Atos 16
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Yo, buku-ḻiw'maraŋala maṉḏa gan ŋunhi marrtjinany Bolnydja ga Djälatjtja, yan bili ga bunan maṉḏa Dopi* wäŋaŋur, ga bulu Litjara.* Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋur yolŋu gan nhinan yuṯa ḏirramu yäku Dimithi, yurr ŋayi ŋunhi yolŋuny Garraywalaŋumirr. Yo, ga ŋäṉḏi'mirriŋuny nhanŋu ŋurikiyi ḏirramuw Djuw mala, yurr ŋayi ŋunhi yolŋuny märr-yuwalkthinyamirr Garraywu. Ga bäpa'mirriŋuny nhanŋu Dimithiw Gurik bäpurru.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ga ŋunhiliyiny gan ŋunhi Garraywalaŋumirriynydja yolŋuy walal Litjarany ga Goniyamdja wäŋaŋur manymak-lakaraŋala Dimithinhany,
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 ga ŋayiny ŋunhi djälthinan Bolnydja, ŋayi dhu garr'yunna ŋanya Dimithinhany, märr ŋayi dhu ga maṉḏany guŋga'yunna. Bala walal ŋanya ŋunhi Dimithinhany ḏirramuyaŋala, ḏarrtjalkkuŋala, märr yolŋuny walal nhanŋu gan bäyŋun ŋuyulkthin. Bili walal ŋunhi yolŋuny walal marŋgi Dimithiwalaŋawnydja bäpa'mirriŋuw, ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu Guriknha yolŋu.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Dhäŋur beŋuryiny bala walal marrtjinan gan wäŋalila ga wäŋalila, bawalamirriwurra wäŋakurrnydja walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja ŋurikiwurruŋguny ŋunhi Garraywalaŋumirriwnydja yolŋuw walalaŋ, ŋunhiŋuwuyyiny ḻurrkun'puynydja rombuy, ŋunhi walal gan ŋuriŋiwurruyyi Djuy'yunawuyyu ga waṉa-nhirrpanawuyyu djägamirriy walal rom-nhirrpar ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur. Ga lakaraŋalnydja walal gan bitjarrnha, “Ŋayathulnydja gi baṯ-biyakun dhuwaliyiny ḻurrkun'nhany romnha, märr nhumany dhu ga nhina ŋamathaman,” bitjarr.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Bala ŋunhi Garraywalaŋumirrnydja yolŋu mala wäŋaŋurnydja ga wäŋaŋurnydja dhärranany gan wuṉḏaŋarrnha yänan Garraywalnydja romŋur, ga ŋutharnydja walal marrtjin ŋunhi malany bulnha bala, nhakun dharrwathinany, bili bitjarrnha bili walu-ŋupara gan ŋunhi yolŋuny walal bilyurrnydja balany Garraywalnydja.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Yo, beŋuryiny wäŋaŋur walal gan marrtji'-marrtjinan ŋuliwitjarryin Buritjiyakurra* wäŋakurrnydja makarrkurr, ga Galatjiyawurra.* Bala walal yan guyaŋanan yanbi balaŋ walal marrtjinya Yaytjalila makarrlil wäŋalil, yurr ŋayiny ŋunhi God-Waŋarrwuny Dhuyu-Birrimbirr yaka'yurr warray, yaka walal dhu ga lakaram Garraynha ŋunhiliyiny wäŋaŋur Yaytjany.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ga baḏaknha yan walal gan ŋunhi marrtjinany wiyin-märraŋala yänan, ga yan bili ga bunan walal ŋunhala wäŋaŋur Mätjiyan,* ga ŋunhiny balaŋ walal buluny marrtjinya balan Bithiniyalila makarrlil wäŋalil, yurr ŋayiny ŋunhi Djesuwalnydja Dhuyu-Birrimbirryu gulmaraŋala walalany.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Bala walal gan ŋunhi marrtjinany ŋuliwitjarryin banydjin yänan Mätjiyakurra wäŋakurrnydja, yan bili ga yarrupthurr walal Durawatjnha yäkuŋur wäŋaŋur.