João 18
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Dhäŋur beŋurnydja ŋunhi ŋayi gan Djesu bukumirriyaŋalnydja, bala yan walal ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa. Marrtjinany walal gan ŋunhi bala-a-a, ga buḏapthurr Giturunbuywu wayalaw, bala marrtjin wäŋgaŋalnha balan gätnimirrilila wäŋalil.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Ga ŋayiny Djudatj-Gariyattja yäku, ŋunhiny yolŋu ŋunhi ŋayi goŋ-gurrupar Djesuny miriŋuwal walalaŋgal goŋlil, ŋayiny ŋunhi marŋgi ŋurikiyiny wäŋaw, bili ŋäthil dharrwamirr walal ŋuli ganha marrtjinya balayi wäŋalil, Djesu ga malthunamirr mala nhanŋu.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Bala ŋayi dhunupan yan ŋunhiyiny yolŋu Djudatjtja marrtjinan ŋunhiwiliyin wäŋalil, ga warryurrnydja ŋayi gan miriŋunhany walalany ŋunhi Rawumbuynhan walalany, ga bulu buṉbu-djägamirrinhan walalany, ŋunhiwurrunhan ŋunhi walal djuy'yunawuynydja walalaŋguŋ ŋurruŋu djirrikaymirriwuŋ walalaŋguŋ ga Baratjiwuŋ malawuŋ; ga marrtjinany walal gan ŋunhi goŋ-baḏayala'mirra mala, ga goŋ-garamirra mala, guwatjmarnydja ŋanya Djesunhany.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Ga ŋayiny Djesuny ŋäthil yan marŋgithin ŋunhi nhä dhu nhanŋu maḻŋ'thun ŋunhiliy, bala ŋayi yan djalkiri-dhathar'yurra waŋanan walalaŋ. Dhä-birrka'yurrnydja ŋayi walalany ŋunhi bitjarra, “Way walal, yolku nhuma ga dhuwal ḻarrumanyany?” bitjarr.
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 “Dhuwal napurr ga ḻarrum Djesuw, wäŋa-Nätjuritjpuywu ŋuriki yolŋuw,” bitjarr walalnydja buku-bakmaraŋal nhanŋuny.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Ga ŋunhi ŋayi Djesu lakaranhaminany ŋanyapinya ŋayi, “Dhuwal ŋarra,” bitjanminany, bala yan walalnydja dhunupan dhuḏi-yarrkyarrkthurra, bala ḏiltjiynha walal gan djalkthunminany walalanhawuynhany walal munatha'lila.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ga bulu nhakun ŋayi Djesuy dhä-birrka'yurr walalany bitjarr gam', “Yolku nhuma ga dhuwal ḻarrum?” bitjarr.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 “Bili muka ŋarra ŋunhi lakaranhaminany nhumalaŋgal, ‘Dhuwal Ŋarra Ŋunhiyiny’, bitjarrnydja. Ŋuli nhuma gi ŋarrakuny ḻarruŋ, nhumany dhu ŋunhi dhuwali wiripuwurrunhany djuy'yunna yänan bala.”
8 Jesus disse:
9 Yo, ŋäthil yan ŋayi ŋunhi Djesu waŋanany bukumirriyaŋalnydja bitjarrnydja gam', “Bäpa, bilin ŋarra gan ŋayathaŋalnydja ga djägany walalaŋ ŋurikiwurruŋguny yolŋuw walalaŋ ŋunhi nhe gurrupar walalany ŋarrakal goŋlil, yurr bäyŋu ŋula waŋganydja yolŋu winya'yuna.” Ga dhiyaŋiyi dhärukthuny ŋayi ŋunhi waŋanany, “Djuy'yurrnydja walalany,” bitjarryiny, bili baḏak yan ŋayi gan ŋunhi djäga walalaŋ.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djäyman-Betaynydja* ŋayathaŋal yiki, bala ŋayi yan dhunupan ḏulŋurr'yurrnydja ŋunhiyi mandjawaktja, bala yan djatthurra, gulk bitjarryi, dhunupa'ŋun buthuru ŋunhiyin ḏapmaranhawuynhan yolŋunhany ŋuriki ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwnha djirrikaymirriw. Ga yäkuny ŋayi ŋunhi ŋunhiyiny yolŋu ḏapmaranhawuynydja Malkatj.