João 6
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT
1 Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi Djesuny buḏapthurra ŋurikiyiny guḻungu Galalipuywuny,* ŋunhi ŋayi wiripuny yäku Däybiriyatj.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal nhanŋu malthurr, bili walal gan ŋunhi nhäŋal ŋanya, ŋunhi ŋayi gan walŋakuŋal dhaŋaŋnhan rerrimirriny yolŋuny walalany ŋuriŋin ŋunhi ganydjarryuny ŋoy-ganyim'thunamirriynha.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Bala ŋayi Djesuny ḏuwaṯthurra bukulila, dhutnha nhinan rrambaŋin walalnha ŋunhi malthunamirra mala nhanŋu.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 “Yurr waluny ŋunhi galkin Ḻäy-djuḻkmaranhamirra.”
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Ga ŋunhi walal gan nhina'-nhinanany, bala yan ŋayi Djesuynydja nhäŋala dharrwanhan yolŋunhany walalany, walal marrtjin yurrum'thurr guwatjmar ŋanya. Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan Bilipnhan bitjarra, “Way Bilip, wanha napurr dhu ŋathany maḻŋ'maram dhiyakuwurruŋguny yolŋu'-yulŋuwnydja?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ga waŋanany ŋayiny ŋunhi ŋanya Bilipnhany Djesuynydja bitjarryiny, yan nhakun ŋayi ŋanya ŋunhi birrka'yurr. Yurr yuwalktja ŋayi ŋunhi marŋgi ŋäthil nhaltjan ŋayi dhu ŋunhi djäma.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Ga ŋayiny Biliptja buku-roŋanmaraŋal nhanŋu Djesuwnydja bitjarra, “Dharrwan dhuwal mirithirra yolŋuny walal bay? Ŋuli balaŋ limurr ŋunhi 200-dhuny rrupiyay ŋatha bäyim, ŋunhiyiny mak balaŋ yakayi yan gana' dhiyakuwurruŋguny yolŋuwnydja walalaŋ maranhu-gurrupanaraw.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Ga ŋayiny waŋganydja nhanukal malthunamirriy yäkuy Wanduruynydja*, ŋunhi ŋayi yukuyuku'mirriŋu Djäyman-Betaw, ŋäkul ŋayi maṉḏany waŋanhaminyawuy Djesuny ga Bilipnha, bala ŋayi marrtjinan, bala lakaraŋala Djesuwalnydja bitjarra,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Way, dhuwal waŋgany yothu ḏirramu goŋ-ŋathamirrnydja, ga ŋayathamany ŋayi ga dhuwal goŋ-waŋgany yumurrku dämba malany ga märrma' guyany, yurr yaka dhuwal dhaŋaŋdja, ganany' nhakun bukmakkuny yolŋuw walalaŋ.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarra, “Gatjuy waŋin yolŋunhany walalany, walal dhu nhinan, bukmak yan.” Bala walal nhina'-nhinanan bukmaknha yan, yurr mulmumirriŋura wäŋaŋurnydja walal marrtjin ŋunhi nhinanany. Ga yolŋuny ŋunhi malany dharrwan mirithirra, bukmaktja ŋunhi 5,000 ḏirramuwurrnydja, ga bulu miyalkkurruwurr ga djamarrkuḻi' ŋapa-manapar.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi Djesuynydja märraŋala ŋunhiyi ḻurrkun'tja dämba yumurrkuny yothuwuŋuny gurrupanawuy, bala ŋayi buku-gurrpara God-Waŋarrnhan ŋurikiyi ŋathawnydja, bala yan gurrupara ḻundu'mirriŋuwala mala nhanukiyingalaŋuwala ŋayi, ga walalnydja marrtjin gurrupar ŋunha yolŋunhan walalany. Ga bitjarryi bili ŋayi guyawnydja, bala walal marrtjin ŋunhi ḻukanany bukmakthun yan, gana'yinan yan maranhinan walal ŋuriŋiyi ŋathaynydja.