Atos 10

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋunhili wäŋaŋur yäkuŋur Djitjariyany,* yolŋu yäku Goniliyatj* gan nhinan, yurr ŋayi ŋunhi ŋurruŋu buŋgawa Rawumbuywu malaw miriŋuw, bäpurruw yäkuw Yitiliyangu. Yo, yurr ŋayi ŋunhi Goniliyatjtja mulkuru yolŋuny, nhawi balanya Djan'tayil yolŋu, yaka ŋayi ŋunhi Djuw malany. Roman centurion|src="HK00193C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 10.1"
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Yurr bitjarr bili ŋayi gan guyaŋanany ŋayaŋuynydja ŋupar Bäpany yan God-Waŋarrnha, ga bitjarryi bili walal gan ŋunhi buku-ŋal'yurrnydja God-Waŋarrwu yan, ŋayipi nhakun Goniliyatj ga gurruṯumirr walal nhanŋu. Ga bitjarryi bili ŋayi gan ŋunhi guŋga'yurryi ŋurruwuykmirrinhany Djuw malany, ga bukumirriyaŋal ŋayi gan God-Waŋarrwal bitjarr bili yan.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Yo, waŋganymirrnydja ḻäy-bilyunaraynha waluy, milmitjpan, ŋayiny gan Goniliyatjtja nhinanan, bala ŋayi nhäŋala God-Waŋarrwun dhäwu-gänhamirrinhan djiwarr'puynhan yolŋuny, ŋayi marrtjin guwatjmar ŋanya, bala ŋayi ŋunhi waŋanan yäku-lakaraŋala ŋanya bitjarrnha, “Goniliyatj,” bitjarr.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Bala ŋayi gan Goniliyatjthuny nhäŋalnydja ŋanya dharr bitjarra ŋunhiyiny ŋunhi djiwarr'wuynhany dhäwu-gänhamirriny yolŋuny, barrarinan manapar ŋayi nhanŋu, bala yan ŋayi waŋanan bitjarra, “Nhä way, Garray?” bitjarr.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 — ausente —
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Yo, waŋanany ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu bitjarryin, bala marrtjinan roŋiyinan balan djiwarr'lila, ganarrthaŋala ŋayi ŋanya.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Yo, wäthurrnydja ŋayi walalaŋ ŋunhi, bala ŋayi lakaraŋala walalaŋgal ŋunhiŋuwuyyin ŋunhi nhaltjarr nhanukal maḻŋ'thurr, bala ŋayi yan dhunupan walalany djuy'yurrnha balan Djopalilnha wäŋalil, garr'yunaraw nhanŋun Betawnha.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Marrtjinany walal gan ŋunhi dhunupan yan, yan bili-i-i ga wiripuŋuynha waluy, yurr ḏämbuynha waluy walal ŋunhi bunanany Djopany wäŋaŋur. Ga balanyamirriy bili yan ŋunhi walal ŋayathaŋalnydja ŋunhiyiny wäŋa Djopany, bala ŋayiny Betany marrtjinan, ŋal'yurra marrtjin balan garrwarlila ŋapalila buṉbulil, ga ŋunhiliyin ŋayi gan ŋunhi nhinanany bukumirriyaŋala.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Yurr marrya' ŋayi ŋunhi yolŋuny, galkurra ŋayi gan ŋathawnha, bäy walal marrtjin djäma ŋatha mala ŋunhili ŋoyŋur bala'ŋur.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Yo, nhinanan ŋayi gan ŋunhi bukumirriyaŋala, bala ŋayi ŋunhi maŋutji-djurthinan, nhäŋalnydja ŋayi ŋunhi ŋunha djiwarrny'tja wäŋa bilin ḻapthunawuynha, ga beŋuryi marrtjin yarrupthurr ŋula nhä yan yindi, yurr ŋunhi dhimbuluŋnha manydjarrka'mirra yulŋuny yupthurrnydja marrtjin räli.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Yurr ŋunhiliyi djinawany' manydjarrka'ŋurnydja, warrakan' mala marrtjin gärri'-garrin dhaŋaŋ mirithirr wiripu wiripu, balanya nhakun detuŋ, ga bikipiki, beya, ga buṯthunamirr warrakan', dhika nhä mala gorruŋal marrtjin ŋunhiliyi.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Bala yan ŋayi dhunupan Betaynydja ŋäkula rirrakaynydja waŋanhawuynydja balanyawuynha, “Way Beta, rur'yurra, bala buŋun dhuwaliny ŋunhi warrakan'tja mala, bala ḻukin.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 “Yakan Garray,” bitjarr ŋayi Betany. “Yakan ŋarra ŋuli ga dhuwal balanyayiny mala ḻuka, bili ŋanapurruŋgalnydja ga dhuwal romdhu lakaram ŋunhi dhuwaliyiny mala warrakan' yätjkurra, bäyŋu ŋula ḏarrtjalk ŋanapurruŋguny ḻukanharaw.