João 11
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Bala maṉḏa ŋunhi yapa'mirriŋuny maṉḏa dhäruk djuy'yunminan nhanŋun Djesuwnha lakaraŋala ŋunhi nhanŋu gan ḻundu'mirriŋuny Lätjuritjtja rirrikthurra.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy ŋäkulnydja ŋanya Lätjuritjnhany, bala ŋayi yan waŋanany bitjarra, “Ŋunha ŋayi rirrikthurr, yurr yakan ŋayi dhu ŋunha dhiŋgamany. Rirrikthurrnydja ŋayi ŋunha, märr dhu dhuwaltjandhin ŋunhi rerriwurra yolŋuynydja walal nhäman latjuny' ŋunhi God-Waŋarrwuny ganydjarrmirrnydja rom, bala walal dhu wokthunna nhanŋu ŋurikiyiny ŋunhi Godkalaŋawnydja Gäthu'mirriŋuw.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Manymak. Mirithin yan ŋayi gan ŋunhi Djesuny marrkapthurr Mäthawnydja ga Meriwnydja ga nhanŋuwuynydja nhakun Lätjuritjkuny.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy ŋäkulnydja ŋanya rerrililnydja, ga yakan ŋayi ŋunhi bondiny guwatjmanna walalany, nhinanan ŋayi gan ŋunhi ŋunhilin banydjin yan wäŋaŋura, yan bili ga märrma' munha djuḻkthurr.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan nhanŋuwuy ŋayi malthunamirrinhany mala bitjarra, “Go limurr marrtjin roŋiyirra Djudiyalilyi makarrlil wäŋalil.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ga walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan, “Way Garray. Märr-barpuruny ŋunhi Djudiyapuynydja yolŋu walal ga ŋayan'tharran bunharawnha nhuŋu, walal balaŋ ganha bunhan nhuna guṉḏaynha rakunygunhan. Ga nheny ga dhuwal balayi bili djälthirr roŋiyinyaraw ŋunhiwiliyi bili yan wäŋalil?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Bala ŋayipiny Djesuny waŋan walalaŋ bitjarra, “Waluny ŋuli ga dhuwal dhärra walupuynydja märr-wiyin, ga yurrnha nhakun ŋuli ŋunhi munhawuyirrnydja, munhany ŋuli yupthun. Ŋunhi ŋuli ga yolŋu marrtji walupuynydja, ŋayiny ŋuli ga ŋunhi marrtjiny ŋamathaman, yakan ŋayi ŋuli ŋula galkirriny, bili baḏayala'mirr muka dhuwal wäŋany.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ga ŋunhi nhakun ŋayi ŋuli yolŋu marrtji munhawuny, ŋunhiny ŋayi ŋuli yan ḏaŋgalkthunna galkirrin, bili baḏayala'miriwnha ŋunhiny wäŋa.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesu bitjarryiny waŋan, ga buluny ŋayi waŋan bitjarra, “Lätjuritjtja, ŋunhi ḻunduny limurruŋ, yakurrnha ga ŋorra. Yurr ŋarrapiny dhu dhuwal marrtjin bala dhirr'yunna ŋanya.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Bala walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan bitjarr warray, “Way Garray. Ŋunhi ŋayi ga ŋunha yakurrnydja ŋorra, ŋayiny dhu ŋunhi ŋamathirra balanyarayyiny ŋorranharaynydja.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yurr ŋayi gan ŋunhi Djesuy mayaliny' lakaraŋal ŋanya rakunydhinyawuynha, yurr walalnydja gan ŋunhi malthunamirriynydja mala nhanukal guyaŋan yanbi ŋayi gan ŋunhi mayali' lakaraŋal waŋganybuy yan yakurrpuy ŋorranhawuy.