Atos 16
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs VC
1 Yo, buku-ḻiw'maraŋala maṉḏa gan ŋunhi marrtjinany Bolnydja ga Djälatjtja, yan bili ga bunan maṉḏa Dopi* wäŋaŋur, ga bulu Litjara.* Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋur yolŋu gan nhinan yuṯa ḏirramu yäku Dimithi, yurr ŋayi ŋunhi yolŋuny Garraywalaŋumirr. Yo, ga ŋäṉḏi'mirriŋuny nhanŋu ŋurikiyi ḏirramuw Djuw mala, yurr ŋayi ŋunhi yolŋuny märr-yuwalkthinyamirr Garraywu. Ga bäpa'mirriŋuny nhanŋu Dimithiw Gurik bäpurru.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ga ŋunhiliyiny gan ŋunhi Garraywalaŋumirriynydja yolŋuy walal Litjarany ga Goniyamdja wäŋaŋur manymak-lakaraŋala Dimithinhany,
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 ga ŋayiny ŋunhi djälthinan Bolnydja, ŋayi dhu garr'yunna ŋanya Dimithinhany, märr ŋayi dhu ga maṉḏany guŋga'yunna. Bala walal ŋanya ŋunhi Dimithinhany ḏirramuyaŋala, ḏarrtjalkkuŋala, märr yolŋuny walal nhanŋu gan bäyŋun ŋuyulkthin. Bili walal ŋunhi yolŋuny walal marŋgi Dimithiwalaŋawnydja bäpa'mirriŋuw, ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu Guriknha yolŋu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Dhäŋur beŋuryiny bala walal marrtjinan gan wäŋalila ga wäŋalila, bawalamirriwurra wäŋakurrnydja walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja ŋurikiwurruŋguny ŋunhi Garraywalaŋumirriwnydja yolŋuw walalaŋ, ŋunhiŋuwuyyiny ḻurrkun'puynydja rombuy, ŋunhi walal gan ŋuriŋiwurruyyi Djuy'yunawuyyu ga waṉa-nhirrpanawuyyu djägamirriy walal rom-nhirrpar ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur. Ga lakaraŋalnydja walal gan bitjarrnha, “Ŋayathulnydja gi baṯ-biyakun dhuwaliyiny ḻurrkun'nhany romnha, märr nhumany dhu ga nhina ŋamathaman,” bitjarr.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Bala ŋunhi Garraywalaŋumirrnydja yolŋu mala wäŋaŋurnydja ga wäŋaŋurnydja dhärranany gan wuṉḏaŋarrnha yänan Garraywalnydja romŋur, ga ŋutharnydja walal marrtjin ŋunhi malany bulnha bala, nhakun dharrwathinany, bili bitjarrnha bili walu-ŋupara gan ŋunhi yolŋuny walal bilyurrnydja balany Garraywalnydja.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Yo, beŋuryiny wäŋaŋur walal gan marrtji'-marrtjinan ŋuliwitjarryin Buritjiyakurra* wäŋakurrnydja makarrkurr, ga Galatjiyawurra.* Bala walal yan guyaŋanan yanbi balaŋ walal marrtjinya Yaytjalila makarrlil wäŋalil, yurr ŋayiny ŋunhi God-Waŋarrwuny Dhuyu-Birrimbirr yaka'yurr warray, yaka walal dhu ga lakaram Garraynha ŋunhiliyiny wäŋaŋur Yaytjany.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ga baḏaknha yan walal gan ŋunhi marrtjinany wiyin-märraŋala yänan, ga yan bili ga bunan walal ŋunhala wäŋaŋur Mätjiyan,* ga ŋunhiny balaŋ walal buluny marrtjinya balan Bithiniyalila makarrlil wäŋalil, yurr ŋayiny ŋunhi Djesuwalnydja Dhuyu-Birrimbirryu gulmaraŋala walalany.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Bala walal gan ŋunhi marrtjinany ŋuliwitjarryin banydjin yänan Mätjiyakurra wäŋakurrnydja, yan bili ga yarrupthurr walal Durawatjnha yäkuŋur wäŋaŋur.