Atos 12
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs VC
1 Balanyamirriyyi waluy, waŋgany ḏirramu gan nhinan buŋgawa walalaŋ ŋurikiyi wäŋaw ŋayathanharaw Yitjuralwu, yäkuny ŋayi ŋunhi Geŋ-Yarit, yurr ŋayi gan ŋuriŋiyiny buŋgawaynydja ŋurruyirr'yurra bumara ŋunhi Garraywalaŋumirrinhany yolŋuny walalany.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ŋurruŋuny ŋathil walal gan ŋuriŋiwurruyyi buŋgawawal djämamirriy mala bumar Djayimnha, Djongu wäwa'mirriŋuny, dharpuŋalnydja walal ŋanya ŋunhi mandjawakthu.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Bala ŋunhi ḏilkurruwurruynydja Djuw malaynydja yolŋuy walal ŋäkulnydja galŋa-djulŋithinan dhikan, “Murr' muka!” bitjarr walal. Bala ŋayiny ŋunhi Yaritthuny ŋayathaŋalnydja ŋanyanhan Betanhan, yurr balanyamirriynha waluynydja galkin yänan buŋgulmirriynha Ḻäy-djuḻkmaranhamirriynha, ŋunhi walal gan dharrwan Djuw malany ḻuŋ'maranhamin ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djurutjalamdja.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Yo, ŋayiny Yaritthuny ŋayathaŋala Betanhany, bala yan ŋayi ŋanya goŋ-gurruparnydja Rawumbuyŋuwal miriŋuwal walalaŋgal djägalilnydja, märr walal ŋanya gan ŋayathaŋala ŋunhiliyi dharruŋguŋura winya'yunaŋuryi, bili Yarittja ŋunhi buŋgawany djälthinany nhanŋu, ŋayi ŋanya dhu dhä-birrka'yundja milman bukmakkala yolŋuwal walalaŋgal, dhäŋur beŋura ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirriŋura waluŋur.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Bala walal gan ŋayathaŋalnydja ŋanya Betanhany baṯ-bitjarra. Ga walalnydja ŋunhi wiripuwurrnydja Garraywalaŋumirr mala mirithinan gan bukumirriyaŋalnydja balan nhanukala God-Waŋarrwalnha nhanŋuny Betawnydja.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ga ŋuriŋiyi munhay ŋunhi walal balaŋ ŋanya wiripuŋuynydja waluy gänhan dhä-birrka'yunarawnha, ŋayiny gan Betany ŋunhiliyin ŋorranan dharruŋguŋura. Ŋorranany ŋayi gan ŋunhiyi ŋopurrnydja maṉḏany ḏapmaranhawuynha ḏälkunhawuynha djeṉmirra, ga märrma' gan Rawumbuy miriŋu maṉḏa djägamirr maṉḏa nhinan gali'ŋur ga gali'ŋur nhanukal, ga wiripuny gan ŋunhala bala dhurrwaraŋura dhärran.Prison chain|src="HK00203C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 12.6"
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Yo, ŋorranany ŋayi gan ŋunhi yakurr ŋunhiliyi dharruŋguŋurnydja, bala dhunupan yan ŋunhi God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirr djiwarr'puynydja maḻŋ'thurra, dhärranany ŋayi gan galkin yanan nhanukal Betawala, ga wäŋany ŋunhi djarraṯawun'mirriyinan warrpam'thurra. Bala ŋayi yan dhunupan ŋuriŋiyi yolŋuynydja ḻambarrnha ŋanya ŋayathaŋal, dhirr'yurra ŋanya gan ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Yi', bondi rur'yurra ma'!” bitjarr. Ga dhunupan yan nhanukal ŋunhi ŋopurrŋurnydja djeṉdja marrtjin ḻarryurra.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ga bulu ŋayi ŋunhi djiwarr'puy dhäwu-gänhamirr yolŋu waŋan bitjarr, “Gatjuy nhirrpula dhapathuŋ'tja, ga garrpinmirr biralyu,” bitjarr. Bala ŋayiny bondin yan Betaynydja dhäruktja ŋanya märraŋal.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Bala ŋayi yan dhunupan Betany malthurra nhanŋu ŋurikiyiny ŋunhi djiwarr'puywuny dhäwu-gänhamirriw yolŋuw, yan bili-i-i ga dhawaṯthurr maṉḏa beŋuryi dharruŋguŋur. Ga ŋayiny Betaynydja guyaŋan yanbi ŋunhiyi mäwan', nhä mak wuŋuḻi' ŋayi gan nhäŋal.