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ga balanyamirriyyi bili yurr munhawun ŋayiny Bolyuny nhäŋala mäwa'wurra wuŋuḻin' yolŋunhan, ŋayi milkunhaminan nhanukal ŋunhin yolŋu wäŋa-Matjataniyawuynha, yurr ŋayi gan ŋunhi dhärranany, wäthurr ŋayi gan Bolwu. Yo, wäthurrnydja ŋayi gan ŋunhiyi yolŋuny bitjarr, “Go marrtjin rälin dhipala wäŋalil Matjataniyalila nhe dhu ŋanapurruny guŋga'yun.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ga ŋunhi ŋayi Bolyu balanyawuyyiny nhäŋal ŋunhi wuŋiḻiny bala dhunupan ŋanapurr marrtjin girri'-ŋamathinan, bala buḏapthurra balayin Matjataniyalila makarrlil wäŋalil, bili dharaŋara ŋanapurr yänan ŋunhiyiny, ŋunhi ŋayipiny God-Waŋarryuny gan lakaraŋalyi ŋanapurruŋ buḏapthunarawnydja dhiyakiyi ŋunhi ŋurruw, ŋanapurr dhu lakaram ŋunhaliyi walalaŋ yolŋu'-yulŋuw, birrŋ'maram dhäwu nhanukalaŋuwuy Garraywalaŋuwuy Djesuwalaŋuwuy.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Bala ŋanapurr dhunupan yänan marrtjinan buḏapthurra marthaŋayyun, bala ŋanapurr ŋayathaŋala dhakalnha wäŋa ŋunhin yäku Djamathatjnha,* ga wiripuŋuynydja waluy ŋanapurr marrtjin beŋuryiny balan bitjarra, ga yan bili ga ŋayathaŋal ŋanapurr Niyapulitjnha wäŋa.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Yo, ŋunhiliyin ŋanapurr ŋunhi dhawaṯthurrnydja, bala ganarrthaŋala marthaŋaynydja ŋunhiliyin, bala napurr marrtjinan ḏuwaṯthurra ḏiltjikurra, ga yan bili ga baṯ ŋayathaŋal Bilipaynha wäŋa, ŋunhan yuṯuŋgurrŋur wäŋaŋur Matjataniyan. Yurr ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuy yolŋu walal, ŋunhi walal gan nhinan Bilipaynydja wäŋaŋur Rawumbuynha yolŋu walal. Yo, nhinan ŋanapurr gan ŋunhiliyi märr-gurriri,
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 bala ŋunhi Gänaŋ'maranhmirriynydja waluy ŋanapurrnydja dhawaṯthurra dhathar'yurra beŋuryiny wäŋaŋur, bala ŋanapurr nhinanany ŋunhilin galkin mayaŋŋura, bili ŋanapurr gan gatjpu'yurr Djuw malaw yolŋuw walalaŋ, ŋunhi walal gan ḻuŋ'maranhamin ŋunhiliyi bukumirriyanharaw; yurr miyalkkurruwurr yan gan ŋunhiliyiny ḻuŋ'maranhamin. Bala yan ŋanapurr mala-manapara walalaŋgal, bala lakaraŋala walalaŋ Garraynhan Djesunhan.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ga waŋgany ŋunhiliyi miyalk yäku Lidiya* gan nhinan, Dhayatarapuy wäŋapuy, yurr ḻukunydja' ŋayi ŋunhiyi miyalktja, bili ŋayi ŋuli ganha djalim girri' mala manymak dhika mel-wiḏi'mirr manydjarrka' mala. Ŋunhiyin gan ŋunhi miyalktja yuwalktja buku-ŋal'yurr God-Waŋarrwalnydja, ga ŋunhi ŋayi gan nhakun Bolyu lakaraŋalnydja walalaŋ, bala ŋayiny Garrayyuny ŋayaŋun ŋanya ḻapmaraŋal, bala ŋayi yan dharaŋara ŋäkulnydja ŋuriŋiyi miyalkthuny, bala yan märr-yuwalkthinan ŋurikiyi dhäwuny'tja.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Bala ŋayi ŋunhiyi miyalktja ga gurruṯumirriynydja mala nhanukal buku-ḻupnha märraŋal ŋunhilin banydji yan mayaŋŋura. Ga beŋuryiny ŋayi gan ŋunhi garr'yurrnydja ŋanapurruny mirithinan yan bitjarrnha, “Go, bukmak yan nhuma dhu dhuwalawurr marrtji bala ŋarrakal wäŋalil, ga nhina ŋathil nhuma dhu ŋunhal ŋarrakal wäŋaŋur, ŋunhi nhuma gi ŋarraku märr-yuwalkthiny ŋunhi ŋarrany dhuwal yuwalktja märr-nhirrpanmin nhanukal Garraywal.” Ga bitjarrnha ŋayi gan ŋuriŋiyi miyalkthuny waŋanany ŋanapurruny. Bala yan ŋanapurr gan nhinanan ŋunhiliyin nhanukalnha wäŋaŋurnydja.