Atos 22

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yurr bitjarra ŋayi gan ŋunhi Bolnydja waŋanany walalaŋ gam', “Way yolŋu walal, wäwa walal ga bäpa walal ŋarraku. Ŋäku ŋathil walal, buthuru-bitjurr ŋarraku. Ŋarra dhu lakaranhamirr ŋarranhawuynha ŋarra nhumalaŋgal.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ga ŋunhi walal ŋanya gan ŋäkulnydja dhäruktja waŋanhawuynydja, bala walal waŋanhaminan bitjanminan gam', “Way, ŋunhany ŋayi gan waŋanany limurruŋgalaŋuwurra dhärukkurrnydja,” bitjanminan. Bala walal gan yan baḏaknha dhärra'-dharranany, ŋäkula walal ŋanya gan. Ga bitjarr ŋayi gan walalaŋgal lakaraŋalnydja gam',
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ŋarrany dhuwal yolŋu Djuw mala, ga dhawal-guyaŋanany ŋarra dhuwal ŋunhal wäŋaŋurnydja Dätja,* makarrŋur Djilitjiya. Ŋunhayi ŋunhi yuwalktja ŋarrakuwuynydja wäŋa, ga dhiyalnydja wäŋaŋur Djurutjalamdja ŋarra yänan nhakun ŋutharnha, bili ŋarrany dhuwal marŋgikunhawuy ŋurukuŋdhi yolŋuwuŋ ḻiya-djambatjkuŋ yäkuwuŋ Gamaliyawuŋ, ŋayi ŋarranhany gan marŋgikuŋal dhunupayaŋalnydja ŋurikiny limurruŋgalaŋawnydja mala-ŋurrkanhawuywu romgu malaŋuw. Yo, ŋayathaŋalnydja ŋarra gan dhuwal ŋanyanhany God-Waŋarrnhany baṯ-bitjarr yan, bitjarr yan bili nhakun nhuma dhiyaŋuwurruy.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ŋarrany ŋuli ganha dhuwal nyamir'yuna muka ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ganha malthuna Djesuw. Bitjana bili muka ŋarra ŋuli ganha ŋaŋ'ŋaŋ'thuna walalany, ga ḏapmaranhayi ŋarra ŋuli ganha miyalkkurruwurrunhany ga ḏirramuwurrunhany, bala galkanan dharruŋgulila. Wiripuwurrnydja marrtjin murrmurryurra bilin balanyarayyi djämay ŋarrakal.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yuwalk ŋarra ga dhuwal lakaramany nhumalaŋ. Ŋunhiwurrnydja yolŋu ŋunhi ŋurruḏawalaŋu-djirrikaymirrnydja mala ga ŋaḻapaḻmirrnydja mala marŋgi ŋarraku; walalnha nhumalaŋ dhu lakaramany ŋunhi nhaltjanna ŋarra ŋuli ganha ŋäthil djäma. Walal ŋunhi ŋuriŋiwurruyyi djorrany' ŋarrakal gurrupar, balany wäŋalil Damatjkatjlilnydja Djuw malawnydja yolŋuw walalaŋ, ŋarra balaŋ ŋunhi ḏapmaranhan Garraywalaŋumirrinhany yolŋuny bala gänhan ŋarra balaŋ walalany ŋunhi rälin dhipala Djurutjalamlila wäŋalil dhä-gir'yunarawnydja.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Yo, marrtjinany ŋarra gan dhukarr-ŋupara bala, ga yan bili ga ḏämbuynha waluy, galkin yänan ŋunhala Damatjkatjnha wäŋaŋur, bala dhunupan yan ŋayiny ŋunhiliyiny maḻŋ'thurra baḏayalan', yurr ḏarrtjalknha mirithirra dhikan, ga djeŋarra'yaŋalnydja ŋarrany ŋunhi ḻiw'maraŋal yan ŋuriŋiyi djarratawun'thuny, beŋur ŋunhi djeŋarra'yinany djiwarr'ŋura.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Bala dhunupan yan ŋarrany galkirrin munatha'lila, ga ŋäkulnydja ŋarra rirrakaynydja, ŋayi marrtjin waŋanany bitjarr, yäku-lakaraŋalnha ŋarrany, ‘Djol, Djol,’ bitjarr. ‘Nhaku nhe ga dhuwal ŋayaŋu-miḏikumandja ŋarranhany?