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Bala ŋayi Djesuynydja dhunupayaŋala yan lakaraŋal walalaŋgal bitjarra, “Yolŋuny ŋunha bilin dhiŋgaŋala,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ga ŋarrapiny ga dhuwal galŋa-djulŋithirra mirithirra ŋunhi ŋarra bäyŋu ŋunhiliyi nhanukal, bili ŋulatjandhin nhuma dhu ŋunhi märr-yuwalkthirrnydja. Go limurr marrtjin nhanukal.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Bala ŋayi waŋganydja yolŋu yäku Dumitjtja, ŋunhi ŋayi wiripuny yäku Yaŋara-Märrma', waŋanan ŋunhi wiripuwurruŋgalnydja malthunamirriwal walalaŋgal bitjarra, “Go limurr marrtjin malthunna Garraywun, märr limurr dhu rrambaŋin dhiŋgamany.” Bala walal marrtjin wäŋgaŋala balan Bithinilila wäŋalil.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Bala ŋayi Mäthaynydja ŋäkula ŋanya Djesunhany bunanhawuynha, bala ŋayi dhunupan gumurr'yurra nhanŋu, ga ŋayiny Meriny yakan gumurr-waṉḏinya nhanŋu, nhinanan ŋayi gan ŋunhal banydji yan buṉbuŋura.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Bala ŋayi Mäthany waŋanan nhanukal Djesuwalnydja bitjarra, “Way Garray, ŋuli balaŋ nhe ŋunhi ŋäthilnydja bunanha, ŋayiny balaŋ ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋarraku bäyŋun dhiŋganha. Yurr dhiyaŋuny bala dhuwal dhuḏitjnha nhuŋu.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Yurr ŋarrapiny ga dhuwal dharaŋan nhuna, ŋuli nhe dhu ŋunhi ŋäŋ'thundja ŋanya God-Waŋarrnhany ŋula nhakuny, ŋayiny nhuna dhu ŋunhi gurrupanna yan.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ga ŋayiny Djesuny waŋan nhanŋu bitjarra, “Wäwa'mirriŋuny nhuŋu dhu ŋunhi buluyi walŋathirr.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Yo Garray,” bitjarr ŋayiny Mäthany buku-bakmaraŋal. “Marŋgi warray ŋarra dhiyakiyiny, ŋunhi ŋayi dhu walŋathiyi ŋuriŋiny ŋunhi dhä-dhawar'yunamirriynydja waluy.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yurr ŋayiny Djesuny lakaranhamin bitjanminan, “Ŋarrapi dhuwal yuwalktja walŋa, ga ŋarra muka ŋuli ga ŋunhi walŋakumany yolŋunhany walalany beŋurnydja ŋunhi dhiŋganhaŋurnydja, bili ŋarrapi dhuwal walŋa-gurrupanamirrnydja. Ŋuli balaŋ dhu ga ŋula yolthu yolŋuy märr-yuwalkmirriyirr ŋarranhany, ŋayiny dhu ga ŋunhiyiny yolŋu walŋan yan nhina, bäydhi nhanŋu dhu ŋunhi rumbalnydja dhiŋgam.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ŋuli dhu ga ŋula yol yolŋu ŋarrakuny märr-yuwalkthirr, ŋayiny dhu ŋunhiyiny yolŋu bäyŋun dhiŋgam, nhinany ŋayi dhu ga ŋunhi bitjanna bili yan wiyinŋumirra. Märr-yuwalkthirr muka nheny ga dhuwal? … dhiyakiyiny malaŋuw?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Yo Garray,” bitjarr ŋayiny Mäthany buku-bakmaraŋal nhanŋu Djesuwnydja. “Yuwalk yan ŋarra ga dhuwal märr-yuwalkthirrnydja nhuŋu, ŋunhi nheny dhuwal ŋunhiyi warray Maŋutji-dhunupayanhawuy Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu, yäku Masaya, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu wäwunguŋal ŋäthil, ŋunhi ŋayi dhu yarrupthun räli dhipal munatha'lil.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋayi gan Mätha waŋanany nhanŋu bitjarryiny, bala ŋayi roŋiyinan wäŋalila, ga garr'yurr ŋayi nhanŋuwuy yukuyuku'mirriŋuny Meriny, yurr gayulnha maṉḏa ŋunhi gaḏaymanminany. Bala ŋayi Mäthany waŋanan Meriwnydja bitjarra gam', “Way dhuwanna ŋayiny Marŋgikunhamirrnydja, ŋunha dhärra ŋayi ga dhukarrŋur, yurr ŋayi ŋunha waŋanany nhuŋun.