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Yo, ŋäthilnydja maṉḏa djuḻkmaraŋal waŋganynha miriŋuny dharruŋgu-djägamirriny, ga bulu wiripuŋunhany muka maṉḏa djuḻkmaraŋal, yan bili-i-i ga ŋunhiny maṉḏa ŋayathaŋal ŋunhiyin dhurrwara ḏälnha ŋunhi gan gungaŋala ŋunhiyin dharruŋgunhan. Ga ŋunhi nhakun maṉḏa ŋayathaŋalnydja ŋunhiyiny, bala ŋayiny gäna warray marrtjin ḻapthurr ŋunhi dhurrwarany maṉḏaŋ, bala maṉḏa yänan dhawaṯthurra ŋuliwitjarryiny dhurrwarakurr, bala yan djartjaryurra dhukarr-ŋupara. Märr-gurriri maṉḏa ŋunhi marrtjinany, ga ŋayiny gandarrŋurnydja nhanukal ŋunhi djiwarr'puynydja yolŋu dhäwu-gänhamirrnydja Betawalnydja winya'yurra, ga gänan ŋayi gan ŋunhi Betany djartjaryurr bala.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ga ŋunhalnydja ŋayi warraŋulnydja dhukarrŋurnydja bala ŋayi Betaynydja guyaŋan bitjarra, “Way, yuwalknha dhuwandja muka maḻŋ'thurr? … bäyŋun mäwa'. Dhuwanna ŋarra warraŋulnha, bili Garrayyu yan ŋayipi djuy'yurrnydja ŋunhi nhanŋuwuy ŋayi djämamirrinhany djiwarr'puynhany, nhakun ŋayi djaw'yurra ŋarrany walŋakuŋala beŋura ŋunhi Yaritkala goŋŋur. Ŋuriŋiwurruy ŋurruḏawalaŋuynydja mala, walal balaŋ bunhan ŋarrany, yurr ŋayipi ŋarrany dhuwal Garrayyu yan dhawaṯmaraŋalnydja.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Marrtjinany ŋayi gan ŋunhi Betany, ga yan bili burnha bunan Meriwalnha wäŋaŋur, ŋunhi ŋayi ŋäṉḏi'mirriŋuny Djon-Mäkku. Ŋunhiwiliyin buṉbulil yolŋuny walal gan dharrwan ḻuŋ'thurrnydja, bala walal gan bukumirriyaŋala ŋunhiliyin.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ga dhunupan yan ŋayi Betaynydja wutthu'-wutthurra dhurrwaran ŋunha gali'ŋurnydja warraŋulnydja, ga ŋayiny miyalk marrtjin djämamirr yäku Rawuta.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ga ŋunhi ŋayi ŋanya rirrakaynydja ŋäkul Betanhany dharaŋarnydja, ga balayi ŋayi waṉḏin roŋiyin, yaka muka yan ŋayi dhurrwarany nhanŋu ḻapmaranha. Yurr waṉḏinany ŋayi gan goŋmirriyin manapar dhika, bala ŋayi lakaraŋala bitjarra, “Way walal! Dhuwanna Betany! Ŋunha dhärra ŋayi ga, ya ŋunha warraŋul!” bitjarr.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ga walalnydja ŋanya bitjarr warray, “Nhä nhe dhuwal? … ḻiya-bawa'mirra?” bitjarr. Ga ŋayiny lakaraŋal, “Yuwalk ŋunha ŋayipi yan Beta, ŋunha, ya ŋunha, dhärra ŋayi ga.” Ga bulu walal waŋan bitjarr, “Mak nhanŋu ŋunhi djiwarr'puy dhäwu-gänhamirr yolŋu bäy.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Yurr ŋayiny gan ŋunhi Betaynydja baḏaknha yan dhurrwarany wutthu'-wutthurr, bala walalnydja marrtjinan, ga ḻapmaraŋalnydja dhurrwarany, marrtjin nhäŋalnydja ŋanya yuwalknha, dharaŋara yan, bala walal gan mirithinan ganyim'thurrnydja nhanŋu.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ga ŋayiny Betany gan waṉa'-waṉayurra waŋan mukmaraŋalnydja walalany, bala ŋayi yänan lakaraŋala dhäwuny walalaŋ, ŋunhi nhaltjarr ŋayi ŋanya Garrayyu dhawaṯmaraŋal beŋuryi dharruŋguŋur. Ga bitjarra ŋayi Betany waŋan, “Lakaraŋ walal Djayimgu ga wiripuwurruŋ ŋuriki ŋarrakalaŋaw wäwa'mirriŋuw walalaŋ.” Bala beŋuryiny ŋayi Betaynydja ganarrthaŋala walalany, bala marrtjinan wiripuŋulila wäŋalil, yurr balanyamirriy bili yan munhawu.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ga goḏarr'nha, walalnydja gan ŋunhi Rawumbuynydja miriŋu walal bawa'yunminan ŋunhiliyiny dharruŋguŋurnydja, mirithinan walal ŋunhi maḏakarritjthinany warwuyurra manapar, ga dhä-birrka'yunminany walal gan ŋunhi bitjanminan, “Wanha ŋula Betany? Nhäkurr ŋayi winya'yurrnydja?