Lucas 20
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Waŋganymirrnydja waluy ŋayiny gan ŋunhi Djesuny nhinanan ŋunhiliyin buku-ŋal'yunamirriŋura buṉbuŋurnydja, marŋgikuŋalnha ŋayi gan yolŋunhan walalany, ŋunhi God-Waŋarrwun ŋamakurrnha dhäwu. Ga walalnydja ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja yolŋu walal ga rom-marŋgikunhamirrnydja mala, ga ŋurru-warryunayŋuny ŋaḻapaḻmirr mala marrtjinan,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 bala walal gan dhä-birrka'yurra ŋanya Djesunhany bitjarrnha, “Gatjuy mak lakaraŋun napurruŋgal, yolthu nhuna dhuwal waŋanany balanyarawyiny djämaw? Ga yolthu nhuna dhuwal waṉa-nhirrparnydja?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Bala ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋala balany walalaŋguny bitjarr, “Ŋurruŋuny ŋathil ŋarra dhu nhumalany dhä-birrka'yun. Nhuma ŋathil dhu lakaramany ŋarraku.
3 Jesus respondeu:
4 Yolthu ŋunhi waṉa-nhirrpar Djonnhany yolŋuny? Ga yolthu ŋanya ŋunhi waŋan ḻiya-ḻupmaranharawnydja yolŋuwnydja walalaŋ? God-Waŋarryu? Ŋany yolthu, yolŋuy walal muka?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Bala walalnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny mala waŋanhaminan bitjanminan, “Way, nhaltjanna dhika limurrnydja dhu lakaram balany nhanŋuny buku-bakmaramany? Ŋuli limurr dhu ŋunhi bitjandja lakaram, ‘God-Waŋarryu muka ŋunhi ŋanyanhany waṉa-nhirrpar Djonnhany,’ bitjandja, bala ŋayiny dhu ŋunhi waŋa limurruny bitjanna, ‘Nhakun nhuma ŋunhi yakany märr-yuwalkthinya nhanŋuny Djonguny dhärukku?’ Bitjanna ŋayi dhu.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ga ŋuli limurr dhu lakaram nhanukal bitjan, ‘Yolŋu'-yulŋuwuŋ yan ŋayi ŋunhi waṉa-nhirrpanawuynydja ŋurikiyiny djämaw,’ bitjandja, ga walalnydja dhu ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal maḏakarritjthirrnydja limurruŋgun, bala walal dhu ga buman limurruny guṉḏaynha rakunyguman yan. Bili walalnydja ga ŋunha märr-yuwalkthirr nhanŋu ŋayiny ŋunha Djondja yolŋu God-Waŋarrwun djawarrkmirr.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Bala walal waŋanan Djesuwnydja bitjarrnha, “Yaka dhuwal napurrnydja marŋgi yolthu ŋanya ŋunhi Djonnhany nhirrpar ŋurikiyiny djämaw.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal walalaŋguny bitjarrnha, “Nhumany ŋunhi yaka warray lakaranha ŋarrakuny ŋunhiyiny, yolthu ŋanya ŋunhi Djonnhany nhirrpar, ga ŋarrany dhu yakayi yänayiny nhumalaŋguny lakaram, yolthu dhuwal ŋarranhany djämaw nhirrpar.” Ga bitjarrnha ŋayi gan Djesu waŋanany walalaŋguny balany.
8 Jesus disse:
9 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi nhakun Djesuy bulu lakaraŋal dhäwu mayali'kurr ŋurikiwurruŋgalyiny yolŋuwal walalaŋgal, ga dhuwal ŋayi ŋunhi dhäwuny' lakaraŋal gam', “Ŋunhiliyi yolŋu gan nhina wäŋa-waṯaŋu, ga ŋayiny ŋunhiyiny yolŋu djälthin wäŋa-waṯaŋuny ŋayi dhu ga ŋuthanmaram ŋamakurr mala borum. Bala ŋayi lämu-nhirrpara ŋunhiwiliyiny wäŋalil borumnha mala dharpan. Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi djarr'yurra yolŋunhany walalany ŋurukiyin djägawnha, djägamirriyaŋala walalany, märr ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny marrtjin wiripuŋulila wäŋalil, yurr märr wiyinnha ŋayi dhu ŋunhi marrtjiny. Bala ŋayi waŋanany djägamirriwalnydja walalaŋgal bitjarrnha, ‘Dhiyakuny nhuma dhu ga djäga ŋamatham yan ŋarrakalaŋaw, ga ŋunhi ŋayi dhu balwurthirrnydja borumdja, ga nhumany dhu ŋunhi mala-wulkmaraman ŋarrakuny gänaŋulila,’ bitjarr. Bala ŋayi marrtjinan ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny yolŋu wiripuŋulila wäŋalil.”