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ga ŋayiny Djesuny waŋan nhanŋu Betawnydja bitjarr, “Way, rulwaŋdhurr dhuwaliyi mandjawak,” bitjarr. “Yaka ŋarra dhu dhuwal waṉḏirr winya'yun dhipuŋur ŋoy-gärrinyamirriŋur romŋur; dhuwandja ŋarra dhu ga marrtjin yan dhuwalatjandhiny ŋunhi romgurr. Dhiyaŋuny bala ŋarra dhu dhuwal burakirra yan, bala dhiŋgaman, bili bitjarryi ŋayi ŋunhi Bäpaynydja ŋarrakal dhukarrnydja rulwaŋdhurr ŋarraku.”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Bala walal yan ŋunhi miriŋuynydja mala ŋayathaŋala ŋanya Djesunhany baṯ-bitjarrnha, bala walal yan ḏapmaraŋal ŋanya ŋopurrnha rakiy'nha.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ga ŋurruŋuny ŋathil walal ŋanya gäŋal bala Yanatjkal* wäŋalil, bili ŋayiny ŋunhi ḏirramu ŋapipi'mirriŋu Gäyapatjku, ga ŋayiny ŋunhi Gäyapatjtja yolŋu ŋurruḏawalaŋun djirrikaymirr gan nhinan balanyamirriyyiny dhuŋgarray.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Ŋayi ŋathil ŋunhi Gäyapatjthu lakaraŋalnydja ŋanya ŋäthil yan Djesunhany bitjarrnydja gam', “Manymak muka ŋayi dhu ŋunhi waŋganydja yolŋu dhiŋgam bukmakkuny limurruŋ Djuw malawnydja yolŋuw walalaŋ.”
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Yo. Walalnydja ŋunhi miriŋuynydja walal Djesunhany märraŋala balan Yanatjkalnha* wäŋalil, ga maṉḏany Djäyman-Betany ga waŋgany bulu wiripu yolŋu malthunamirr nhanŋu Djesuw malthurryi, dhuḏikurr maṉḏa gan ŋunhi marrtjinany, yurr märr barrku. Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋu-djirrikaymirrnydja yolŋu marŋgi nhanŋu ŋurikiyiny waŋganyguny malthunamirriw, ga malthurryi ŋayiny Djesuw, ga gulŋiyinany maṉḏa ŋunhi rrambaŋin ŋunhawalnydja ŋunhi djinawa'lilnydja ŋärra'lil.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Yurr ŋayipiny gan ŋunhi Betany dhärranan ŋunhala banydjin yan warraŋulnha dhurrwaraŋura. Ga balayi ŋunhi ŋayiny waŋganydja malthunamirr dhawaṯthurryi märranharaw nhanŋu Betaw, ga waŋan ŋayi ŋunhi miyalknha dhurrwara-djägamirriny, bala ŋayi yan dhunupan yoraŋalnha nhanŋu, bala ŋayi ŋanya Betanhany gaḏaymara djinawa'lila.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Bala ŋayi ŋunhi miyalkthuny dharaŋara ŋanya nhäŋal Betanhany, ga waŋanany ŋayi nhanŋu ŋunhi bitjarra, “Way, nheny dhuwal yolŋu ŋurikiyi ḏirramuw malthunamirr?”
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Yurr gurthany walal gan ŋunhi ŋäthil yan ŋawmaraŋal, bili yilil'yurra ŋunhi mirithinan wäŋany, ga walalnydja ŋunhi djämamirrnydja mala gan dhärra'-dharran ŋunhiliyin gurthan ḻiw'maraŋal, ḻithanmaranhamin walalanhawuynha walal gan, gorrmur'kunhamin. Bala ŋayi Betany marrtjinan-n-n, birrnha dhärran walalaŋgal, bala ŋayiny muka ḻithanmaranhamin ŋanyapinyany ŋayi bitjarryi bili yan.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Bala ŋayi gan Djesuny dhärranan gumurrŋurnydja ŋurikalyin ŋurruḏawalaŋuwala djirrikaymirriwal yolŋuwalnydja, bala ŋayi gan dhä-birrka'yurra ŋanya Djesunhany bitjarrnha, “Ma', lakaraŋun ŋanapurruŋgal nhuŋuwuy nhe malthunamirriny walalany, nhaltjan nhe ŋuli ga marŋgikum walalany.”
