Atos 9
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NAA
1 Ga ŋunhili wäŋaŋur Djurutjalamdja ŋunhiyi yolŋu yäku Djolnydja gan baḏak ḻay-ḻayyurr, bumar ŋayi gan ŋunhiwurruny Garraywalaŋumirriny yolŋuny walalany; mirithin yan ŋayi gan ŋunhi djälthinany ŋayi dhu baḏuwaḏuyun Djesuwnydja rom, ga marrtjin ŋayi balayi ŋurikalyi ŋurruḏawalaŋuwal djirrikaymirriwal yolŋuwal
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 bala ŋayi waŋanany bitjarra, “Ŋarrany dhu dhuwal marrtji balan Damatjkatjlila wäŋalil. Ŋula muka nhe dhu djorrany' ŋarrakal gurrupan, märr ŋarra dhu gäma ŋurukuwurruŋ ŋunhi ḏilkurruwurruŋ wäŋa-ŋunhiŋuwuywu mala ŋunhi walal ŋuli ga buku-ḻuŋ'maranhamirr waŋganylil buṉbulil. Bala ŋarra dhu gurrupandja walalaŋgal ŋunhiyi djorrany' wukirriwuynydja dhärukmirrnydja, märr ŋarrany walal dhu guŋga'yun muka, ḻarrum manapan napurr dhu ŋurikiwurruŋ yolŋuw walalaŋ Djesuwalaŋuw malthunamirriw walalaŋ ḏirramuwurruŋ ga miyalkkurruwurruŋ; märra'-marramany ŋarra dhu marrtji walalany, bala gäman rälin Djurutjalamlila, bala dhu ga galkanna dhipala dharruŋgulila.” Bala ŋayi yan märraŋala ŋunhiyiny djorra' Djolyuny, bala dhunupan marrtjinan.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Marrtjinany ŋayi gan ŋunhi bala-a-a, yan bili-i-i galki marrtjin bukuy märraŋalnha ŋunhiyin wäŋa Damatjkatjnha. Bala yan ŋayiny dhunupan ŋunhiliyiny maḻŋ'thurra baḏayalan', ga ḻiw'maraŋalnha ŋanya ŋunhi djeŋarra'yaŋalnydja warrpam'thurra beŋurnydja ŋunhi djiwarr'ŋurnydja.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ga galkirrinany ŋayi ŋunhiyi yolŋuny munatha'lila, bala ŋayi ŋäkula rirrakaynydja, ŋayi gan waŋanany bitjarrnha nhanukal, “Djol! Djol!” bitjarr. “Nhaku nhe dhuwal ŋayaŋu-miḏikumarnydja ŋarranhany?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ga ŋayiny ŋuriŋiyiny yolŋuy Djolyuny dhä-birrka'yurr bitjarr, “Garray, yol bili nhe dhuwal yolŋu yuwalktja?” bitjarr.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ma', rur'yurra dhipuŋuryiny, bala marrtjin ŋunhiwilin wäŋalil Damatjkatjlila, bala ŋunhaliyin ŋarra nhuŋu dhu lakaramany, nhaltjan nhe dhu ga ŋunhi djäma.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Ga ŋunhi wiripuwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan malthurr nhanŋu Djolwuny, ŋunhiwurryiny gan mukthurra yan dhärra'-dharran, ŋäkul warray walal bili ŋunhi rirrakaynydja waŋanhawuynydja, yurr bäyŋun walal nhänhany ŋula rumbalnydja yolŋunhany.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ga ŋayiny ŋunhiyiny Djolnydja rur'yurr beŋur munatha'ŋurnydja, ga märr muka ŋayi maŋutji bira'yurr bitjarr, yurr bäyŋun yan ŋayi nhänhany ŋamathanhany, bambaythin yan ŋayi gan. Bala walal marrtjin ŋuriŋiwurruy wiripuwurruynha ŋanya gäŋalnydja waṉa-ŋayathaŋala balany Damatjkatjlilnydja wäŋalil.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ga ŋunhiliyiny ŋayi nhinan ḻurrkun'nha munhany bambaynydja yan; bäyŋun ŋayi gan ŋathany ḻukan.The conversion of Saul road to Damascus|src="CN02022C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 09.1-9"
