Atos 20
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Ga dhäŋur beŋurnydja ŋunhi mariny bilin nhakun gulyurra, bala ŋayi Bolyuny ḻuŋ'maraŋala marrtjin ŋunhi Garraywalaŋumirrinhany yolŋuny walalany, bala waŋanany ŋayi gan ŋunhi walalany dhärukthuny manymakthun ŋayaŋu-rur'maraŋala walalany. Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa, bala marrtjinan Matjataniyalila.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Bala marrtjinany ŋayi gan ŋunhi ŋuliwitjarryin, yurr ḻiw'maraŋala wäŋakurra ga wäŋakurra, lakaraŋalnydja ŋayi marrtjin yolŋu'-yulŋuwnha dhäwun', nhakun ŋayi gan ganydjarrmirriyaŋalnha dharrwanhan dhikan yolŋunhany walalany ŋuriŋiyiny dhäwuny.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 ga ŋunhiliyiny ŋayi nhinan ḻurrkun' ŋaḻindi. Ga beŋuryiny yanbi ŋayi balaŋ marrtjinya balan Djiriyalila* makarrlil wäŋalil, marthaŋayyun buḏapthuna, ga yan ŋayi ŋäkul yolŋu'-yulŋuny ŋunhi walal gan Djuw malany yolŋu walal ŋayan'mirra nhinan nhanŋuny Bolwuny ŋayathanharawnha. Bala ŋayi roŋiyinan marrtjin, yurr wiripuŋuwurra gali'kurrnydja, ŋuliwitjarryi bili yan Matjataniyakurryi wäŋakurrnydja.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ga ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal malthurryi gan nhanŋu Bolwu, dhuwalawurrnydja yäku gam', Djopata,* ŋunhi ŋayi gäthu'mirriŋu Berraw,* ŋunhaŋuwuy wäŋapuy Beriyapuy,* ga wiripuny Yaritakatj* ga Djikunda,* dhuwaliyi yolŋu maṉḏa märrmany' ŋunhaŋuwuy wäŋapuy Dhatjalunikapuy,* ga Gäyatj,* wäŋa-Dopipuy,* ga Ditjikatj* ga Dopamatjtja,* dhuwaliyi maṉḏa märrmany' ŋunhaŋuwuy wäŋapuy makarrpuy Yaytjapuy,* ga wiripu Dimithi.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Dhuwalawurryi yolŋu walal gan ŋunhi ŋurruŋuny marrtjin, ga galkurrnydja walal gan ŋunhala Durawatjnha wäŋaŋur yäkuŋur.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ga ŋanapurrnydja gan nhinan ŋunhal banydji yan Bilipay wäŋaŋur ḻurrkun' walu, ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋanapurr dhawar'maraŋalnydja buŋgulnydja yäku “Ḏambamiriw Ŋatha”, ga beŋuryiny dhurrwaraŋur napurr marrtjin balayin Durawatjlila wäŋalil, bala ŋanapurr ŋunhiliyiny nhinan Durawatjtja wäŋaŋur märr-gurririn walalaŋgalnydja.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Yo, ga balanyamirriyyiny Djatatiny munhawu, ŋanapurrnydja ḻuŋ'maranhaminan marrtjin märr ŋanapurr dhu dämban bakmaram bala guyaŋan ŋanyanhan Djesunhan ŋunhi ŋayi burakin. Yurr nhinanany napurr gan ŋunhi buṉbuŋurnydja mirithirr garrwar, ga ŋunhiliyin Bolyu gan waŋan yolŋu'-yulŋunhany. Yurr wiyinnha ŋayi gan ŋunhi dhäwuny' lakaraŋal, yan bili ga djeḏathin ŋunhi wäŋa, bili ŋanapurruŋguny ŋunhi goḏarrny'tja wiripuŋuynydja waluy marrtjinyarawnha.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 — ausente —
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 — ausente —