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 “Yo. Nhinanany ŋayi gan ŋunhiyi wäŋa-waṯaŋuny yolŋu, yan bili ga walu marrtjin galkithin borumgun ŋuriki borumdhinyarawnha, bala ŋayi wäthurra waŋganygun yolŋuw djämamirriwnha, bala ŋayi waŋanany nhanŋu bitjarrnha, ‘Gatjuy nheny dhu marrtjin balan ŋarrakalnha wäŋalil, ga beŋuryi nhe dhu märram ŋunhiyi borum ŋarraku, ga gämany nhe dhu rälin ŋarraku.’ Bala ŋayi yan dhunupan marrtjinan ŋunhiyiny djämamirrnydja yolŋu.”
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 “Ga bitjarryi bili ŋayi wiripuŋunhany muka djämamirriny yolŋuny djuy'yurr. Bala walalnydja ŋanya ŋuruŋiwurruyyi bili yan bitjarryi bili bumaryi yätjkurruyaŋal. Bala walal ŋunhi djuy'yurrnydja ŋanya balanyayi bili yan goŋ-waŋarayi yan.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ga bulu nhakun ŋayi djuy'yurr wiripuŋunhany muka djämamirriny, ga walalnydja ŋanya bitjarryi bili bumaryi, galki balaŋ ŋayi dhiŋganhan, ga ŋurrkaŋalnydja walal ŋanya ŋunhi balan dhawaṯmaraŋalnha warraŋullila.”
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Bala ŋuriŋiyi wäŋa-waṯaŋuynydja yolŋuy guyaŋanany bitjarrnha, ‘Nhaltjan dhika ŋarra dhu yulŋuny? Manymak, ŋarrany dhu dhuwal djuy'yun dhuwanna ŋarrakuwuynha ŋarra marrkapmirrinhan gäthunhan, märr walal dhu ga nhanŋun märr-ŋal'yundja.’ Bala yan ŋayi djuy'yurra ŋunhiyin nhanŋuwuynha ŋayi gäthu'mirriŋuny.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ga ŋunhi walal nhäŋalnydja ŋanya ŋuriŋiwurruyyiny borum-djägamirriynydja yolŋuy walal, bala walal waŋanhaminany bitjanminan, ‘Way, dhuwandja ŋunhi yolŋu ŋunhiyin muka? … nhanŋun ga gäthu'mirriŋu marrtji räli, ŋunhiyin ŋunhi ŋayi dhu yalalaŋumirriynydja märram dhuwandja wäŋa ga ŋula nhä malany, dhäŋur beŋurnydja ŋunhi nhanŋu dhu bäpa'mirriŋuny dhiŋgaman. Go, limurrnydja ŋanya dhu buman murrkay'kuman, märr dhu dhuwandja wäŋa limurruŋguwuy yan.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Bala walal yan ŋunhiyiny gäthu'mirriŋunhany nhanŋu yolŋunhany ŋayathaŋalnha, bala walal ŋanya ŋunhi ŋurrkaŋalnydja balan yänan dhawaṯmaraŋalnha warraŋullila, ga bumarnydja walal ŋanya ŋunhi dhiŋganhamaraŋalnha yan.” Bitjarr ŋayi gan Djesuy dhäwuny' lakaraŋal mayali'kurrnydja.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Bitjanna ŋayi dhu ŋunhi gam'. Marrtjiny ŋayi dhu ŋunhi, ga dhunupan ŋayi dhu buman ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany djägamiriwnhany mala, bala ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋa gurrupan wiripuwurruŋgalnha yolŋuwal walalaŋgal djägalil.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Bala ŋayi Djesuynydja nhäŋalnha walalany, ga waŋanany ŋayi bitjarra, “Nhä ŋunha mayaliny' ŋunhi ga ŋuruŋ djorrayny'tja lakaram bitjandja gam',