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ga balanyamirriyyi bili yurr munhawun ŋayiny Bolyuny nhäŋala mäwa'wurra wuŋuḻin' yolŋunhan, ŋayi milkunhaminan nhanukal ŋunhin yolŋu wäŋa-Matjataniyawuynha, yurr ŋayi gan ŋunhi dhärranany, wäthurr ŋayi gan Bolwu. Yo, wäthurrnydja ŋayi gan ŋunhiyi yolŋuny bitjarr, “Go marrtjin rälin dhipala wäŋalil Matjataniyalila nhe dhu ŋanapurruny guŋga'yun.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ga ŋunhi ŋayi Bolyu balanyawuyyiny nhäŋal ŋunhi wuŋiḻiny bala dhunupan ŋanapurr marrtjin girri'-ŋamathinan, bala buḏapthurra balayin Matjataniyalila makarrlil wäŋalil, bili dharaŋara ŋanapurr yänan ŋunhiyiny, ŋunhi ŋayipiny God-Waŋarryuny gan lakaraŋalyi ŋanapurruŋ buḏapthunarawnydja dhiyakiyi ŋunhi ŋurruw, ŋanapurr dhu lakaram ŋunhaliyi walalaŋ yolŋu'-yulŋuw, birrŋ'maram dhäwu nhanukalaŋuwuy Garraywalaŋuwuy Djesuwalaŋuwuy.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Bala ŋanapurr dhunupan yänan marrtjinan buḏapthurra marthaŋayyun, bala ŋanapurr ŋayathaŋala dhakalnha wäŋa ŋunhin yäku Djamathatjnha,* ga wiripuŋuynydja waluy ŋanapurr marrtjin beŋuryiny balan bitjarra, ga yan bili ga ŋayathaŋal ŋanapurr Niyapulitjnha wäŋa.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Yo, ŋunhiliyin ŋanapurr ŋunhi dhawaṯthurrnydja, bala ganarrthaŋala marthaŋaynydja ŋunhiliyin, bala napurr marrtjinan ḏuwaṯthurra ḏiltjikurra, ga yan bili ga baṯ ŋayathaŋal Bilipaynha wäŋa, ŋunhan yuṯuŋgurrŋur wäŋaŋur Matjataniyan. Yurr ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuy yolŋu walal, ŋunhi walal gan nhinan Bilipaynydja wäŋaŋur Rawumbuynha yolŋu walal. Yo, nhinan ŋanapurr gan ŋunhiliyi märr-gurriri,
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 bala ŋunhi Gänaŋ'maranhmirriynydja waluy ŋanapurrnydja dhawaṯthurra dhathar'yurra beŋuryiny wäŋaŋur, bala ŋanapurr nhinanany ŋunhilin galkin mayaŋŋura, bili ŋanapurr gan gatjpu'yurr Djuw malaw yolŋuw walalaŋ, ŋunhi walal gan ḻuŋ'maranhamin ŋunhiliyi bukumirriyanharaw; yurr miyalkkurruwurr yan gan ŋunhiliyiny ḻuŋ'maranhamin. Bala yan ŋanapurr mala-manapara walalaŋgal, bala lakaraŋala walalaŋ Garraynhan Djesunhan.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ga waŋgany ŋunhiliyi miyalk yäku Lidiya* gan nhinan, Dhayatarapuy wäŋapuy, yurr ḻukunydja' ŋayi ŋunhiyi miyalktja, bili ŋayi ŋuli ganha djalim girri' mala manymak dhika mel-wiḏi'mirr manydjarrka' mala. Ŋunhiyin gan ŋunhi miyalktja yuwalktja buku-ŋal'yurr God-Waŋarrwalnydja, ga ŋunhi ŋayi gan nhakun Bolyu lakaraŋalnydja walalaŋ, bala ŋayiny Garrayyuny ŋayaŋun ŋanya ḻapmaraŋal, bala ŋayi yan dharaŋara ŋäkulnydja ŋuriŋiyi miyalkthuny, bala yan märr-yuwalkthinan ŋurikiyi dhäwuny'tja.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Bala ŋayi ŋunhiyi miyalktja ga gurruṯumirriynydja mala nhanukal buku-ḻupnha märraŋal ŋunhilin banydji yan mayaŋŋura. Ga beŋuryiny ŋayi gan ŋunhi garr'yurrnydja ŋanapurruny mirithinan yan bitjarrnha, “Go, bukmak yan nhuma dhu dhuwalawurr marrtji bala ŋarrakal wäŋalil, ga nhina ŋathil nhuma dhu ŋunhal ŋarrakal wäŋaŋur, ŋunhi nhuma gi ŋarraku märr-yuwalkthiny ŋunhi ŋarrany dhuwal yuwalktja märr-nhirrpanmin nhanukal Garraywal.” Ga bitjarrnha ŋayi gan ŋuriŋiyi miyalkthuny waŋanany ŋanapurruny. Bala yan ŋanapurr gan nhinanan ŋunhiliyin nhanukalnha wäŋaŋurnydja.