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ga ŋunhi walal marrtjin wanaŋa-dhawar'yurrnydja ḻukanhaŋurnydja, bala ŋayi Djesuynydja waŋanan nhanŋuwuy malthunamirrinhany walalany bitjarra, “Gatjuy wapmaraŋun walal marrtji dhuwaliyiny ŋatha mala bäythinyawuynydja, märr ŋayi dhu yaka dhuwali ŋatha bäythirr.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Bala walalnydja marrtjin wapmaraŋala muṉguynydja ŋunhi ŋatha bäythinyawuynydja mala, yan bili-i-i ga dhaŋaŋguŋal 12-nha bathiny ŋuriŋiyi ŋathaynydja mala bäythinyawuyyuny.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ga ŋunhi walal gan yolŋuynydja walal nhäŋal ŋunhiyiny ŋunhi nhaltjarr ŋayi Garrayyu djäma mirithirr manymak ŋoy-ganyim'thunamirr rom, bala walal marrtjin waŋanhaminan walalanhawuynha walal bitjanminan, “Way, muka dhuwanna ŋayi ŋunhi djawarrkmirrnydja yolŋu, God-Waŋarrwuŋuny djuy'yunawuy? … ŋunhi limurr gan ŋäkul ŋanya ŋäthil, ŋunhi ŋayi dhu yalalany bunan limurruŋ dhiyala. Go limurr märraman ŋanya, ŋurruŋuyaman, märr dhu ŋayin limurruŋguny buŋgawany.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yurr ŋayipiny ŋunhi Djesuny walalaŋ marŋgithin warray ŋunhi walal gan waŋanhaminany nhanŋu walal balaŋ ŋanya buŋgawayanhan walalaŋgiyingala djälyu. Bala yan ŋayiny Djesuny gayulnha marrtjin winya'yurr walalaŋgal balan bitjarra bukulila wäŋalil, gänan ŋayipin.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 — ausente —
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Bala ŋayiny bäy wata warray marrtjin bunan ŋunhiliyiny dhulmuŋurnydja, bulun dhika ḏälnha rirri'rirrin, mirithinan gan ŋunhi galkirrinany, ga gapuny ŋunhi rur'yurr bitjarryi bili yan mirithindhi.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Manymak, ḻiw'yurrnydja walal gan ŋunhi märr-wiyinnha, bala walal nhäŋala ŋanyanhany Djesunhany, ŋayi gan djartjaryurr räli galkin, yurr ŋapakurra gapukurra ŋayi gan ŋunhi marrtjinany. Marrtjinany ŋayi ga-a-an, galkithinan marrtjin marthaŋaynydja ŋunhi, bala walalnydja ŋunhi mirithinan nhanŋu barrarinany.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Bala ŋayiny Djesuny waŋanan, “Yaka walal barrari. Dhuwandja ŋarra muka.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Bala walalnydja yan goŋmirriyinan nhanŋu mirithinan, bala walal wapmaraŋala ŋanya. Wapthurrnydja ŋayi ŋunhi, bala dhunupan yan ŋunhi marthaŋaynydja djayaŋdhurra gumurrŋura wäŋaŋura ŋunhi wanhawal walal gan marrtjin.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Yo. Yolŋuny walal gan ŋunhi bukmaknha ŋorra'-ŋurranan ŋunhiliyin ḻaypan, ga yan bili ga djaḏaw'yurr. Ga ŋunhi walal goḏarrny'tja rur'yurr, bala walal yan dhunupan maŋutji-ḻarruŋala Djesuwnydja. Ga waŋanhaminany walal ŋunhi bitjanminan, “Way barpuruny ga ŋunhi waŋgany yan marthaŋay dhärra dhiyal, ga ŋuriŋiyi marthaŋayyu walalnydja ŋunhi Djesuwnydja malthunamirr mala buḏapthun, yurr walalawuy yan. Ŋayiny Djesuny bäyŋu warray barpuru malthurr walalaŋ; ganandja walal ŋanya ŋunhi dhipal muka yan banydjiwal.”