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ga ŋunhiliyi wäŋaŋur Bilipaynydja gan nhinan waŋgany miyalk ganydjarrmirr mokuywalaŋumirr birrimbirrmirr, yurr ŋayi ŋunhiyi miyalktja bilin nhakun bäyimbuynha djämamirra ḏirramuwurruŋgun, ga dharrway gan yolŋuy walal bäyim ŋunhiyi ḏirramuwurrunhany, märr nhanukal dhu ŋurikalyi miyalkkal yätjkurruy birrimbirryu lakaram nhä dhu ga maḻŋ'thun.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 ŋayi marrtjin waṉḏin räli malthurr ŋanapurruŋ. Ga waŋanany ŋayi marrtjin ŋunhi yatjurrnydja bitjarra, “Dhuwalawurrnydja gay'yi ḏirramuwurr djämamirr walal God-Waŋarrwun, ŋurikin ŋunhi ŋayiny yindin, ga garrwarnha mirithirra. Ga lakaramany maṉḏa dhu ga ŋunhi dhäwuny nhumalaŋ nhaltjan nhuma dhu walŋathirr.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Yo, bitjarra bili ŋayi gan ŋunhi walu-ŋupara malthurrnydja ŋanapurruŋ ŋunhiyi miyalktja, waŋanany ŋayi gan ŋunhi yatjurra yan ŋunhiyi bili yan dhäruktja ŋupanayŋu. Ga waŋganymirrnydja waluy bala ŋayi Bolnydja mirithinan dhikan ŋoy-dhärran nhanŋu ŋurikiyi miyalkkuny, bala ŋayi bilyurra ga dhäruk-gurrupanmin ŋayi ŋurikiyi yätjkurruwnydja birrimbirrwu bitjarra, “Yäkuy Djesu-Christkal, ma' gatjuy dhawaṯthurra nhanukalaŋaŋur.” Ga dhunupan yan ŋunhiyi yätjkurrnydja birrimbirr dhawaṯthurra, bala waṉḏinan winya'yurra.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Bala walal ŋunhi buŋgawany mala ŋurikiyi miyalkkuny mirithinan dhika maḏakarritjthin, bili bäyŋun walal dhu buluny nhakun rrupiya märram ŋurikalaŋuwuyyiny miyalkkalaŋuwuynydja djämapuy. Bala walal yan ŋayathaŋala maṉḏany Bolnhany ga Djälatjnhany, bala marrtjin warryu'-warryurra maṉḏany, gäŋala ŋurikiwurruŋgala ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala yolŋuwal walalaŋgal. Dharrwan mirithirra ŋunhi yolŋuny walal ḻuŋ'maranhamin ŋunhiwiliyiny, waŋgany-manapanminan nhänharawnha walalaŋ.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Bala yan walal lakaraŋal ŋunhi Rawumbuywal romgu mala-djarr'yunamirriwalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarrnha, “Dhuwandja gay'yi ḏirramu maṉḏa Djuw bäpurru maṉḏa, ga dhiyalnha maṉḏa gan dhuwal mariny djäma.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Lakaraŋalnydja maṉḏa gan ŋunhi marŋgikuŋalnydja wiripun dhukarrnydja ga romdja, ŋunhiyin mala ŋunhi yakan dhunupa limurruŋguny Rawumbuywuny yolŋu'-yulŋuw.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Bala walal ŋunhiyi yolŋuny walal bukmaknha gan waŋanany yatjunminan mirithinan dhika, yurr waŋanany walal gan ŋunhi yätjkurr-lakaraŋala maṉḏanhan, ga bartjunmaraŋala maṉḏany, bumarnha. Bala walal ŋunhi ŋurruḏawalaŋuynydja gapmandhu yolŋuy walal girrin' yupmaraŋal maṉḏaŋgal Bolwalnydja ga Djälatjkalnydja, bala walal waŋanan djämamirriwalnha walalaŋgal bitjarrnha, “Gatjuy bartjunmaraŋun maṉḏany walal gi rakiy'nha,” bitjarrnha.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Bala walal gan bartjunmaraŋala maṉḏany dharrwamirra, yan bili ga gulaŋ waṉḏin maṉḏa ḏiltji, bala walal gäŋala maṉḏany dharruŋgulila galkar. Bala walal ŋunhi waŋanan ŋurikalnha ŋunhi yolŋuwal dharruŋgu-djägamirriwalnha bitjarra, “Ŋayathulnydja maṉḏany gi manymakkuŋ yan baṯ-biyak, märr maṉḏa dhu yakan winya'yundja.”
