalaŋgal bitjarrnha, ‘Dhiyakuny nhuma dhu ga djäga ŋamatham yan ŋarrakalaŋaw, ga ŋunhi ŋayi dhu balwurthirrnydja borumdja, ga nhumany dhu ŋunhi mala-wulkmaraman ŋarrakuny gänaŋulila,’ bitjarr. Bala ŋayi marrtjinan ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny yolŋu wiripuŋulila wäŋalil.”
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 “Yo. Nhinanany ŋayi gan ŋunhiyi wäŋa-waṯaŋuny yolŋu, yan bili ga walu marrtjin galkithin borumgun ŋuriki borumdhinyarawnha, bala ŋayi wäthurra waŋganygun yolŋuw djämamirriwnha, bala ŋayi waŋanany nhanŋu bitjarrnha, ‘Gatjuy nheny dhu marrtjin balan ŋarrakalnha wäŋalil, ga beŋuryi nhe dhu märram ŋunhiyi borum ŋarraku, ga gämany nhe dhu rälin ŋarraku.’ Bala ŋayi yan dhunupan marrtjinan ŋunhiyiny djämamirrnydja yolŋu.”
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 “Ga bitjarryi bili ŋayi wiripuŋunhany muka djämamirriny yolŋuny djuy'yurr. Bala walalnydja ŋanya ŋuruŋiwurruyyi bili yan bitjarryi bili bumaryi yätjkurruyaŋal. Bala walal ŋunhi djuy'yurrnydja ŋanya balanyayi bili yan goŋ-waŋarayi yan.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Ga bulu nhakun ŋayi djuy'yurr wiripuŋunhany muka djämamirriny, ga walalnydja ŋanya bitjarryi bili bumaryi, galki balaŋ ŋayi dhiŋganhan, ga ŋurrkaŋalnydja walal ŋanya ŋunhi balan dhawaṯmaraŋalnha warraŋullila.”
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 “Bala ŋuriŋiyi wäŋa-waṯaŋuynydja yolŋuy guyaŋanany bitjarrnha, ‘Nhaltjan dhika ŋarra dhu yulŋuny? Manymak, ŋarrany dhu dhuwal djuy'yun dhuwanna ŋarrakuwuynha ŋarra marrkapmirrinhan gäthunhan, märr walal dhu ga nhanŋun märr-ŋal'yundja.’ Bala yan ŋayi djuy'yurra ŋunhiyin nhanŋuwuynha ŋayi gäthu'mirriŋuny.
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ga ŋunhi walal nhäŋalnydja ŋanya ŋuriŋiwurruyyiny borum-djägamirriynydja yolŋuy walal, bala walal waŋanhaminany bitjanminan, ‘Way, dhuwandja ŋunhi yolŋu ŋunhiyin muka? … nhanŋun ga gäthu'mirriŋu marrtji räli, ŋunhiyin ŋunhi ŋayi dhu yalalaŋumirriynydja märram dhuwandja wäŋa ga ŋula nhä malany, dhäŋur beŋurnydja ŋunhi nhanŋu dhu bäpa'mirriŋuny dhiŋgaman. Go, limurrnydja ŋanya dhu buman murrkay'kuman, märr dhu dhuwandja wäŋa limurruŋguwuy yan.’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Bala walal yan ŋunhiyiny gäthu'mirriŋunhany nhanŋu yolŋunhany ŋayathaŋalnha, bala walal ŋanya ŋunhi ŋurrkaŋalnydja balan yänan dhawaṯmaraŋalnha warraŋullila, ga bumarnydja walal ŋanya ŋunhi dhiŋganhamaraŋalnha yan.” Bitjarr ŋayi gan Djesuy dhäwuny' lakaraŋal mayali'kurrnydja.