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Bala walal marrtjin nhäŋal wiripun marthaŋay malany, ŋunhi gan djarrawurr'yurr beŋura wäŋaŋur yäkuŋur Daybiriyatjŋura; waṉḏinan walal gan ŋunhi räli, bala dhawa-yawaṯthurra, ŋunhilin wäŋaŋur ŋunhi ŋayi Garrayyu wiripuŋuy waluy buku-gurrpar ŋathaw God-Waŋarrnha.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Yo. Ḻarruŋalnydja walal nhanŋu gan ŋunhi Djesuwnydja, yurr bäyŋun walal ŋanya ŋunhi maḻŋ'maranhany ŋunhiliyiny wäŋaŋur, ga ŋula nhanŋu malthunamirriny mala, bäyŋun yan. Bala dhunupan bala yan walal wap-wapthurrnydja ŋunhi marthaŋaylila malaŋulil, bala marrtjinan balayin Gapuniyamlila, ḻarruŋala walal nhanŋu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Yo. Ga walalnydja ŋunhi yolŋuynydja walal maḻŋ'maraŋalnydja ŋanya Djesunhany ŋunhiliyin ḻaypan Gapuniyamnha wäŋaŋur, bala walal ŋanya dhä-birrka'yurra bitjarra, “Way Marŋgikunhamirr! Nhätha nhe dhuwal bunanany?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal walalaŋguny bitjarra, “Märr-yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga dhuwal lakaramany. Nhumany ga dhuwal ḻarrum ŋarrakuny waŋganygu yan gämurruw'; bili nhuma ŋatha barpuru ḻuka, bala nhuma maranhuyirra. Yurr yaka warray nhuma gi ŋunhi dharaŋulnydja ŋuyany' ŋunhiliyi ŋoy-ganyim'thunamirriŋurnydja romŋur malaŋuŋur ŋunhi ŋarra gan djäma.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Yaka yan gi djäma ŋurikiny ŋathaw märranharaw munatha'wuywuny ŋunhi ŋayi dhu ŋäthiliŋuyirra bala barrpa'yirra. Ŋany djämany gi ŋurukun ŋunhi ŋathawnydja dhawar'yunamiriwwun, märr nhuma dhu ga walŋan yan nhinany wiyinŋumirra. Dhuwanna ŋunhi ŋathany ŋunhi ŋarrany dhu nhuna Yolŋuynydja Gäthu'mirriŋuy gurrupan, bili ŋayi ŋunhi God-Waŋarrnydja Bäpany ŋayaŋu-gananminany ŋarrakiyingala yan waŋganygala.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Bala walal dhä-birrka'yurrnydja ŋanya bitjarra, “Nhaltjan dhika ŋanapurr dhu God-Waŋarrwalnydja djälkurr djäma? Wanhawitjan ŋula dhukarrkurrnydja?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal walalaŋ bitjarra, “God-Waŋarrnydja ga ŋunha djälthirr waŋganygu yan dhiyak gam', nhuma ŋathil dhu märr-yuwalkthirr dhiyak ŋunhi yolŋuw ŋunhi ŋayi ŋarrany djuy'yurr räli.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ga walalnydja waŋan bitjarr, “Ma', gatjuy mak be djäman ŋula nhäny ŋoy-ganyim'thunamirrnydja rom, maŋutji-wurrupula, märr napurr dhu nhäman bala märr-yuwalkmirriyirra nhuŋu. Ma', biyakun djäman yulŋuny.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Be ŋäthilnydja baman'tja napurruŋgalnydja gan ŋunhi mala-ŋurrkanhayŋuy walal ŋatha ḻukan yäku mana' ŋunhalnydja ŋunhi nharaŋŋurnydja wäŋaŋur. Yurr ŋayi ŋunhi God-Waŋarryu gan gurruparnydja ŋunhiyiny ŋatha beŋur djiwarr'ŋur walalaŋ ḻukanharawnydja. Bitjandhi ga ŋunha djorrayny'tja lakaram ŋunhiŋuwuyyiny.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Bala ŋayi Djesuny waŋan bitjarra, “Märr-yuwalk yan ŋarra ga dhuwal lakaramany nhumalaŋ. Nhumany ga lakaram yanbi ŋayi ŋunhi Mawtjitjthu nhumalaŋ gurrupar ŋunhiyiny ŋatha djiwarr'puynydja? Yaka, bäyŋu ŋayi gan ŋunhi Mawtjitjthu gurrupana ŋunhiyi ŋatha nhumalaŋgalaŋuwalnydja mala-ŋurrkanhawuywal walalaŋgal; ŋunhiny gan ŋayi God-Waŋarryu Bäpay yuwalktja gurrupar ŋunhiyiny ŋatha.