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ga ŋunhi ŋayiny Bolnydja yarrupthurr dhuḏikurrnydja, dharrnha ŋayi ŋanya nhäŋal, bala yan ŋayi dhunupan nyilŋ'thurra nhanukal ŋurikalyi, bala ŋayi yan ŋanya dhangi'yurra ŋunhiyi ḏirramunhany, ga waŋanan ŋayi Bolnydja bitjarrnha, “Yaka walal warwuyurrnydja ga ŋäthinyamirrnydja. Walŋa yan ŋayi dhuwal,” bitjarr. Ga yuwalk ŋayi ŋunhi walŋany, ŋunhi ŋayi galkirrin rakunyguny.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋanapurr buluyi nhakun roŋi'-ruŋiyindhi balayi ŋunhiwiliyi bili yan garrwarlil bala'lil, bala napurr bakmaraŋala ŋunhiyin ŋathan, bala yan ḻukanan, guyaŋanan manapar Garraynhan Djesunhan. Bala ŋayi ŋunhi Bolyuny gan lakaraŋalnydja bitjarrnha bili, yan bili ga walu walman. Ga dhäŋur walu-dhawaṯthunaŋurnydja, bala yan ŋayi ganarrthaŋala ŋanapurrunhany.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruyyi yolŋuy walal märraŋal garr'yurra ŋunhiyiny ḏirramuny galkirrinyawuynhany walŋan, bala ŋayi marrtjinany roŋiyinan balan nhanukiyingalnha ŋayi wäŋalil, ga walalnydja ŋunhi mirithinan ŋoy-ŋamathinany, ŋoy-ḻayyurra manapar nhanŋu.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi Bolyu ŋanapurruny waŋanan bitjarrnha, “Walal, nhumany dhu marrtjin Watjulila wäŋalil marthaŋayyun, ga ŋarrapiny dhu dhuwal marrtji dhuwalatjanna bala ḻukuynha, ga ŋunhiliyin ŋarra nhumalaŋ dhu bunany.”
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Bala napurrnydja dhunupan marrtjinan marthaŋayyun, ga ŋunhiliyin wäŋaŋur Watjuny ŋanapurr gan galkurrnydja nhanŋu ga yan bili-i-i ga bunan ŋayi Bol. Ŋayiny Bolnydja ŋunhiliyiny wapthurr marthaŋaylilnydja, bala ŋanapurr gan marrtjinan marthaŋayyun yan bili ga Mitalinnha wäŋaŋur dhawaṯthurr.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ga beŋuryiny ŋanapurr ŋunhi marrtjin, ga yan bili ga ŋayathaŋal napurr wäŋa yäku Giyutjnha,* yurr wiripuŋuynha waluy. Bitjarra bili napurr gan bala wäŋgaŋalnydja, ga wiripuŋuynydja waluy napurr wäŋa ŋayathaŋal yäku Djamutjnha,* ga beŋuryiny wiripuŋuynydja waluy napurr ŋayathaŋal Militan wäŋa yäku.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Marrtjinany napurr gan, ga djuḻkmaraŋal Yipatjatjnha* wäŋa, bili ŋayi Bol waŋan bitjarr, “Yaka limurr dhu gulyun ŋunhal Yipatjatjtja wäŋaŋur, bili yaka limurr dhu ga dhuwal dhiyal nhina wiyin Yaytjany makarrŋur wäŋaŋur. Ŋarrany dhuwal djäl limurr dhu marrtjin balan Djurutjalamlila, märr limurr dhu buna ŋunhiliyiny wäŋaŋur waluy Bin'tikutjmirriynha.” Bitjarr ŋayi gan Bol waŋanany.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Yo, bunan napurr ŋunhi Militany* wäŋaŋur, bala yan ŋayi Bolyuny dhäwu-gänhamirrinhany yolŋuny djuy'yurra balan Yipatjatjlila, ŋurikiwurruŋgun ŋunhi waṉa-nhirrpanawuywun djägamirriw yolŋuw walalaŋ ŋunhi walal gan djäga ŋunhiliyi Garraywalaŋumirriw yolŋu'-yulŋuw. Ga bitjarr ŋayi ŋunhi dhäruk-djuy'yunminany walalaŋ gam', “Go rälin walal marrtjiny dhipala wäŋalil Militalila, ga dhiyala ŋarra nhumalany dhu nhämany.”
