Atos 13

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ga ŋunhal ŋunhi Yandiyuktja* wäŋaŋur, ŋunhiliyi Garraywalaŋumirriwal yolŋuwal malaŋur gan nhinan djawarrkmirr mala, ga wiripuny marŋgikunhamirr yolŋu walal, dhuwalawurr ŋunhi yäkuny gam', Bänabatj,* ga Djimiyan,* wiripuny ŋayi yäku Mol,* ga Lutjiya,* ŋunhaŋuwuy yolŋu wäŋa-Djärinipuy,* ga Manayin* yäku, ŋunhi maṉḏa gan rrambaŋin ŋuthar Yaritnha,* ga wiripuny Djolnha.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Waŋganymirrnydja ŋunhiwurryiny yolŋu walal gan buku-ŋal'yurra Garraywun, yurr ŋoy-ŋathamiriwnha walal gan ŋunhi buku-ŋal'yurrnydja. Bala ŋayi ŋunhi Dhuyu-Birrimbirrnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Ŋarrany dhuwal djäl Bänabatjkuny ga Djolwuny, nhuma dhu gänaŋ'maram maṉḏany, bili ŋarra ga dhuwal djäma maṉḏaŋ ŋayatham.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Bala walalnydja gan yan bukumirriyaŋalnydja bukmakthun, ŋoy-ŋathamiriwyun walal, bala walal marrtjin goŋ-ŋal'yurra maṉḏaŋgal muḻkurrlilnydja Bänabatjkalnydja ga Djolwalnydja, gänaŋ'maraŋalnha maṉḏany ŋurikiyin djämaw. Bala walal djuy'yurra maṉḏany wiripuŋulila wäŋalil malaŋulil, dhäwuwnha lakaranharaw birrŋ'maranharawnha yan ŋurikin ŋunhi God-Waŋarrwalaŋawnha.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Yo, ŋayiny ŋunhi Dhuyu-Birrimbirryuny djuy'yurra maṉḏany Bänabatjnhany ga Djolnhany, bala maṉḏa marrtjinan yarrupthurra balan wäŋalil yäkulil Djalutjiyalila,* yurr galki raŋiŋur ŋunhi wäŋany, bala beŋuryiny maṉḏa ŋunhi buḏapthurr marthaŋayyun balany dhakallilnydja wäŋalil yäkulil Djaparatjlilnydja.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ga ŋunhi maṉḏa bunanany ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djalamatjtja,* bala dhunupan yan maṉḏa ŋunhi marrtjinany Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'thunamirrilila buṉbulilnydja, ga ŋunhiliyin maṉḏa gan ŋunhi lakaraŋalnydja God-Waŋarrwuny dhäruk yolŋuwalnydja walalaŋgal. Ga wiripuny gan ḏirramu yuṯa malthurr maṉḏaŋ, yäku Djon-Mäk, djäma ŋayi gan guŋga'yurr maṉḏany.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Yo, ga beŋuryiny wäŋaŋur walal marrtjinan, yan bili-i-i, ga ŋayathaŋal walal ŋunhan bala wiripun wäŋa ŋunha galin' yäku Bäputjnha. Ga ŋunhiliyi wäŋaŋur waŋgany gan yolŋu nhinan marrŋgitj, galŋa-djamarrkuḻi'mirr, yäku Bä-Djesu, ga wiripuny ŋayi yäku ŋunhiyi ḏirramu Yilimatj. Yurr ŋayi ŋunhiyi yolŋuny Djuw mala, ga lakaranhaminany ŋayi gan ŋunhi ŋanyapinya ŋayi yanbi ŋayi ŋunhi God-Waŋarrwun dhäwu-gänhamirrnydja.