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Yo. Yuwalktja dhuwal ŋathany ŋunhiyin Yolŋun God-Waŋarrwuŋun gurrupanawuy, ŋunhi ŋayi bilin yarrupthurra rälin beŋurnydja djiwarr'ŋurnydja, märr ŋayin dhu ŋunhi walŋa gurrupanmirrnydja yolŋuwnydja walalaŋ bukmakkun yan ŋunhi walal ga nhina dhiyal wäŋaŋur buku-ḻiw'maram.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Bala walal waŋanan bitjarra, “Way Garray! Biyakun bili gi gurrupula ŋanapurrunhany dhuwaliyiny ŋathany go!”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Bala ŋayi Djesuny lakaranhaminan ŋanyapinya ŋayi bitjanminan, “Yo. Ŋarra muka dhuwal Ŋatha Walŋa-gurrupanamirrnydja. Ŋuli nhe dhu ŋula yol yolŋu marrtji räliny ŋarrakalnydja, ga märr-yuwalkmirriyirrnydja nhe dhu ŋarraku, nheny dhu yakan buluny djaṉŋarrthirr ga ŋar'ŋaryun ŋunhany ŋunhi birrimbirrnydja nhuŋu djinawany', bili manygarrayirrnydja nhe dhu ga ŋunhi ŋarrakiyinguŋun yan waŋganyguŋun.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Bili muka ŋarra gan ŋunhi lakaraŋalnydja nhumalaŋ ŋäthil yan ga nhäŋal muka nhuma ŋarrany bili, yurr yakan nhuma ganha ŋunhi märr-yuwalkthinyany ŋarraku.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Bukmaknha ŋunhi nhä mala ŋayi ŋuli ga Bäpay ŋarrakal goŋ-gurrupan, ŋunhiny walal dhu marrtji yan ŋarrakalnha. Ga ŋuli ŋayi dhu ŋunhi ŋula yol yolŋu marrtjiny ŋarrakal, ŋarrany dhu ŋanya ŋunhi yakan ŋaŋ'ŋaŋ'thun.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Bili ŋarrany ŋunhi marrtjin räliny beŋurnydja djiwarr'ŋurnydja Bäpawal yan djälyuny dhipalnydja djämaw, ŋurikalyi ŋunhi ŋayi djuy'yurr ŋarrany räli; yaka ŋarra marrtjinya räli gänany djämaw ŋarrakiyingalnydja ŋarra djälyu.”
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 “Ga dhiyakun ŋunhi gämurruwny'tja ŋayi ŋarrany djuy'yurrnydja räliny gam'. Ŋayiny djäl ŋarraku, ŋarra dhu ga ŋayathaman baṯ-bitjanna yan ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi ŋayi gurrupar walalany ŋarrakala goŋlil, märr dhu yakan ŋula waŋganydja winya'yun ŋarrakalnydja goŋŋur. Ŋayiny ŋunha Bäpany djäl ŋarraku, ŋarra dhu ŋunhi rur'maraŋun walalany beŋurnydja ŋunhi moluŋurnydja, märr walal dhu bukmaknha yan nhininy gi walŋamirriŋura yan romŋurnydja ŋuriŋiny ŋunhi waluy dhä-dhawar'yunamirriynydja.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Dhiyak ŋarraku ŋayi ŋunha Bäpany djäl gam'. Ŋuriŋiny yolŋuy ŋunhi ŋayiny dhu ŋurruŋuny ŋathil nhäma dharaŋan nhanŋu God-Waŋarrwu Gäthu'mirriŋuny, bala ŋayiny dhu ŋunhi märr-nhirrpanmirra nhanukal, ŋayi dhu ga ŋunhiyiny yolŋu nhina ŋayaŋu walŋan yan, bala ŋarra dhu yan dhunupan ŋanya rur'maraman ŋuriŋiyiny ŋunhi dhä-dhawar'yunamirriynydja waluy; walal dhu rur'yurra beŋurnydja ŋunhi moluŋurnydja, bala nhininy ŋayi dhu gi ŋunhi ŋarrakalnydja walŋan yan, biyakun bili yan gupaḏalnha.” Bitjarra ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ga walanydja nhanŋu gan ŋunhi Djuw bäpurruny yolŋu walal morrumurrun Djesuwnydja, gupa-waŋanan gan ŋanya, bili ŋayi gan ŋunhi lakaranhaminany ŋanyapinya ŋayi bitjanminan, “Ŋarrapin dhuwal Ŋatha ŋunhi Walŋa-gurrupanamirrnydja, ŋunhi ŋarra yarrupthurr räli beŋur djiwarr'ŋur.