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Bala ŋayi ŋuriŋiyi djägamirriynydja yolŋuy nhirrparnydja maṉḏany ŋunhiwilin ŋunhi djinawa'lila ṉapuŋga'lil yan, bala yaŋaran' maṉḏany ḏapmaraŋal ḏälkuŋala yan, ŋanya ga ŋanya märrmay'nha dharpay, ga ḏälkuŋalyi dhurrwarany ŋunhi dhaḻ'yurr.Paul and Silas in prison in Philippi|src="CN1988C.tif" size="Span" loc="DC" ref="Acts 16.24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ga munhawun balanyamirriyyi, ŋunhiyi maṉḏa Bol ga Djälatj, ḏiltji-djetjimirr yan maṉḏa gan nhinanany garrpinawuy, yurr maṉḏa gan ŋunhi nhinanany wokthurra God-Waŋarrwun, manikaynha gan ḏar'ṯaryurr, bukumirriyaŋalnha manapar, ga wiripuwurruy ḏapmaranhawuyyu yolŋuy walal ŋunhiliyi dharruŋguŋur djinawa' maṉḏany gan ŋäkul ŋunhiwiliyi manikaylil ḏar'ṯaryunalil. Yo, wokthurrnydja maṉḏa gan ŋunhi God-Waŋarrwuny mirithinan yan.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ga djeḏan dhikan, bala ŋayi ŋunhi wäŋany marrmarryurra marrtjin mirithinan, ga wäŋany ŋunhiyi dharruŋguny warrpam'nha wingil'yurr, ga dhunupan yan ŋunhi dhurrwarany dharruŋguny ḻapthurra, ga djimuku' walalaŋgal bukmakkal yan ḻukuŋurnydja ga ŋopurrŋurnydja marrtjin ḻarryurra.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Bala ŋayi ŋunhiyiny dharruŋgu-djägamirrnydja yolŋu dhunupan yan rur'yurra, bala yan ŋayi waṉḏinan, dharrnha nhäŋal ŋunhiyiny dharruŋguny ḻapthunawuynha, dhurrwarany mala warrpam'nha. Ga guyaŋan ŋayi ŋuriŋi yolŋuy yanbi ŋunhi ḏapmaranhawuynydja yolŋu walal beŋuryiny bilin waṉḏinan winya'-winyayurra, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi mandjawaknha ḏulŋurr'yurrnydja, ŋayi balaŋ ŋunhi dharpunhaminyan ŋanyapinya ŋayi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Bala ŋayiny marrtjin yatjurr warray Bolnydja bitjarr, “Way, yaka dharpunhamirr nhunapinya nhe. Dhuwal banydji yan napurr bukmak ga nhina. Yaka ŋula yol waŋgany yolŋu waṉḏin winya'yurr.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Bala ŋayi ŋunhiyi dharruŋgu-djägamirrnydja waŋan bitjarrnha, “Way, wanha baḏayalany' way?” Bala ŋayi yan waṉḏinan, djuḏupnha gärrin ŋunhiwilin dharruŋgulila, bala dhunupan yan ŋayi buku-nyilŋ'thurrnydja ḻukulila maṉḏaŋgal Bolwalnha ga Djälatjkalnha, yurr ŋayi marrtjin ŋunhi marrmarryurra, barrarinan manapar.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Bala ŋayi rur'yurra ŋunhiyi dharruŋgu-djägamirrnydja yolŋu, bala ŋayi waŋanan dhawaṯmaraŋala maṉḏany, ga dhä-birrka'yurr ŋayi maṉḏany bitjarr, “Maṉḏa, nhaltjan dhika ŋarra dhu yulŋuny, märr ŋarra dhu walŋathirrnydja?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ga maṉḏany waŋan bitjarr, “Yan nhe dhu märr-yuwalkmirriyirr Garraynhan Djesunhan, bala ŋayi dhu God-Waŋarryuny nhuna walŋakuman, nhunapinya ga gurruṯumirriny mala nhuŋu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ga dhäŋur beŋuryiny maṉḏa gan ŋunhi dhäwun' lakaraŋal Garraywalaŋuwuynha, nhanŋuwuy ga nhanukalaŋaw gurruṯumirriwnha mala bukmakkun yan.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ga ŋuriŋi bili yan munhay ŋayi ŋuriŋiyi dharruŋgu-djägamirriynydja gapun ḏiṯthurr banikin'thun, bala ŋayi gan rurrwuyurra maṉḏany ḏiltjin ŋunhi djetjin. Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhiyi ḏirramuny dharruŋgu-djägamirrnydja ga bukmak ŋunhi nhanŋu mala, ḻiya-ḻupthurra walal gan.