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ga ŋarrany waŋan bitjarr, ‘Yol nhe dhuwal yolŋuny Garray?’ Ga ŋayiny ŋarraku waŋan bitjarr, ‘Ŋarrany dhuwal Djesu, wäŋa-ŋunhaŋuwuy Nätjuritjpuy, ŋunhiyin ŋunhi nhe ŋarrany ga ŋayaŋu-yätjkurruyam.’”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Ga ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan malthurr ŋarraku, nhäŋal warray walal ŋunhi djarraṯawun'tja, yurr bäyŋu walal ŋänha rirrakaynydja ŋunhi ŋayi gan waŋan ŋarrany.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ga ŋarrany waŋan dhä-birrka'yurr ŋanya Garraynhany bitjarr, ‘Garray, nhaltjan dhika ŋarrany dhu?’ Ga ŋayiny waŋan Garraynydja bitjarr ŋarraku, ‘Rur'yurr, bala marrtjin balan wäŋalil Damatjkatjlila. Ga ŋunhaliyin ŋarra nhuŋu dhu lakaramany ŋunhiyin dhukarrnydja ŋunhi God-Waŋarryu nhirrpar nhuŋu, ga nhä nhe dhu djäma nhanŋu.’ Bitjarr ŋayi Garraynydja ŋarraku waŋan.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ga ŋunhi ŋarra rur'yurrnydja bambaynha, bili ŋuriŋiyi djarraṯawun'thun ŋarrany bambaykuŋal. Bala walalnydja marrtjin ŋuriŋiwurruy wiripuwurruynydja waṉa-gäŋalnha ŋarrany balany Damatjkatjlilnydja wäŋalil.”
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Ga ŋunhiliyi Damatjkatjtja wäŋaŋur yolŋu gan nhinan yäku Yananayatj. Yuwalkkunha yan ŋayi ŋuli ganha ŋunhi buku-ŋal'yunany God-Waŋarrwuny, ga malthunany nhanŋu bitjana bili yan nhakun ga Mawtjitjkal romdhu lakaram, ga bukmakthuny gan ŋunhi Djuw malaynydja yolŋuy walal manymak lakaraŋala ŋanya.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ga marrtjinany ŋayi ŋunhiyiny yolŋu yäku Yananayatjtja, bala yan waŋanany ŋarrany bitjarrnha, ‘Wäwa Djol, ma' bira'yurra maŋutjimirriyin,’ bitjarr. Ga dhunupan ŋarrany nhakun nhäŋalnha, maŋutjimirriyinan ŋarra.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Bala ŋayi ŋarrany waŋanan bitjarrnha, ‘Ŋuriŋi muka God-Waŋarryuny limurruŋgalaŋuwalnydja mala-ŋurrkanhawuywal walalaŋgal Waŋarryuny nhuna dhuwal djarr'yurrnydja, märr nhe dhu marŋgithirra nhanukalaŋawnha djälwun. Ŋayiny djäl nhuŋu nhe dhu nhäman ŋunhiyin nhanŋun Rom-dhunupanhan Yolŋuny Djesunhan, ga bulu nhe dhu ŋanya ŋäma rirrakay, ŋunhi ŋayiny dhu ŋayipin yan nhuŋu waŋa.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ga nhen dhu ga ŋunhi lakaramany ŋanya dharrwawala yolŋuwalnydja walalaŋgal, nhä nhe gan nhäŋal ga ŋäkul.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ga nhakun nhe ga dhuwal galkundja? Biyakun rur'yurra, bala ḻiya-ḻupthurra. Ga waŋin biyakun yäku-lakaraŋun ŋanyanhan Djesunhan, bala ŋayiny dhu God-Waŋarryuny rurrwuyunna ŋunhi yätjkurrnydja nhuŋu.’ Bitjarra ŋayi gan ŋunhiyiny Yananayatjtja yolŋu yäku waŋan ŋarrakal. Bala ŋarra dhunupan rur'yurra, bala yan ḻiya-ḻupthurra.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ga dhäŋur beŋuryiny ŋarra marrtjinan balayin roŋiyindhi Djurutjalamlilyi, ga waŋganymirrnydja ŋarra gan bukumirriyaŋala ŋunhilin God-Waŋarrwala buku-ŋal'yunamirriŋur buṉbuŋur, bala ŋarra nhäŋala maŋutji-djurthinyawurrnydja Garraynhan