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ga ŋayiny ŋunhiyiny marrŋgitjtja yolŋu ḻundu'mirriŋu ŋurikin ŋunhi ŋayi buŋgawa makarr yindiw wäŋaw yäku Djotjatj-Bolaw. Yo, mirithirr ŋayi ŋunhiyiny yolŋu ŋurruḏawalaŋu ḻiya-djambatj. Bala ŋayi ŋunhiyiny yolŋu dhäruk-djuy'yunminan maṉḏaŋgun Bänabatjkun ga Djolwun, garr'yunarawnha maṉḏaŋ balayin nhanukala, bili mirithin ŋayi gan djälthin God-Waŋarrwalaŋaw dhärukku ŋänharaw.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Bala maṉḏany Bänabatjtja ga Djolnydja marrtjinan ŋunhiwiliyin wäŋalil, ga lakaraŋalnydja maṉḏa gan ŋunhi Djesunhan ŋurikiny yolŋuw buŋgawawnydja. Ga ŋayiny ŋunhi marrŋgitjtja yolŋu yäku Yilimatjtja waŋan bitjarra, “Nheny dhu dhuwal yaka buthuru-bitjun dhiyakiyiny maṉḏaŋ,” bitjarra ŋayiny gan ŋunhi waŋan nhanŋuny buŋgawawnydja, raypirri'yurra gan yakaŋuwnha buthuru-bitjunaraw, ga märr-yuwalkthinyaraw Garraywuny.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ga ŋayiny ŋunhi Djolnydja, ŋunhi ŋayi wiripuny yäku Bol, ŋunhiliyiny ŋayi dhaŋaŋdhinan mirithinan ŋuriŋiyi Dhuyu-Birrimbirryuny, bala dhunupan ŋayi mel-nyaḻyurra gan ŋanya Yilimatjnhany
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 bala ŋayi waŋanany nhanŋu bitjarra, “Nheny dhuwal gäthu'mirriŋu ŋurikiyin buŋgawawnha Mokuywun, nhanukala gali'ŋur dhuwal nheny. Yaka nhe dhuwal marŋgi ŋurikiny ŋunhi yuwalkkuny ga ŋamakurruwny'tja romgu. Nheny dhuwal yolŋu be nhän, mayali'-gänhamirra yänan; bitjana bili nhe ŋuli ganha bilmaranha Garraywuny dhäruk, yanbi God-Waŋarrwuny dhuwal dhäruk nyäḻ', yakan yuwalk.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Yurr Garrayyun ŋayipin nhuna dhu ŋunhi dhä-gir'yundja; dhiyaŋuny bala nhe dhu dhuwal maŋutjiny-bambaythirra, ga bäyŋun nhe dhu ga dhuwal buluny djarraṯawun'tja nhäma.” Bitjarryin ŋayi gan ŋunhi Bolnydja waŋan Yilimatjkuny. Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi ŋanya buku-munhaynydja monyguŋala maŋutjin, bala ŋayi yan dhunupan bambaythinan, ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhi, ŋaya'-ŋayathaŋalnha marrtjin ŋula nhäny mala, ḻarruŋalnydja gan yolŋuwnha walalaŋ, märr walal dhu ga ŋanya guŋga'yun muka waṉa-gäma.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ga ŋayiny ŋunhi buŋgawany yolŋu mirithinan yan märr-yuwalkthin, ŋunhi ŋayi nhäŋalnydja ŋunhiyi, bala ŋayi yan mirithinan ŋäkulnydja ṉirr'yurra ŋunhi Garraywuny dhäruk, bala yan ŋayi märr-yuwalkthinan.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ga dhäŋur beŋuryiny walal marrtjinan Bol ga wiripuwurr nhanŋu guŋga'yunamirr mala; ganarrthaŋala walal ŋunhiyiny wäŋa, bala buḏapthurra balan yäkulil wäŋalil Bekalil* makarrlil Bambiliyalila.* Ga ŋayiny ŋunhi yuṯany ḏirramu yäku Djon-Mäktja yakan walalaŋ malthurr; ŋunhilin banydjin yan ŋayi walalany ganarrthaŋalnydja, bala ŋayi roŋiyinan balan Djurutjalamlila wäŋalil.