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Bala ŋayi ŋuriŋiyiny ŋunhi ḏirramuy gaḏaymara maṉḏany Bolnhany ga Djälatjnhany nhanukiyingala ŋayi wäŋalilnydja, bala yan ŋayi ŋathan maṉḏany gurrupar. Ga nhinanany walal gan ŋunhiliyi mirithinan dhikan galŋa-djulŋithinan, ŋunhiyi ḏirramu ga mala nhanŋu bukmak yan, bili walal ŋunhi märr-yuwalkthinan God-Waŋarrwun.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ga wiripuŋuynha waluy munhawumirra, walalnydja ŋunhi Rawumbuyyuny ŋurruḏawalaŋuy yolŋuy walal djuy'yurra ŋamakuli'ŋunhan mala balayin ŋunhiwiliyin dharruŋgulila, ga bitjarra walal ŋunhi dhäruk-gurruparnydja nhanukal ŋurikalyi dharruŋgu-djägamirriwalnydja yolŋuwal gam', “Gatjuy, yänan dhawaṯmaraŋun ŋunhiyiny ḏirramuny maṉḏany,” bitjarr.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Bala ŋayi ŋunhiyiny dharruŋgu-djägamirrnydja marrtjinan, ga lakaraŋalnydja ŋayi Bolwalnydja bitjarrnha, “Way Bol, nhumany dhu dhuwal Djälatjtja yänan bala marrtjin dhawaṯthunna, bili walal ŋunha ŋurruḏawalaŋuny yolŋu mala waŋan, nhuma dhu marrtjin roŋiyirra wäŋalila. Gatjuy marrtjin maṉḏa mägayaynha romdhuny.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Bala ŋayi Bolnydja waŋanan ŋurikiwurruŋgalyiny ŋunhi dhäwumirriwalnydja walalaŋgal bitjarra, “Yaka walal ŋunhi maḻŋ'maranha ŋula nhä yätjkurrnydja linyalaŋgal, yurr walal gan ŋunhi ŋuriŋiwurruynydja yolŋuy walal bartjunmaraŋala linyalany, milman yolŋuwala walalaŋgal dharrwawala, bala ŋurrkaŋala walal linyalany balan dharruŋgulila. Yaka ŋunhiyiny dhunupa walalaŋ, ŋunhi walal bitjarryiny djäma, bili linyuny dhuwal balanya bili yan rom-waṯaŋu yolŋu maṉḏa Rawumbuy warray. Ŋunhiyiny nhakun walal ŋuriŋiwurruyyiny ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy mala romnha bakmaraŋal. Ga dhuwandja walal ga djälthirr linyu yanbi dhu marrtjin yan bala gayulnha? Bäyŋu yan linyu dhu marrtji dhipuŋur, ga bäy walal dhu marrtji walalawuy yan räli guwatjman linyalany; walalawuy dhu linyalany djuy'yun ŋuriŋiwurruyyi bili yan yolŋuy walal.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Bala walal ŋunhi ŋamakuli'ŋuynydja mala gäŋala ŋanya Bolnhany dhäruk walalaŋgala, ga lakaraŋalnydja ŋayi ŋurikiwurruŋdhin ŋunhi rom-waṯaŋuwnha yolŋuwnydja walalaŋ Rawumbuywun mala. Ga ŋunhi walal ŋäkulnydja maṉḏany, ŋunhi maṉḏany Rawumbuy yolŋu maṉḏa, bala walal mirithinan dhika barrarinany.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Bala walal ŋunhi yolŋuny mala wäŋgaŋala balayin dharruŋgulila, ga waŋan walal bitjarra, “Way, bäy-lakaraŋ maṉḏa ŋanapurruŋ? … ŋunhi ŋanapurr yätjkurruyaŋal nhumalany.” Bala walal ŋunhi dhawaṯmaraŋalnha bala walal yan djuy'yurra maṉḏany. Ga waŋanany walal maṉḏaŋgal bitjarrnha, “Nhuma dhu dhuwandja ganarrthaman ŋanapurruŋguny wäŋa, bala nhuma dhu dhunupan marrtjin,” bitjarr.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Bala maṉḏa ŋunhiyiny Bolyuny ga Djälatjthuny ganarrthaŋala dharruŋguny wäŋa, bala marrtjinan ŋurikalyiny miyalkkalnha wäŋalil Lidiyawalnha, ga ŋunhiliyin maṉḏa gan ŋunhi lakaraŋalnydja marrparaŋguŋala yolŋu'-yulŋunhan ŋunhi Garraywalaŋumirrinhan. Ga dhäŋur beŋuryiny maṉḏa ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa Bilipaynydja, bala maṉḏa yan marrtjinan wiripuŋulila wäŋalil.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.