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Bala ŋayiny Djesuny waŋan bitjarra, “Ŋarrany gan ŋunhi lakaraŋal gaykarraŋŋur warray, bukmakkal warray yolŋuwal walalaŋgal, ga lakaraŋalnydja ŋarra gan ŋunhi ŋunhiliyi muka buku-ŋal'yunamirriŋur buṉbuŋurnydja, ga wiripuny ŋarra gan lakaraŋal Djuw malawal buku-ḻuŋ'thunamirriŋur buṉbuŋur malaŋuŋur. Yaka ŋarra gan dhuwal marŋgikuŋal walalany djuḻuḻ'yurrnydja ŋula wanhaminy wäŋaŋur gali'ŋurnydja.
20 E Jesus respondeu:
21 Ga nhaku nhe ga dhuwal dhä-birrka'yun ŋarranhany bitjandhiny? Dhä-birrka'yundja nhe dhu ŋunhan ŋunhi yolŋunhan walalany, ŋunhi walal gan ŋäkul ŋarrany. Walalnha ŋunhi marŋgimirrnydja dhärukkuny ŋarraku; walalnha dhu lakaramany nhumalaŋ ŋunhi ŋula nhäny mala dhäruk ŋarra gan lakaraŋal walalaŋgal.”
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesu waŋanany bitjarryiny, bala ŋayiny waŋganydhuny yolŋuy djägamirriynydja bartjunmaraŋalnha ŋanya burumun'nha, ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarra, “Yaka nhe dhu ga ŋunhi waŋa bitjandhi ŋurukuny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwnydja djirrikaymirriw yolŋuw.”
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal bitjarr, “Ŋuli balaŋ ŋarra ŋula nhäny yätjkurrnydja dhäruk waŋanha, gatjuy lakaraŋun bukmakkun yan yolŋuwnydja walalaŋ, nhä dhika ŋarra yätjkurrnydja dhäruk waŋan. Ŋarrany ŋunhi waŋan dhunupa warray dhäruk, ga nhaku nhe ŋarrany dhuwal bartjunmaraŋalnydja?”
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Bala yan ŋayi dhunupan Yanatjthuny* djuy'yurra ŋanyanhany Djesunhany balan Gäyapatjkalnha ḏirramuwal yäkuwal, ŋurikalyin ŋunhi ŋayi ŋurruḏawalaŋu djirrikaymirr yolŋu, yurr garrpinawuynha ŋayi ŋunhi yulŋuny biliŋuwuynha Djesuny gan marrtjin.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Ga ŋayiny gan Betany baḏaknha dhärran ŋunhiliyi gurthaŋur, ḻithanmaranhamin ŋayi gan ŋanyapinya ŋayi, ga walalnydja wiripuwurruynydja ŋanya dhä-birrka'yurr bitjarr, “Way yolŋu, nheny dhuwal malthunamirr ŋurikiyi ḏirramuw muka?”
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ga ŋayiny waŋganydhuny ŋurruḏawalaŋuwal djirrikaymirriwal ḏapmaranhawuyyu yolŋuy, ŋurikalyi gurruṯumirriy ŋunhi ŋayi Betay ŋanya buthuru-gulkmaraŋal, waŋan ŋayi ŋanya bitjarr, “Way, nhunanhany ŋarra dhuwal nhäŋal ŋunhal ŋunhi gätnimirriŋur muka, rrambaŋi nhumalany ŋunhiyi ḏirramuny!”
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 “Nhaka yaka!” bitjarr ŋayiny Betany. Bala ŋayi yan dhunupan gurrwawuny ŋäthinan.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Bala walal miriŋuynydja märraŋala Djesunhany beŋurnydja ŋunhi Gäyapatjkalnydja* wäŋaŋur, ga dhunupan walal ŋunhi gäŋalnydja ŋanya buŋgawawalnha, ŋurikalyin mulkuruwala ŋunhi ŋayi wäŋa-ŋunhiŋuwuyyi, yäkuwal Bäylitkala. Yurr munhawumirra ŋunhi yulŋuny. Ga dharrwan yolŋuny walal marrtjin ḻuŋ'thurrnydja ŋunhiwiliyiny wäŋalil Djuw malany ŋurruḏawalaŋuny mala, yurr yaka walal ŋunhi marrtjinya balany djinawa'lilnydja; marrtjinany walal ŋunhi bala yan dhärra'-dharranany ŋunhal banydji yan warraŋula. Bili waluny ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirra, ga Djuw malaw gan ŋunhi rom waŋan bitjarr gam', Ŋuli ŋayi dhu ŋunhi yolŋu Djuw mala gärri balany mulkuruwalnydja yolŋuwal buṉbulil balanyamirriyyiny waluy Ḻäy-djuḻkmaranhamirriynydja, ŋunhiyiny nhakun ŋayi dhu ga gänaŋ'maranhamirra ŋanyapinya ŋayi beŋuryin ŋunhi ŋathaŋura ḻukanhaŋur yäkuŋur Ḻäy-djuḻkmaranhamirriŋura.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Bala ŋayi buŋgawany Bäylittja yäku yolŋu dhawaṯthurra warraŋullila, ga dhä-birrka'yurrnydja ŋayi ŋunhi yolŋunhany walalany bitjarra, “Nhä dhika dhiyaŋuny yolŋuy yätjkurrnydja djäma?”