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi waŋanany ŋarrakal, ‘Ma', rur'yurra, bala ganarrthula dhuwandja wäŋa Djurutjalamdja bondin yan, bili ŋurruḏawalaŋuny yolŋuy walal dhu bäyŋun nhuŋu märr-yuwalkmirriyirr, ŋunhi nhe dhu ga lakaramany ŋarrany walalaŋgal.’”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ga ŋarrany ŋunhi waŋan nhanukalnydja Garraywalnydja bitjarr, ‘Nhaku walal dhu ŋunhi yakany ŋarraku märr-yuwalkmirriyirr? Marŋgi walal ŋunhi ŋarrakuny, ŋunhi ŋäthilnydja ŋarra ŋuli ganha marrtjinya ŋunhiwiliyi ŋunhi buku-ḻuŋ'thunamirrilil buṉbulil malaŋulil, bala dhunupan ŋarra gan ŋunhi ŋayathaŋala walalany, ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ga märr-yuwalkthirr nhuŋu. Ḏapmaranhan ŋarra ŋuli walalany, bala marrtjinya dhunupan warryu'-warryunan, gänhany ŋarra ŋuli ganha walalany balan dharruŋgulila.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ga ŋunhi nhakun walal bumar murrkay'kuŋal Dhepinnhany, ŋunhiyi yolŋuny ŋunhi ŋayi gan lakaraŋal nhuna, ŋarrany ŋunhi balanyamirriyyiny ŋunhiliyi muka, walalaŋgal gali'ŋur; ŋarrany gan ŋunhi djäga walalaŋgalaw girriw'nha, ŋunhi walal marrtjin bumar ŋanya Dhepinnha. Yo, marŋgi walal ŋunhi ŋarrakuny, nhäthinya ŋunhi ŋarra ŋäthilnydja yolŋu. Yurr dhiyaŋuny bala ŋarra dhuwal wiripun yolŋu, yuṯan. Ŋunhi walal dhu nhämany ŋarrany, ŋunhi ŋarra dhuwal yuwalkkuŋal warray bilyurr bala märr-yuwalkmirriyinan, ga ŋuliwitjandhin walal dhu marrtji ŋunhi marŋgithirrnydja, bala walal dhu bitjandhiyi bili märr-yuwalkmirriyirryi bala bilyuna nhokala.’ Bitjarra ŋarra gan Garraywalnydja waŋan.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ga ŋayiny Garraynydja buku-bakmaraŋal ŋarraku bitjarr, ‘Gatjuy marrtjin. Dhuwandja ŋarra nhuna dhu djuy'yun barrkulila wäŋalil malaŋulil, ŋunhawal ŋunhi Djan'tayilwalnha yolŋuwal walalaŋgal, märr walal dhu ŋäma nhuna, bala märr-yuwalkmirriyirra nhuŋu.’” Bitjarrnha ŋayi gan Bolyuny lakaraŋal ŋurikiwurruŋdhiny ŋunhi yolŋuw walalaŋ.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ŋäthilnydja ŋunhi walal gan buthuru-bitjurr ŋamathaŋal nhanŋu Bolwu, yan bili ga bäy ŋayi waŋan bitjarr, “Ŋayin ŋarrany dhuwal djuy'yurrnydja Garrayyun ŋurikiwurruŋgalyi Djan'tayilwalnydja yolŋuwal walalaŋgal,” bitjarr. Ga ŋuriŋiyiny dhärukthu walalany ŋoy-dhärranhamaraŋala mirithin yan, bala walal dhunupan yatjunminan, ga waŋan bitjarrnha, “Ma', buŋun ŋanya, buŋun yänan. Yaka dhu ga balanyayiny yolŋu walŋa nhina. Yaka limurr dhuwal nhanŋu djäl.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bala bukmaknha yolŋuny walal gan yatjunminany ŋunhi, girriy'nha malaŋuy gan waṉa'yurrnydja, bala walal gan munathany' ŋunhi djalkthurr balan garrwarlila, mirithinan walal nhakun ŋunhi maḏakarritjthinany, ŋoy-dhärranan manapar.