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Ga ŋunhiliyi Damatjkatj wäŋaŋur, yolŋu gan nhinan Garraywu malthunamirr yäku Yananayatj. Bala ŋayi nhäŋala Yananayatjthuny Garraynhan wuŋuḻin', ŋayi nhanukal rumbalthinan, bala ŋayi yan ŋuriŋiyiny yolŋuy yäku-lakaraŋala ŋanya bitjarrnha, “Yananayatj,” bitjarr.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Bala ŋayiny nhanukal ŋunhi Garraynydja waŋanan bitjarrnha, “Rur'yurra dhipuŋuryiny, bala marrtjin ŋunhawala bala, ya ŋunhawala dhukarrlil yäkulil Dhunupalila,* ga ŋunhiliyiny nhe dhu maḻŋ'maram yolŋuny yäkuny Djolnhan ŋunhi wäŋa-Dätjapuynhan.* Nhinany ŋayi ga ŋunhi Djudatjkal wäŋaŋurnydja, ga bukumirriyam ŋayi ga ŋunhiyi yulŋuny.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Ga nhäŋal ŋayi nhuna gan wuŋuḻiny', nhe gan marrtjinany bala nhanukala, bala nhe ŋanya ŋayathaŋala ŋunhiyiny Djolnhany, goŋ-ŋal'yurra nhanukal nhe, märr ŋayi dhu buluyi nhäma.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ŋayiny ŋunhi Yananayatjthuny ŋäkul, barrarinan manapar nhakun, bala ŋayi waŋanany bitjarrnha Garraywalnydja, “Way Garray, ŋäkul ŋarra gan ŋunhiyiny yolŋuny Djolnhany, ŋunhi ŋayi ŋuli ga buma nhuŋu yolŋuny walalany ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ga dhuwandja ŋayi barpuru marrtji rälin dhipala Damatjkatjlila, gäŋal ŋayi gan djorra' beŋur ŋurruŋu-djirrikaymirriwuŋ walalaŋguŋ, märr ŋayi dhu ga dhiyal ŋayatham yolŋu'-yulŋuny, bukmaknhan ŋanapurruny ŋunhi ŋanapurr ŋuli ga buku-ŋal'yun nhuŋu.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Ga ŋayiny Garraynydja waŋan dhunupan bitjarrnha, “Gatjuy mukthurra yan marrtjiny nhanukal, bili ŋunhiyiny yolŋu gänaŋ'maranhawuynha ŋarrakuŋ; ŋayi dhu ga djämany ŋarrakun, lakaraman ŋayi dhu ga ŋarrakalaŋuwuynydja bukmakkalnha yan Djan'tayilwalnydja malawal, ga buŋgawawal walalaŋgal, ga bitjandhi bili ŋayi dhu ŋunhi lakaramdhi ŋarrany Yitjuralpuyŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ga ŋarrapiny dhu dhuwal nhanŋu lakaram ŋunhi nhaltjanna dhu nhanŋu maḻŋ'thun yalalany, bili burakirr muka ŋayi dhu ŋunhi, ŋayaŋu-miḏikirrnydja mirithirr yan ŋarrakalnydja yäku-lakaranharay, bili ŋayiny ŋunhi ŋarrakun yolŋu.” Ga bitjarra ŋayi gan Garrayyu lakaraŋal Yananayatjkalnydja.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ga ŋunhi ŋayi rur'yurrnydja Yananayatjtja, bala ŋayi marrtjinan, gulŋiyinany ŋayi ŋunhi bala'lilnydja, dharrnha nhäŋal Djolnhany, ŋayi gan nhinan ŋunhiliyiny bambaynha yan. Bala yan ŋayi dhunupan marrtjinany, baṯnha ŋayathaŋal ŋanya, goŋ-ŋal'yurra nhanukal, ga waŋanany ŋayi nhanŋu bitjarra, “Wäwa Djol! Garrayyu dhuwal ŋarranhany djuy'yurr räli nhokal ŋayipi Djesuy, ŋuriŋiyi ŋunhi ŋayi maḻŋ'maranhamin nhokal ŋunhiliyi dhukarrŋur, ŋunhi nhe gan marrtjin räli; ŋayi ŋarrany dhuwal djuy'yurrnydja räliny nhokalnydja, märr nheny dhu bulu maŋutjimirriyirr, ga märram nhe dhu ŋunhiyi Dhuyu-Birrimbirrnha, bulun nhe dhu dhaŋaŋdhirr nhanukal ganydjarryu.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi Yananayatjthu bukumirriyaŋalnydja nhanŋu Djolwuny, bala yan ŋayi dhunupan ŋunhi maŋutjiŋurnydja yupthurra balanya nhakun binbin ŋarirriw, bala ŋayi dhäŋur beŋuryiny nhakun nhäŋala ŋamathaŋala. Ga dhunupan ŋayi ŋunhi rur'yurrnydja, bala ŋayi ḻiya-ḻupthurrnydja yäkuynydja Garraywalnha Djesuwala.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Bala ŋayi yurrnha ŋathany ḻukan, bala nhakun nhanŋu rumbalnydja balayi roŋiyindhi nininyŋuyin.