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ŋäkulnydja ŋanya ŋayi ŋunhi Meriynydja, bala ŋayi yan burruḏaw'nha rur'yurrnydja, bala marrtjinan guwatjmara ŋanya Djesunhany.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Yurr ŋayiny ŋunhi Djesuny bäyŋu muka yan gärrinya ŋunhiwili buṉbu-dharrwamirrililnydja wäŋalil, ŋunhal banydji yan ŋayi gan galkurrnydja dhukarrŋur, ŋunhi ŋayi nhanŋu Mätha bunan ŋunhili ŋäthil.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ga walalnydja ŋunhi ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan maṉḏany Meriny ga Mäthany ŋayaŋu-marrparaŋguŋal, nhäŋala walal ŋanya Merinhany rur'yunawuynha, bala walal ŋunhi guyaŋanany bitjarrnha yanbi ŋayi ŋunhi marrtjinya balan mathirralila ŋäthinyarawnha, bala walal yan bukmaknha ḻaw'yurrnydja goyurr-ŋupara ŋanya.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ga ŋunhi ŋayi Meri bunanany nhanŋu Djesuwnydja, bala ŋayi yan dhunupan ḻukulila nhanukal Djesuwalnydja ḏur'yunmin, bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Garray, ŋuli balaŋ nhe ŋäthilnydja bunanha dhiyal, ŋayiny balaŋ ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋarraku bäyŋun dhiŋganha.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy nhäŋalnydja ŋanya Merinhany ŋäthinyalilnydja, ga bitjarryi bili ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal gan ŋäthinyamindhi, bala ŋanya warwuynha ŋayathaŋal yindiynha.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Bala ŋayi dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Wanhawal dhika nhuma barpuru ŋanya molulilnydja gäma?” Bala walal garr'yurra ŋanya, “Go marrtjin Garray. Nhe dhu nhepin nhäma,” bitjarr.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Bala yan ŋayi Djesuny dhunupan ŋäthinan.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ga ŋunhi walal yolŋuynydja walal nhäŋalnydja ŋanya Djesunhany ŋäthinyalilnydja bala walal waŋanhaminan bitjanminan, “Nhäŋun ŋathil ŋanya. Mirithirr yan ŋayi ga ŋunha märr-ŋamathirrnydja nhanŋu.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Yurr walalnydja ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal waŋan bitjarra, “Dhuwandja ḏirramu ŋunhiyi muka? … ŋunhi ŋayi maŋutjimirriyaŋal bambaynha yolŋuny? Ga nhakun ŋayi ŋunha ganarrthaŋal ŋunhayiny yolŋuny, bili ŋayin ga dhuwal ganydjarrnydja ŋayatham walŋakunhamirrnydja, märr balaŋ ŋayiny yaka muka dhiŋganha?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ga baḏak yan ŋayiny gan ŋunhi Djesuny ŋayaŋu-warwumirriyin mirithin yan, bala yan ŋayi dhunupan marrtjinany balayin mathirralila, yurr dhurrwarany ŋunhiyi mathirrany gan dhärran dhaḻ'yunawuynha; yindiynha guṉḏay gan gunguŋal.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Bala ŋayi waŋanan ŋunhi yolŋunhany walalany bitjarra, “Ma', giṯmaraŋun walal dhuwali guṉḏany dhurrwaraŋurnydja.