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Yo, marrtjinany walal gan bala-a-a, yan bili ga bunan Yandiyuknha* wäŋaŋur ŋunhilin Bitjitiyan makarrŋur. Ga balanyamirriynydja ŋunhi gänaŋ'maranhamirriynydja waluy maṉḏany ŋunhi dhunupan Bolnydja ga Bänabatjtja marrtjin bala gulŋiyinan ŋunhiwilin Djuw malawalnha buku-ḻuŋ'maranhamirrilila buṉbulilnydja, bala maṉḏa gan ŋunhi nhinanany ŋunhiliyin.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ga walalnydja ŋunhi wäŋa-ŋunhiŋuwuyyuny ŋurruḏawalaŋuy gapmandhu mala märraŋal djorran', bala maŋutji-ḻaw'maraŋala beŋura ŋunhi Mawtjitjkala romŋur, ga bulu nhakun beŋur ŋunhi djawarrkmirriwuŋun walalaŋguŋ wukirriwuy. Ga dhäŋur beŋuryiny, bala ŋayi waŋanan Bolwalnydja ga Bänabatjkalnydja bitjarra, “Wäwa maṉḏa, ŋuli nhuma ga ŋula ŋayaŋu-rur'maranhamirr dhäruk ŋayatham, waŋin yan maṉḏa dhiyaŋun bala.”Man standing reading from a scroll on alectern|src="HK00292C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 13.15"
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Bala ŋayiny ŋunhi Bolnydja dhunupan dhärranan, bala ŋayi goŋdhun yan mukmaraŋalnydja, ga dhunupan ŋayi waŋanan walalany bitjarrnha, “Nhuma wäŋa-Yitjuralpuy yolŋu walal limurr-mala, ga nhuma mulwu'-mulwur ŋunhi nhuma ŋuli ga buku-ŋal'yun God-Waŋarrwu. Ŋäku ŋathil walal, buthuru-bitjurrnydja walal ŋamathaŋ yan ŋarraku.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 God-Waŋarryu ŋunhi ŋuriŋiyi Yitjuralwal Waŋarryu djarr'yurr limurruŋguny mala-ŋurrkanhayŋuny walalany, märr limurrnydja dhu ŋunhi nhanŋuwuynha yan yolŋuny walal. Balanyamirriynydja ŋunhi ŋäthilnydja, märi'muny walal limurruŋ gan nhinan ŋula wanhami muka, barrku mirithirr, wiripuŋuŋur mulkuruŋur wäŋaŋur makarrŋurnydja Yetjip, yurr God-Waŋarryu ŋayipi walalany ŋunhi ŋunhiwiliyiny gan guŋga'yurr, bala walal marrtjin ŋutharnydja yindithinan malany. Ga dhäŋur beŋuryin ŋunhi, ŋayi God-Waŋarryu walalany märraŋalnydja dhawaṯmaraŋalnydja beŋuryi ŋunhi Yetjipŋurnydja, ŋuriŋin ŋunhi nhanukiyingalnha ŋayi ganydjarryu.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ga wiyinnha ŋayi walalany gan ŋunhi gäŋalnydja ŋuliwitjarryin wäŋakurr gapu-ranhdhakkurrnydja räliny, ga dhuŋgarrany walal ŋunhi ŋupar 40. Yurr ŋayiny gan bitjarr bili walalaŋ djäga, yan bili ga wäŋa walal ŋunha Gaynan ŋayathaŋal.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Balanyamirriyyiny ŋunhiliyiny wäŋaŋur Gaynandja gan nhinan wiripuwurrnha mala yolŋu'-yulŋu, 7 bäpurru, yurr God-Waŋarryuny ŋunhiyi yolŋuny walalany bäpurruny ŋaŋ'ŋaŋ'thurra, bala ŋayi ŋunhiyiny wäŋa Gaynandja gurrupar nhanukiyingalaŋawnha ŋayi yolŋuw walalaŋ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Bala walal gan nhinanany wiyindja ŋunhiliyin wäŋaŋur, 450 dhuŋgarrany ŋupar.”