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 “Ga ŋarrany dhuwal balanyayi nhakun ŋunhiyi guṉḏa. Ŋuli ŋayi dhu ŋula yol yolŋu ḏaŋgalkthundja beŋuryiny guṉḏaŋur, ŋanyanhany dhu buḻ'waŋmaraman muṉguykuman ŋuriŋiyiny guṉḏay, ga ŋuli dhu ŋunhiyi guṉḏa yupthundja ŋula yolkalnydja yolŋuwal, ga ŋanyanhany muka dhu dhurrparam ŋuriŋiyiny guṉḏay.” Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja mayali'wurrnydja, yurr ŋurikiwurruŋ ŋunhi yolŋuw walalaŋ dhäwuny' märr-yuwalkthinyamiriwwu mala, nhaltjanna walalany ŋayi dhu ŋunhi walŋany dhä-gir'yun yalalaŋumirriynydja waluy ŋuriŋiny ŋunhi mala-djarr'yunamirriynydja.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ga ŋuriŋiwurruyyiny ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriynydja yolŋuy walal ga ŋunhi rom marŋgikunhamirriynydja mala dharaŋarnha ŋunhiyi mayaliny', ŋunhi ŋayi gan Djesuy lakaraŋal walalany, bala yan walal dhunupan guyaŋanan ŋayathanharawnha nhanŋu Djesuwnydja. Yurr yaka walal ŋanya yänayiny ŋula ŋayathanha, bili walal gan barrarin ŋurikiwurruŋ yolŋuw walalaŋ;
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 — ausente —
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Bala walalnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwnydja mil'ŋuny mala marrtjinan malthurra Djesuwnha. Ga waŋanany walal ŋunhi nhanŋu Djesuwnydja bitjarrnha, “Way Garray, napurrnydja dhuwal marŋgi nhuŋu, ŋunhi nheny ŋuli ga dhunupan yan waŋa dhäruk. Yaka nhe ŋuli gi djambi nhunapinya nhe dhäruk, ga wiripu wiripu lakaram yolŋuw walalaŋ. Yuwalk muka nhe ŋuli ga ŋunhi dhunupany lakaram God-Waŋarrwuny rom, marŋgikumany ŋuli ga yolŋu'-yulŋunhany.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Go mak napurruŋgalnydja lakaraŋun. Nhä dhuwal dhunupa limurruŋ ŋunhi limurr dhu rrupiyany gurrupan ŋurikiyiny ŋurruŋuwnydja buŋgawaw yäkuw Djetjawnydja? Nhaltjan limurr dhu yulŋuny?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Yurr ŋayipiny Djesuny marŋgithin walalaŋ ŋäthil yan, ŋunhi nhaltjarr walal gan ŋanya mayali'-gäŋal dhä-birrka'yurr, bala ŋayiny Djesuny waŋanan bitjarra,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Go gurrupulnha walal ŋarrakalnha dhuwali rrupiyany ŋarakany, ŋarra mak nhäma.” Bala walal gäŋalnha, bala gurruparnha walal nhanukal goŋlila.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ga ŋayiny Djesuny walalaŋ bitjarra waŋan, “Yo nhumany dhu gurrupanna roŋanmaraman ŋurikiyiny ŋunhi ŋurruŋuwnydja buŋgawaw ŋunhi nhä malany nhanŋuny, ga biyakiyi bili roŋanmaraŋdhi gurrupul nhanŋuny God-Waŋarrwuny ŋunhi ŋula nhä malany.”