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ga dhunupan nhakun ŋayi ŋunhi marrtjinany balayin ŋunhi Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'maranhamirrilila buṉbulilnydja malaŋulil, ga ŋunhiliyin ŋayi gan ŋunhi Djolyu lakaraŋalnydja dhäwuny' Djesuwalaŋuwuynydja. Lakaraŋalnydja ŋayi gan ŋunhi bitjarra, “Djesuny dhuwal Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu,” bitjarr.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ga ŋunhi gan yolŋuynydja walal ŋäkul ŋanya waŋanhawuynydja bala walal yan ṉirr'yurra nhanŋu ga bitjarra walal ŋunhi waŋanhaminany, “Way, dhuwandja ŋunhiyin yolŋu muka? … ŋunhi ŋayi ŋuli ganha bunha Garraywalaŋumirriny yolŋuny walalany ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur? Ga dhuwandja ŋayi barpuru rälin marrtji dhipala, ŋayi dhu dhiyala ga wapmaram ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ga buku-ŋal'yun Djesuw, bala ŋayi dhu walalany gäman ŋurikiwurruŋgala ŋunhi ŋurruŋu-djirrikaymirriwala walalaŋgal dhä-gir'yunarawnha.” Ga bitjarrnha walal gan ŋunhi yolŋuynydja walal lakaranhaminany ŋanya Djolnhany.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Yurr ŋayiny ŋunhi Djolnydja mirithinan ḏälthin, ganydjarrnydja nhanŋu yindithinan, ga waŋanany ŋayi gan ŋunhi dhärukthuny ganydjarrmirriynha, lakaraŋalnydja gan dhawaṯmaraŋalnydja ŋanyanhany Djesunhany, ŋunhi ŋayiny Maŋutji-dhunupayanhawuy God-Waŋarrwuŋ. Ga walal ŋunhi Djuw malany yolŋu walal wäŋa-ŋunhiŋuwuyyiny Damatjkatjpuynydja mala, bäyŋun ŋula dhäruk buku-roŋanmaranha, waŋanha nhanŋu Djolwu.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Märr-wiyin muka ŋayi gan Djolnydja nhinan ŋunhiliyiny, dhäwuny' ŋayi gan lakaraŋal yindikuŋalnydja, ga walalnydja ŋunhi Djuw malany waŋgany-manapanminan waŋanhaminyarawnha, bala walal nhirrparnydja romdja walalaŋguwuy walal ḏälnha yan bunharawnha nhanŋu yan Djolwuny.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Yurr waŋganydja yolŋu marrtjin nhanukal Djolwal, bala yan ŋayi lakaraŋalnydja nhanŋu bitjarrnha, “Way, yolŋuynydja walal nhuna dhu dhuwal buman, ŋunhi nhe dhu dhipuŋur bala'ŋur dhawaṯthundja,” bitjarr. Yo, yurr walalnydja gan yolŋuny walal ŋunhiliyin dhärra'-dharranan galkin yanan dhurrwaraŋura buṉbuŋura, galkurra walal gan nhanŋu Djolwuny, dhukarr-nhäŋalnydja walal gan nhanŋu bitjarrnha bili yan munhawu ga walupuy, märr walal dhu buman ŋanya yan murrkay'kuman.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Yurr ŋuriŋiwurruy ŋunhi Djolwal malthunamirriy mala, walal ŋanya ŋunhi guŋga'yurrnydja Djolnhany, yakan ŋayi ŋula dhawaṯthunna ŋuliwitjanany ŋunhi buṉbukurrnydja dhurrwarakurr. Waŋganydhuny munhay walalnydja ŋanya yupmaraŋalnha bathiynha Djolnhany, yurr dhaḻakarrkurra. Yupmaraŋalnydja walal ŋanya marrtjin ŋunhi, yurr ḻoḻukurra, yan bili-i-i ga munatha' ŋayathaŋal, ŋunha gali'ŋura warraŋulnha. Bala ŋayi yan marrtjinan ganarrthaŋala ŋunhiyiny Damatjkatjtja wäŋa.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Yo, ga ŋunhi ŋayi Djol bunanany ŋunhiliyiny Djurutjalamdja wäŋaŋur, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi marrtjinany ŋurikiwurruŋgalyin Garraywalaŋumirriwala yolŋuwalnydja walalaŋgal, ŋayi balaŋ ŋunhiyi Djol nhinanhan walalaŋgal waŋgany-manapanan ŋurikiwurruŋgalyin malawal. Bala ŋayi yan lakaranhaminan ŋanyapinyany ŋayi walalaŋgal bitjarra, “Ŋarrany dhuwal yolŋu nhanŋuwuynha yan malthunamirr Djesu-Christkun,” bitjarr. Yurr walalnydja gan ŋanya ŋunhi guyaŋan yanbi ŋayi walalany gan ŋula mayali'-gaŋal, bala walal nhanŋu ŋunhi mirithinan yan barrarinany; bäyŋun walal ŋula märr-yuwalkthinany nhanŋu Djolwuny.