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ga walalnydja waŋan bitjarr, “Ŋunhi balaŋ ŋayi be yakany djäma yätjkurr, ŋanapurrnydja balaŋ ŋanya ŋunhi bäyŋun gänha räli nhokalnydja.”
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ga ŋayiny Bäylittja buku-bakmaraŋal balany bitjarra, “Gatjuynha, nhumapin ŋanya märraŋuny, bala mala-djarr'yurra, nhäŋun walal ŋanya gi nhumalaŋgiyingalnha nhuma romdhuny.”
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 “Yo, ŋäthil yan ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja dhuwaliyiny mala, ŋunhi Rawumbuyyu mulkuruy yolŋuy walal ŋanya dhu buma dhiŋganhamaram, bala ŋal'maraman dharpalila mälakmaranhawuylila. Ga ŋunhayin walal gan waŋanhaminan bunharawnydja nhanŋu murrkay'kunharawnha yan.”
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Bala ŋayiny Bäylittja yolŋu dhunupan gärrinan balayin, bala ŋayi wäthurra nhanŋu Djesuwnydja, ga dhä-birrka'yurrnydja ŋayi ŋanya bitjarra, “Yol nhe dhuwal yolŋuny? … ŋurruḏawalaŋu Djuw-malaw yolŋuw walalaŋ buŋgawa muka?”
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarrnha, “Nhepiyi ŋarrany dhuwal dhä-birrka'yurrnydja bitjarryiny? Nhä mak yolŋuy walal ŋarrany dhuwal lakaraŋalnydja nhokal muka?”
34 Jesus respondeu:
35 “Yaka dhuwal ŋarrany Djuw yolŋu,” bitjarr ŋayiny Bäylittja waŋan. “Walal ŋunhi nhuma bäpurruy yan yolŋuy walal, ga ŋurruŋu djirrikaymirriy walal waŋan ŋarranhany dhä-birrka'yunarawnydja nhuŋu. Nhä bili nhe gan djämany?”
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Bala ŋayiny Djesuny waŋan bitjarra, “Ŋarrakuny dhuwal rom yaka dhuwalaŋuwuy munatha'wuy. Ŋuli balaŋ ŋarraku rom dhuwalaŋuwuynydja munatha'wuynydja, walalnydja balaŋ ŋunhi malthunamirriynydja mala ŋarrakal gunganha muka ŋarranhany, märr yakan balaŋ walalnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuynydja mala ga ŋurruŋu djirrikaymirriynydja walal ŋayathanha ŋarranhany. Yo ŋarrakuny dhuwal rom yaka dhuwalaŋuwuy munatha'wuy.”
36 Jesus respondeu:
37 Ga ŋayiny Bäylitthuny dhä-birrka'yurr ŋanya bitjarra, “Nhä dhuwal nheny? … buŋgawa yolŋu?”
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 “Nhä be ŋayi yuwalktja?” ga bitjarr ŋayiny Bäylitthuny balany buku-roŋanmaraŋal.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Bitjanna bili waltjaṉ-ŋupanna ŋuriŋiyi waluy Ḻäy-djuḻkmaranhamirriynydja, ŋarrany ŋuli ga dhuwal nhamalaŋ dhawaṯmaramany waŋganynha yan yolŋuny. Yolku nhumany djäl? Yolnha ŋarra dhu dhawaṯmaramany nhumalaŋ? Dhuwal ḏirramuny gay'yi? … ŋunhi ŋayi buŋgawa Djuw malaw?” bitjarr.
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ga walalnydja gan ŋunhi buku-ḏuwaṯthurra yan yatjurr bitjarra gam', “Yaka ŋanapurr dhiyakiyiny yolŋuw djäl. Napurrnydja dhuwal djäl Barabatjku yan. Ŋanya nhe dhu dhawaṯmaramany ŋanapurruŋgal.” Yurr ŋunhiyiny yolŋu ḏirramu Barabatjtja yäku rom-bakmaranhamirra.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.