Atos 13

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga ŋunhal ŋunhi Yandiyuktja* wäŋaŋur, ŋunhiliyi Garraywalaŋumirriwal yolŋuwal malaŋur gan nhinan djawarrkmirr mala, ga wiripuny marŋgikunhamirr yolŋu walal, dhuwalawurr ŋunhi yäkuny gam', Bänabatj,* ga Djimiyan,* wiripuny ŋayi yäku Mol,* ga Lutjiya,* ŋunhaŋuwuy yolŋu wäŋa-Djärinipuy,* ga Manayin* yäku, ŋunhi maṉḏa gan rrambaŋin ŋuthar Yaritnha,* ga wiripuny Djolnha.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Waŋganymirrnydja ŋunhiwurryiny yolŋu walal gan buku-ŋal'yurra Garraywun, yurr ŋoy-ŋathamiriwnha walal gan ŋunhi buku-ŋal'yurrnydja. Bala ŋayi ŋunhi Dhuyu-Birrimbirrnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Ŋarrany dhuwal djäl Bänabatjkuny ga Djolwuny, nhuma dhu gänaŋ'maram maṉḏany, bili ŋarra ga dhuwal djäma maṉḏaŋ ŋayatham.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bala walalnydja gan yan bukumirriyaŋalnydja bukmakthun, ŋoy-ŋathamiriwyun walal, bala walal marrtjin goŋ-ŋal'yurra maṉḏaŋgal muḻkurrlilnydja Bänabatjkalnydja ga Djolwalnydja, gänaŋ'maraŋalnha maṉḏany ŋurikiyin djämaw. Bala walal djuy'yurra maṉḏany wiripuŋulila wäŋalil malaŋulil, dhäwuwnha lakaranharaw birrŋ'maranharawnha yan ŋurikin ŋunhi God-Waŋarrwalaŋawnha.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Yo, ŋayiny ŋunhi Dhuyu-Birrimbirryuny djuy'yurra maṉḏany Bänabatjnhany ga Djolnhany, bala maṉḏa marrtjinan yarrupthurra balan wäŋalil yäkulil Djalutjiyalila,* yurr galki raŋiŋur ŋunhi wäŋany, bala beŋuryiny maṉḏa ŋunhi buḏapthurr marthaŋayyun balany dhakallilnydja wäŋalil yäkulil Djaparatjlilnydja.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ga ŋunhi maṉḏa bunanany ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djalamatjtja,* bala dhunupan yan maṉḏa ŋunhi marrtjinany Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'thunamirrilila buṉbulilnydja, ga ŋunhiliyin maṉḏa gan ŋunhi lakaraŋalnydja God-Waŋarrwuny dhäruk yolŋuwalnydja walalaŋgal. Ga wiripuny gan ḏirramu yuṯa malthurr maṉḏaŋ, yäku Djon-Mäk, djäma ŋayi gan guŋga'yurr maṉḏany.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Yo, ga beŋuryiny wäŋaŋur walal marrtjinan, yan bili-i-i, ga ŋayathaŋal walal ŋunhan bala wiripun wäŋa ŋunha galin' yäku Bäputjnha. Ga ŋunhiliyi wäŋaŋur waŋgany gan yolŋu nhinan marrŋgitj, galŋa-djamarrkuḻi'mirr, yäku Bä-Djesu, ga wiripuny ŋayi yäku ŋunhiyi ḏirramu Yilimatj. Yurr ŋayi ŋunhiyi yolŋuny Djuw mala, ga lakaranhaminany ŋayi gan ŋunhi ŋanyapinya ŋayi yanbi ŋayi ŋunhi God-Waŋarrwun dhäwu-gänhamirrnydja.