Atos 12
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Balanyamirriyyi waluy, waŋgany ḏirramu gan nhinan buŋgawa walalaŋ ŋurikiyi wäŋaw ŋayathanharaw Yitjuralwu, yäkuny ŋayi ŋunhi Geŋ-Yarit, yurr ŋayi gan ŋuriŋiyiny buŋgawaynydja ŋurruyirr'yurra bumara ŋunhi Garraywalaŋumirrinhany yolŋuny walalany.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ŋurruŋuny ŋathil walal gan ŋuriŋiwurruyyi buŋgawawal djämamirriy mala bumar Djayimnha, Djongu wäwa'mirriŋuny, dharpuŋalnydja walal ŋanya ŋunhi mandjawakthu.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Bala ŋunhi ḏilkurruwurruynydja Djuw malaynydja yolŋuy walal ŋäkulnydja galŋa-djulŋithinan dhikan, “Murr' muka!” bitjarr walal. Bala ŋayiny ŋunhi Yaritthuny ŋayathaŋalnydja ŋanyanhan Betanhan, yurr balanyamirriynha waluynydja galkin yänan buŋgulmirriynha Ḻäy-djuḻkmaranhamirriynha, ŋunhi walal gan dharrwan Djuw malany ḻuŋ'maranhamin ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djurutjalamdja.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Yo, ŋayiny Yaritthuny ŋayathaŋala Betanhany, bala yan ŋayi ŋanya goŋ-gurruparnydja Rawumbuyŋuwal miriŋuwal walalaŋgal djägalilnydja, märr walal ŋanya gan ŋayathaŋala ŋunhiliyi dharruŋguŋura winya'yunaŋuryi, bili Yarittja ŋunhi buŋgawany djälthinany nhanŋu, ŋayi ŋanya dhu dhä-birrka'yundja milman bukmakkala yolŋuwal walalaŋgal, dhäŋur beŋura ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirriŋura waluŋur.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Bala walal gan ŋayathaŋalnydja ŋanya Betanhany baṯ-bitjarra. Ga walalnydja ŋunhi wiripuwurrnydja Garraywalaŋumirr mala mirithinan gan bukumirriyaŋalnydja balan nhanukala God-Waŋarrwalnha nhanŋuny Betawnydja.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ga ŋuriŋiyi munhay ŋunhi walal balaŋ ŋanya wiripuŋuynydja waluy gänhan dhä-birrka'yunarawnha, ŋayiny gan Betany ŋunhiliyin ŋorranan dharruŋguŋura. Ŋorranany ŋayi gan ŋunhiyi ŋopurrnydja maṉḏany ḏapmaranhawuynha ḏälkunhawuynha djeṉmirra, ga märrma' gan Rawumbuy miriŋu maṉḏa djägamirr maṉḏa nhinan gali'ŋur ga gali'ŋur nhanukal, ga wiripuny gan ŋunhala bala dhurrwaraŋura dhärran.Prison chain|src="HK00203C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 12.6"
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Yo, ŋorranany ŋayi gan ŋunhi yakurr ŋunhiliyi dharruŋguŋurnydja, bala dhunupan yan ŋunhi God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirr djiwarr'puynydja maḻŋ'thurra, dhärranany ŋayi gan galkin yanan nhanukal Betawala, ga wäŋany ŋunhi djarraṯawun'mirriyinan warrpam'thurra. Bala ŋayi yan dhunupan ŋuriŋiyi yolŋuynydja ḻambarrnha ŋanya ŋayathaŋal, dhirr'yurra ŋanya gan ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Yi', bondi rur'yurra ma'!” bitjarr. Ga dhunupan yan nhanukal ŋunhi ŋopurrŋurnydja djeṉdja marrtjin ḻarryurra.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ga bulu ŋayi ŋunhi djiwarr'puy dhäwu-gänhamirr yolŋu waŋan bitjarr, “Gatjuy nhirrpula dhapathuŋ'tja, ga garrpinmirr biralyu,” bitjarr. Bala ŋayiny bondin yan Betaynydja dhäruktja ŋanya märraŋal.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Bala ŋayi yan dhunupan Betany malthurra nhanŋu ŋurikiyiny ŋunhi djiwarr'puywuny dhäwu-gänhamirriw yolŋuw, yan bili-i-i ga dhawaṯthurr maṉḏa beŋuryi dharruŋguŋur. Ga ŋayiny Betaynydja guyaŋan yanbi ŋunhiyi mäwan', nhä mak wuŋuḻi' ŋayi gan nhäŋal.