João 11

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Bala maṉḏa ŋunhi yapa'mirriŋuny maṉḏa dhäruk djuy'yunminan nhanŋun Djesuwnha lakaraŋala ŋunhi nhanŋu gan ḻundu'mirriŋuny Lätjuritjtja rirrikthurra.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy ŋäkulnydja ŋanya Lätjuritjnhany, bala ŋayi yan waŋanany bitjarra, “Ŋunha ŋayi rirrikthurr, yurr yakan ŋayi dhu ŋunha dhiŋgamany. Rirrikthurrnydja ŋayi ŋunha, märr dhu dhuwaltjandhin ŋunhi rerriwurra yolŋuynydja walal nhäman latjuny' ŋunhi God-Waŋarrwuny ganydjarrmirrnydja rom, bala walal dhu wokthunna nhanŋu ŋurikiyiny ŋunhi Godkalaŋawnydja Gäthu'mirriŋuw.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Manymak. Mirithin yan ŋayi gan ŋunhi Djesuny marrkapthurr Mäthawnydja ga Meriwnydja ga nhanŋuwuynydja nhakun Lätjuritjkuny.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy ŋäkulnydja ŋanya rerrililnydja, ga yakan ŋayi ŋunhi bondiny guwatjmanna walalany, nhinanan ŋayi gan ŋunhi ŋunhilin banydjin yan wäŋaŋura, yan bili ga märrma' munha djuḻkthurr.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan nhanŋuwuy ŋayi malthunamirrinhany mala bitjarra, “Go limurr marrtjin roŋiyirra Djudiyalilyi makarrlil wäŋalil.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ga walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan, “Way Garray. Märr-barpuruny ŋunhi Djudiyapuynydja yolŋu walal ga ŋayan'tharran bunharawnha nhuŋu, walal balaŋ ganha bunhan nhuna guṉḏaynha rakunygunhan. Ga nheny ga dhuwal balayi bili djälthirr roŋiyinyaraw ŋunhiwiliyi bili yan wäŋalil?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Bala ŋayipiny Djesuny waŋan walalaŋ bitjarra, “Waluny ŋuli ga dhuwal dhärra walupuynydja märr-wiyin, ga yurrnha nhakun ŋuli ŋunhi munhawuyirrnydja, munhany ŋuli yupthun. Ŋunhi ŋuli ga yolŋu marrtji walupuynydja, ŋayiny ŋuli ga ŋunhi marrtjiny ŋamathaman, yakan ŋayi ŋuli ŋula galkirriny, bili baḏayala'mirr muka dhuwal wäŋany.
9 Jesus respondeu:
10 Ga ŋunhi nhakun ŋayi ŋuli yolŋu marrtji munhawuny, ŋunhiny ŋayi ŋuli yan ḏaŋgalkthunna galkirrin, bili baḏayala'miriwnha ŋunhiny wäŋa.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesu bitjarryiny waŋan, ga buluny ŋayi waŋan bitjarra, “Lätjuritjtja, ŋunhi ḻunduny limurruŋ, yakurrnha ga ŋorra. Yurr ŋarrapiny dhu dhuwal marrtjin bala dhirr'yunna ŋanya.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Bala walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan bitjarr warray, “Way Garray. Ŋunhi ŋayi ga ŋunha yakurrnydja ŋorra, ŋayiny dhu ŋunhi ŋamathirra balanyarayyiny ŋorranharaynydja.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yurr ŋayi gan ŋunhi Djesuy mayaliny' lakaraŋal ŋanya rakunydhinyawuynha, yurr walalnydja gan ŋunhi malthunamirriynydja mala nhanukal guyaŋan yanbi ŋayi gan ŋunhi mayali' lakaraŋal waŋganybuy yan yakurrpuy ŋorranhawuy.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Bala ŋayi Djesuynydja dhunupayaŋala yan lakaraŋal walalaŋgal bitjarra, “Yolŋuny ŋunha bilin dhiŋgaŋala,
14 Então Jesus disse claramente:
15 ga ŋarrapiny ga dhuwal galŋa-djulŋithirra mirithirra ŋunhi ŋarra bäyŋu ŋunhiliyi nhanukal, bili ŋulatjandhin nhuma dhu ŋunhi märr-yuwalkthirrnydja. Go limurr marrtjin nhanukal.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Bala ŋayi waŋganydja yolŋu yäku Dumitjtja, ŋunhi ŋayi wiripuny yäku Yaŋara-Märrma', waŋanan ŋunhi wiripuwurruŋgalnydja malthunamirriwal walalaŋgal bitjarra, “Go limurr marrtjin malthunna Garraywun, märr limurr dhu rrambaŋin dhiŋgamany.” Bala walal marrtjin wäŋgaŋala balan Bithinilila wäŋalil.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Bala ŋayi Mäthaynydja ŋäkula ŋanya Djesunhany bunanhawuynha, bala ŋayi dhunupan gumurr'yurra nhanŋu, ga ŋayiny Meriny yakan gumurr-waṉḏinya nhanŋu, nhinanan ŋayi gan ŋunhal banydji yan buṉbuŋura.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Bala ŋayi Mäthany waŋanan nhanukal Djesuwalnydja bitjarra, “Way Garray, ŋuli balaŋ nhe ŋunhi ŋäthilnydja bunanha, ŋayiny balaŋ ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋarraku bäyŋun dhiŋganha. Yurr dhiyaŋuny bala dhuwal dhuḏitjnha nhuŋu.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Yurr ŋarrapiny ga dhuwal dharaŋan nhuna, ŋuli nhe dhu ŋunhi ŋäŋ'thundja ŋanya God-Waŋarrnhany ŋula nhakuny, ŋayiny nhuna dhu ŋunhi gurrupanna yan.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ga ŋayiny Djesuny waŋan nhanŋu bitjarra, “Wäwa'mirriŋuny nhuŋu dhu ŋunhi buluyi walŋathirr.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 “Yo Garray,” bitjarr ŋayiny Mäthany buku-bakmaraŋal. “Marŋgi warray ŋarra dhiyakiyiny, ŋunhi ŋayi dhu walŋathiyi ŋuriŋiny ŋunhi dhä-dhawar'yunamirriynydja waluy.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yurr ŋayiny Djesuny lakaranhamin bitjanminan, “Ŋarrapi dhuwal yuwalktja walŋa, ga ŋarra muka ŋuli ga ŋunhi walŋakumany yolŋunhany walalany beŋurnydja ŋunhi dhiŋganhaŋurnydja, bili ŋarrapi dhuwal walŋa-gurrupanamirrnydja. Ŋuli balaŋ dhu ga ŋula yolthu yolŋuy märr-yuwalkmirriyirr ŋarranhany, ŋayiny dhu ga ŋunhiyiny yolŋu walŋan yan nhina, bäydhi nhanŋu dhu ŋunhi rumbalnydja dhiŋgam.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ŋuli dhu ga ŋula yol yolŋu ŋarrakuny märr-yuwalkthirr, ŋayiny dhu ŋunhiyiny yolŋu bäyŋun dhiŋgam, nhinany ŋayi dhu ga ŋunhi bitjanna bili yan wiyinŋumirra. Märr-yuwalkthirr muka nheny ga dhuwal? … dhiyakiyiny malaŋuw?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 “Yo Garray,” bitjarr ŋayiny Mäthany buku-bakmaraŋal nhanŋu Djesuwnydja. “Yuwalk yan ŋarra ga dhuwal märr-yuwalkthirrnydja nhuŋu, ŋunhi nheny dhuwal ŋunhiyi warray Maŋutji-dhunupayanhawuy Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu, yäku Masaya, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu wäwunguŋal ŋäthil, ŋunhi ŋayi dhu yarrupthun räli dhipal munatha'lil.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋayi gan Mätha waŋanany nhanŋu bitjarryiny, bala ŋayi roŋiyinan wäŋalila, ga garr'yurr ŋayi nhanŋuwuy yukuyuku'mirriŋuny Meriny, yurr gayulnha maṉḏa ŋunhi gaḏaymanminany. Bala ŋayi Mäthany waŋanan Meriwnydja bitjarra gam', “Way dhuwanna ŋayiny Marŋgikunhamirrnydja, ŋunha dhärra ŋayi ga dhukarrŋur, yurr ŋayi ŋunha waŋanany nhuŋun.