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Bitjanna ŋayi dhu ŋunhi gam'. Marrtjiny ŋayi dhu ŋunhi, ga dhunupan ŋayi dhu buman ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany djägamiriwnhany mala, bala ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋa gurrupan wiripuwurruŋgalnha yolŋuwal walalaŋgal djägalil.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Bala ŋayi Djesuynydja nhäŋalnha walalany, ga waŋanany ŋayi bitjarra, “Nhä ŋunha mayaliny' ŋunhi ga ŋuruŋ djorrayny'tja lakaram bitjandja gam',
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 “Ga ŋarrany dhuwal balanyayi nhakun ŋunhiyi guṉḏa. Ŋuli ŋayi dhu ŋula yol yolŋu ḏaŋgalkthundja beŋuryiny guṉḏaŋur, ŋanyanhany dhu buḻ'waŋmaraman muṉguykuman ŋuriŋiyiny guṉḏay, ga ŋuli dhu ŋunhiyi guṉḏa yupthundja ŋula yolkalnydja yolŋuwal, ga ŋanyanhany muka dhu dhurrparam ŋuriŋiyiny guṉḏay.” Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja mayali'wurrnydja, yurr ŋurikiwurruŋ ŋunhi yolŋuw walalaŋ dhäwuny' märr-yuwalkthinyamiriwwu mala, nhaltjanna walalany ŋayi dhu ŋunhi walŋany dhä-gir'yun yalalaŋumirriynydja waluy ŋuriŋiny ŋunhi mala-djarr'yunamirriynydja.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Ga ŋuriŋiwurruyyiny ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriynydja yolŋuy walal ga ŋunhi rom marŋgikunhamirriynydja mala dharaŋarnha ŋunhiyi mayaliny', ŋunhi ŋayi gan Djesuy lakaraŋal walalany, bala yan walal dhunupan guyaŋanan ŋayathanharawnha nhanŋu Djesuwnydja. Yurr yaka walal ŋanya yänayiny ŋula ŋayathanha, bili walal gan barrarin ŋurikiwurruŋ yolŋuw walalaŋ;
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 — ausente —
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Bala walalnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwnydja mil'ŋuny mala marrtjinan malthurra Djesuwnha. Ga waŋanany walal ŋunhi nhanŋu Djesuwnydja bitjarrnha, “Way Garray, napurrnydja dhuwal marŋgi nhuŋu, ŋunhi nheny ŋuli ga dhunupan yan waŋa dhäruk. Yaka nhe ŋuli gi djambi nhunapinya nhe dhäruk, ga wiripu wiripu lakaram yolŋuw walalaŋ. Yuwalk muka nhe ŋuli ga ŋunhi dhunupany lakaram God-Waŋarrwuny rom, marŋgikumany ŋuli ga yolŋu'-yulŋunhany.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Go mak napurruŋgalnydja lakaraŋun. Nhä dhuwal dhunupa limurruŋ ŋunhi limurr dhu rrupiyany gurrupan ŋurikiyiny ŋurruŋuwnydja buŋgawaw yäkuw Djetjawnydja? Nhaltjan limurr dhu yulŋuny?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Yurr ŋayipiny Djesuny marŋgithin walalaŋ ŋäthil yan, ŋunhi nhaltjarr walal gan ŋanya mayali'-gäŋal dhä-birrka'yurr, bala ŋayiny Djesuny waŋanan bitjarra,
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Go gurrupulnha walal ŋarrakalnha dhuwali rrupiyany ŋarakany, ŋarra mak nhäma.” Bala walal gäŋalnha, bala gurruparnha walal nhanukal goŋlila.
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Ga ŋayiny Djesuny walalaŋ bitjarra waŋan, “Yo nhumany dhu gurrupanna roŋanmaraman ŋurikiyiny ŋunhi ŋurruŋuwnydja buŋgawaw ŋunhi nhä malany nhanŋuny, ga biyakiyi bili roŋanmaraŋdhi gurrupul nhanŋuny God-Waŋarrwuny ŋunhi ŋula nhä malany.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Bala walal ŋuriŋiwurruyyiny mayali'-gänhamirriynydja yolŋuy walal ŋäkulnydja ŋanya Djesunhany dhäruktja ṉirr'yurra, bala walal ŋanya ŋunhi yakan ŋunhiŋuwuyyi dhärukpuynydja ŋayathanha yolŋuwalnydja walalaŋgal gumurrŋur. Bala walal gan mukthurra nhinanany, yakan walal ganha buluny ŋanya dhä-birrka'yuna.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Ga dhäŋur beŋuryiny wiripuwurrnha ŋurruḏawalaŋu yolŋu walal dhä-birrka'yunaraw marrtjin nhanŋu Djesuw, yurr yolŋuny walal ŋunhi Djatutjin.* Ga dhiyaŋuwurruyyiny yolŋuy walal ŋuli ganha ŋunhi guyaŋanha bitjana, yanbi dhu yolŋu walal bäyŋu walŋathi dhäŋur beŋurnydja ŋunhi dhu rumbal walalaŋ dhiŋguŋ. Bala walal dhuwalawurryiny marrtjinan bala Djesuwala ga waŋan ŋanya bitjarra,
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 “Way Garray, ŋunhi Mawtjitjthuny rom rulwaŋdhurr bitjarr warray, ‘Ŋunhi dhu ḏirramuny dhiŋgam yothumiriwnydja, nhakun bäyŋun nhanŋu ŋula walkurnydja, bala nhanukala dhu yukuyuku'mirriŋuynha märram nhanŋu ŋunhi miyalknhany, märr ŋayin dhu ŋuriŋiyi miyalkthu yothuny gäma ŋuriki bili yan dhiŋganhawuywuny ḏirramuw.’
