Atos 22
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Yurr bitjarra ŋayi gan ŋunhi Bolnydja waŋanany walalaŋ gam', “Way yolŋu walal, wäwa walal ga bäpa walal ŋarraku. Ŋäku ŋathil walal, buthuru-bitjurr ŋarraku. Ŋarra dhu lakaranhamirr ŋarranhawuynha ŋarra nhumalaŋgal.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ga ŋunhi walal ŋanya gan ŋäkulnydja dhäruktja waŋanhawuynydja, bala walal waŋanhaminan bitjanminan gam', “Way, ŋunhany ŋayi gan waŋanany limurruŋgalaŋuwurra dhärukkurrnydja,” bitjanminan. Bala walal gan yan baḏaknha dhärra'-dharranany, ŋäkula walal ŋanya gan. Ga bitjarr ŋayi gan walalaŋgal lakaraŋalnydja gam',
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ŋarrany dhuwal yolŋu Djuw mala, ga dhawal-guyaŋanany ŋarra dhuwal ŋunhal wäŋaŋurnydja Dätja,* makarrŋur Djilitjiya. Ŋunhayi ŋunhi yuwalktja ŋarrakuwuynydja wäŋa, ga dhiyalnydja wäŋaŋur Djurutjalamdja ŋarra yänan nhakun ŋutharnha, bili ŋarrany dhuwal marŋgikunhawuy ŋurukuŋdhi yolŋuwuŋ ḻiya-djambatjkuŋ yäkuwuŋ Gamaliyawuŋ, ŋayi ŋarranhany gan marŋgikuŋal dhunupayaŋalnydja ŋurikiny limurruŋgalaŋawnydja mala-ŋurrkanhawuywu romgu malaŋuw. Yo, ŋayathaŋalnydja ŋarra gan dhuwal ŋanyanhany God-Waŋarrnhany baṯ-bitjarr yan, bitjarr yan bili nhakun nhuma dhiyaŋuwurruy.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ŋarrany ŋuli ganha dhuwal nyamir'yuna muka ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ganha malthuna Djesuw. Bitjana bili muka ŋarra ŋuli ganha ŋaŋ'ŋaŋ'thuna walalany, ga ḏapmaranhayi ŋarra ŋuli ganha miyalkkurruwurrunhany ga ḏirramuwurrunhany, bala galkanan dharruŋgulila. Wiripuwurrnydja marrtjin murrmurryurra bilin balanyarayyi djämay ŋarrakal.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yuwalk ŋarra ga dhuwal lakaramany nhumalaŋ. Ŋunhiwurrnydja yolŋu ŋunhi ŋurruḏawalaŋu-djirrikaymirrnydja mala ga ŋaḻapaḻmirrnydja mala marŋgi ŋarraku; walalnha nhumalaŋ dhu lakaramany ŋunhi nhaltjanna ŋarra ŋuli ganha ŋäthil djäma. Walal ŋunhi ŋuriŋiwurruyyi djorrany' ŋarrakal gurrupar, balany wäŋalil Damatjkatjlilnydja Djuw malawnydja yolŋuw walalaŋ, ŋarra balaŋ ŋunhi ḏapmaranhan Garraywalaŋumirrinhany yolŋuny bala gänhan ŋarra balaŋ walalany ŋunhi rälin dhipala Djurutjalamlila wäŋalil dhä-gir'yunarawnydja.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Yo, marrtjinany ŋarra gan dhukarr-ŋupara bala, ga yan bili ga ḏämbuynha waluy, galkin yänan ŋunhala Damatjkatjnha wäŋaŋur, bala dhunupan yan ŋayiny ŋunhiliyiny maḻŋ'thurra baḏayalan', yurr ḏarrtjalknha mirithirra dhikan, ga djeŋarra'yaŋalnydja ŋarrany ŋunhi ḻiw'maraŋal yan ŋuriŋiyi djarratawun'thuny, beŋur ŋunhi djeŋarra'yinany djiwarr'ŋura.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Bala dhunupan yan ŋarrany galkirrin munatha'lila, ga ŋäkulnydja ŋarra rirrakaynydja, ŋayi marrtjin waŋanany bitjarr, yäku-lakaraŋalnha ŋarrany, ‘Djol, Djol,’ bitjarr. ‘Nhaku nhe ga dhuwal ŋayaŋu-miḏikumandja ŋarranhany?