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ŋäkulnydja ŋanya ŋayi ŋunhi Meriynydja, bala ŋayi yan burruḏaw'nha rur'yurrnydja, bala marrtjinan guwatjmara ŋanya Djesunhany.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yurr ŋayiny ŋunhi Djesuny bäyŋu muka yan gärrinya ŋunhiwili buṉbu-dharrwamirrililnydja wäŋalil, ŋunhal banydji yan ŋayi gan galkurrnydja dhukarrŋur, ŋunhi ŋayi nhanŋu Mätha bunan ŋunhili ŋäthil.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ga walalnydja ŋunhi ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan maṉḏany Meriny ga Mäthany ŋayaŋu-marrparaŋguŋal, nhäŋala walal ŋanya Merinhany rur'yunawuynha, bala walal ŋunhi guyaŋanany bitjarrnha yanbi ŋayi ŋunhi marrtjinya balan mathirralila ŋäthinyarawnha, bala walal yan bukmaknha ḻaw'yurrnydja goyurr-ŋupara ŋanya.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ga ŋunhi ŋayi Meri bunanany nhanŋu Djesuwnydja, bala ŋayi yan dhunupan ḻukulila nhanukal Djesuwalnydja ḏur'yunmin, bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Garray, ŋuli balaŋ nhe ŋäthilnydja bunanha dhiyal, ŋayiny balaŋ ŋunhi wäwa'mirriŋuny ŋarraku bäyŋun dhiŋganha.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy nhäŋalnydja ŋanya Merinhany ŋäthinyalilnydja, ga bitjarryi bili ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal gan ŋäthinyamindhi, bala ŋanya warwuynha ŋayathaŋal yindiynha.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Bala ŋayi dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Wanhawal dhika nhuma barpuru ŋanya molulilnydja gäma?” Bala walal garr'yurra ŋanya, “Go marrtjin Garray. Nhe dhu nhepin nhäma,” bitjarr.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Bala yan ŋayi Djesuny dhunupan ŋäthinan.
35 Jesus chorou.
36 Ga ŋunhi walal yolŋuynydja walal nhäŋalnydja ŋanya Djesunhany ŋäthinyalilnydja bala walal waŋanhaminan bitjanminan, “Nhäŋun ŋathil ŋanya. Mirithirr yan ŋayi ga ŋunha märr-ŋamathirrnydja nhanŋu.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Yurr walalnydja ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal waŋan bitjarra, “Dhuwandja ḏirramu ŋunhiyi muka? … ŋunhi ŋayi maŋutjimirriyaŋal bambaynha yolŋuny? Ga nhakun ŋayi ŋunha ganarrthaŋal ŋunhayiny yolŋuny, bili ŋayin ga dhuwal ganydjarrnydja ŋayatham walŋakunhamirrnydja, märr balaŋ ŋayiny yaka muka dhiŋganha?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ga baḏak yan ŋayiny gan ŋunhi Djesuny ŋayaŋu-warwumirriyin mirithin yan, bala yan ŋayi dhunupan marrtjinany balayin mathirralila, yurr dhurrwarany ŋunhiyi mathirrany gan dhärran dhaḻ'yunawuynha; yindiynha guṉḏay gan gunguŋal.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Bala ŋayi waŋanan ŋunhi yolŋunhany walalany bitjarra, “Ma', giṯmaraŋun walal dhuwali guṉḏany dhurrwaraŋurnydja.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal bitjarra, “Bili muka ŋarra nhuŋu ŋunhi lakaraŋalnydja ŋäthil yan, ‘Ŋuli nhe dhu ga yuwalkkumany yan märr-yuwalkthirr, nheny dhu ŋunhi nhäman ŋunhiyiny God-Waŋarrwuny mäwilimirrnydja ga djeŋarrany' rom.’”