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ga ŋayiny ŋunhiyiny marrŋgitjtja yolŋu ḻundu'mirriŋu ŋurikin ŋunhi ŋayi buŋgawa makarr yindiw wäŋaw yäku Djotjatj-Bolaw. Yo, mirithirr ŋayi ŋunhiyiny yolŋu ŋurruḏawalaŋu ḻiya-djambatj. Bala ŋayi ŋunhiyiny yolŋu dhäruk-djuy'yunminan maṉḏaŋgun Bänabatjkun ga Djolwun, garr'yunarawnha maṉḏaŋ balayin nhanukala, bili mirithin ŋayi gan djälthin God-Waŋarrwalaŋaw dhärukku ŋänharaw.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Bala maṉḏany Bänabatjtja ga Djolnydja marrtjinan ŋunhiwiliyin wäŋalil, ga lakaraŋalnydja maṉḏa gan ŋunhi Djesunhan ŋurikiny yolŋuw buŋgawawnydja. Ga ŋayiny ŋunhi marrŋgitjtja yolŋu yäku Yilimatjtja waŋan bitjarra, “Nheny dhu dhuwal yaka buthuru-bitjun dhiyakiyiny maṉḏaŋ,” bitjarra ŋayiny gan ŋunhi waŋan nhanŋuny buŋgawawnydja, raypirri'yurra gan yakaŋuwnha buthuru-bitjunaraw, ga märr-yuwalkthinyaraw Garraywuny.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ga ŋayiny ŋunhi Djolnydja, ŋunhi ŋayi wiripuny yäku Bol, ŋunhiliyiny ŋayi dhaŋaŋdhinan mirithinan ŋuriŋiyi Dhuyu-Birrimbirryuny, bala dhunupan ŋayi mel-nyaḻyurra gan ŋanya Yilimatjnhany
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 bala ŋayi waŋanany nhanŋu bitjarra, “Nheny dhuwal gäthu'mirriŋu ŋurikiyin buŋgawawnha Mokuywun, nhanukala gali'ŋur dhuwal nheny. Yaka nhe dhuwal marŋgi ŋurikiny ŋunhi yuwalkkuny ga ŋamakurruwny'tja romgu. Nheny dhuwal yolŋu be nhän, mayali'-gänhamirra yänan; bitjana bili nhe ŋuli ganha bilmaranha Garraywuny dhäruk, yanbi God-Waŋarrwuny dhuwal dhäruk nyäḻ', yakan yuwalk.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Yurr Garrayyun ŋayipin nhuna dhu ŋunhi dhä-gir'yundja; dhiyaŋuny bala nhe dhu dhuwal maŋutjiny-bambaythirra, ga bäyŋun nhe dhu ga dhuwal buluny djarraṯawun'tja nhäma.” Bitjarryin ŋayi gan ŋunhi Bolnydja waŋan Yilimatjkuny. Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi ŋanya buku-munhaynydja monyguŋala maŋutjin, bala ŋayi yan dhunupan bambaythinan, ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhi, ŋaya'-ŋayathaŋalnha marrtjin ŋula nhäny mala, ḻarruŋalnydja gan yolŋuwnha walalaŋ, märr walal dhu ga ŋanya guŋga'yun muka waṉa-gäma.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Ga ŋayiny ŋunhi buŋgawany yolŋu mirithinan yan märr-yuwalkthin, ŋunhi ŋayi nhäŋalnydja ŋunhiyi, bala ŋayi yan mirithinan ŋäkulnydja ṉirr'yurra ŋunhi Garraywuny dhäruk, bala yan ŋayi märr-yuwalkthinan.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Ga dhäŋur beŋuryiny walal marrtjinan Bol ga wiripuwurr nhanŋu guŋga'yunamirr mala; ganarrthaŋala walal ŋunhiyiny wäŋa, bala buḏapthurra balan yäkulil wäŋalil Bekalil* makarrlil Bambiliyalila.* Ga ŋayiny ŋunhi yuṯany ḏirramu yäku Djon-Mäktja yakan walalaŋ malthurr; ŋunhilin banydjin yan ŋayi walalany ganarrthaŋalnydja, bala ŋayi roŋiyinan balan Djurutjalamlila wäŋalil.