Atos 9
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT
1 Ga ŋunhili wäŋaŋur Djurutjalamdja ŋunhiyi yolŋu yäku Djolnydja gan baḏak ḻay-ḻayyurr, bumar ŋayi gan ŋunhiwurruny Garraywalaŋumirriny yolŋuny walalany; mirithin yan ŋayi gan ŋunhi djälthinany ŋayi dhu baḏuwaḏuyun Djesuwnydja rom, ga marrtjin ŋayi balayi ŋurikalyi ŋurruḏawalaŋuwal djirrikaymirriwal yolŋuwal
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Ŋarrany dhu dhuwal marrtji balan Damatjkatjlila wäŋalil. Ŋula muka nhe dhu djorrany' ŋarrakal gurrupan, märr ŋarra dhu gäma ŋurukuwurruŋ ŋunhi ḏilkurruwurruŋ wäŋa-ŋunhiŋuwuywu mala ŋunhi walal ŋuli ga buku-ḻuŋ'maranhamirr waŋganylil buṉbulil. Bala ŋarra dhu gurrupandja walalaŋgal ŋunhiyi djorrany' wukirriwuynydja dhärukmirrnydja, märr ŋarrany walal dhu guŋga'yun muka, ḻarrum manapan napurr dhu ŋurikiwurruŋ yolŋuw walalaŋ Djesuwalaŋuw malthunamirriw walalaŋ ḏirramuwurruŋ ga miyalkkurruwurruŋ; märra'-marramany ŋarra dhu marrtji walalany, bala gäman rälin Djurutjalamlila, bala dhu ga galkanna dhipala dharruŋgulila.” Bala ŋayi yan märraŋala ŋunhiyiny djorra' Djolyuny, bala dhunupan marrtjinan.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Marrtjinany ŋayi gan ŋunhi bala-a-a, yan bili-i-i galki marrtjin bukuy märraŋalnha ŋunhiyin wäŋa Damatjkatjnha. Bala yan ŋayiny dhunupan ŋunhiliyiny maḻŋ'thurra baḏayalan', ga ḻiw'maraŋalnha ŋanya ŋunhi djeŋarra'yaŋalnydja warrpam'thurra beŋurnydja ŋunhi djiwarr'ŋurnydja.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ga galkirrinany ŋayi ŋunhiyi yolŋuny munatha'lila, bala ŋayi ŋäkula rirrakaynydja, ŋayi gan waŋanany bitjarrnha nhanukal, “Djol! Djol!” bitjarr. “Nhaku nhe dhuwal ŋayaŋu-miḏikumarnydja ŋarranhany?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Ga ŋayiny ŋuriŋiyiny yolŋuy Djolyuny dhä-birrka'yurr bitjarr, “Garray, yol bili nhe dhuwal yolŋu yuwalktja?” bitjarr.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ma', rur'yurra dhipuŋuryiny, bala marrtjin ŋunhiwilin wäŋalil Damatjkatjlila, bala ŋunhaliyin ŋarra nhuŋu dhu lakaramany, nhaltjan nhe dhu ga ŋunhi djäma.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ga ŋunhi wiripuwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan malthurr nhanŋu Djolwuny, ŋunhiwurryiny gan mukthurra yan dhärra'-dharran, ŋäkul warray walal bili ŋunhi rirrakaynydja waŋanhawuynydja, yurr bäyŋun walal nhänhany ŋula rumbalnydja yolŋunhany.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ga ŋayiny ŋunhiyiny Djolnydja rur'yurr beŋur munatha'ŋurnydja, ga märr muka ŋayi maŋutji bira'yurr bitjarr, yurr bäyŋun yan ŋayi nhänhany ŋamathanhany, bambaythin yan ŋayi gan. Bala walal marrtjin ŋuriŋiwurruy wiripuwurruynha ŋanya gäŋalnydja waṉa-ŋayathaŋala balany Damatjkatjlilnydja wäŋalil.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ga ŋunhiliyiny ŋayi nhinan ḻurrkun'nha munhany bambaynydja yan; bäyŋun ŋayi gan ŋathany ḻukan.The conversion of Saul road to Damascus|src="CN02022C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 09.1-9"