40 Jesus respondeu:
41 Bala walal yan giṯmaraŋala ŋunhi guṉḏany, ḻapmaraŋala beŋurnydja ŋunhi dhurrwaraŋurnydja.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ŋarrany dhuwal marŋgi dhiyakiyi, ŋunhi nheny ŋuli ga bitjan bili yan buthuru-bitjun ŋarrakuny. Yurr dhuwal ŋarra ga waŋany nhuna milman dhiyakuwurruŋgala yolŋuwala walalaŋgal, märr walalnydja dhu märr-yuwalkthirra ŋunhi ŋarrany dhuwal nhokuŋ warray djuy'yunawuy.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ga ŋunhi ŋayi bukumirriyanhaŋurnydja dhawar'yurr, bala ŋayi yan Djesuny dhunupan wäthurra bitjarra, “Go Lätjuritj, dhawaṯthurra rälin.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Bala ŋayi ŋunhiyiny dhiŋganhawuynydja yolŋu rur'yurra, bala dhawaṯthurra beŋuryiny ŋunhi mathirraŋurnydja walŋathinan. Yurr ŋayi ŋunhi dhawaṯthurrnydja ŋunhiŋumirr bili yan manydjarrka'mirrnydja, garrpi'-garrpinawuy yan ŋapa-manapanawuy waṉa maṉḏany ga rumbal, ga yan bili ga ḻukulil wapthurr, ga buku. Bala ŋayi Djesuny waŋanan, “Gatjuy ḻarrmaraŋun walal girriny' nhanukal rumbalŋurnydja, dhayaḻakuŋun ŋanya.” Bala walal marrtjin ḻarrmaraŋala nhanukal ŋunhi manydjarrkany', bala ŋayi marrtjinan wäŋalila.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yo. Ga dharrwaynha gan ŋunhi yolŋuynydja walal nhäŋalnydja ŋanya ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy walŋakuŋal Lätjuritjnha* beŋur ŋunhi moluŋur, ŋuriŋiwurruynydja wäŋa-Djudiyapuyyuny* yolŋuy walal ŋunhi walal gan marrtjin balayi ŋayaŋu-marrparaŋgunharaw nhanŋu Meriw. Bala walal nhakun märr-yuwalkthinan nhanŋu.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ga wiripuwurrnydja ŋunhi yolŋu walal marrtjin balan ŋurikiwurruŋgala Baratjiwala yolŋuwal walalaŋgal, ga lakaraŋalnydja walal gan ŋunhi ŋunhiŋuwuyyin dhäwuny' ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan Djesuy djäma.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Bala walalnydja ŋunhi Baratjiny yolŋu walal ga ŋurruŋu djirrikaymirrnydja mala ga wiripuwurrnydja rom-djägamirr mala, ḻuŋ'maranhaminan waŋganylila dhäruknha gan bakmaraŋal. Ga bitjarra walal ŋunhi waŋanhaminany gam', “Nhaltjanna limurr dhu ŋanya? Djämany ŋayi ga dhuwal dhiyaŋiyi ḏirramuynydja romdja ganydjarrmirra mirithirra.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ŋuli limurr dhu dhuwal yakany ŋanya gulmaram, bala dhu ŋunhi bukmaknha yolŋuny walal malthundja, ga märr-yuwalkthirrnydja ga nhanŋun. Ga walalnydja dhu ŋunhi Rawumbuyyuny buŋgaway mala djuy'yunna miriŋunhan mala, walal dhu marrtjin bala bakmaraman dhuwandja ŋunhi dhuyunhany buṉbuny limurruŋguny, ga limurrunhany walal balaŋ dhuwal buŋun bäpurruny dhawar'maraŋun yan.” Ga bitjarra walal gan ŋunhi ḏilkurruwurrnydja waŋanhamin.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ga waŋgany ḏirramu rom-djägamirr yäku Gäyapatj, ŋunhi ŋayiny balanya bili yan ŋurruḏawalaŋu djirrikaymirr yolŋu, waŋan ŋayi bitjarr, “Nhä nhuma dhuwal yolŋuny walal? … baḏak yan dhuŋamirr?