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ga balanyamirriyyin waluy, walalnydja gan ŋunhi yolŋuny walal waŋanan bitjarrnha, ‘Ŋanapurr dhuwal djäl ŋurruḏawalaŋuw buŋgawaw, märr ŋayi ŋanapurruŋ dhu djägamirr.’ Bitjarrnha walal gan ŋunhi waŋanany. Bala yan ŋayiny God-Waŋarryuny gurrupara ŋurruŋunhany yolŋuny buŋgawanhany walalaŋ; ga nhirrparnydja ŋayi walalaŋ ŋunhiyin ŋurruḏawalaŋunhany Djolnhan,* ŋunhi ŋayi ŋunhiyiny yolŋu gäthu'mirriŋuny Getjku,* ŋunhi ŋayi yarraṯaŋurnydja yolŋuwal yäkuwal Bindjamangal. Ga ŋayin walalaŋ gan ŋunhi Djolnha ŋurruḏawalaŋuny buŋgawa nhinan märr-wiyinŋumirrnydja, yan bili ga 40 dhuŋgarra ŋayathaŋal.”
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 “Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayiny ŋanya God-Waŋarryuny Djolnhany dhawaṯmaraŋala beŋuryiny ŋunhi djämaŋur, bala ŋayi nhirrparnydja wiripuŋunhan yolŋuny ŋurruḏawalaŋuny walalaŋ yäkuny Daybitnhan,* ŋayin walalaŋ gan ŋunhi buŋgawany nhinan. Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarryu lakaraŋalnydja ŋanya Daybitnhany, ‘Marŋgi ŋarra nhanŋu dhuwal ŋurukuny ŋunhi yolŋuw Daybitkuny, ŋunhi ŋayiny gäthu'mirriŋu Djitjiw. Ŋarrany djäl yan nhanŋu Daybitku, bili ŋayi ŋuli ga ŋunhi dhärukkuny malthun ŋarrakuwuy yan, ga djäma ŋayi ŋuli ga ŋarrakiyingal yan djälyu.’ Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarryu lakaraŋalnydja ŋanya Daybitnhany.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi nhanukala yarraṯaŋur Daybitkalnha bala ŋayi yan God-Waŋarryuny gurruparnha limurruŋguny Walŋakunhamirrinhan, Yitjuralwuny yolŋu'-yulŋuw, bili dhuwaliyi ŋayi ŋunhi ŋäthilnydja wäwunguŋal. Ga ŋunhiyin ŋayi maḻŋ'thurrnydja Walŋakunhamirrnydja limurruŋ yäku Djesun.”
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 “Yo, waŋganydhu gan yolŋuy yäkuy Djondhu lakaraŋal yolŋu'-yulŋuwal Yitjuralpuywal, yurr lakaraŋalnydja ŋayi gan ŋunhi bitjarr, ‘Bilyurra walal dhipuŋuryiny ŋunhi nhumalaŋgiyingalnydja yätjkurruŋur, ga biyakun ḻiya-ḻupthurra walal gi,’ bitjarr. Ga yurrnha ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋurruyirr'yurr nhanŋuwuynydja ŋayi djäma.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ga ŋunhi nhanŋu Djonguny djämany galki dhawar'yurra marrtjin, bala ŋayi lakaraŋal yolŋuwalnydja walalaŋgal bitjarrnha, ‘Nhumany ga dhuwal guyaŋa ŋarranhany, yanbi ŋarra dhuwal ŋunhiyi Walŋakunhamirr yolŋu muka? … ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu dhawu'mirriyaŋal be ŋäthil? Yaka ŋarra dhuwal ŋunhiyi Wäwungunhawuy yolŋu. Ŋayiny ga ŋunhi marrtji yalalan dhuḏikurra, ŋarranhan ga ŋapa-munguyun, yurr ŋayiny ŋunhi bulu warray yindi mirithirr ŋarrakalnydja. Ŋarrany dhuwal bäyŋu, nyumukuṉiny' yan, ga yaka ŋarra dhuwal gana' ŋula nhakuny malaŋuw dhapathuŋ'kuny nhanukalaŋaw yupmaranharaw.’ Bitjarr ŋayi Djondhu gan lakaraŋalnydja ŋanya Djesunhany.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Nhuma ŋunhi wäwa'mirriŋu walal ŋarraku, ŋunhi nhuma mala-bunhawuy Yipurayimguŋ, ga nhuma wiripuny Djan'tayil mala ŋunhi nhuma ŋuli ga buku-ŋal'yun God-Waŋarrwu; limurruŋ ŋayi ŋunhi God-Waŋarryuny djuy'yurr nhanŋuwuynydja ŋayi yolŋuny Walŋakunhamirrinhany, bala ŋayi lakaraŋalnydja limurruŋ bukmakkun ŋunhi nhaltjan limurr dhu walŋathirr.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ga walalnydja ŋunhi wäŋa Djurutjalambuyyuny yolŋuy walal ga ŋuriŋuwurruynydja ŋunhi ŋurru-warryunayŋuynydja mala walalaŋgal gan bäyŋun nhänha dharaŋana ŋanya Djesunhany. Ga yakayi walal ŋuli ganha ŋunhi dharaŋana dhäruktja mala ŋunhi djawarrkmirriwuŋuny walalaŋguŋ wukirriwuy baman'ŋuwuynydja ŋunhi walal ŋuli maŋutji-ḻaw'maranhany ŋunhiyi djorrany' balanyamirriynydja ŋunhi Gänaŋ'maranhamirriynydja waluy. Bala walal ŋanya gan dhuwurr-nyamir'yurra Djesunhany, ga ŋunhi dhäwuny' mala marrtjin dhawaṯthurra warraŋulthinan, ŋunhi gan djawarrkmirriy mala lakaraŋal ŋäthil.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Yurr yaka walal ŋunhi maḻŋ'maranhany ŋula nhä yätjkurrnydja nhanukalnydja Djesuwalnydja, bäyŋun yan. Yurr walalnydja ŋunhi waŋanany bitjarra Bäylitkalnydja, ‘Buŋun ŋanya yänan gatjuy,’ bitjarr. Bala walal yan bumara ŋanya.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Yo, bukmak ŋunhi nhä mala ŋunhi walal gan djawarrkmirriy walal lakaraŋal ŋanya be ŋäthil muka yan, bala maḻŋ'thurrnydja gan ŋunhi dhä-yuwalknha yänan. Ga dhäŋur dhiŋganhaŋurnydja, bala walal ŋanya yupmaraŋala beŋuryiny ŋunhi dharpaŋurnydja mälakmaranhawuyŋurnydja, ga yurrnha walal ŋanya ŋunhi gäŋal molulilnydja.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Yurr God-Waŋarryuny ŋanya ŋunhiyi walŋakuŋal warray beŋur dhiŋganhaŋurnydja.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ga dharrwamirra ŋayi gan maŋutji-gurrupanminany ŋanyapinya ŋayi ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi walal gan malthurr nhanŋu beŋur Galaliŋur wäŋaŋur bala Djurutjalamlil. Yo, dhuwalawurryin ŋunhi yolŋu walal mel-marŋgimirrnydja nhanŋu, ga walalnha dhu ga ŋunhi ŋuriŋiwurruyyin lakaramany ŋanya Djesunhany Yitjuralpuywuny yolŋuw walalaŋ.”