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ga ŋunhiliyi Damatjkatj wäŋaŋur, yolŋu gan nhinan Garraywu malthunamirr yäku Yananayatj. Bala ŋayi nhäŋala Yananayatjthuny Garraynhan wuŋuḻin', ŋayi nhanukal rumbalthinan, bala ŋayi yan ŋuriŋiyiny yolŋuy yäku-lakaraŋala ŋanya bitjarrnha, “Yananayatj,” bitjarr.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Bala ŋayiny nhanukal ŋunhi Garraynydja waŋanan bitjarrnha, “Rur'yurra dhipuŋuryiny, bala marrtjin ŋunhawala bala, ya ŋunhawala dhukarrlil yäkulil Dhunupalila,* ga ŋunhiliyiny nhe dhu maḻŋ'maram yolŋuny yäkuny Djolnhan ŋunhi wäŋa-Dätjapuynhan.* Nhinany ŋayi ga ŋunhi Djudatjkal wäŋaŋurnydja, ga bukumirriyam ŋayi ga ŋunhiyi yulŋuny.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Ga nhäŋal ŋayi nhuna gan wuŋuḻiny', nhe gan marrtjinany bala nhanukala, bala nhe ŋanya ŋayathaŋala ŋunhiyiny Djolnhany, goŋ-ŋal'yurra nhanukal nhe, märr ŋayi dhu buluyi nhäma.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ŋayiny ŋunhi Yananayatjthuny ŋäkul, barrarinan manapar nhakun, bala ŋayi waŋanany bitjarrnha Garraywalnydja, “Way Garray, ŋäkul ŋarra gan ŋunhiyiny yolŋuny Djolnhany, ŋunhi ŋayi ŋuli ga buma nhuŋu yolŋuny walalany ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ga dhuwandja ŋayi barpuru marrtji rälin dhipala Damatjkatjlila, gäŋal ŋayi gan djorra' beŋur ŋurruŋu-djirrikaymirriwuŋ walalaŋguŋ, märr ŋayi dhu ga dhiyal ŋayatham yolŋu'-yulŋuny, bukmaknhan ŋanapurruny ŋunhi ŋanapurr ŋuli ga buku-ŋal'yun nhuŋu.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ga ŋayiny Garraynydja waŋan dhunupan bitjarrnha, “Gatjuy mukthurra yan marrtjiny nhanukal, bili ŋunhiyiny yolŋu gänaŋ'maranhawuynha ŋarrakuŋ; ŋayi dhu ga djämany ŋarrakun, lakaraman ŋayi dhu ga ŋarrakalaŋuwuynydja bukmakkalnha yan Djan'tayilwalnydja malawal, ga buŋgawawal walalaŋgal, ga bitjandhi bili ŋayi dhu ŋunhi lakaramdhi ŋarrany Yitjuralpuyŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ga ŋarrapiny dhu dhuwal nhanŋu lakaram ŋunhi nhaltjanna dhu nhanŋu maḻŋ'thun yalalany, bili burakirr muka ŋayi dhu ŋunhi, ŋayaŋu-miḏikirrnydja mirithirr yan ŋarrakalnydja yäku-lakaranharay, bili ŋayiny ŋunhi ŋarrakun yolŋu.” Ga bitjarra ŋayi gan Garrayyu lakaraŋal Yananayatjkalnydja.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ga ŋunhi ŋayi rur'yurrnydja Yananayatjtja, bala ŋayi marrtjinan, gulŋiyinany ŋayi ŋunhi bala'lilnydja, dharrnha nhäŋal Djolnhany, ŋayi gan nhinan ŋunhiliyiny bambaynha yan. Bala yan ŋayi dhunupan marrtjinany, baṯnha ŋayathaŋal ŋanya, goŋ-ŋal'yurra nhanukal, ga waŋanany ŋayi nhanŋu bitjarra, “Wäwa Djol! Garrayyu dhuwal ŋarranhany djuy'yurr räli nhokal ŋayipi Djesuy, ŋuriŋiyi ŋunhi ŋayi maḻŋ'maranhamin nhokal ŋunhiliyi dhukarrŋur, ŋunhi nhe gan marrtjin räli; ŋayi ŋarrany dhuwal djuy'yurrnydja räliny nhokalnydja, märr nheny dhu bulu maŋutjimirriyirr, ga märram nhe dhu ŋunhiyi Dhuyu-Birrimbirrnha, bulun nhe dhu dhaŋaŋdhirr nhanukal ganydjarryu.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi Yananayatjthu bukumirriyaŋalnydja nhanŋu Djolwuny, bala yan ŋayi dhunupan ŋunhi maŋutjiŋurnydja yupthurra balanya nhakun binbin ŋarirriw, bala ŋayi dhäŋur beŋuryiny nhakun nhäŋala ŋamathaŋala. Ga dhunupan ŋayi ŋunhi rur'yurrnydja, bala ŋayi ḻiya-ḻupthurrnydja yäkuynydja Garraywalnha Djesuwala.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Bala ŋayi yurrnha ŋathany ḻukan, bala nhakun nhanŋu rumbalnydja balayi roŋiyindhi nininyŋuyin.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ga dhunupan nhakun ŋayi ŋunhi marrtjinany balayin ŋunhi Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'maranhamirrilila buṉbulilnydja malaŋulil, ga ŋunhiliyin ŋayi gan ŋunhi Djolyu lakaraŋalnydja dhäwuny' Djesuwalaŋuwuynydja. Lakaraŋalnydja ŋayi gan ŋunhi bitjarra, “Djesuny dhuwal Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu,” bitjarr.