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Yurr ŋayiny waŋganydhun yolŋuy yäkuy Bänabatjthun* ŋanya gan ŋunhi guŋga'yurrnydja Djolnhany, bala ŋanya ŋayi yan garr'yurra, ga gäŋalnydja ŋayi ŋanya ŋunhi balan Djuy'yunawuywalnha yolŋuwalnydja walalaŋgal, ga lakaraŋalnydja ŋayi walalaŋ, ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djolyu nhäŋal Garraynha maḻŋ'maranhaminyawuy ŋunhal dhukarrŋur, ga nhaltjarr ŋayi gan Garray waŋan Djolwal. Ga bitjarryi bili ŋayi lakaraŋalyi dhäwuny' ŋunhaŋuwuynydja ŋunhi Damatjkatjpuynydja wäŋapuy, ŋunhi ŋayi gan Djolyu lakaraŋal ŋunhiliyi Djesuwalaŋuwuy, yurr ganydjarrmirriynha ŋuriŋin dhärukthuny ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja, marŋgikuŋalnydja gan yolŋu'-yulŋunhany.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Bala walal yan ŋanya nhirrparnha Djolnhany galkikuŋala, bala ŋayi gan nhinanan walalaŋgal ŋurikiwurruŋgalnha Djuy'yunawuywalnha yolŋuwal walalaŋgal.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhiyi Djolnydja, ḻiw'maraŋala ŋuliwitjarrnydja Djurutjalamgurrnydja wäŋakurr, lakaraŋalnydja ŋayi marrtjin Garraynhany dhärukthuny ganydjarrmirriynha. Ga bitjarryin ŋayi gan ŋunhi lakaraŋalnydja dhäwuny' dhärukthuny ḏälyun ŋayaŋuynydja barrarinyamiriwyun, ŋurikiwurruŋgalnydja yolŋuwal walalaŋgal Djuw malawalnydja, ŋunhi walal gan waŋan Gurik matha. Yurr walalnydja gan ŋunhi yaka warray djälthinya nhanukalaŋawnydja dhäwuw ŋänharaw, bala walal gan yan ŋayan'-dhärranan nhanŋu bunharawnha murrkay'kunharawnha Djolwuny.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ga walal ŋuriŋiwurruynydja ḻundu'mirriŋuynydja walal nhanukal Djolwal ŋäkulnha ŋanya, bala walal ŋanya gaḏaymarnha, bala gäŋalnha balan bitjarra dhunupan yan wäŋalilnydja Djitjariyalila* yäkulil, ga beŋuryiny walal ŋanya ŋunhi djuy'yurrnydja marthaŋayyun balan nhanukiyingala wäŋalil Dätjalila.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Yo, ga dhäŋur beŋuryiny God-Waŋarrwuny mala ŋunhi yolŋu walal gan nhinanan ŋayaŋu-yal'yunan, marimiriwnha ŋula nhämiriwnha, bukmakŋur yan wäŋaŋur ŋunhiliyi Djudiya ga Djamariya makarrkurr wäŋaŋur. Bala Garraywalaŋumirrnydja ŋunhi mala gan ŋutharnydja ḏälnha nhanukalnydja God-Waŋarrwalnydja romŋur, bili bukmak ŋunhi nhämunha' yolŋu gan nhinan galkin yanan Garraywala, ga ŋuriŋi Dhuyu-Birrimbirryuny walalany gan marrparaŋguŋala, guŋga'yurra manapar, ganydjarrmirriyaŋala. Bala malany ŋunhiyi marrtjin ŋutharnydja yindithinan, birrŋ'thurra marrtjin.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Yo, balanyamirriyyiny ŋayi gan Beta marrtjinan wäŋakurra ga wäŋakurr ḻiw'maraŋala, guŋga'yurra ŋayi gan ŋunhi Garraywalaŋumirrinhan yolŋunhan walalany. Ga waŋganydhuny waluy ŋayi marrtjin wäŋalil yäkulil Lidalila.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋur waŋgany yolŋu gan nhinan bundhurr, Yäniyatj yäku, ga ŋorranany ŋayi gan ŋunhiyi 8-nha dhuŋgarrany; yaka ŋayi ganha rur'yuna ŋula marrtji'-marrtjinya. Bala ŋayi ŋanya ŋunhi Betaynydja nhäŋalnha ŋunhiyiny yolŋuny,
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 bala ŋayi waŋanan yäku-lakaraŋalnydja ŋanya bitjarra, “Yäniyatj, Garrayyuny Djesu-Christthuny nhuna dhuwal walŋakuŋala. Ma', rur'yurra, bala dhoṯkuŋun dhuwali nhuŋuwuy nhe gayanh'thany.”