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Yaka yan nhuma dhuwal marŋginy muka? Manymak dhuwal, ŋunhi ŋayi dhu waŋganydja yan yolŋu dhiŋgam bukmakkuny limurruŋ Djuw malaw yolŋuw walalaŋ, märr dhu yakan ŋunhi bukmaktja bäpurru mala buwayakthirr,” bitjarr.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Yurr ŋunhiyiny dhäruk ŋunhi ŋayi waŋan bitjarryiny, yaka ŋunhiyiny nhanukiyinguŋuny Gäyapatjkuŋuny guyaŋanhawuy. Ga balanyamirriynydja dhuŋgarray ŋayin gan ŋunhi nhinan ŋurruḏawalaŋuny djirrikaymirr, bala nhakun ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja dhunupamirriyaŋalnydja ŋanyanhan Djesunhan, ŋunhi ŋayi warray dhu yuwalktja dhiŋgam ŋurikiwurruŋdhiny Djuw malawnydja yolŋuw walalaŋ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ga bitjandhi bili ŋayi dhu ŋunhi dhiŋgamdhi ŋurikiwurruŋguny bukmakku yan Godkalaŋumirriwnydja djamarrkuḻiw', ŋunhi walal gan barrkuwatjthin, bäpurru ga bäpurru, märr dhu ŋayiny waŋgany-manapandhi limurrunhany, waŋganynha yan dhu malany.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Yo. Ga dhäŋur beŋuryiny, bala walalnydja marrtjin ŋunhi rom-djägamirrnydja yolŋu walal waŋanhaminan nhanŋu Djesuwnydja bunharawnha, nhaltjan walal ŋanya dhu ŋunhi buma murrkay'kum.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Bala ŋayi Djesuny gan ŋunhi yakan marrtji'-marrtjin gaykarraŋgurrnydja wäŋakurr; yänan ŋayi ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa Djudiyany, bala ŋayi ŋunhi marrtjinany balan bitjarra wäŋalilnydja yäkulil Yiprayimlila, yurr galkin ŋunhi wäŋany ḏiltjiŋura gapu-ranhdhakŋura, ga ŋunhilin wäŋaŋur ŋayi gan ŋunhi nhinanany nhanukiyingalaŋuwalnha ŋayi malthunamirriwalnydja walalaŋgal.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Yurr waluny marrtjin ŋunhi bilin galkithinan Ḻäy-djuḻkmaranhamirra, bala dharrwan marrtjin ŋunhi yolŋuny walal ḻuŋ'thurr balayiny wäŋalil Djurutjalamlilnydja, wäŋapuy ga wäŋapuy ga wäŋapuy, yolŋuny mala; ḻaw'yurra walal ŋunhi ŋäthila ḏarrtjalkkunhaminyarawnha, girri'-ŋamathinyarawnha ŋurikiyin waluw.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ga ŋunhiliyiny gan ŋunhi yolŋuny walal maŋutji-ḻarruŋala nhanŋuny Djesuwnydja; ga ŋunhiliny ŋunhi buṉbuŋurnydja buku-ŋal'yunamirriŋurnydja walalnydja marrtjin dhä-birrka'yunminan bala-räli'yunminan bitjanminan gam', “Nhaltjan nhuma ga dhuwal guyaŋany nhanŋu? Ŋula muka ŋayi dhu marrtji räliny dhipalnydja ŋunhi buŋgullil Ḻäy-djuḻkmaranhamirrililnydja?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Bala walal ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja yolŋu walal, ga Baratjiynydja mala, bilin dhäruk gurrupanminan yolŋuwalnydja walalaŋgal, ŋuli walal dhu nhämany ŋanya Djesuny ŋula wanhaminy, walal dhu lakaraman yan walalaŋgal. Ga bitjarryin walal gan ŋunhi gatjpu'yurrnydja nhanŋu ŋayathanharawnydja.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.