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ga ŋarrany waŋan bitjarr, ‘Yol nhe dhuwal yolŋuny Garray?’ Ga ŋayiny ŋarraku waŋan bitjarr, ‘Ŋarrany dhuwal Djesu, wäŋa-ŋunhaŋuwuy Nätjuritjpuy, ŋunhiyin ŋunhi nhe ŋarrany ga ŋayaŋu-yätjkurruyam.’”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Ga ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal ŋunhi walal gan malthurr ŋarraku, nhäŋal warray walal ŋunhi djarraṯawun'tja, yurr bäyŋu walal ŋänha rirrakaynydja ŋunhi ŋayi gan waŋan ŋarrany.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ga ŋarrany waŋan dhä-birrka'yurr ŋanya Garraynhany bitjarr, ‘Garray, nhaltjan dhika ŋarrany dhu?’ Ga ŋayiny waŋan Garraynydja bitjarr ŋarraku, ‘Rur'yurr, bala marrtjin balan wäŋalil Damatjkatjlila. Ga ŋunhaliyin ŋarra nhuŋu dhu lakaramany ŋunhiyin dhukarrnydja ŋunhi God-Waŋarryu nhirrpar nhuŋu, ga nhä nhe dhu djäma nhanŋu.’ Bitjarr ŋayi Garraynydja ŋarraku waŋan.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ga ŋunhi ŋarra rur'yurrnydja bambaynha, bili ŋuriŋiyi djarraṯawun'thun ŋarrany bambaykuŋal. Bala walalnydja marrtjin ŋuriŋiwurruy wiripuwurruynydja waṉa-gäŋalnha ŋarrany balany Damatjkatjlilnydja wäŋalil.”
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ga ŋunhiliyi Damatjkatjtja wäŋaŋur yolŋu gan nhinan yäku Yananayatj. Yuwalkkunha yan ŋayi ŋuli ganha ŋunhi buku-ŋal'yunany God-Waŋarrwuny, ga malthunany nhanŋu bitjana bili yan nhakun ga Mawtjitjkal romdhu lakaram, ga bukmakthuny gan ŋunhi Djuw malaynydja yolŋuy walal manymak lakaraŋala ŋanya.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ga marrtjinany ŋayi ŋunhiyiny yolŋu yäku Yananayatjtja, bala yan waŋanany ŋarrany bitjarrnha, ‘Wäwa Djol, ma' bira'yurra maŋutjimirriyin,’ bitjarr. Ga dhunupan ŋarrany nhakun nhäŋalnha, maŋutjimirriyinan ŋarra.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Bala ŋayi ŋarrany waŋanan bitjarrnha, ‘Ŋuriŋi muka God-Waŋarryuny limurruŋgalaŋuwalnydja mala-ŋurrkanhawuywal walalaŋgal Waŋarryuny nhuna dhuwal djarr'yurrnydja, märr nhe dhu marŋgithirra nhanukalaŋawnha djälwun. Ŋayiny djäl nhuŋu nhe dhu nhäman ŋunhiyin nhanŋun Rom-dhunupanhan Yolŋuny Djesunhan, ga bulu nhe dhu ŋanya ŋäma rirrakay, ŋunhi ŋayiny dhu ŋayipin yan nhuŋu waŋa.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ga nhen dhu ga ŋunhi lakaramany ŋanya dharrwawala yolŋuwalnydja walalaŋgal, nhä nhe gan nhäŋal ga ŋäkul.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ga nhakun nhe ga dhuwal galkundja? Biyakun rur'yurra, bala ḻiya-ḻupthurra. Ga waŋin biyakun yäku-lakaraŋun ŋanyanhan Djesunhan, bala ŋayiny dhu God-Waŋarryuny rurrwuyunna ŋunhi yätjkurrnydja nhuŋu.’ Bitjarra ŋayi gan ŋunhiyiny Yananayatjtja yolŋu yäku waŋan ŋarrakal. Bala ŋarra dhunupan rur'yurra, bala yan ḻiya-ḻupthurra.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Ga dhäŋur beŋuryiny ŋarra marrtjinan balayin roŋiyindhi Djurutjalamlilyi, ga waŋganymirrnydja ŋarra gan bukumirriyaŋala ŋunhilin God-Waŋarrwala buku-ŋal'yunamirriŋur buṉbuŋur, bala ŋarra nhäŋala maŋutji-djurthinyawurrnydja Garraynhan