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Ga nhämirr ŋunhi dhuwandja gam'? Waŋganymirrnydja ḏirramuwurrnha gan nhinan wäwa'manydjiwurra goŋ-waŋgany ga märrma' bäythinyawuy, ga ŋayi ŋuriŋiyi maḻamarryuny wäwa'mirriŋuynydja märraŋala miyalknhan. Ga nhinanan maṉḏa gan, bala dhiŋgaŋala ŋayi ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋurruḏawalaŋuny yothumiriw yan.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Bala beŋuryiny malpuraynha yukuyuku'mirriŋuynha nhanukal märraŋal ŋunhiyi miyalknhany, ga nhinan maṉḏa gan märr-gurriri, bala ŋayiny muka bitjarryi bili dhiŋgaŋalyi yothumiriw yan malpurany.
30 O segundo
31 Ga bitjarryi bili märr-gandarrpuyyuny märraŋal ŋunhiyi bili miyalknha, ga yothumiriwyi yan ŋayi dhiŋgaŋal bitjarryi bili. Ga bitjarr bili yan walal gan bukmakthu ŋuriŋiwurruyyi ḏirramuwurruy märraŋalnydja ŋunhiyi miyalknhany, ga dhiŋga'-dhiŋgaŋal walal djamarrkuḻi'miriw yan, bukmakthin walal yan.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Ga yalalaŋumirriynha dhuḏi-yapalan ŋayiny dhiŋgaŋal miyalktja.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Ma' lakaraŋun napurruŋgal. Ŋunhi dhu yolŋu walal walŋathirr dhiŋganhaŋurnydja, bala yolkun ŋayi dhu ŋunhiyi miyalktja? … bili ŋayi gan ŋunhi nhinanany beŋur bili wäwa'mirriŋuwalaŋaŋur ga yan bili ga yukuyuku'mirriŋuwal walalaŋgal wapthun.” Ga bitjarrnha walal gan ŋunhi dhä-birrka'yurr ŋanya Djesunhany, yan walal gan nhakun ŋanya mayali'-gäŋal.
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Bala ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋala walalaŋguny bitjarrnha, “Dhiyal ŋuli ga munatha'ŋur ŋunhiyiny miyalkkurruwurr ga ḏirramuwurr bitjandhiny märranhamirr.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 — ausente —
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 — ausente —
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 “Yo. Nhumany ŋuli ga ŋunhi lakaram dhiŋganhawuynhany yolŋuny walalany, yanbi walalnydja ŋuli ŋunhi gupaḏalnha dhiŋgam. Yuwalk ŋayi dhu ga ŋunhi yolŋuny nhina walŋany, dhäŋur beŋurnydja ŋunhi nhanŋu dhu rumbalnydja dhiŋguŋ. Mawtjitjthuny gan ŋunhi lakaraŋal dhunupa dhäwu, balanyamirriynydja ŋunhi ŋayi gurthan ŋäṉarrnha nhäŋal ŋunhiwiliyi dharpalil marralil; ŋayiny yäku-lakaraŋala God-Waŋarrnhany bitjarra gam', ‘Nheny dhuwal God-Waŋarr Yipurayimgu* ga Yitjakku* ga Djaykupku.’