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ga ŋunhi gan yolŋuynydja walal ŋäkul ŋanya waŋanhawuynydja bala walal yan ṉirr'yurra nhanŋu ga bitjarra walal ŋunhi waŋanhaminany, “Way, dhuwandja ŋunhiyin yolŋu muka? … ŋunhi ŋayi ŋuli ganha bunha Garraywalaŋumirriny yolŋuny walalany ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur? Ga dhuwandja ŋayi barpuru rälin marrtji dhipala, ŋayi dhu dhiyala ga wapmaram ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ga buku-ŋal'yun Djesuw, bala ŋayi dhu walalany gäman ŋurikiwurruŋgala ŋunhi ŋurruŋu-djirrikaymirriwala walalaŋgal dhä-gir'yunarawnha.” Ga bitjarrnha walal gan ŋunhi yolŋuynydja walal lakaranhaminany ŋanya Djolnhany.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Yurr ŋayiny ŋunhi Djolnydja mirithinan ḏälthin, ganydjarrnydja nhanŋu yindithinan, ga waŋanany ŋayi gan ŋunhi dhärukthuny ganydjarrmirriynha, lakaraŋalnydja gan dhawaṯmaraŋalnydja ŋanyanhany Djesunhany, ŋunhi ŋayiny Maŋutji-dhunupayanhawuy God-Waŋarrwuŋ. Ga walal ŋunhi Djuw malany yolŋu walal wäŋa-ŋunhiŋuwuyyiny Damatjkatjpuynydja mala, bäyŋun ŋula dhäruk buku-roŋanmaranha, waŋanha nhanŋu Djolwu.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Märr-wiyin muka ŋayi gan Djolnydja nhinan ŋunhiliyiny, dhäwuny' ŋayi gan lakaraŋal yindikuŋalnydja, ga walalnydja ŋunhi Djuw malany waŋgany-manapanminan waŋanhaminyarawnha, bala walal nhirrparnydja romdja walalaŋguwuy walal ḏälnha yan bunharawnha nhanŋu yan Djolwuny.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Yurr waŋganydja yolŋu marrtjin nhanukal Djolwal, bala yan ŋayi lakaraŋalnydja nhanŋu bitjarrnha, “Way, yolŋuynydja walal nhuna dhu dhuwal buman, ŋunhi nhe dhu dhipuŋur bala'ŋur dhawaṯthundja,” bitjarr. Yo, yurr walalnydja gan yolŋuny walal ŋunhiliyin dhärra'-dharranan galkin yanan dhurrwaraŋura buṉbuŋura, galkurra walal gan nhanŋu Djolwuny, dhukarr-nhäŋalnydja walal gan nhanŋu bitjarrnha bili yan munhawu ga walupuy, märr walal dhu buman ŋanya yan murrkay'kuman.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Yurr ŋuriŋiwurruy ŋunhi Djolwal malthunamirriy mala, walal ŋanya ŋunhi guŋga'yurrnydja Djolnhany, yakan ŋayi ŋula dhawaṯthunna ŋuliwitjanany ŋunhi buṉbukurrnydja dhurrwarakurr. Waŋganydhuny munhay walalnydja ŋanya yupmaraŋalnha bathiynha Djolnhany, yurr dhaḻakarrkurra. Yupmaraŋalnydja walal ŋanya marrtjin ŋunhi, yurr ḻoḻukurra, yan bili-i-i ga munatha' ŋayathaŋal, ŋunha gali'ŋura warraŋulnha. Bala ŋayi yan marrtjinan ganarrthaŋala ŋunhiyiny Damatjkatjtja wäŋa.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Yo, ga ŋunhi ŋayi Djol bunanany ŋunhiliyiny Djurutjalamdja wäŋaŋur, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi marrtjinany ŋurikiwurruŋgalyin Garraywalaŋumirriwala yolŋuwalnydja walalaŋgal, ŋayi balaŋ ŋunhiyi Djol nhinanhan walalaŋgal waŋgany-manapanan ŋurikiwurruŋgalyin malawal. Bala ŋayi yan lakaranhaminan ŋanyapinyany ŋayi walalaŋgal bitjarra, “Ŋarrany dhuwal yolŋu nhanŋuwuynha yan malthunamirr Djesu-Christkun,” bitjarr. Yurr walalnydja gan ŋanya ŋunhi guyaŋan yanbi ŋayi walalany gan ŋula mayali'-gaŋal, bala walal nhanŋu ŋunhi mirithinan yan barrarinany; bäyŋun walal ŋula märr-yuwalkthinany nhanŋu Djolwuny.