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Bala yan walal ŋunhi ŋunhiwurryiny yolŋuny walal dhunupan marrtjinan balayin, guwatjmara ŋanya. Bala ŋayi Bolnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Nhuma marŋgi ŋarraku ŋunhi nhaltjarr ŋarra gan nhinan nhumalaŋgal, beŋur bili ŋunhi ŋarra ŋäthil marrtjin räli Yaytjalil makarrlil wäŋalil.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Yo bitjana bili ŋarra ŋuli ganha ŋunhi ŋarranhawuynhany ŋarra nyilŋ'maranhaminya yan, djämany ŋarra ŋuli ganha ŋunhi Garraywuny ŋoy-milkarrimirriy. Ga bitjarryi bili ŋarra gan djämayi ŋuliwitjarrnydja ŋunhi marimirriwurrnydja romgurr, bili Djuw malany yolŋu walal gan ŋunhi ŋarrakuny ŋayan'tharranan.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Yurr yaka ŋunhi ŋarrapiny ḏaḏawyunna beŋuryiny dhäwuŋurnydja lakaranhaŋur ŋunhiny ŋarra gan lakaraŋala yan dhawaṯmaraŋala nhumalaŋgal warrpam'thurr yan, yaka ŋarra ŋula waŋgany dhäwu djuḻuḻ'maranha nhumalaŋgal. Ga bitjarryi bili ŋarra gan ŋunhi yolŋunhany walalany guŋga'yurryi, marŋgikuŋal gan walalany ŋulawitjarr walalaŋgiyingalaŋuwurrnydja wäŋakurr malaŋuwurr, ga wiripuny ŋula bala warraŋulkurrnydja milmany yolŋu'-yulŋuwalnydja.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Bitjarra bili ŋarra gan ŋunhi lakaraŋalnydja ŋanyanhawuynhan yan Djesunhan bukmakkalnha yolŋuwal walalaŋgal, Djuw bäpurruwal ga ŋurikiwurruŋgal ŋunhi Djan'tayilwal yolŋuwal walalaŋgal. Waŋanany ŋarra gan ŋunhi raypirri'yurra, yan waŋgany-manapara nhakun walalany bukmakkuŋala yan, märr walal dhu bilyuna yätjkurruŋurnydja romŋur mala walalaŋgiyingal, bala yan märr-nhirrpanmirra limurruŋgalaŋuwala Garraywal Djesuwalnha.”
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Ga dhuwandja dhiyaŋuny bala Dhuyu-Birrimbirrnydja ga dhuwal waŋan ŋarrakal, djuy'yunna ŋarrany ga balan Djurutjalamlila, ga ŋarrapiny dhu dhuwal dhäruktja ŋanya yänan märraman. Yaka ŋarra marŋgi nhaltjan dhu ŋarraku yalala maḻŋ'thun ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Yurr bawalamirriŋurnydja wäŋaŋur ŋunhi ŋarra ŋuli ga marrtji, ŋayiny ŋuli Dhuyu-Birrimbirryuny lakaram ŋarraku, ‘Mariny nhuŋu ga dhuwal ŋorra,’ bitjan. Yo, galki mak walal dhu ŋarrany dhuwal galkanna dharruŋgulila, ga ŋayaŋu-yätjamany ŋarrany walal dhu ŋunhi mirithirra yan.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Yurr yaka ŋarra ga dhuwal guyaŋanhamirr ŋarranhawuynhany ŋarra, nhaltjan ŋarra dhu walŋakunhamirr. Waŋganygu yan ŋarra ga dhuwal djälthirrnydja, ŋuriki ŋunhi ŋarra dhu djäma dhuwaliyi dhawar'maram yan, ŋunhi ŋayi Garrayyu Djesuy ŋarrakal gurrupar dhuwaliyi djäma ŋunhi ŋayi ŋarrany djuy'yurr dhäwuw lakaranharaw nhanukalaŋaw, ŋunhi ŋayi God-Waŋarrnydja ga märr-ŋamathirr bukmakku warray yolŋuw walalaŋ. Ga bitjanna bili ŋarra dhu ga lakaraman yan dhuwaliyiny dhäwu, yan bili ga meṉgum ŋarra dhu ŋarrakuwuy ŋarra walŋa dhiyaliyi djämaŋur.”