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Yo, marrtjinany walal gan bala-a-a, yan bili ga bunan Yandiyuknha* wäŋaŋur ŋunhilin Bitjitiyan makarrŋur. Ga balanyamirriynydja ŋunhi gänaŋ'maranhamirriynydja waluy maṉḏany ŋunhi dhunupan Bolnydja ga Bänabatjtja marrtjin bala gulŋiyinan ŋunhiwilin Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'maranhamirrilila buṉbulilnydja, bala maṉḏa gan ŋunhi nhinanany ŋunhiliyin.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ga walalnydja ŋunhi wäŋa-ŋunhiŋuwuyyuny ŋurruḏawalaŋuy gapmandhu mala märraŋal djorran', bala maŋutji-ḻaw'maraŋala beŋura ŋunhi Mawtjitjkala romŋur, ga bulu nhakun beŋur ŋunhi djawarrkmirriwuŋun walalaŋguŋ wukirriwuy. Ga dhäŋur beŋuryiny, bala ŋayi waŋanan Bolwalnydja ga Bänabatjkalnydja bitjarra, “Wäwa maṉḏa, ŋuli nhuma ga ŋula ŋayaŋu-rur'maranhamirr dhäruk ŋayatham, waŋin yan maṉḏa dhiyaŋun bala.”Man standing reading from a scroll on alectern|src="HK00292C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 13.15"
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Bala ŋayiny ŋunhi Bolnydja dhunupan dhärranan, bala ŋayi goŋdhun yan mukmaraŋalnydja, ga dhunupan ŋayi waŋanan walalany bitjarrnha, “Nhuma wäŋa-Yitjuralpuy yolŋu walal limurr-mala, ga nhuma mulwu'-mulwur ŋunhi nhuma ŋuli ga buku-ŋal'yun God-Waŋarrwu. Ŋäku ŋathil walal, buthuru-bitjurrnydja walal ŋamathaŋ yan ŋarraku.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 God-Waŋarryu ŋunhi ŋuriŋiyi Yitjuralwal Waŋarryu djarr'yurr limurruŋguny mala-ŋurrkanhayŋuny walalany, märr limurrnydja dhu ŋunhi nhanŋuwuynha yan yolŋuny walal. Balanyamirriynydja ŋunhi ŋäthilnydja, märi'muny walal limurruŋ gan nhinan ŋula wanhami muka, barrku mirithirr, wiripuŋuŋur mulkuruŋur wäŋaŋur makarrŋurnydja Yetjip, yurr God-Waŋarryu ŋayipi walalany ŋunhi ŋunhiwiliyiny gan guŋga'yurr, bala walal marrtjin ŋutharnydja yindithinan malany. Ga dhäŋur beŋuryin ŋunhi, ŋayi God-Waŋarryu walalany märraŋalnydja dhawaṯmaraŋalnydja beŋuryi ŋunhi Yetjipŋurnydja, ŋuriŋin ŋunhi nhanukiyingalnha ŋayi ganydjarryu.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ga wiyinnha ŋayi walalany gan ŋunhi gäŋalnydja ŋuliwitjarryin wäŋakurr gapu-ranhdhakkurrnydja räliny, ga dhuŋgarrany walal ŋunhi ŋupar 40. Yurr ŋayiny gan bitjarr bili walalaŋ djäga, yan bili ga wäŋa walal ŋunha Gaynan ŋayathaŋal.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Balanyamirriyyiny ŋunhiliyiny wäŋaŋur Gaynandja gan nhinan wiripuwurrnha mala yolŋu'-yulŋu, 7 bäpurru, yurr God-Waŋarryuny ŋunhiyi yolŋuny walalany bäpurruny ŋaŋ'ŋaŋ'thurra, bala ŋayi ŋunhiyiny wäŋa Gaynandja gurrupar nhanukiyingalaŋawnha ŋayi yolŋuw walalaŋ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Bala walal gan nhinanany wiyindja ŋunhiliyin wäŋaŋur, 450 dhuŋgarrany ŋupar.”