25 Então Jesus disse:
26 Bala walal ŋuriŋiwurruyyiny mayali'-gänhamirriynydja yolŋuy walal ŋäkulnydja ŋanya Djesunhany dhäruktja ṉirr'yurra, bala walal ŋanya ŋunhi yakan ŋunhiŋuwuyyi dhärukpuynydja ŋayathanha yolŋuwalnydja walalaŋgal gumurrŋur. Bala walal gan mukthurra nhinanany, yakan walal ganha buluny ŋanya dhä-birrka'yuna.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Ga dhäŋur beŋuryiny wiripuwurrnha ŋurruḏawalaŋu yolŋu walal dhä-birrka'yunaraw marrtjin nhanŋu Djesuw, yurr yolŋuny walal ŋunhi Djatutjin.* Ga dhiyaŋuwurruyyiny yolŋuy walal ŋuli ganha ŋunhi guyaŋanha bitjana, yanbi dhu yolŋu walal bäyŋu walŋathi dhäŋur beŋurnydja ŋunhi dhu rumbal walalaŋ dhiŋguŋ. Bala walal dhuwalawurryiny marrtjinan bala Djesuwala ga waŋan ŋanya bitjarra,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Way Garray, ŋunhi Mawtjitjthuny rom rulwaŋdhurr bitjarr warray, ‘Ŋunhi dhu ḏirramuny dhiŋgam yothumiriwnydja, nhakun bäyŋun nhanŋu ŋula walkurnydja, bala nhanukala dhu yukuyuku'mirriŋuynha märram nhanŋu ŋunhi miyalknhany, märr ŋayin dhu ŋuriŋiyi miyalkthu yothuny gäma ŋuriki bili yan dhiŋganhawuywuny ḏirramuw.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ga nhämirr ŋunhi dhuwandja gam'? Waŋganymirrnydja ḏirramuwurrnha gan nhinan wäwa'manydjiwurra goŋ-waŋgany ga märrma' bäythinyawuy, ga ŋayi ŋuriŋiyi maḻamarryuny wäwa'mirriŋuynydja märraŋala miyalknhan. Ga nhinanan maṉḏa gan, bala dhiŋgaŋala ŋayi ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋurruḏawalaŋuny yothumiriw yan.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Bala beŋuryiny malpuraynha yukuyuku'mirriŋuynha nhanukal märraŋal ŋunhiyi miyalknhany, ga nhinan maṉḏa gan märr-gurriri, bala ŋayiny muka bitjarryi bili dhiŋgaŋalyi yothumiriw yan malpurany.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ga bitjarryi bili märr-gandarrpuyyuny märraŋal ŋunhiyi bili miyalknha, ga yothumiriwyi yan ŋayi dhiŋgaŋal bitjarryi bili. Ga bitjarr bili yan walal gan bukmakthu ŋuriŋiwurruyyi ḏirramuwurruy märraŋalnydja ŋunhiyi miyalknhany, ga dhiŋga'-dhiŋgaŋal walal djamarrkuḻi'miriw yan, bukmakthin walal yan.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ga yalalaŋumirriynha dhuḏi-yapalan ŋayiny dhiŋgaŋal miyalktja.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ma' lakaraŋun napurruŋgal. Ŋunhi dhu yolŋu walal walŋathirr dhiŋganhaŋurnydja, bala yolkun ŋayi dhu ŋunhiyi miyalktja? … bili ŋayi gan ŋunhi nhinanany beŋur bili wäwa'mirriŋuwalaŋaŋur ga yan bili ga yukuyuku'mirriŋuwal walalaŋgal wapthun.” Ga bitjarrnha walal gan ŋunhi dhä-birrka'yurr ŋanya Djesunhany, yan walal gan nhakun ŋanya mayali'-gäŋal.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Bala ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋala walalaŋguny bitjarrnha, “Dhiyal ŋuli ga munatha'ŋur ŋunhiyiny miyalkkurruwurr ga ḏirramuwurr bitjandhiny märranhamirr.