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Yo, lakaraŋalnydja ŋarra marrtjin ḻiw'maraŋal yan ŋunhiyiny God-Waŋarrwuny Rom, yurr ŋarrapiny dhuwal marŋgi dhiyakiyi, ŋunhi nhumany ŋarrany dhu buluny bäyŋun nhäŋu.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ga dhuwanna ŋarra nhumalaŋ ga lakaraman dhiyaŋuny bala. Ŋuli nhe ŋula yol waŋgany winya'yunawuynydja, gänaŋ'thurrnydja Garraywal Djesuwal, ŋunhiyiny nhuŋuwuynha yan ŋurru, yaka ŋarraku.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Bili ŋarrany gan lakaraŋal nhumalaŋ dhawaṯmaraŋal yan, warrpam'thurr ŋarra gan lakaraŋalnydja ŋunhi God-Waŋarrwuny Rom nhumalaŋgal. Yaka ŋarra ŋula waŋgany djuḻuḻ'maranha nhumalaŋgalaŋuŋur.”
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Djägany nhumalaŋguwuy nhuma gi, bala-räli'yunmirr yan, ŋunhi ŋayi Dhuyu-Birrimbirryu gurrupar bukmaknha yolŋuny walalany nhumalaŋgal djägalil. Djägany nhuma dhu ga walalaŋ ŋamatham yan, bitjan nhakun ŋuli ga ŋunhi warrakan'-djägamirr yolŋuy djäga nhanukiyingalaŋaw ŋayi bimbiw malaŋuw. Bili ŋayipi muka ŋunhi God-Waŋarryu märraŋalnydja walalany nhanukiyingallilyaŋalnydja ŋayi ŋuliwitjarra ŋunhi nhanukiyingalaŋuwurra Gäthu'mirriŋuwalaŋuwurr maŋgu'-waṉḏinyawurrnydja.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Yo, marŋgi ŋarra dhuwal, ŋunhi ŋarra nhumalany dhu ganarrthulnydja, bala yolŋuny walal nhumalaŋ dhu bunin, bala walal nhumalany dhu marrtji barrkuwatjkuŋun, bitjanna walal dhu ŋunhi marrtjiny nhakun ŋuli wuŋgan wärraŋ marrtji bunharaw barrkuwatjkunharaw warrakan'ku bimbiw malaŋuw.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ga beŋuryi bili wiripuny dhu nhumalaŋgal yan malaŋur yolŋuy walal dhu gi nyäḻnha mala dhäwu lakaraŋ, ŋunhiyiny nhakun walal dhu gi bilmaraŋun ŋunhiwurrunhan ŋunhi Garraywalaŋumirrinhan yolŋuny walalany, maŋutji-warryurra dhu gi walalaŋgiyingalaŋawnha malthunaraw.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Yo, nhuma djägamirriynydja yolŋuy walal gi nhäŋun, ga djägany walal gi nhumalaŋgalaŋawnydja malaw ŋamathaŋ yan. Guyaŋiny gi ŋarranhan, ŋunhi ŋarra nhumalany gan marŋgikuŋal ga raypirri'yurr, walupuy ga munhawu, ŋoy-milkarrimirriy; ŋunhi ŋarra ḻurrkun' dhuŋgarra gan marŋgikuŋalnydja nhumalany waŋga'-waŋganynha yan.”