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Bala walal marrtjin ŋunhi ŋarrtjurra ŋanya Djesunhany, ga bitjarra walal marrtjin ŋunhi waŋanany gam', “Dhuwandja ḏirramu Djesu muka be, Djawutjipku ŋunhi gäthu'mirriŋu. Napurrnydja dhuwal marŋgi warray nhanukalaŋaw bäpa'mirriŋuwnydja ga ŋäṉḏi'mirriŋuwnydja. Ga nhakun ŋayi ga dhuwal bitjandhiny lakaranhamirr, yanbi ŋayi dhuwal beŋura djiwarr'ŋura? … dhuwaliyiny yaka warray nhanŋu dhunupa ŋayi dhu ga bitjandhiny waŋa!”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ga ŋayiny Djesuny waŋan walalaŋguny bitjarra, “Way walal! Yaka walal gi waŋi, dhä-ḏälthiny morrumurruny ŋarraku.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Yakan dhu ŋunhi ŋula yolnydja yolŋu gänany marrtji ŋarrakal; ŋunhiyin bili yolŋuny waŋganynha dhu marrtjiny ŋarrakalnydja ŋunhi ŋayi dhu God-Waŋarryu djäl-gurrupan ŋanya räli marrtjinyaraw, ŋunhiyin dhu yolŋuny räliny marrtji ŋarrakalnydja, bala ŋayi dhu gurrupanmirra ŋanyapinya ŋayi, ga ŋarrany dhu ŋanya ŋunhi rur'maraŋun rumbalnydja, walŋakuŋun dhu ŋuriŋiyi dhä-dhawar'yunamirriynydja waluy.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ŋäthil baman' djawarrkmirriy mala gan dhäruk wukirri bitjarr gam', ‘God-Waŋarryuny dhu ŋunhi marŋgikuŋ bukmaknhan yan yolŋunhany walalany.’ Ga ŋuli dhu ŋunhi ŋula yolthu yolŋuy ŋämany ŋanya Godnhany Bäpanhany, ga marŋgithirrnydja ŋayi dhu marrtji nhanukuŋ, ŋunhiyin dhu yolŋu marrtji räliny ŋarrakalnydja.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Yo, yolŋuynydja walal ŋuli ga ŋunhi ŋäma warray God-Waŋarrnhany dhäruk, yurr yakan ŋayi ŋunhi ŋula yolthu waŋganydhu yolŋuy rumbalnydja ŋanya nhänha; ŋarrapin yan waŋganydhun yan ŋanya dhuwal nhäŋalnydja Bäpanhany, bili ŋarrapi muka ŋunhi yarrupthurr räliny beŋuryiny God-Waŋarrwalnydja.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Märr-yuwalk ŋarra ga dhuwal lakaramany. Ŋunhi ŋayi ga ŋula yol yolŋu märr-yuwalkthirrnydja ga märr-nhirrpanmirrnydja ŋarrakal, ŋayiny ga ŋuriŋiyiny yolŋuy bilin nhakun ŋayathaman ŋunhiyiny walŋany dhawar'yunamiriwnhany, bilin nhanŋu ŋayaŋuny walŋathinan.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Yo, ŋarrapin dhuwal Walŋa-gurrupanamirrnydja Ŋatha.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Baman'tja ŋunhi, nhumalaŋgalnydja gan mala-ŋurrkanhayŋuy ḻukan ŋatha yäku mana' ŋunhal nharaŋŋurnydja wäŋaŋur, yurr walal ŋunhi murrmurryurr warray warrpam'thurr yan.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Yurr yuwalktja ŋunhi ŋatha ŋunhaŋuwuynydja djiwarr'puynydja wiripun dhika, gänaŋ'thunna ga. Ŋuli nhe dhu ŋunhiyiny ḻuka yuwalknhany ŋathany, nheny dhu ŋunhiyiny bäyŋun dhiŋgam; nhinany nhe dhu ga ŋunhi bitjanna bili yan wiyinŋumirra.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ga ŋarrany dhuwal ŋunhiyin muka walŋa-gurrupanamirra ŋatha ŋunhi ŋarra yarrupthurr beŋur djiwarr'ŋur. Ŋuli nhe dhu ŋula yolthu yolŋuy ḻukany dhuwandja ŋatha, ŋunhiny nhe dhu ga walŋan yan nhina bitjanna bili. Yurr nhä dhuwali mayaliny', ŋunhiyiny ŋatha ŋunhi ŋarrany dhu gurrupan? Dhuwal ŋayi ŋunhi mayaliny' gam'. Ŋarrany dhu ŋunhi ŋarranhawuynhan ŋarra ŋanaktja gurrupanmirr dhiŋganharawnha, märr dhu bukmaknha yan yolŋuny walal walŋathirrnydja.