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 — ausente —
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 “Yo. Nhumany ŋuli ga ŋunhi lakaram dhiŋganhawuynhany yolŋuny walalany, yanbi walalnydja ŋuli ŋunhi gupaḏalnha dhiŋgam. Yuwalk ŋayi dhu ga ŋunhi yolŋuny nhina walŋany, dhäŋur beŋurnydja ŋunhi nhanŋu dhu rumbalnydja dhiŋguŋ. Mawtjitjthuny gan ŋunhi lakaraŋal dhunupa dhäwu, balanyamirriynydja ŋunhi ŋayi gurthan ŋäṉarrnha nhäŋal ŋunhiwiliyi dharpalil marralil; ŋayiny yäku-lakaraŋala God-Waŋarrnhany bitjarra gam', ‘Nheny dhuwal God-Waŋarr Yipurayimgu* ga Yitjakku* ga Djaykupku.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Bitjarra ŋayi gan Mawtjitjthu God-Waŋarrnhany waŋan, yurr ŋunhiyi yolŋu walal ŋäthil muka yan dhiŋga'-dhiŋgaŋal. Yurr ŋuriŋiwurruyyi ga lakaram limurruŋgun, bili ŋunhiwurryiny baman'ŋuwuynydja yolŋu walal walŋamirra, bäyŋun rakuny, bili God-Waŋarrnydja ŋunhi Waŋarr walŋamirriw yolŋuw walalaŋ, yaka dhiŋganhawuywu. Nhumany ŋuli ga ŋunhi guyaŋa yanbi ŋunhi baman'puynydja yolŋu walal rakunynha, yurr walal ga bukmak nhinanany birrimbirrnydja walŋa yan.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 — ausente —
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 — ausente —
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yo, ŋunhiliyi buṉbuŋur buku-ŋal'yunamirriŋur ŋayi gan Djesuy lakaraŋala marŋgikuŋala yolŋunhan walalany, bala ŋayi dhä-birrka'yurrnydja walalany bitjarra, “Nhaku walal ŋuli ga ŋunhi lakaram ŋunhi ŋayiny Maŋutji-dhunupayanhawuynydja be gäthu'mirriŋu Geŋ-Daybitku? bitjandja.
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Bili ŋayipiny ŋunhi Daybitthuny yäku-lakaraŋal ŋanya bitjarr warray gam',
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 bäy ŋarra nhuŋu dhu ŋunhi miriŋuny bakmaram warrpam'thun yan,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 “Yo. Bitjarryin ŋayiny ŋanya gan ŋunhi Daybitthuny lakaraŋal ŋunhiyiny ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuynhany yolŋuny. Ga ŋuli ŋayi ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuy gäthu'mirriŋuny nhanŋu Daybitkuny, ga nhakun ŋayi ŋunhi Daybitthu ŋanya lakaraŋal bitjarrnydja, ‘Garray ŋarraku,’ bitjarrnydja?” Ga bitjarra ŋayi ŋunhi Djesuy dhä-birrka'yurrnydja walalany.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Ga bukmaknha gan ŋunhi yolŋuny walal balanyamirriyyiny buthuru-bitjurrnydja nhanŋun Djesuwnha dhärukku. Bala ŋayi Djesuny waŋanan nhanukiyingalaŋuwalnydja ŋayi malthunamirriwal walalaŋgal bitjarrnha,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Go walal, djäga nhumalaŋguwuy nhuma gi dhiyakuwurruŋgalnydja ŋunhi rom-marŋgikunhamirriwalnydja walalaŋgal. Walalnydja ga ŋunha djälthirrnydja nhumalaŋ, nhuma dhu ga nhäma walalany, bala ŋurruḏawalaŋun lakaram, bala nhuma dhu ga wokthunna walalaŋ, ŋunhi nhuma dhu walalaŋ bunany ŋula wanhaminy wäŋaŋur. Ga ŋunhi walal ŋuli marrtji balany ŋunhi Djuw malawalnydja buku-ḻuŋ'maranhamirrililnydja wäŋalil, ga nhinany walal ŋuli nhinanhamirriŋurnydja dharrpalŋur yan manymakŋur. Ga ŋunhi walal ŋuli marrtji ḻuŋ'maranhamirr ŋathawnydja ḻukanharaw, bala walal ŋuli marrtji ŋorra'-ŋurrany manymaklila yänan miṉdhalalila.
46 — Cuidado com os
47 Yo. Ŋunhiyi rom-marŋgikunhamirr yolŋu walal ŋuli gi yaka goŋ-ŋayathanhamirr dhuwaymiriwwuny yolŋuw walalaŋ, bala ŋuli marrtji bawa'-gurrupanna walalany, bala djaw'-djawyunna ŋula nhän mala walalaŋ. Bala beŋuryiny walal ŋuli ŋunhi bukumirriyamany ga wiyinnha, yänan nhakun maŋutjiwnha yolŋuwnha walalaŋ, yanbi walal dhuwurr-dhunupan mala. Yurr ŋurukuwurruŋdhiny yolŋuw walalaŋ dhu God-Waŋarryuny gurrupul yindin mirithirra dhä-gir'yunawuynydja, gumurr-ḏälnha.” Ga bitjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.