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ga dhiyaŋuny bala ŋarra nhumalany goŋlilnydja nhirrpar God-Waŋarrwalnha Bäpawala, nhanukala djägalilnydja. Marŋgithin walal biyakun dhärukkuny nhanukalaŋawnydja ŋurikiny ŋunhi, ŋunhi ga lakaram God-Waŋarrnha, ŋunhi nhaltjan ŋayi ga märr-ŋamathirr nhumalaŋ, ga gäma ŋayi nhumalany ga manymakkum yan. Dhiyaŋuny ga dhärukthu ŋayiny nhumalany dhu marrtji ŋunhi ŋuthanmaraman, latju'kuman dhu marrtji, bala ŋayi dhu God-Waŋarryuny nhakun gurrupanna nhumalaŋ ŋunhi nhäny mala ŋamakurrnydja, ŋunhi ŋayi ga ŋayatham ŋurikiwurruŋguny ŋunhi limurrnydja nhanŋuwuy yan yolŋu walal, gänaŋ'maranhawuywuny walalaŋ.”
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Ŋunhi ŋarra ŋäthilnydja dhiyal muka nhumalaŋgal gan nhinan, ga bäyŋu ŋarra nhumalany ganha ŋäŋ'thuna rrupiyaw ga girriw' ga ŋula nhaku malaŋuw.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Marŋgi muka nhumany dhuwal ŋarraku, ŋunhi ŋarra ŋuli ganha djäma goŋdhu warray ŋarrakiyingal ŋarra, märr ŋarra ŋuli maḻŋ'maranhany ŋula nhäny mala ŋarrakuwuy ŋarra ŋuriŋiyiny ŋarrakiyingalnydja ŋarra djämay.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Bili muka nhuma ŋarrany gan nhäŋalnydja nhumalaŋgiyingalnydja nhuma maŋutjiy, ŋunhi ŋarra ŋuli ganha djäma mirithinya yan, ga ŋuliwitjarryin ŋarra nhumalany gan ŋunhi marŋgikuŋalnydja, märr nhumany dhu bitjandhi bili yan djäma mirithirr, ga guŋga'yun ŋunhiyi wiripuwurruny yolŋuny walalany ŋunhi walal ganydjarrmiriw ga wuyunayŋu. Limurr guyaŋa ŋunha dhäruk ŋanya Garraynha Djesuny ŋunhi ŋayi waŋan bitjarr gam', ‘Ŋunhi nhe ŋuli märramany ŋula nhäny mala ŋula yolkuŋuny yolŋuwuŋ, ŋunhiyiny manymak yan, yurr ŋayaŋu-djulŋithirrnydja nhe dhu ga ŋunhi mirithirrnydja ŋuriŋin bili yan ŋunhi nhe ŋathil dhu gurrupan ŋula nhä wiripuŋuwal yolŋuwal goŋlil.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Bitjarr ŋayi gan Bolyu dhäruk gurruparnydja, dhawar'maraŋalnydja waŋan walalaŋgal, bala yan walal bun'kumu-djipthurrnydja bukmaknha, ŋayipi Bol ga walal wiripuwurr djägamirr mala, bala ŋayi bukumirriyaŋalnydja gan Bolnydja walalaŋ bukmakkun.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Bala walal ŋanya ŋayathaŋalnydja Bolnhany mirithinan dhikan rambuŋalnha, märr-ŋamathinan manapar nhanŋu, milkarriynha ŋupar, ŋunhi ŋayi dhu marrtjin muŋbunuman yan.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Mirithinan walal ŋunhi ŋayaŋu-warwumirriyinany, bili ŋayi Bolyu walalaŋ lakaraŋal ŋäthil yan ŋunhi walal ŋanya dhu yakan buluny nhäma. Bala walal marrtjin malthurra nhanŋu Bolwu, yan bili ga wapthurr ŋayi marthaŋaylil, bala ŋayi marrtjinan.Paul on shore with friends|src="CN02009C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 20.37-38"
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.