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal bitjarra, “Bili muka ŋarra nhuŋu ŋunhi lakaraŋalnydja ŋäthil yan, ‘Ŋuli nhe dhu ga yuwalkkumany yan märr-yuwalkthirr, nheny dhu ŋunhi nhäman ŋunhiyiny God-Waŋarrwuny mäwilimirrnydja ga djeŋarrany' rom.’”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Bala walal yan giṯmaraŋala ŋunhi guṉḏany, ḻapmaraŋala beŋurnydja ŋunhi dhurrwaraŋurnydja.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ŋarrany dhuwal marŋgi dhiyakiyi, ŋunhi nheny ŋuli ga bitjan bili yan buthuru-bitjun ŋarrakuny. Yurr dhuwal ŋarra ga waŋany nhuna milman dhiyakuwurruŋgala yolŋuwala walalaŋgal, märr walalnydja dhu märr-yuwalkthirra ŋunhi ŋarrany dhuwal nhokuŋ warray djuy'yunawuy.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ga ŋunhi ŋayi bukumirriyanhaŋurnydja dhawar'yurr, bala ŋayi yan Djesuny dhunupan wäthurra bitjarra, “Go Lätjuritj, dhawaṯthurra rälin.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Bala ŋayi ŋunhiyiny dhiŋganhawuynydja yolŋu rur'yurra, bala dhawaṯthurra beŋuryiny ŋunhi mathirraŋurnydja walŋathinan. Yurr ŋayi ŋunhi dhawaṯthurrnydja ŋunhiŋumirr bili yan manydjarrka'mirrnydja, garrpi'-garrpinawuy yan ŋapa-manapanawuy waṉa maṉḏany ga rumbal, ga yan bili ga ḻukulil wapthurr, ga buku. Bala ŋayi Djesuny waŋanan, “Gatjuy ḻarrmaraŋun walal girriny' nhanukal rumbalŋurnydja, dhayaḻakuŋun ŋanya.” Bala walal marrtjin ḻarrmaraŋala nhanukal ŋunhi manydjarrkany', bala ŋayi marrtjinan wäŋalila.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yo. Ga dharrwaynha gan ŋunhi yolŋuynydja walal nhäŋalnydja ŋanya ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy walŋakuŋal Lätjuritjnha* beŋur ŋunhi moluŋur, ŋuriŋiwurruynydja wäŋa-Djudiyapuyyuny* yolŋuy walal ŋunhi walal gan marrtjin balayi ŋayaŋu-marrparaŋgunharaw nhanŋu Meriw. Bala walal nhakun märr-yuwalkthinan nhanŋu.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ga wiripuwurrnydja ŋunhi yolŋu walal marrtjin balan ŋurikiwurruŋgala Baratjiwala yolŋuwal walalaŋgal, ga lakaraŋalnydja walal gan ŋunhi ŋunhiŋuwuyyin dhäwuny' ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan Djesuy djäma.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Bala walalnydja ŋunhi Baratjiny yolŋu walal ga ŋurruŋu djirrikaymirrnydja mala ga wiripuwurrnydja rom-djägamirr mala, ḻuŋ'maranhaminan waŋganylila dhäruknha gan bakmaraŋal. Ga bitjarra walal ŋunhi waŋanhaminany gam', “Nhaltjanna limurr dhu ŋanya? Djämany ŋayi ga dhuwal dhiyaŋiyi ḏirramuynydja romdja ganydjarrmirra mirithirra.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ŋuli limurr dhu dhuwal yakany ŋanya gulmaram, bala dhu ŋunhi bukmaknha yolŋuny walal malthundja, ga märr-yuwalkthirrnydja ga nhanŋun. Ga walalnydja dhu ŋunhi Rawumbuyyuny buŋgaway mala djuy'yunna miriŋunhan mala, walal dhu marrtjin bala bakmaraman dhuwandja ŋunhi dhuyunhany buṉbuny limurruŋguny, ga limurrunhany walal balaŋ dhuwal buŋun bäpurruny dhawar'maraŋun yan.” Ga bitjarra walal gan ŋunhi ḏilkurruwurrnydja waŋanhamin.