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 “Ga wiripuny ŋayi God-Waŋarr dhäruk ga waŋa bitjan, ŋunhi ŋayi dhu walŋakum ŋanya Djesunhany beŋur dhiŋganhaŋurnydja, märr ŋanya ŋayi dhu ŋunhi yakan rumbalnydja ŋayatham barrpayny'tja. Yo, ga ŋayiny ŋunhi djawarrkmirriynydja Yitjayaynydja lakaraŋal bitjarra gam',
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ga wiripuny ga dhäruk waŋa bitjan,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Yo, ŋuriŋiyi Daybitthu yolŋuy gan djäma God-Waŋarrwu balanyamirriynydja waluy ŋunhi ŋayi gan nhinan, ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi dhiŋgaŋala, ga dholkuŋalnydja ŋanya walal ŋunhi ŋunhiwilin molulilnydja waŋgany-manaparnha nhanukiyingalaŋuwalnha mala-ŋurrkanhayŋuwal walalaŋgal, bala rumbalnydja nhanŋu barrpa'yinan ŋunhilin bili yan.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Yurr ŋanyanhany ŋayi ŋunhi Djesunhany walŋakuŋal God-Waŋarryuny beŋurnydja ŋunhi dhiŋganhaŋurnydja; bäyŋun ŋayi gan wiyindja ŋorran ŋunhiliyiny moluŋurnydja, ga yakayi yan ŋayi rumbalnydja miḏikinya ŋula nhaltjanany ŋunhiliyiny.”
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ga ŋunhi maṉḏa Bol ga Bänabatj dhawaṯthurrnydja beŋurnydja ŋunhi buṉbuŋurnydja, bala walalnydja ŋunhi yolŋuynydja walal waŋanan maṉḏany bitjarra, “Way maṉḏa, räliyi nhuma dhu boŋguŋ roŋiyi ŋuriŋin bala wiripuŋuynha Gänaŋ'maranhamirriy waluy. Ŋanapurr djäl nhumalaŋ, nhuma boŋguŋ bulu ŋanapurruŋ gi lakaraŋ dhawu'.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ga ŋunhi maṉḏa marrtjin waṉḏinany beŋuryi buṉbuŋurnydja, ga walalnydja marrtjin dharrwan yolŋu walal malthurrnydja maṉḏaŋ bala, walal-mala yan Djuw mala, ga wiripuny Djan'tayilnha yolŋu walal, ŋunhi walal gan bilyurr bala malthurra Djuw malawnha God-Waŋarrwu. Ga malthurrnydja walal gan ŋunhi maṉḏaŋgun Bolwun ga Bänabatjkun, bala maṉḏa gan ŋuriŋiyiny maṉḏa lakaraŋala walalaŋ ŋayaŋu-rur'maraŋala Godkalaŋawnha yan romguny nhinanharaw, maŋutji-wuyunamirra.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ga wiripuŋuynha ŋunhi Gänaŋ'maranhamirriy waluy maṉḏany ŋunhi roŋiyindhi, ga dharrwan mirithirra ŋula nhämunhan' ŋunhi yolŋuny walal marrtjin ḻuŋ'thurrnydja ŋunhiwiliyiny, ŋänharawnydja Garraywalaŋuwnydja dhäwuw; bukmak yan yolŋu walal ŋunhi walal gan nhinan ŋunhiliyi wäŋaŋur.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruynydja ŋurruḏawalaŋuynydja yolŋuy walal nhäŋalnha ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal marrtjin ḻuŋ'thurr maṉḏaŋgal dhäwuw ŋänharaw, bala walal maŋutji-ḏiy'yurrnydja Bolnhany mirithinan. Bala walal gan waŋanany yätjkurr-lakaraŋala ŋanyanhan Bolnhan, ga waŋanany walal gan ŋunhi wiripuwurruŋgalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarrnha, “Yakan nhumany dhu ga buthuru-bitjun ŋurikiyiny yolŋuw. Ŋunhiny ŋayi ga djarrpin' dhäwu lakaram, yakan yuwalktja dhäwu ga dhunupany,” bitjarr.