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Yurr ŋayiny waŋganydhun yolŋuy yäkuy Bänabatjthun* ŋanya gan ŋunhi guŋga'yurrnydja Djolnhany, bala ŋanya ŋayi yan garr'yurra, ga gäŋalnydja ŋayi ŋanya ŋunhi balan Djuy'yunawuywalnha yolŋuwalnydja walalaŋgal, ga lakaraŋalnydja ŋayi walalaŋ, ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djolyu nhäŋal Garraynha maḻŋ'maranhaminyawuy ŋunhal dhukarrŋur, ga nhaltjarr ŋayi gan Garray waŋan Djolwal. Ga bitjarryi bili ŋayi lakaraŋalyi dhäwuny' ŋunhaŋuwuynydja ŋunhi Damatjkatjpuynydja wäŋapuy, ŋunhi ŋayi gan Djolyu lakaraŋal ŋunhiliyi Djesuwalaŋuwuy, yurr ganydjarrmirriynha ŋuriŋin dhärukthuny ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja, marŋgikuŋalnydja gan yolŋu'-yulŋunhany.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Bala walal yan ŋanya nhirrparnha Djolnhany galkikuŋala, bala ŋayi gan nhinanan walalaŋgal ŋurikiwurruŋgalnha Djuy'yunawuywalnha yolŋuwal walalaŋgal.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhiyi Djolnydja, ḻiw'maraŋala ŋuliwitjarrnydja Djurutjalamgurrnydja wäŋakurr, lakaraŋalnydja ŋayi marrtjin Garraynhany dhärukthuny ganydjarrmirriynha. Ga bitjarryin ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja dhäwuny' dhärukthuny ḏälyun ŋayaŋuynydja barrarinyamiriwyun, ŋurikiwurruŋgalnydja yolŋuwal walalaŋgal Djuw malawalnydja, ŋunhi walal gan waŋan Gurik matha. Yurr walalnydja gan ŋunhi yaka warray djälthinya nhanukalaŋawnydja dhäwuw ŋänharaw, bala walal gan yan ŋayan'-dhärranan nhanŋu bunharawnha murrkay'kunharawnha Djolwuny.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ga walal ŋuriŋiwurruynydja ḻundu'mirriŋuynydja walal nhanukal Djolwal ŋäkulnha ŋanya, bala walal ŋanya gaḏaymarnha, bala gäŋalnha balan bitjarra dhunupan yan wäŋalilnydja Djitjariyalila* yäkulil, ga beŋuryiny walal ŋanya ŋunhi djuy'yurrnydja marthaŋayyun balan nhanukiyingala wäŋalil Dätjalila.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Yo, ga dhäŋur beŋuryiny God-Waŋarrwuny mala ŋunhi yolŋu walal gan nhinanan ŋayaŋu-yal'yunan, marimiriwnha ŋula nhämiriwnha, bukmakŋur yan wäŋaŋur ŋunhiliyi Djudiya ga Djamariya makarrkurr wäŋaŋur. Bala Garraywalaŋumirrnydja ŋunhi mala gan ŋutharnydja ḏälnha nhanukalnydja God-Waŋarrwalnydja romŋur, bili bukmak ŋunhi nhämunha' yolŋu gan nhinan galkin yanan Garraywala, ga ŋuriŋi Dhuyu-Birrimbirryuny walalany gan marrparaŋguŋala, guŋga'yurra manapar, ganydjarrmirriyaŋala. Bala malany ŋunhiyi marrtjin ŋutharnydja yindithinan, birrŋ'thurra marrtjin.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Yo, balanyamirriyyiny ŋayi gan Beta marrtjinan wäŋakurra ga wäŋakurr ḻiw'maraŋala, guŋga'yurra ŋayi gan ŋunhi Garraywalaŋumirrinhan yolŋunhan walalany. Ga waŋganydhuny waluy ŋayi marrtjin wäŋalil yäkulil Lidalila.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋur waŋgany yolŋu gan nhinan bundhurr, Yäniyatj yäku, ga ŋorranany ŋayi gan ŋunhiyi 8-nha dhuŋgarrany; yaka ŋayi ganha rur'yuna ŋula marrtji'-marrtjinya. Bala ŋayi ŋanya ŋunhi Betaynydja nhäŋalnha ŋunhiyiny yolŋuny,
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 bala ŋayi waŋanan yäku-lakaraŋalnydja ŋanya bitjarra, “Yäniyatj, Garrayyuny Djesu-Christthuny nhuna dhuwal walŋakuŋala. Ma', rur'yurra, bala dhoṯkuŋun dhuwali nhuŋuwuy nhe gayanh'thany.”