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ga balanyamirriyyin waluy, walalnydja gan ŋunhi yolŋuny walal waŋanan bitjarrnha, ‘Ŋanapurr dhuwal djäl ŋurruḏawalaŋuw buŋgawaw, märr ŋayi ŋanapurruŋ dhu djägamirr.’ Bitjarrnha walal gan ŋunhi waŋanany. Bala yan ŋayiny God-Waŋarryuny gurrupara ŋurruŋunhany yolŋuny buŋgawanhany walalaŋ; ga nhirrparnydja ŋayi walalaŋ ŋunhiyin ŋurruḏawalaŋunhany Djolnhan,* ŋunhi ŋayi ŋunhiyiny yolŋu gäthu'mirriŋuny Getjku,* ŋunhi ŋayi yarraṯaŋurnydja yolŋuwal yäkuwal Bindjamangal. Ga ŋayin walalaŋ gan ŋunhi Djolnha ŋurruḏawalaŋuny buŋgawa nhinan märr-wiyinŋumirrnydja, yan bili ga 40 dhuŋgarra ŋayathaŋal.”
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 “Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayiny ŋanya God-Waŋarryuny Djolnhany dhawaṯmaraŋala beŋuryiny ŋunhi djämaŋur, bala ŋayi nhirrparnydja wiripuŋunhan yolŋuny ŋurruḏawalaŋuny walalaŋ yäkuny Daybitnhan,* ŋayin walalaŋ gan ŋunhi buŋgawany nhinan. Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarryu lakaraŋalnydja ŋanya Daybitnhany, ‘Marŋgi ŋarra nhanŋu dhuwal ŋurukuny ŋunhi yolŋuw Daybitkuny, ŋunhi ŋayiny gäthu'mirriŋu Djitjiw. Ŋarrany djäl yan nhanŋu Daybitku, bili ŋayi ŋuli ga ŋunhi dhärukkuny malthun ŋarrakuwuy yan, ga djäma ŋayi ŋuli ga ŋarrakiyingal yan djälyu.’ Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarryu lakaraŋalnydja ŋanya Daybitnhany.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi nhanukala yarraṯaŋur Daybitkalnha bala ŋayi yan God-Waŋarryuny gurruparnha limurruŋguny Walŋakunhamirrinhan, Yitjuralwuny yolŋu'-yulŋuw, bili dhuwaliyi ŋayi ŋunhi ŋäthilnydja wäwunguŋal. Ga ŋunhiyin ŋayi maḻŋ'thurrnydja Walŋakunhamirrnydja limurruŋ yäku Djesun.”
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 “Yo, waŋganydhu gan yolŋuy yäkuy Djondhu lakaraŋal yolŋu'-yulŋuwal Yitjuralpuywal, yurr lakaraŋalnydja ŋayi gan ŋunhi bitjarr, ‘Bilyurra walal dhipuŋuryiny ŋunhi nhumalaŋgiyingalnydja yätjkurruŋur, ga biyakun ḻiya-ḻupthurra walal gi,’ bitjarr. Ga yurrnha ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋurruyirr'yurr nhanŋuwuynydja ŋayi djäma.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Ga ŋunhi nhanŋu Djonguny djämany galki dhawar'yurra marrtjin, bala ŋayi lakaraŋal yolŋuwalnydja walalaŋgal bitjarrnha, ‘Nhumany ga dhuwal guyaŋa ŋarranhany, yanbi ŋarra dhuwal ŋunhiyi Walŋakunhamirr yolŋu muka? … ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu dhawu'mirriyaŋal be ŋäthil? Yaka ŋarra dhuwal ŋunhiyi Wäwungunhawuy yolŋu. Ŋayiny ga ŋunhi marrtji yalalan dhuḏikurra, ŋarranhan ga ŋapa-munguyun, yurr ŋayiny ŋunhi bulu warray yindi mirithirr ŋarrakalnydja. Ŋarrany dhuwal bäyŋu, nyumukuṉiny' yan, ga yaka ŋarra dhuwal gana' ŋula nhakuny malaŋuw dhapathuŋ'kuny nhanukalaŋaw yupmaranharaw.’ Bitjarr ŋayi Djondhu gan lakaraŋalnydja ŋanya Djesunhany.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Nhuma ŋunhi wäwa'mirriŋu walal ŋarraku, ŋunhi nhuma mala-bunhawuy Yipurayimguŋ, ga nhuma wiripuny Djan'tayil mala ŋunhi nhuma ŋuli ga buku-ŋal'yun God-Waŋarrwu; limurruŋ ŋayi ŋunhi God-Waŋarryuny djuy'yurr nhanŋuwuynydja ŋayi yolŋuny Walŋakunhamirrinhany, bala ŋayi lakaraŋalnydja limurruŋ bukmakkun ŋunhi nhaltjan limurr dhu walŋathirr.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ga walalnydja ŋunhi wäŋa Djurutjalambuyyuny yolŋuy walal ga ŋuriŋuwurruynydja ŋunhi ŋurru-warryunayŋuynydja mala walalaŋgal gan bäyŋun nhänha dharaŋana ŋanya Djesunhany. Ga yakayi walal ŋuli ganha ŋunhi dharaŋana dhäruktja mala ŋunhi djawarrkmirriwuŋuny walalaŋguŋ wukirriwuy baman'ŋuwuynydja ŋunhi walal ŋuli maŋutji-ḻaw'maranhany ŋunhiyi djorrany' balanyamirriynydja ŋunhi Gänaŋ'maranhamirriynydja waluy. Bala walal ŋanya gan dhuwurr-nyamir'yurra Djesunhany, ga ŋunhi dhäwuny' mala marrtjin dhawaṯthurra warraŋulthinan, ŋunhi gan djawarrkmirriy mala lakaraŋal ŋäthil.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Yurr yaka walal ŋunhi maḻŋ'maranhany ŋula nhä yätjkurrnydja nhanukalnydja Djesuwalnydja, bäyŋun yan. Yurr walalnydja ŋunhi waŋanany bitjarra Bäylitkalnydja, ‘Buŋun ŋanya yänan gatjuy,’ bitjarr. Bala walal yan bumara ŋanya.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Yo, bukmak ŋunhi nhä mala ŋunhi walal gan djawarrkmirriy walal lakaraŋal ŋanya be ŋäthil muka yan, bala maḻŋ'thurrnydja gan ŋunhi dhä-yuwalknha yänan. Ga dhäŋur dhiŋganhaŋurnydja, bala walal ŋanya yupmaraŋala beŋuryiny ŋunhi dharpaŋurnydja mälakmaranhawuyŋurnydja, ga yurrnha walal ŋanya ŋunhi gäŋal molulilnydja.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Yurr God-Waŋarryuny ŋanya ŋunhiyi walŋakuŋal warray beŋur dhiŋganhaŋurnydja.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ga dharrwamirra ŋayi gan maŋutji-gurrupanminany ŋanyapinya ŋayi ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi walal gan malthurr nhanŋu beŋur Galaliŋur wäŋaŋur bala Djurutjalamlil. Yo, dhuwalawurryin ŋunhi yolŋu walal mel-marŋgimirrnydja nhanŋu, ga walalnha dhu ga ŋunhi ŋuriŋiwurruyyin lakaramany ŋanya Djesunhany Yitjuralpuywuny yolŋuw walalaŋ.”