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi waŋanany ŋarrakal, ‘Ma', rur'yurra, bala ganarrthula dhuwandja wäŋa Djurutjalamdja bondin yan, bili ŋurruḏawalaŋuny yolŋuy walal dhu bäyŋun nhuŋu märr-yuwalkmirriyirr, ŋunhi nhe dhu ga lakaramany ŋarrany walalaŋgal.’”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ga ŋarrany ŋunhi waŋan nhanukalnydja Garraywalnydja bitjarr, ‘Nhaku walal dhu ŋunhi yakany ŋarraku märr-yuwalkmirriyirr? Marŋgi walal ŋunhi ŋarrakuny, ŋunhi ŋäthilnydja ŋarra ŋuli ganha marrtjinya ŋunhiwiliyi ŋunhi buku-ḻuŋ'thunamirrilil buṉbulil malaŋulil, bala dhunupan ŋarra gan ŋunhi ŋayathaŋala walalany, ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ga märr-yuwalkthirr nhuŋu. Ḏapmaranhan ŋarra ŋuli walalany, bala marrtjinya dhunupan warryu'-warryunan, gänhany ŋarra ŋuli ganha walalany balan dharruŋgulila.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ga ŋunhi nhakun walal bumar murrkay'kuŋal Dhepinnhany, ŋunhiyi yolŋuny ŋunhi ŋayi gan lakaraŋal nhuna, ŋarrany ŋunhi balanyamirriyyiny ŋunhiliyi muka, walalaŋgal gali'ŋur; ŋarrany gan ŋunhi djäga walalaŋgalaw girriw'nha, ŋunhi walal marrtjin bumar ŋanya Dhepinnha. Yo, marŋgi walal ŋunhi ŋarrakuny, nhäthinya ŋunhi ŋarra ŋäthilnydja yolŋu. Yurr dhiyaŋuny bala ŋarra dhuwal wiripun yolŋu, yuṯan. Ŋunhi walal dhu nhämany ŋarrany, ŋunhi ŋarra dhuwal yuwalkkuŋal warray bilyurr bala märr-yuwalkmirriyinan, ga ŋuliwitjandhin walal dhu marrtji ŋunhi marŋgithirrnydja, bala walal dhu bitjandhiyi bili märr-yuwalkmirriyirryi bala bilyuna nhokala.’ Bitjarra ŋarra gan Garraywalnydja waŋan.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Ga ŋayiny Garraynydja buku-bakmaraŋal ŋarraku bitjarr, ‘Gatjuy marrtjin. Dhuwandja ŋarra nhuna dhu djuy'yun barrkulila wäŋalil malaŋulil, ŋunhawal ŋunhi Djan'tayilwalnha yolŋuwal walalaŋgal, märr walal dhu ŋäma nhuna, bala märr-yuwalkmirriyirra nhuŋu.’” Bitjarrnha ŋayi gan Bolyuny lakaraŋal ŋurikiwurruŋdhiny ŋunhi yolŋuw walalaŋ.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ŋäthilnydja ŋunhi walal gan buthuru-bitjurr ŋamathaŋal nhanŋu Bolwu, yan bili ga bäy ŋayi waŋan bitjarr, “Ŋayin ŋarrany dhuwal djuy'yurrnydja Garrayyun ŋurikiwurruŋgalyi Djan'tayilwalnydja yolŋuwal walalaŋgal,” bitjarr. Ga ŋuriŋiyiny dhärukthu walalany ŋoy-dhärranhamaraŋala mirithin yan, bala walal dhunupan yatjunminan, ga waŋan bitjarrnha, “Ma', buŋun ŋanya, buŋun yänan. Yaka dhu ga balanyayiny yolŋu walŋa nhina. Yaka limurr dhuwal nhanŋu djäl.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Bala bukmaknha yolŋuny walal gan yatjunminany ŋunhi, girriy'nha malaŋuy gan waṉa'yurrnydja, bala walal gan munathany' ŋunhi djalkthurr balan garrwarlila, mirithinan walal nhakun ŋunhi maḏakarritjthinany, ŋoy-dhärranan manapar.