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Yo, ŋäthilnydja maṉḏa djuḻkmaraŋal waŋganynha miriŋuny dharruŋgu-djägamirriny, ga bulu wiripuŋunhany muka maṉḏa djuḻkmaraŋal, yan bili-i-i ga ŋunhiny maṉḏa ŋayathaŋal ŋunhiyin dhurrwara ḏälnha ŋunhi gan gungaŋala ŋunhiyin dharruŋgunhan. Ga ŋunhi nhakun maṉḏa ŋayathaŋalnydja ŋunhiyiny, bala ŋayiny gäna warray marrtjin ḻapthurr ŋunhi dhurrwarany maṉḏaŋ, bala maṉḏa yänan dhawaṯthurra ŋuliwitjarryiny dhurrwarakurr, bala yan djartjaryurra dhukarr-ŋupara. Märr-gurriri maṉḏa ŋunhi marrtjinany, ga ŋayiny gandarrŋurnydja nhanukal ŋunhi djiwarr'puynydja yolŋu dhäwu-gänhamirrnydja Betawalnydja winya'yurra, ga gänan ŋayi gan ŋunhi Betany djartjaryurr bala.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ga ŋunhalnydja ŋayi warraŋulnydja dhukarrŋurnydja bala ŋayi Betaynydja guyaŋan bitjarra, “Way, yuwalknha dhuwandja muka maḻŋ'thurr? … bäyŋun mäwa'. Dhuwanna ŋarra warraŋulnha, bili Garrayyu yan ŋayipi djuy'yurrnydja ŋunhi nhanŋuwuy ŋayi djämamirrinhany djiwarr'puynhany, nhakun ŋayi djaw'yurra ŋarrany walŋakuŋala beŋura ŋunhi Yaritkala goŋŋur. Ŋuriŋiwurruy ŋurruḏawalaŋuynydja mala, walal balaŋ bunhan ŋarrany, yurr ŋayipi ŋarrany dhuwal Garrayyu yan dhawaṯmaraŋalnydja.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Marrtjinany ŋayi gan ŋunhi Betany, ga yan bili burnha bunan Meriwalnha wäŋaŋur, ŋunhi ŋayi ŋäṉḏi'mirriŋuny Djon-Mäkku. Ŋunhiwiliyin buṉbulil yolŋuny walal gan dharrwan ḻuŋ'thurrnydja, bala walal gan bukumirriyaŋala ŋunhiliyin.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ga dhunupan yan ŋayi Betaynydja wutthu'-wutthurra dhurrwaran ŋunha gali'ŋurnydja warraŋulnydja, ga ŋayiny miyalk marrtjin djämamirr yäku Rawuta.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ga ŋunhi ŋayi ŋanya rirrakaynydja ŋäkul Betanhany dharaŋarnydja, ga balayi ŋayi waṉḏin roŋiyin, yaka muka yan ŋayi dhurrwarany nhanŋu ḻapmaranha. Yurr waṉḏinany ŋayi gan goŋmirriyin manapar dhika, bala ŋayi lakaraŋala bitjarra, “Way walal! Dhuwanna Betany! Ŋunha dhärra ŋayi ga, ya ŋunha warraŋul!” bitjarr.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ga walalnydja ŋanya bitjarr warray, “Nhä nhe dhuwal? … ḻiya-bawa'mirra?” bitjarr. Ga ŋayiny lakaraŋal, “Yuwalk ŋunha ŋayipi yan Beta, ŋunha, ya ŋunha, dhärra ŋayi ga.” Ga bulu walal waŋan bitjarr, “Mak nhanŋu ŋunhi djiwarr'puy dhäwu-gänhamirr yolŋu bäy.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Yurr ŋayiny gan ŋunhi Betaynydja baḏaknha yan dhurrwarany wutthu'-wutthurr, bala walalnydja marrtjinan, ga ḻapmaraŋalnydja dhurrwarany, marrtjin nhäŋalnydja ŋanya yuwalknha, dharaŋara yan, bala walal gan mirithinan ganyim'thurrnydja nhanŋu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ga ŋayiny Betany gan waṉa'-waṉayurra waŋan mukmaraŋalnydja walalany, bala ŋayi yänan lakaraŋala dhäwuny walalaŋ, ŋunhi nhaltjarr ŋayi ŋanya Garrayyu dhawaṯmaraŋal beŋuryi dharruŋguŋur. Ga bitjarra ŋayi Betany waŋan, “Lakaraŋ walal Djayimgu ga wiripuwurruŋ ŋuriki ŋarrakalaŋaw wäwa'mirriŋuw walalaŋ.” Bala beŋuryiny ŋayi Betaynydja ganarrthaŋala walalany, bala marrtjinan wiripuŋulila wäŋalil, yurr balanyamirriy bili yan munhawu.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ga goḏarr'nha, walalnydja gan ŋunhi Rawumbuynydja miriŋu walal bawa'yunminan ŋunhiliyiny dharruŋguŋurnydja, mirithinan walal ŋunhi maḏakarritjthinany warwuyurra manapar, ga dhä-birrka'yunminany walal gan ŋunhi bitjanminan, “Wanha ŋula Betany? Nhäkurr ŋayi winya'yurrnydja?