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 “Ga wiripuny ŋayi God-Waŋarr dhäruk ga waŋa bitjan, ŋunhi ŋayi dhu walŋakum ŋanya Djesunhany beŋur dhiŋganhaŋurnydja, märr ŋanya ŋayi dhu ŋunhi yakan rumbalnydja ŋayatham barrpayny'tja. Yo, ga ŋayiny ŋunhi djawarrkmirriynydja Yitjayaynydja lakaraŋal bitjarra gam',
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ga wiripuny ga dhäruk waŋa bitjan,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Yo, ŋuriŋiyi Daybitthu yolŋuy gan djäma God-Waŋarrwu balanyamirriynydja waluy ŋunhi ŋayi gan nhinan, ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi dhiŋgaŋala, ga dholkuŋalnydja ŋanya walal ŋunhi ŋunhiwilin molulilnydja waŋgany-manaparnha nhanukiyingalaŋuwalnha mala-ŋurrkanhayŋuwal walalaŋgal, bala rumbalnydja nhanŋu barrpa'yinan ŋunhilin bili yan.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Yurr ŋanyanhany ŋayi ŋunhi Djesunhany walŋakuŋal God-Waŋarryuny beŋurnydja ŋunhi dhiŋganhaŋurnydja; bäyŋun ŋayi gan wiyindja ŋorran ŋunhiliyiny moluŋurnydja, ga yakayi yan ŋayi rumbalnydja miḏikinya ŋula nhaltjanany ŋunhiliyiny.”
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ga ŋunhi maṉḏa Bol ga Bänabatj dhawaṯthurrnydja beŋurnydja ŋunhi buṉbuŋurnydja, bala walalnydja ŋunhi yolŋuynydja walal waŋanan maṉḏany bitjarra, “Way maṉḏa, räliyi nhuma dhu boŋguŋ roŋiyi ŋuriŋin bala wiripuŋuynha Gänaŋ'maranhamirriy waluy. Ŋanapurr djäl nhumalaŋ, nhuma boŋguŋ bulu ŋanapurruŋ gi lakaraŋ dhawu'.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ga ŋunhi maṉḏa marrtjin waṉḏinany beŋuryi buṉbuŋurnydja, ga walalnydja marrtjin dharrwan yolŋu walal malthurrnydja maṉḏaŋ bala, walal-mala yan Djuw mala, ga wiripuny Djan'tayilnha yolŋu walal, ŋunhi walal gan bilyurr bala malthurra Djuw malawnha God-Waŋarrwu. Ga malthurrnydja walal gan ŋunhi maṉḏaŋgun Bolwun ga Bänabatjkun, bala maṉḏa gan ŋuriŋiyiny maṉḏa lakaraŋala walalaŋ ŋayaŋu-rur'maraŋala Godkalaŋawnha yan romguny nhinanharaw, maŋutji-wuyunamirra.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ga wiripuŋuynha ŋunhi Gänaŋ'maranhamirriy waluy maṉḏany ŋunhi roŋiyindhi, ga dharrwan mirithirra ŋula nhämunhan' ŋunhi yolŋuny walal marrtjin ḻuŋ'thurrnydja ŋunhiwiliyiny, ŋänharawnydja Garraywalaŋuwnydja dhäwuw; bukmak yan yolŋu walal ŋunhi walal gan nhinan ŋunhiliyi wäŋaŋur.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruynydja ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy walal nhäŋalnha ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal marrtjin ḻuŋ'thurr maṉḏaŋgal dhäwuw ŋänharaw, bala walal maŋutji-ḏiy'yurrnydja Bolnhany mirithinan. Bala walal gan waŋanany yätjkurr-lakaraŋala ŋanyanhan Bolnhan, ga waŋanany walal gan ŋunhi wiripuwurruŋgalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarrnha, “Yakan nhumany dhu ga buthuru-bitjun ŋurikiyiny yolŋuw. Ŋunhiny ŋayi ga djarrpin' dhäwu lakaram, yakan yuwalktja dhäwu ga dhunupany,” bitjarr.