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ga dharrwaynydja yolŋuy walal gan nhäŋalnha ŋanya, ŋunhi walal gan nhinan ŋunhiliyi wäŋaŋur Lidany ga Djaran wäŋaŋur; bukmakthun nhäŋalnydja gan ŋanya marrtji'-marrtjinyawuynydja, bala dharrwan yolŋuny walal gan bilyurrnydja, malthurra nhanŋun Garraywun.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ga ŋunhala bala wäŋaŋur, gali'-raŋiŋura yäkuŋur wäŋaŋur Djopany,* yolŋu gan nhinan miyalk, yäkuny ŋayi ŋunhi Dabitha,* ga wiripuny ŋayi yäku ŋunhiyi Dokatj, yurr ŋayi ŋunhi miyalktja Garraywu malthunamirr. Ga bitjarr bili ŋayi gan nhinanany djämany ŋamakurr yan, guŋga'yurrnydja ŋayi gan wiripuwurruny yolŋuny walalany, ŋunhi ŋurruwuykmirriny ga dhuwaymiriwnha mala.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ga balanyamirriyyiny ŋunhiyiny miyalk rirrikthurra, bala ŋayi dhiŋgaŋalnha, ga walal ŋanya ŋunhiyi rumbalnydja miyalknhany ḻupmaraŋala gan, bala walal rulwaŋdhurrnydja ŋanya ŋunhi ŋunhawalnha garramatlila buṉbulilnydja, yurr djinawa' ŋunhi yulŋuny.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ga walalnydja ŋunhi Garraywalaŋumirriynydja walal ŋäkul ŋanya Betanhany ŋunhiwiliyin wäŋalil yäkulil Lidalila, bala walal djuy'yurra märrma'nhan yolŋuny maṉḏany dhäwu-gänhamirrinhan maṉḏany nhanŋuny Betawnydja garr'yunaraw. Bala maṉḏa yan waŋanany nhanŋu bitjarra, “Go, rur'yurra, ga malthurra linyalaŋ bondin yan.”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Bala yan ŋayi Betany rur'yurrnydja, bala malthurra maṉḏaŋ.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi dhawaṯmaraŋala warraŋullila Betaynydja bukmaknha yan ŋunhiwurruny yolŋunhany walalany, bala yan ŋayi bun'kumu-djipthurra bala bukumirriyaŋala gan. Ga bilyurrnydja ŋayi ŋunhi Betany, bala nhäŋalnha gan ŋunhiyin dhiŋganhawuynhan miyalknhan, bala waŋanany ŋayi ŋanya bitjarrnha, “Dabitha, rur'yurra.” Ga dhunupan ŋayi ŋunhiyi miyalktja maŋutjiny ḻapthurra, nhäŋalnydja ŋayi Betanhany, bala ŋayi dhunupan nhinanan.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ga ŋayi Betany goŋ-djarryurr, baṯnha ŋanya ŋayathaŋal ŋopurrnha, bala dhärranhamaraŋala ŋanya. Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi Betany wäthurra ḻuŋ'maraŋala walalany ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany märr-yuwalkthinyamirrinhan walalany ga buku-gurthapuynhany mala, bala ŋayi waŋanan bitjarra, “Go marrtjin walal rälin,” bitjarr.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Bala yan ganydjarryun ŋunhi dhäwuny' nhakun ḻatjuwarr'yurrnydja ŋunhiŋuwuyyiny, wäŋakurrnydja malaŋuwurr buku-ḻiw'maraŋala yan; bukmakthun yolŋuynydja ŋunhi ŋäkulnha dhäwuny' ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djopany, ga dharrwan gan yolŋuny walal märr-yuwalkthinany Garraywuny, märr-nhirrpanminan manapar walal gan nhanukal.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi gan Betany nhinanan märr-wiyin'nha ŋunhiliyiny Djopany wäŋaŋur, yurr nhinanany ŋayi gan ŋunhi wäŋaŋurnydja ŋurikal yolŋuwal yäkuwal Djäymangal, ŋunhi ŋayi gan djäma barrwaṉ' warrakan' mala.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.