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ga waŋgany ḏirramu rom-djägamirr yäku Gäyapatj, ŋunhi ŋayiny balanya bili yan ŋurruḏawalaŋu djirrikaymirr yolŋu, waŋan ŋayi bitjarr, “Nhä nhuma dhuwal yolŋuny walal? … baḏak yan dhuŋamirr?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Yaka yan nhuma dhuwal marŋginy muka? Manymak dhuwal, ŋunhi ŋayi dhu waŋganydja yan yolŋu dhiŋgam bukmakkuny limurruŋ Djuw malaw yolŋuw walalaŋ, märr dhu yakan ŋunhi bukmaktja bäpurru mala buwayakthirr,” bitjarr.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Yurr ŋunhiyiny dhäruk ŋunhi ŋayi waŋan bitjarryiny, yaka ŋunhiyiny nhanukiyinguŋuny Gäyapatjkuŋuny guyaŋanhawuy. Ga balanyamirriynydja dhuŋgarray ŋayin gan ŋunhi nhinan ŋurruḏawalaŋuny djirrikaymirr, bala nhakun ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja dhunupamirriyaŋalnydja ŋanyanhan Djesunhan, ŋunhi ŋayi warray dhu yuwalktja dhiŋgam ŋurikiwurruŋdhiny Djuw malawnydja yolŋuw walalaŋ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ga bitjandhi bili ŋayi dhu ŋunhi dhiŋgamdhi ŋurikiwurruŋguny bukmakku yan Godkalaŋumirriwnydja djamarrkuḻiw', ŋunhi walal gan barrkuwatjthin, bäpurru ga bäpurru, märr dhu ŋayiny waŋgany-manapandhi limurrunhany, waŋganynha yan dhu malany.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Yo. Ga dhäŋur beŋuryiny, bala walalnydja marrtjin ŋunhi rom-djägamirrnydja yolŋu walal waŋanhaminan nhanŋu Djesuwnydja bunharawnha, nhaltjan walal ŋanya dhu ŋunhi buma murrkay'kum.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Bala ŋayi Djesuny gan ŋunhi yakan marrtji'-marrtjin gaykarraŋgurrnydja wäŋakurr; yänan ŋayi ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa Djudiyany, bala ŋayi ŋunhi marrtjinany balan bitjarra wäŋalilnydja yäkulil Yiprayimlila, yurr galkin ŋunhi wäŋany ḏiltjiŋura gapu-ranhdhakŋura, ga ŋunhilin wäŋaŋur ŋayi gan ŋunhi nhinanany nhanukiyingalaŋuwalnha ŋayi malthunamirriwalnydja walalaŋgal.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Yurr waluny marrtjin ŋunhi bilin galkithinan Ḻäy-djuḻkmaranhamirra, bala dharrwan marrtjin ŋunhi yolŋuny walal ḻuŋ'thurr balayiny wäŋalil Djurutjalamlilnydja, wäŋapuy ga wäŋapuy ga wäŋapuy, yolŋuny mala; ḻaw'yurra walal ŋunhi ŋäthila ḏarrtjalkkunhaminyarawnha, girri'-ŋamathinyarawnha ŋurikiyin waluw.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ga ŋunhiliyiny gan ŋunhi yolŋuny walal maŋutji-ḻarruŋala nhanŋuny Djesuwnydja; ga ŋunhiliny ŋunhi buṉbuŋurnydja buku-ŋal'yunamirriŋurnydja walalnydja marrtjin dhä-birrka'yunminan bala-räli'yunminan bitjanminan gam', “Nhaltjan nhuma ga dhuwal guyaŋany nhanŋu? Ŋula muka ŋayi dhu marrtji räliny dhipalnydja ŋunhi buŋgullil Ḻäy-djuḻkmaranhamirrililnydja?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Bala walal ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja yolŋu walal, ga Baratjiynydja mala, bilin dhäruk gurrupanminan yolŋuwalnydja walalaŋgal, ŋuli walal dhu nhämany ŋanya Djesuny ŋula wanhaminy, walal dhu lakaraman yan walalaŋgal. Ga bitjarryin walal gan ŋunhi gatjpu'yurrnydja nhanŋu ŋayathanharawnydja.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.