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ga dharrwaynydja yolŋuy walal gan nhäŋalnha ŋanya, ŋunhi walal gan nhinan ŋunhiliyi wäŋaŋur Lidany ga Djaran wäŋaŋur; bukmakthun nhäŋalnydja gan ŋanya marrtji'-marrtjinyawuynydja, bala dharrwan yolŋuny walal gan bilyurrnydja, malthurra nhanŋun Garraywun.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ga ŋunhala bala wäŋaŋur, gali'-raŋiŋura yäkuŋur wäŋaŋur Djopany,* yolŋu gan nhinan miyalk, yäkuny ŋayi ŋunhi Dabitha,* ga wiripuny ŋayi yäku ŋunhiyi Dokatj, yurr ŋayi ŋunhi miyalktja Garraywu malthunamirr. Ga bitjarr bili ŋayi gan nhinanany djämany ŋamakurr yan, guŋga'yurrnydja ŋayi gan wiripuwurruny yolŋuny walalany, ŋunhi ŋurruwuykmirriny ga dhuwaymiriwnha mala.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ga balanyamirriyyiny ŋunhiyiny miyalk rirrikthurra, bala ŋayi dhiŋgaŋalnha, ga walal ŋanya ŋunhiyi rumbalnydja miyalknhany ḻupmaraŋala gan, bala walal rulwaŋdhurrnydja ŋanya ŋunhi ŋunhawalnha garramatlila buṉbulilnydja, yurr djinawa' ŋunhi yulŋuny.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Ga walalnydja ŋunhi Garraywalaŋumirriynydja walal ŋäkul ŋanya Betanhany ŋunhiwiliyin wäŋalil yäkulil Lidalila, bala walal djuy'yurra märrma'nhan yolŋuny maṉḏany dhäwu-gänhamirrinhan maṉḏany nhanŋuny Betawnydja garr'yunaraw. Bala maṉḏa yan waŋanany nhanŋu bitjarra, “Go, rur'yurra, ga malthurra linyalaŋ bondin yan.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Bala yan ŋayi Betany rur'yurrnydja, bala malthurra maṉḏaŋ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi dhawaṯmaraŋala warraŋullila Betaynydja bukmaknha yan ŋunhiwurruny yolŋunhany walalany, bala yan ŋayi bun'kumu-djipthurra bala bukumirriyaŋala gan. Ga bilyurrnydja ŋayi ŋunhi Betany, bala nhäŋalnha gan ŋunhiyin dhiŋganhawuynhan miyalknhan, bala waŋanany ŋayi ŋanya bitjarrnha, “Dabitha, rur'yurra.” Ga dhunupan ŋayi ŋunhiyi miyalktja maŋutjiny ḻapthurra, nhäŋalnydja ŋayi Betanhany, bala ŋayi dhunupan nhinanan.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ga ŋayi Betany goŋ-djarryurr, baṯnha ŋanya ŋayathaŋal ŋopurrnha, bala dhärranhamaraŋala ŋanya. Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi Betany wäthurra ḻuŋ'maraŋala walalany ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany märr-yuwalkthinyamirrinhan walalany ga buku-gurthapuynhany mala, bala ŋayi waŋanan bitjarra, “Go marrtjin walal rälin,” bitjarr.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Bala yan ganydjarryun ŋunhi dhäwuny' nhakun ḻatjuwarr'yurrnydja ŋunhiŋuwuyyiny, wäŋakurrnydja malaŋuwurr buku-ḻiw'maraŋala yan; bukmakthun yolŋuynydja ŋunhi ŋäkulnha dhäwuny' ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djopany, ga dharrwan gan yolŋuny walal märr-yuwalkthinany Garraywuny, märr-nhirrpanminan manapar walal gan nhanukal.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi gan Betany nhinanan märr-wiyin'nha ŋunhiliyiny Djopany wäŋaŋur, yurr nhinanany ŋayi gan ŋunhi wäŋaŋurnydja ŋurikal yolŋuwal yäkuwal Djäymangal, ŋunhi ŋayi gan djäma barrwaṉ' warrakan' mala.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.