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Bala ŋayi ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny Rawumbuynydja miriŋu nhanukalaŋawnydja malaw waŋan bitjarrnha, “Gatjuy djaw'yurra ŋanya märraŋun, djuḏupmaraŋun balayi ŋunhi miriŋuwala ŋurrwu'lila wäŋalil. Bala bartjunmaraŋuny ŋanya gi ŋunhiliyin, märr limurr dhu maḻŋ'maraman nhanukal, nhäŋur yuwalktja ŋurruŋur ŋunhiwurr Djuw bäpurruny yolŋuny walal ga ŋaramurryirr nhanŋu.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Bala walal yan garrwi'yurra ŋanya Bolnhany, bala gäŋalnydja djinawa'lila, yanbi balaŋ walal bunha muka ŋanya bartjunmaranha. Bala ŋayiny Bolnydja waŋan bitjarr warray, “Nhä dhuwal dhunupa muka nhumalaŋ, ŋunhi nhuma dhu bartjunmaramany ŋarrany? Ŋarrapiny dhuwal rom-waṯaŋu yolŋu wäŋa Rawumbuy warray. Bili bäyŋu muka yan nhuma ŋarrany ŋunhi ŋäthilnydja dhä-birrka'yunna, ga yaka nhuma maḻŋ'maranha ŋarrakal ŋula nhä yätjkurr. Nhä nhuma dhuwal? Rom-bakmaranhamirr yolŋuny walal? Nhumany ŋuli ga ŋunhi Rawumbuywuny romgu djuḻkthuna?”Paul tied up to be whipped|src="CN02026C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 22.25"
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Bala ŋayi ŋunhi miriŋuny marrtjinan ŋurikala ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala, bala ŋayi waŋanan bitjarra, “Way, ŋunhayiny ŋunhi yolŋu rom-waṯaŋu warray wäŋa Rawumbuy. Ŋuli nhe dhu bartjunmaramany ŋanya, nheny dhu mak ŋunhi marilila gärri yindilila,” bitjarr.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu marrtjinan, bala dhä-birrka'yurra ŋanya Bolnhany bitjarra, “Way, muka yuwalk nhe dhuwal rom-waṯaŋuny yolŋu wäŋa Rawumbuynydja?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ga ŋayiny waŋan ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋuny bitjarr, “Ŋarrany dhuwal balanyayi bili muka nhakun nhe, Rawumbuyyi yan yolŋu, yurr ŋarrany ŋunhi wuŋuḻi'yurr warray yindiy rrupiyay dhiyakuny ŋunhi ŋarra dhu rom-waṯaŋuyirrnydja Rawumbuywuny wäŋaw.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ga dhunupan walalnydja ŋunhi yolŋu walal ŋunhi walal balaŋ ŋanya ganha dhä-birrka'yuna walalnydja marrtjin ŋunhi dhuḏi-yarrkyarrkthurra ganarrthaŋala ŋanyanhany Bolnhany. Ga ŋunhiny ŋurruḏawalaŋuny yolŋu mirithinan barrarin, bili ŋayi ŋanya ŋunhi Bolnha ḏapmaraŋal, ŋunhi ŋayiny balanyayi bili yan rom-waṯaŋuyi yolŋu wäŋa Rawumbuy.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ga ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋu miriŋu djälthin maḻŋ'maranharaw nhanŋu Bolwu, nhaku walal gan ŋunhi Djuw mala yolŋu walal waŋan rom-nyamir'yurr ŋanya. Ga wiripuŋuynha waluy bala ŋayi ŋuriŋiyi Rawumbuyyuny buŋgaway yolŋunhany walalany ḻuŋ'maraŋala ŋunhi Djuw malanhany ŋurruḏawalaŋuny mala ga ŋurruŋu-djirrikaymirriny mala ga djägamirrinhan mala; ḻuŋ'thurrnydja walal marrtjin ŋunhi waŋgany-manapanminan. Bala ŋayi ŋuriŋiyi ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy Bolwalnydja rakiny' yupmaraŋala, bala gäŋala ŋanya ŋurikiwurruŋgala ŋaḻapaḻmirriwala dhä-birrka'yunarawnha.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.