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Yurr maṉḏany ŋunhi Bolnydja ga Bänabatjtja, ḏälyun dhärukthuny waŋan barrarinyamiriwnha bitjarrnha gam', “Dhunupa dhuwal linyalaŋguny, ŋunhi linyu ŋathil ŋurruŋuny lakaraŋal God-Waŋarrwuny dhäruk nhumalaŋgal muka Djuw malawal yolŋuwal walalaŋgal. Yurr nhumany ŋunhi ŋuyulkthin warray, gali'lil ŋurrkaŋal dhuwaliyiny dhäwu. Nhumany gan ŋunhi guyaŋanhamin nhumalanhawuynhan nhuma yan, bala nhuma gan ŋunhi waŋanany bitjarrnha, ‘Yaka dhuwal ŋanapurrnydja djäl dhiyakiyiny walŋa-wiyinŋumirriwnydja,’ bitjarr. Yurr bäyŋu muka nhuma dhu ŋunhi yuwalktja märraŋ. Bala ŋanapurr dhu yan nhumalany ganarrthaman Djuw malanhany, ga dhipuŋurnydja gay'yi dhurrwaraŋur ŋanapurr dhu ga dhäwuny lakaramany ŋurukuwurruŋgun yan Djan'tayilwun yolŋuw walalaŋ.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Yo, bitjarr ŋayi ŋunhi God-Waŋarr dhäruk-gurrupanminany ŋanapurruŋgal gam',
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ga walalnydja ŋunhi Djan'tayilnydja yolŋuy walal bili muka ŋäkul ŋanya Bolnha waŋanhawuynydja, bala walal ŋunhi ŋoy-ŋamathinany mirithinan yan, goŋmirriyinan manapar, bala walal gan wokthurrnydja manymak-lakaraŋalnha Garraynhany dhäruk. Ga ŋunhiwurrnydja yolŋu walal ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu walalany gänaŋ'maraŋal märr walal dhu ga nhina walŋa-wiyinŋumirra, walalnydja ŋunhiwurryiny ŋunhi märr-nhirrpanminany yuwalkkuŋala yan Garraywalnydja Djesuwalnydja.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ga manymak. Bala ŋunhiyi Garraywuny dhäruk marrtjinan gan barrkuwatjthinan yan warrpam'thurra ŋuliwitjarryiny wäŋakurr.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ga walalnydja ŋunhi Djuw malaynydja baḏuwaḏuyurr warray, mari warray marrtjin ŋurru-nhirrpar maṉḏaŋguny, ga lakaraŋalnydja walal gan ŋurikiwurruŋgalnydja ḻukunydja'mirriwalnydja miyalkkurruwurruŋgal ŋunhi walal gan buku-ŋal'yurr God-Waŋarrwu yan, yurr walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja djarrpi'kuŋala dhäwuny' Bolwalaŋuwuynydja ga Bänabatjkalaŋuwuynydja, bala walal ŋuriŋiwurruyyiny yolŋuy walal mariny maṉḏaŋ ŋamaŋamayurr yindin mirithirra, bala maṉḏanhany walal gulmaraŋala beŋuryiny wäŋaŋur.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Yurr maṉḏapiny ŋunhi Bolyuny ga Bänabatjthuny djalk-djalkthurr warray marrtjin ḻukuŋur munatha' ŋunhiŋuwuyyiny wäŋapuy, nhakun maṉḏa ŋunhiyiny bitjarryiny yätjkurr-lakaraŋala ŋunhiyin wäŋany, bala maṉḏa yan marrtjinan balan Goniyamlila wäŋalil.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Yurr walalnydja ŋunhi Garraywuny malthunamirr walal, ŋunhi walal gan ŋunhili banydji nhinan Yandiyuktja wäŋaŋur, walalnydja gan ŋunhi mirithinan ŋoy-djulŋithinany nhinan, goŋmirriyinan manapar mirithinan dhika; ga ŋayiny gan ŋuriŋiyiny Dhuyu-Birrimbirryuny walalany bitjarra bili marrtjin dhaŋaŋguŋala yan.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.