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ga ŋunhi walal ŋanya gan ŋäkulnydja balanyawuyyiny waŋanhawuy, bala walal dhunupan yan maḏakarritjthinan nhanŋu, bala walal marrtjin waŋanhaminany, dhä-ŋurrkanhaminan, “Nhaku ŋayi ga dhuwal bitjandhiny lakaranhamirr? Nhaltjan ŋayi ga guyaŋanhamirrnydja ŋanyapinya ŋayi? Yakan ŋuli dhuwal yolŋu ŋanak-gurrupanmirr ŋanyapinyany ŋayi ḻukanharawnydja.”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Ga ŋayiny Djesuny bitjarra waŋan walalaŋ, “Märr-yuwalk ŋarra ga dhuwal lakaramany. Ŋuli nhe dhu yakany ḻuka ŋanak Gäthu'mirriŋunhany Yolŋuny, ga ŋuḻkthun ŋanya gulaŋdja, ŋunhiny nhe dhu ga bäyŋun ŋayaŋu-walŋany nhina.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ga ŋuli nhe dhu ŋula yolthu yolŋuy ḻukany ŋarrany ŋanaktja, ga bulu ŋuḻkthun nhe dhu ŋarrany gulaŋdja, ŋunhiyiny nheny dhu ga nhina ŋayaŋuny walŋan yan. Bala ŋarra ŋanya dhu rur'maraŋun beŋurnydja moluŋurnydja ŋuriŋiyiny dhä-dhawar'yunamirriynydja waluy.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Bili ŋarrakuny ŋunhi ŋanak yuwalk warray ŋatha birrimbirrwuny nhumalaŋ, ga balanyayi bili ŋarraku gulaŋdja yuwalk yan gapu nhumalaŋ ŋayaŋuwnydja.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ŋuli nhe dhu ŋula yolthu ḻukany ŋarranhany ŋanak, ga gulaŋdja ŋarrany ŋuḻkthun, ŋunhiny nhakun nhe ga nhina ŋarrakalnha ŋayaŋuŋur, ga ŋarra nhokal, ŋunhiny nhakun ŋali biliŋuwuynha waŋgany-manapanminyawuynha.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ŋarrany dhuwal djuy'yunawuy beŋur Bäpawuŋ, ŋurukuŋdhi walŋa-gurrupanamirriwuŋ, ga walŋa yan ŋarra ga dhuwal nhinany, ŋuriŋiyiny nhanukalnydja Bäpawalnydja walŋay. Ga ŋuli nhe dhu ḻuka ŋarranhany ŋanak, ga nheny dhu ga ŋunhi bitjandhi bili yan walŋayi nhina, bili ŋuruŋin ŋarrakalnha walŋay.”
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 “Dhuwaliyin ŋayi ŋunhi yuwalktja gal'ŋu ŋatha djiwarr'puynydja, ŋunhi ŋayi rälin yarrupthurr, yaka dhuwal balanyany nhakun nhumalaŋgal gan mala-ŋurrkanhanyŋuy walal ḻukan ŋäthil, bala walal marrtjin murrmurryurra. Yurr ŋuli ŋayi dhu ŋunhi ŋula yolthu ḻuka ŋunhi yuwalktja ŋatha, ŋayiny dhu ŋunhiyiny yolŋu yakan dhiŋgam, nhinan ŋayi dhu ga walŋan yan, bitjanna bili yan wiyinŋumirra.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yo. Dhuwaliyin ŋunhi rom walŋamirrnydja ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja walalaŋ marŋgikuŋalnydja, ŋunhili ŋunhi Djuw malawal buku-ḻuŋ'maranhamirriŋur buṉbuŋur, wäŋaŋur yäkuŋur Gapuniyam.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ga walalnydja gan ŋunhi bukmakthun yan malthunamirriynydja walal nhanukal ŋäkulnydja ŋanya Djesunhany waŋanhawuynydja balanyawuyyiny, bala walal ŋunhi waŋanany bitjarra, “Way, dhuwandja dhuwal rom gumurr-ḏäl warray bay. Yolthun dhu dhuwaliyiny ŋula dhäruk märram?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yurr ŋayiny Djesuny marŋgithin yan ŋunhi nhaltjarr walal gan nhanŋu malthunamirr mala waŋanhamin, ga bulu galŋa-mukthurr walal nhanŋu, bala ŋayi yan Djesuny waŋanan walalaŋ bitjarra, “Way walal. Nhaltjarra nhumalany dhiyaŋuny dhärukthu? … ŋoy-yätjaŋala muka? … ŋany nhaltjarr?