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ga ŋunhiliyi wäŋaŋur Bilipaynydja gan nhinan waŋgany miyalk ganydjarrmirr mokuywalaŋumirr birrimbirrmirr, yurr ŋayi ŋunhiyi miyalktja bilin nhakun bäyimbuynha djämamirra ḏirramuwurruŋgun, ga dharrway gan yolŋuy walal bäyim ŋunhiyi ḏirramuwurrunhany, märr nhanukal dhu ŋurikalyi miyalkkal yätjkurruy birrimbirryu lakaram nhä dhu ga maḻŋ'thun.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 ŋayi marrtjin waṉḏin räli malthurr ŋanapurruŋ. Ga waŋanany ŋayi marrtjin ŋunhi yatjurrnydja bitjarra, “Dhuwalawurrnydja gay'yi ḏirramuwurr djämamirr walal God-Waŋarrwun, ŋurikin ŋunhi ŋayiny yindin, ga garrwarnha mirithirra. Ga lakaramany maṉḏa dhu ga ŋunhi dhäwuny nhumalaŋ nhaltjan nhuma dhu walŋathirr.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Yo, bitjarra bili ŋayi gan ŋunhi walu-ŋupara malthurrnydja ŋanapurruŋ ŋunhiyi miyalktja, waŋanany ŋayi gan ŋunhi yatjurra yan ŋunhiyi bili yan dhäruktja ŋupanayŋu. Ga waŋganymirrnydja waluy bala ŋayi Bolnydja mirithinan dhikan ŋoy-dhärran nhanŋu ŋurikiyi miyalkkuny, bala ŋayi bilyurra ga dhäruk-gurrupanmin ŋayi ŋurikiyi yätjkurruwnydja birrimbirrwu bitjarra, “Yäkuy Djesu-Christkal, ma' gatjuy dhawaṯthurra nhanukalaŋaŋur.” Ga dhunupan yan ŋunhiyi yätjkurrnydja birrimbirr dhawaṯthurra, bala waṉḏinan winya'yurra.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Bala walal ŋunhi buŋgawany mala ŋurikiyi miyalkkuny mirithinan dhika maḏakarritjthin, bili bäyŋun walal dhu buluny nhakun rrupiya märram ŋurikalaŋuwuyyiny miyalkkalaŋuwuynydja djämapuy. Bala walal yan ŋayathaŋala maṉḏany Bolnhany ga Djälatjnhany, bala marrtjin warryu'-warryurra maṉḏany, gäŋala ŋurikiwurruŋgala ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala yolŋuwal walalaŋgal. Dharrwan mirithirra ŋunhi yolŋuny walal ḻuŋ'maranhamin ŋunhiwiliyiny, waŋgany-manapanminan nhänharawnha walalaŋ.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Bala yan walal lakaraŋal ŋunhi Rawumbuywal romgu mala-djarr'yunamirriwalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarrnha, “Dhuwandja gay'yi ḏirramu maṉḏa Djuw bäpurru maṉḏa, ga dhiyalnha maṉḏa gan dhuwal mariny djäma.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Lakaraŋalnydja maṉḏa gan ŋunhi marŋgikuŋalnydja wiripun dhukarrnydja ga romdja, ŋunhiyin mala ŋunhi yakan dhunupa limurruŋguny Rawumbuywuny yolŋu'-yulŋuw.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Bala walal ŋunhiyi yolŋuny walal bukmaknha gan waŋanany yatjunminan mirithinan dhika, yurr waŋanany walal gan ŋunhi yätjkurr-lakaraŋala maṉḏanhan, ga bartjunmaraŋala maṉḏany, bumarnha. Bala walal ŋunhi ŋurruḏawalaŋuynydja gapmandhu yolŋuy walal girrin' yupmaraŋal maṉḏaŋgal Bolwalnydja ga Djälatjkalnydja, bala walal waŋanan djämamirriwalnha walalaŋgal bitjarrnha, “Gatjuy bartjunmaraŋun maṉḏany walal gi rakiy'nha,” bitjarrnha.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Bala walal gan bartjunmaraŋala maṉḏany dharrwamirra, yan bili ga gulaŋ waṉḏin maṉḏa ḏiltji, bala walal gäŋala maṉḏany dharruŋgulila galkar. Bala walal ŋunhi waŋanan ŋurikalnha ŋunhi yolŋuwal dharruŋgu-djägamirriwalnha bitjarra, “Ŋayathulnydja maṉḏany gi manymakkuŋ yan baṯ-biyak, märr maṉḏa dhu yakan winya'yundja.”