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Ga ŋayiny Yarittja dhäruk-gurrupanmin djämamirriwal mala nhanukalaŋuwal ḻarrunharawnha nhanŋu Betawnydja, yurr bäyŋun walal ŋanya ŋunhi maḻŋ'maranhany. Bala ŋayi gan Yaritthuny dhä-birrka'yurra ŋunhi dharruŋgu-djägamirrinhany walalany bitjarrnha, “Nhä nhuma dhuwal yulŋuny? … djägamiriw walal?” bitjarr. Bala yan ŋayi dhäruk-gurrupanminan walalaŋ bunharawnha warrpam'thunarawnha yan.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Yo, walalnydja gan ŋunhi beŋurnydja wäŋaŋur yäkuŋur Däyaŋurnydja* ga Djäydanŋurnydja* marrtjin balan Yaritkala wäŋalilnydja ŋathawnydja märranharaw. Ga ŋayiny ŋunhiyiny gan buŋgawany Yarittja mirithinan dhika maḏakarritjthin ŋurukurruŋdhiny yolŋuw walalaŋ wäŋa-Däyapuywuny ga wäŋa-Djäydanbuywuny; bäyŋun ŋayi gan buluny walalany guŋga'yurr. Ga walalnydja ŋunhiwurryiny märrma'puynydja wäŋapuy ḻuŋ'maranhamin bala walal waŋganynha ŋurruk marrtjin balayiny Yaritkuny waŋanharaw. Ŋäthilnydja walal waŋan yolŋuwal yäkuwal Bilatjawal, ŋurikal ḏirramuwal ŋunhi ŋayi djägamirr ŋuriki buŋgawawalaŋaw wäŋaw, yurr ŋayiny ŋunhi gali'lilnydja wapthurr walalaŋgalnha. Ga dhäŋur beŋuryiny walal marrtjin balan waŋanharawnha nhanŋuwuynha yan Yaritkun. Bala walal waŋanany nhanŋu bitjarra, “Way, yanan limurr gumurrkunhamirra nhuma ŋunhi wäŋa-dhuwalaŋuwuy yolŋu walal, ga ŋanapurr wäŋa-ŋunhaŋuwuy, limurr nhinan mägayaŋura,” bitjarr.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Bala ŋuriŋi buŋgawaynydja Yaritthuny waluny nhirrpara ŋurikiyi, bala ŋayi ŋunhiyi buŋgawany dhaṯthunminan nhanukiyingala ŋayi girriy' ŋuriŋi manymakthun. Bala ŋayi gulŋiyinan, ga nhinanany ŋayi ŋunhiwilin nhinanhawuylila nhanukiyingal ŋayi. Bala ŋayi gan waŋanan ŋunhi yolŋu'-yulŋunhan, yurr yindiynha dhärukthuny.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ga walalnydja ŋunhi yolŋuny walal gan yatjunminan nhanŋu mirithinan, wokthurra manapar gan, bitjarra gan waŋanany nhanŋu gam', “Dhäruktja nhe ga dhuwali waŋa barrkun mirithirra. Nheny dhuwal yuwalknha yan waŋarr, yaka nhe dhuwali yolŋuny.” Bitjarr walal gan yatjunminany nhanŋu mirithinan dhika, buku-ŋal'yurrnydja gan Yaritkuny.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ga dhunupan bala yan God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu marrtjin, bala yan ŋanya dhä-murrkay'wun rirrikmaraŋal ŋunhiyiny buŋgawanhany Yaritnhany, bili yaka ŋayi gurrupar roŋanmaraŋal wokthunawuy nhanŋu God-Waŋarrwu. Ga mirithinan ŋayi gan ŋunhi rirrikthurrnydja, bili ŋanya marrtjin ŋunhi mewirriy'nha ḻukanany djinawa'wurrnydja, yan bili ga dhiŋgaŋal ŋayi ŋuriŋiyi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ga God-Waŋarrwuny dhäruk gan ŋunhi marrtjin barrkuwatjthinany bawalamirriwurra wäŋakurrnydja malaŋuwurr, ga dharrwaynha gan mirithinan yolŋuynydja walal märraŋalnydja God-Waŋarrwuny dhäruk.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Yo, märr-wiyin maṉḏa gan nhinanany ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djurutjalamdja Bänabatjtja ga Djolnydja, ga dhäŋur beŋuryiny bala maṉḏa marrtjinan roŋiyinan balayin Yandiyuklila wäŋalil, bala maṉḏa gaḏaymarnydja yuṯanhan ḏirramunhany yäkuny Djon-Mäknhan, ŋayin maṉḏaŋ ŋunhi malthurrnydja guŋga'yunarawnydja.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.