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ŋuli balaŋ nhuma ŋarrany dhuwal Yolŋunhany Gäthu'mirriŋuny nhäŋu marrtjinyawuynydja roŋiyinyawuynydja balany djiwarr'lilnydja, ga nhalayakun balaŋ nhumalaŋ ŋunhi ŋayaŋuny?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Ŋuriŋiyin bili yan waŋganydhun ŋuli ga dhuwal walŋakumany yolŋunhany walalany, God-Waŋarrwala yan Birrimbirryuny. Yolŋuny walal dhuwal bäyŋu, ganydjarrmiriw mala, ŋula nhämiriwnha, yakan gi dhuwal ŋula yolŋuy ganydjarr gäŋu walŋakunharawnydja. Yurr ŋarrakuny ŋunhi dhäruk, ŋunhi ŋarra gan bilin nhakun lakaraŋala nhumalaŋgal, ŋunhiyiny dhuwal dhäruk ŋunhaŋuwuy warray djiwarr'puy, walŋamirr warray; ŋuriŋiyin dhärukthun ŋarrakal nhuma dhu ŋunhi walŋathirrnydja, God-Waŋarrwalnha yan Dhuyu-Birrimbirryuny waŋganydhun.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Yurr wiripuwurrnydja nhuma gi dhuwal bäyŋu warray märr-yuwalkmirriyi ŋurikiyi dhärukku mala.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarra, “Dhiyakun ŋunhi ŋayaŋuwnydja ŋunhi ŋarra gan lakaraŋalnydja nhumalaŋgal bitjarrnydja gam', ‘Yakan dhu ŋunhi ŋula yolnydja yolŋu gänany marrtji märr-yanany räli ŋarrakal; ŋany ŋunhin bili dhu ŋunhi yolŋuny marrtji räli ŋarrakalnydja ŋunhi ŋayi dhu Bäpay ŋanya djäl-gurrupan.’”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Bala dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal, malthunamirrnydja mala nhanŋu, ŋapa-bilyurra, ga yakan walal gan ŋunhi buluny nhanŋu malthuna, bili yaka walal ganha ŋunhi ŋurikiyiny gumurr-ḏälwuny dhärukku djäl-ŋamathinya.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Bala ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋguny nhanukiyingalaŋawnha ŋayi malthunamirriw walalaŋ ŋuriki 12-gun bitjarra, “Way walal, nhaltjan ga nhumany guyaŋa? Nhumany dhu dhuwal bitjandhi bili ganandhi ŋarrany?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 “Yaw, bäyŋu warray Garray,” bitjarr ŋayiny Djäyman-Betany buku-bakmaraŋal. “Ŋuli balaŋ ŋanapurr nhuna dhuwal ganarrthulnydja, ga yolkun ŋanapurr dhu wiripuŋuwnydja yolŋuw malthun? Nhepin dhuwal waŋganydhun ga yuwalktja walŋamirrnydja dhäruk lakaram.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Bilin dhuwal ŋanapurr gan märr-yuwalkmirriyinan nhuŋuwuynha yan; ga dhuwanna ŋanapurr marŋgin nhuŋu yol nhe dhuwal yolŋu. Nheny dhuwal ŋunhiyin Yolŋu Dharrpalnha God-Waŋarrwuŋun djuy'yunawuy.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarra, “Nhumalany muka ŋarra ŋunhi gänaŋ'maraŋalnydja dhuwalawurruny 12-nha, yurr waŋganydja yolŋu dhiyal nhumalaŋgal malaŋur, djämamirrnydja ŋayi ŋunhi bilin ŋurikin Mokuywun.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Ŋunhiny ŋayi gan lakaraŋalnydja bitjarryiny ŋanyanhan Djudatj-Gariyatnhan* yäkuny, ŋunhi ŋayi gäthu'mirriŋu Djäyman-Gariyatkun, bili galkin ŋayi dhu Djudatj-Gariyatthuny goŋ-gurrupanna Djesunhany miriŋuwalnha walalaŋgal, bäydhi ŋayi ŋunhi galkipuynydja yolŋu nhanŋu beŋuryiny malaŋur 12-ŋurnydja.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.