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Bala ŋayi ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny Rawumbuynydja miriŋu nhanukalaŋawnydja malaw waŋan bitjarrnha, “Gatjuy djaw'yurra ŋanya märraŋun, djuḏupmaraŋun balayi ŋunhi miriŋuwala ŋurrwu'lila wäŋalil. Bala bartjunmaraŋuny ŋanya gi ŋunhiliyin, märr limurr dhu maḻŋ'maraman nhanukal, nhäŋur yuwalktja ŋurruŋur ŋunhiwurr Djuw bäpurruny yolŋuny walal ga ŋaramurryirr nhanŋu.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Bala walal yan garrwi'yurra ŋanya Bolnhany, bala gäŋalnydja djinawa'lila, yanbi balaŋ walal bunha muka ŋanya bartjunmaranha. Bala ŋayiny Bolnydja waŋan bitjarr warray, “Nhä dhuwal dhunupa muka nhumalaŋ, ŋunhi nhuma dhu bartjunmaramany ŋarrany? Ŋarrapiny dhuwal rom-waṯaŋu yolŋu wäŋa Rawumbuy warray. Bili bäyŋu muka yan nhuma ŋarrany ŋunhi ŋäthilnydja dhä-birrka'yunna, ga yaka nhuma maḻŋ'maranha ŋarrakal ŋula nhä yätjkurr. Nhä nhuma dhuwal? Rom-bakmaranhamirr yolŋuny walal? Nhumany ŋuli ga ŋunhi Rawumbuywuny romgu djuḻkthuna?”Paul tied up to be whipped|src="CN02026C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 22.25"
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Bala ŋayi ŋunhi miriŋuny marrtjinan ŋurikala ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala, bala ŋayi waŋanan bitjarra, “Way, ŋunhayiny ŋunhi yolŋu rom-waṯaŋu warray wäŋa Rawumbuy. Ŋuli nhe dhu bartjunmaramany ŋanya, nheny dhu mak ŋunhi marilila gärri yindilila,” bitjarr.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu marrtjinan, bala dhä-birrka'yurra ŋanya Bolnhany bitjarra, “Way, muka yuwalk nhe dhuwal rom-waṯaŋuny yolŋu wäŋa Rawumbuynydja?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ga ŋayiny waŋan ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋuny bitjarr, “Ŋarrany dhuwal balanyayi bili muka nhakun nhe, Rawumbuyyi yan yolŋu, yurr ŋarrany ŋunhi wuŋuḻi'yurr warray yindiy rrupiyay dhiyakuny ŋunhi ŋarra dhu rom-waṯaŋuyirrnydja Rawumbuywuny wäŋaw.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ga dhunupan walalnydja ŋunhi yolŋu walal ŋunhi walal balaŋ ŋanya ganha dhä-birrka'yuna walalnydja marrtjin ŋunhi dhuḏi-yarrkyarrkthurra ganarrthaŋala ŋanyanhany Bolnhany. Ga ŋunhiny ŋurruḏawalaŋuny yolŋu mirithinan barrarin, bili ŋayi ŋanya ŋunhi Bolnha ḏapmaraŋal, ŋunhi ŋayiny balanyayi bili yan rom-waṯaŋuyi yolŋu wäŋa Rawumbuy.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ga ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋu miriŋu djälthin maḻŋ'maranharaw nhanŋu Bolwu, nhaku walal gan ŋunhi Djuw mala yolŋu walal waŋan rom-nyamir'yurr ŋanya. Ga wiripuŋuynha waluy bala ŋayi ŋuriŋiyi Rawumbuyyuny buŋgaway yolŋunhany walalany ḻuŋ'maraŋala ŋunhi Djuw malanhany ŋurruḏawalaŋuny mala ga ŋurruŋu-djirrikaymirriny mala ga djägamirrinhan mala; ḻuŋ'thurrnydja walal marrtjin ŋunhi waŋgany-manapanminan. Bala ŋayi ŋuriŋiyi ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy Bolwalnydja rakiny' yupmaraŋala, bala gäŋala ŋanya ŋurikiwurruŋgala ŋaḻapaḻmirriwala dhä-birrka'yunarawnha.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.