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Bala ŋayi ŋuriŋiyi djägamirriynydja yolŋuy nhirrparnydja maṉḏany ŋunhiwilin ŋunhi djinawa'lila ṉapuŋga'lil yan, bala yaŋaran' maṉḏany ḏapmaraŋal ḏälkuŋala yan, ŋanya ga ŋanya märrmay'nha dharpay, ga ḏälkuŋalyi dhurrwarany ŋunhi dhaḻ'yurr.Paul and Silas in prison in Philippi|src="CN1988C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 16.24"
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ga munhawun balanyamirriyyi, ŋunhiyi maṉḏa Bol ga Djälatj, ḏiltji-djetjimirr yan maṉḏa gan nhinanany garrpinawuy, yurr maṉḏa gan ŋunhi nhinanany wokthurra God-Waŋarrwun, manikaynha gan ḏar'ṯaryurr, bukumirriyaŋalnha manapar, ga wiripuwurruy ḏapmaranhawuyyu yolŋuy walal ŋunhiliyi dharruŋguŋur djinawa' maṉḏany gan ŋäkul ŋunhiwiliyi manikaylil ḏar'ṯaryunalil. Yo, wokthurrnydja maṉḏa gan ŋunhi God-Waŋarrwuny mirithinan yan.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ga djeḏan dhikan, bala ŋayi ŋunhi wäŋany marrmarryurra marrtjin mirithinan, ga wäŋany ŋunhiyi dharruŋguny warrpam'nha wingil'yurr, ga dhunupan yan ŋunhi dhurrwarany dharruŋguny ḻapthurra, ga djimuku' walalaŋgal bukmakkal yan ḻukuŋurnydja ga ŋopurrŋurnydja marrtjin ḻarryurra.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Bala ŋayi ŋunhiyiny dharruŋgu-djägamirrnydja yolŋu dhunupan yan rur'yurra, bala yan ŋayi waṉḏinan, dharrnha nhäŋal ŋunhiyiny dharruŋguny ḻapthunawuynha, dhurrwarany mala warrpam'nha. Ga guyaŋan ŋayi ŋuriŋi yolŋuy yanbi ŋunhi ḏapmaranhawuynydja yolŋu walal beŋuryiny bilin waṉḏinan winya'-winyayurra, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi mandjawaknha ḏulŋurr'yurrnydja, ŋayi balaŋ ŋunhi dharpunhaminyan ŋanyapinya ŋayi.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Bala ŋayiny marrtjin yatjurr warray Bolnydja bitjarr, “Way, yaka dharpunhamirr nhunapinya nhe. Dhuwal banydji yan napurr bukmak ga nhina. Yaka ŋula yol waŋgany yolŋu waṉḏin winya'yurr.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Bala ŋayi ŋunhiyi dharruŋgu-djägamirrnydja waŋan bitjarrnha, “Way, wanha baḏayalany' way?” Bala ŋayi yan waṉḏinan, djuḏupnha gärrin ŋunhiwilin dharruŋgulila, bala dhunupan yan ŋayi buku-nyilŋ'thurrnydja ḻukulila maṉḏaŋgal Bolwalnha ga Djälatjkalnha, yurr ŋayi marrtjin ŋunhi marrmarryurra, barrarinan manapar.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Bala ŋayi rur'yurra ŋunhiyi dharruŋgu-djägamirrnydja yolŋu, bala ŋayi waŋanan dhawaṯmaraŋala maṉḏany, ga dhä-birrka'yurr ŋayi maṉḏany bitjarr, “Maṉḏa, nhaltjan dhika ŋarra dhu yulŋuny, märr ŋarra dhu walŋathirrnydja?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ga maṉḏany waŋan bitjarr, “Yan nhe dhu märr-yuwalkmirriyirr Garraynhan Djesunhan, bala ŋayi dhu God-Waŋarryuny nhuna walŋakuman, nhunapinya ga gurruṯumirriny mala nhuŋu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ga dhäŋur beŋuryiny maṉḏa gan ŋunhi dhäwun' lakaraŋal Garraywalaŋuwuynha, nhanŋuwuy ga nhanukalaŋaw gurruṯumirriwnha mala bukmakkun yan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ga ŋuriŋi bili yan munhay ŋayi ŋuriŋiyi dharruŋgu-djägamirriynydja gapun ḏiṯthurr banikin'thun, bala ŋayi gan rurrwuyurra maṉḏany ḏiltjin ŋunhi djetjin. Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhiyi ḏirramuny dharruŋgu-djägamirrnydja ga bukmak ŋunhi nhanŋu mala, ḻiya-ḻupthurra walal gan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Bala ŋayi ŋuriŋiyiny ŋunhi ḏirramuy gaḏaymara maṉḏany Bolnhany ga Djälatjnhany nhanukiyingala ŋayi wäŋalilnydja, bala yan ŋayi ŋathan maṉḏany gurrupar. Ga nhinanany walal gan ŋunhiliyi mirithinan dhikan galŋa-djulŋithinan, ŋunhiyi ḏirramu ga mala nhanŋu bukmak yan, bili walal ŋunhi märr-yuwalkthinan God-Waŋarrwun.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ga wiripuŋuynha waluy munhawumirra, walalnydja ŋunhi Rawumbuyyuny ŋurruḏawalaŋuy yolŋuy walal djuy'yurra ŋamakuli'ŋunhan mala balayin ŋunhiwiliyin dharruŋgulila, ga bitjarra walal ŋunhi dhäruk-gurruparnydja nhanukal ŋurikalyi dharruŋgu-djägamirriwalnydja yolŋuwal gam', “Gatjuy, yänan dhawaṯmaraŋun ŋunhiyiny ḏirramuny maṉḏany,” bitjarr.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Bala ŋayi ŋunhiyiny dharruŋgu-djägamirrnydja marrtjinan, ga lakaraŋalnydja ŋayi Bolwalnydja bitjarrnha, “Way Bol, nhumany dhu dhuwal Djälatjtja yänan bala marrtjin dhawaṯthunna, bili walal ŋunha ŋurruḏawalaŋuny yolŋu mala waŋan, nhuma dhu marrtjin roŋiyirra wäŋalila. Gatjuy marrtjin maṉḏa mägayaynha romdhuny.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Bala ŋayi Bolnydja waŋanan ŋurikiwurruŋgalyiny ŋunhi dhäwumirriwalnydja walalaŋgal bitjarra, “Yaka walal ŋunhi maḻŋ'maranha ŋula nhä yätjkurrnydja linyalaŋgal, yurr walal gan ŋunhi ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal bartjunmaraŋala linyalany, milman yolŋuwala walalaŋgal dharrwawala, bala ŋurrkaŋala walal linyalany balan dharruŋgulila. Yaka ŋunhiyiny dhunupa walalaŋ, ŋunhi walal bitjarryiny djäma, bili linyuny dhuwal balanya bili yan rom-waṯaŋu yolŋu maṉḏa Rawumbuy warray. Ŋunhiyiny nhakun walal ŋuriŋiwurruyyiny ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy mala romnha bakmaraŋal. Ga dhuwandja walal ga djälthirr linyu yanbi dhu marrtjin yan bala gayulnha? Bäyŋu yan linyu dhu marrtji dhipuŋur, ga bäy walal dhu marrtji walalawuy yan räli guwatjman linyalany; walalawuy dhu linyalany djuy'yun ŋuriŋiwurruyyi bili yan yolŋuy walal.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Bala walal ŋunhi ŋamakuli'ŋuynydja mala gäŋala ŋanya Bolnhany dhäruk walalaŋgala, ga lakaraŋalnydja ŋayi ŋurikiwurruŋdhin ŋunhi rom-waṯaŋuwnha yolŋuwnydja walalaŋ Rawumbuywun mala. Ga ŋunhi walal ŋäkulnydja maṉḏany, ŋunhi maṉḏany Rawumbuy yolŋu maṉḏa, bala walal mirithinan dhika barrarinany.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Bala walal ŋunhi yolŋuny mala wäŋgaŋala balayin dharruŋgulila, ga waŋan walal bitjarra, “Way, bäy-lakaraŋ maṉḏa ŋanapurruŋ? … ŋunhi ŋanapurr yätjkurruyaŋal nhumalany.” Bala walal ŋunhi dhawaṯmaraŋalnha bala walal yan djuy'yurra maṉḏany. Ga waŋanany walal maṉḏaŋgal bitjarrnha, “Nhuma dhu dhuwandja ganarrthaman ŋanapurruŋguny wäŋa, bala nhuma dhu dhunupan marrtjin,” bitjarr.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Bala maṉḏa ŋunhiyiny Bolyuny ga Djälatjthuny ganarrthaŋala dharruŋguny wäŋa, bala marrtjinan ŋurikalyiny miyalkkalnha wäŋalil Lidiyawalnha, ga ŋunhiliyin maṉḏa gan ŋunhi lakaraŋalnydja marrparaŋguŋala yolŋu'-yulŋunhan ŋunhi Garraywalaŋumirrinhan. Ga dhäŋur beŋuryiny maṉḏa ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa Bilipaynydja, bala maṉḏa yan marrtjinan wiripuŋulila wäŋalil.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.