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Yurr maṉḏany ŋunhi Bolnydja ga Bänabatjtja, ḏälyun dhärukthuny waŋan barrarinyamiriwnha bitjarrnha gam', “Dhunupa dhuwal linyalaŋguny, ŋunhi linyu ŋathil ŋurruŋuny lakaraŋal God-Waŋarrwuny dhäruk nhumalaŋgal muka Djuw malawal yolŋuwal walalaŋgal. Yurr nhumany ŋunhi ŋuyulkthin warray, gali'lil ŋurrkaŋal dhuwaliyiny dhäwu. Nhumany gan ŋunhi guyaŋanhamin nhumalanhawuynhan nhuma yan, bala nhuma gan ŋunhi waŋanany bitjarrnha, ‘Yaka dhuwal ŋanapurrnydja djäl dhiyakiyiny walŋa-wiyinŋumirriwnydja,’ bitjarr. Yurr bäyŋu muka nhuma dhu ŋunhi yuwalktja märraŋ. Bala ŋanapurr dhu yan nhumalany ganarrthaman Djuw malanhany, ga dhipuŋurnydja gay'yi dhurrwaraŋur ŋanapurr dhu ga dhäwuny lakaramany ŋurukuwurruŋgun yan Djan'tayilwun yolŋuw walalaŋ.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Yo, bitjarr ŋayi ŋunhi God-Waŋarr dhäruk-gurrupanminany ŋanapurruŋgal gam',
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Ga walalnydja ŋunhi Djan'tayilnydja yolŋuy walal bili muka ŋäkul ŋanya Bolnha waŋanhawuynydja, bala walal ŋunhi ŋoy-ŋamathinany mirithinan yan, goŋmirriyinan manapar, bala walal gan wokthurrnydja manymak-lakaraŋalnha Garraynhany dhäruk. Ga ŋunhiwurrnydja yolŋu walal ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu walalany gänaŋ'maraŋal märr walal dhu ga nhina walŋa-wiyinŋumirra, walalnydja ŋunhiwurryiny ŋunhi märr-nhirrpanminany yuwalkkuŋala yan Garraywalnydja Djesuwalnydja.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ga manymak. Bala ŋunhiyi Garraywuny dhäruk marrtjinan gan barrkuwatjthinan yan warrpam'thurra ŋuliwitjarryiny wäŋakurr.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ga walalnydja ŋunhi Djuw malaynydja baḏuwaḏuyurr warray, mari warray marrtjin ŋurru-nhirrpar maṉḏaŋguny, ga lakaraŋalnydja walal gan ŋurikiwurruŋgalnydja ḻukunydja'mirriwalnydja miyalkkurruwurruŋgal ŋunhi walal gan buku-ŋal'yurr God-Waŋarrwu yan, yurr walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja djarrpi'kuŋala dhäwuny' Bolwalaŋuwuynydja ga Bänabatjkalaŋuwuynydja, bala walal ŋuriŋiwurruyyiny yolŋuy walal mariny maṉḏaŋ ŋamaŋamayurr yindin mirithirra, bala maṉḏanhany walal gulmaraŋala beŋuryiny wäŋaŋur.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Yurr maṉḏapiny ŋunhi Bolyuny ga Bänabatjthuny djalk-djalkthurr warray marrtjin ḻukuŋur munatha' ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuy, nhakun maṉḏa ŋunhiyiny bitjarryiny yätjkurr-lakaraŋala ŋunhiyin wäŋany, bala maṉḏa yan marrtjinan balan Goniyamlila wäŋalil.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Yurr walalnydja ŋunhi Garraywuny malthunamirr walal, ŋunhi walal gan ŋunhili banydji nhinan Yandiyuktja wäŋaŋur, walalnydja gan ŋunhi mirithinan ŋoy-djulŋithinany nhinan, goŋmirriyinan manapar mirithinan dhika; ga ŋayiny gan ŋuriŋiyiny Dhuyu-Birrimbirryuny walalany bitjarra bili marrtjin dhaŋaŋguŋala yan.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.