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Bitjarra ŋayi gan Mawtjitjthu God-Waŋarrnhany waŋan, yurr ŋunhiyi yolŋu walal ŋäthil muka yan dhiŋga'-dhiŋgaŋal. Yurr ŋuriŋiwurruyyi ga lakaram limurruŋgun, bili ŋunhiwurryiny baman'ŋuwuynydja yolŋu walal walŋamirra, bäyŋun rakuny, bili God-Waŋarrnydja ŋunhi Waŋarr walŋamirriw yolŋuw walalaŋ, yaka dhiŋganhawuywu. Nhumany ŋuli ga ŋunhi guyaŋa yanbi ŋunhi baman'puynydja yolŋu walal rakunynha, yurr walal ga bukmak nhinanany birrimbirrnydja walŋa yan.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 — ausente —
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 — ausente —
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Yo, ŋunhiliyi buṉbuŋur buku-ŋal'yunamirriŋur ŋayi gan Djesuy lakaraŋala marŋgikuŋala yolŋunhan walalany, bala ŋayi dhä-birrka'yurrnydja walalany bitjarra, “Nhaku walal ŋuli ga ŋunhi lakaram ŋunhi ŋayiny Maŋutji-dhunupayanhawuynydja be gäthu'mirriŋu Geŋ-Daybitku? bitjandja.
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Bili ŋayipiny ŋunhi Daybitthuny yäku-lakaraŋal ŋanya bitjarr warray gam',
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 bäy ŋarra nhuŋu dhu ŋunhi miriŋuny bakmaram warrpam'thun yan,
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 “Yo. Bitjarryin ŋayiny ŋanya gan ŋunhi Daybitthuny lakaraŋal ŋunhiyiny ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuynhany yolŋuny. Ga ŋuli ŋayi ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuy gäthu'mirriŋuny nhanŋu Daybitkuny, ga nhakun ŋayi ŋunhi Daybitthu ŋanya lakaraŋal bitjarrnydja, ‘Garray ŋarraku,’ bitjarrnydja?” Ga bitjarra ŋayi ŋunhi Djesuy dhä-birrka'yurrnydja walalany.
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Ga bukmaknha gan ŋunhi yolŋuny walal balanyamirriyyiny buthuru-bitjurrnydja nhanŋun Djesuwnha dhärukku. Bala ŋayi Djesuny waŋanan nhanukiyingalaŋuwalnydja ŋayi malthunamirriwal walalaŋgal bitjarrnha,
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Go walal, djäga nhumalaŋguwuy nhuma gi dhiyakuwurruŋgalnydja ŋunhi rom-marŋgikunhamirriwalnydja walalaŋgal. Walalnydja ga ŋunha djälthirrnydja nhumalaŋ, nhuma dhu ga nhäma walalany, bala ŋurruḏawalaŋun lakaram, bala nhuma dhu ga wokthunna walalaŋ, ŋunhi nhuma dhu walalaŋ bunany ŋula wanhaminy wäŋaŋur. Ga ŋunhi walal ŋuli marrtji balany ŋunhi Djuw malawalnydja buku-ḻuŋ'maranhamirrililnydja wäŋalil, ga nhinany walal ŋuli nhinanhamirriŋurnydja dharrpalŋur yan manymakŋur. Ga ŋunhi walal ŋuli marrtji ḻuŋ'maranhamirr ŋathawnydja ḻukanharaw, bala walal ŋuli marrtji ŋorra'-ŋurrany manymaklila yänan miṉdhalalila.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Yo. Ŋunhiyi rom-marŋgikunhamirr yolŋu walal ŋuli gi yaka goŋ-ŋayathanhamirr dhuwaymiriwwuny yolŋuw walalaŋ, bala ŋuli marrtji bawa'-gurrupanna walalany, bala djaw'-djawyunna ŋula nhän mala walalaŋ. Bala beŋuryiny walal ŋuli ŋunhi bukumirriyamany ga wiyinnha, yänan nhakun maŋutjiwnha yolŋuwnha walalaŋ, yanbi walal dhuwurr-dhunupan mala. Yurr ŋurukuwurruŋdhiny yolŋuw walalaŋ dhu God-Waŋarryuny gurrupul yindin mirithirra dhä-gir'yunawuynydja, gumurr-ḏälnha.” Ga bitjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja.
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.