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Ga ŋayiny Yarittja dhäruk-gurrupanmin djämamirriwal mala nhanukalaŋuwal ḻarrunharawnha nhanŋu Betawnydja, yurr bäyŋun walal ŋanya ŋunhi maḻŋ'maranhany. Bala ŋayi gan Yaritthuny dhä-birrka'yurra ŋunhi dharruŋgu-djägamirrinhany walalany bitjarrnha, “Nhä nhuma dhuwal yulŋuny? … djägamiriw walal?” bitjarr. Bala yan ŋayi dhäruk-gurrupanminan walalaŋ bunharawnha warrpam'thunarawnha yan.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Yo, walalnydja gan ŋunhi beŋurnydja wäŋaŋur yäkuŋur Däyaŋurnydja* ga Djäydanŋurnydja* marrtjin balan Yaritkala wäŋalilnydja ŋathawnydja märranharaw. Ga ŋayiny ŋunhiyiny gan buŋgawany Yarittja mirithinan dhika maḏakarritjthin ŋurukurruŋdhiny yolŋuw walalaŋ wäŋa-Däyapuywuny ga wäŋa-Djäydanbuywuny; bäyŋun ŋayi gan buluny walalany guŋga'yurr. Ga walalnydja ŋunhiwurryiny märrma'puynydja wäŋapuy ḻuŋ'maranhamin bala walal waŋganynha ŋurruk marrtjin balayiny Yaritkuny waŋanharaw. Ŋäthilnydja walal waŋan yolŋuwal yäkuwal Bilatjawal, ŋurikal ḏirramuwal ŋunhi ŋayi djägamirr ŋuriki buŋgawawalaŋaw wäŋaw, yurr ŋayiny ŋunhi gali'lilnydja wapthurr walalaŋgalnha. Ga dhäŋur beŋuryiny walal marrtjin balan waŋanharawnha nhanŋuwuynha yan Yaritkun. Bala walal waŋanany nhanŋu bitjarra, “Way, yanan limurr gumurrkunhamirra nhuma ŋunhi wäŋa-dhuwalaŋuwuy yolŋu walal, ga ŋanapurr wäŋa-ŋunhaŋuwuy, limurr nhinan mägayaŋura,” bitjarr.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Bala ŋuriŋi buŋgawaynydja Yaritthuny waluny nhirrpara ŋurikiyi, bala ŋayi ŋunhiyi buŋgawany dhaṯthunminan nhanukiyingala ŋayi girriy' ŋuriŋi manymakthun. Bala ŋayi gulŋiyinan, ga nhinanany ŋayi ŋunhiwilin nhinanhawuylila nhanukiyingal ŋayi. Bala ŋayi gan waŋanan ŋunhi yolŋu'-yulŋunhan, yurr yindiynha dhärukthuny.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ga walalnydja ŋunhi yolŋuny walal gan yatjunminan nhanŋu mirithinan, wokthurra manapar gan, bitjarra gan waŋanany nhanŋu gam', “Dhäruktja nhe ga dhuwali waŋa barrkun mirithirra. Nheny dhuwal yuwalknha yan waŋarr, yaka nhe dhuwali yolŋuny.” Bitjarr walal gan yatjunminany nhanŋu mirithinan dhika, buku-ŋal'yurrnydja gan Yaritkuny.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ga dhunupan bala yan God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu marrtjin, bala yan ŋanya dhä-murrkay'wun rirrikmaraŋal ŋunhiyiny buŋgawanhany Yaritnhany, bili yaka ŋayi gurrupar roŋanmaraŋal wokthunawuy nhanŋu God-Waŋarrwu. Ga mirithinan ŋayi gan ŋunhi rirrikthurrnydja, bili ŋanya marrtjin ŋunhi mewirriy'nha ḻukanany djinawa'wurrnydja, yan bili ga dhiŋgaŋal ŋayi ŋuriŋiyi.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ga God-Waŋarrwuny dhäruk gan ŋunhi marrtjin barrkuwatjthinany bawalamirriwurra wäŋakurrnydja malaŋuwurr, ga dharrwaynha gan mirithinan yolŋuynydja walal märraŋalnydja God-Waŋarrwuny dhäruk.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Yo, märr-wiyin maṉḏa gan nhinanany ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djurutjalamdja Bänabatjtja ga Djolnydja, ga dhäŋur beŋuryiny bala maṉḏa marrtjinan roŋiyinan balayin Yandiyuklila wäŋalil, bala maṉḏa gaḏaymarnydja yuṯanhan ḏirramunhany yäkuny Djon-Mäknhan, ŋayin maṉḏaŋ ŋunhi malthurrnydja guŋga'yunarawnydja.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.