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ga bulu ŋunhi rirrakay waŋan nhanŋu bitjarr, “Ŋunhi nhä mala ŋayi ŋuli God-Waŋarryu manymak lakaram ga ḏarrtjalktja, nheny dhu yakan ŋunhiyiny yätjkurr-lakaram.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Yo, buku-ḻurrkun'mirra ŋunhiyi rirrakaynydja dhawaṯthurr. Bala dhunupan yan ŋunhiyiny dhimbuluŋmirrnydja manydjarrkany' roŋiyinan balan djiwarr'lila.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Bala ŋayi Betaynydja gan guyaŋanan ŋupara nhä ŋunhi yuwalk mayali' ŋunhi ŋayi nhäŋal.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ga waŋanany walal ŋunhi dhä-birrka'yurrnydja bitjarra, “Ŋula ga dhiyal yolŋu nhina yäku Djäyman-Beta?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ga ŋayiny Betany baḏak ŋathil gan nhinan mukthurr yan, ŋunhili banydji yan garramat ŋapaŋur buṉbuŋur, guyaŋan ŋayi gan ŋupar nhä ŋunhiyi maḻŋ'thurr maŋutji-djurthinyawurr nhanukalaŋuwurr. Bala God-Waŋarrwuny Birrimbirr waŋanan nhanukal, lakaraŋalnydja bitjarrnha, “Ŋunha ḻurrkun'tja yolŋu walal nhuŋu ga ḻarruman.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ma' rur'yurra, bala marrtjin yarrupthurra, guwatjmula walalany. Marrtjin nhe dhu malthunna walalaŋgun. Yakan ŋuyulkthiny walalaŋ, bili ŋarrakuŋ warray ŋunhiwurryiny djuy'yunawuy,” bitjarr.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Bala ŋayi yan Betany rur'yurra, yarrupthurra marrtjin, bala ŋayi yan dhunupan waŋanany walalaŋ bitjarra, “Ŋarraku nhuma ga dhuwal ḻarrumany? Dhuwal ŋarra. Nhaku nhuma dhuwal marrtjinany räliny?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ga walalnydja waŋan buku-bakmaraŋal nhanŋu bitjarr, “Ŋuriŋi dhuwal ŋurruḏawalaŋuy yolŋuy yäkuy Goniliyatjthu djuy'yurr ŋanapurruny. Ŋayiny ŋunhi mulkuru yolŋu, yaka Djuw bäpurru, yurr manymak ŋayi ŋunha ḏirramuny; buku-ŋal'yundja ŋayi ŋuli ga ŋunha God-Waŋarrwu yan, ga bukmakthun walal ŋuli ga ŋunhi Djuw malaynydja manymak-lakaraman ŋanya. Ga barpuruny nhanukal God-Waŋarrwal dharrpalyu dhäwu-gänhamirriy djiwarr'wuyyu yolŋuy lakaram bitjan, ‘Gatjuy, gaḏaymula Betanhany rälin dhipala nhokala wäŋalil, märr nhuma dhu ŋämany nhanukiyinguŋun yan dhäwuny',’ bitjan. Bala barpuru ŋayi dhunupan ŋanapurruny Goniliyatjthuny djuy'yunna nhuŋu.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Bala ŋayi Betaynydja gaḏaymara walalany ŋunhiwiliyin nhanukiyingala ŋayi wäŋalilnydja, ga ŋunhilin walal ŋorranany.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Marrtjinan walal gan bala-a-a, ga gandarrŋura walal ŋorranany, ga goḏarr'nha wiripuŋuynha waluy bala walal bunanan ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djitjariyany. Ga ŋayiny gan Goniliyatjtja galkurra nhanŋu Betawnydja, bukmaknha yan walal, ŋayipi ga miyalk nhanŋu ga djamarrkuḻi', ga wiripuwurr gurruṯumirr mala, ga ḻundu'mirriŋu walal galkipuy, bukmakkuŋala ŋayi walalany ḻuŋ'maraŋalnydja ŋunhiwiliyi nhanukiyingalnydja ŋayi wäŋalil.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ga ŋunhi ŋayi Betay galki dhurrwarany ŋayathaŋal, bala ŋayiny Goniliyatjtja gumurr'yurra nhanŋu, bala ŋayi yan ŋurrkanhaminan ŋanyapinya ŋayi ḻukulila nhanukal, märr-ŋal'yurra gan nhanŋu.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Bala dhunupan ŋayiny ŋanya Betaynydja ŋayathaŋala waṉan, dhärranhamaraŋala, ga waŋan bitjarra, “Ma' dhärrin. Yaka nhe dhu ga ŋarrakuny buku-ŋal'yun, bili ŋarrany dhuwal yolŋu muka yan nhakun nhe.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ga dhunupan yan maṉḏa ŋunhi gärrinan yulŋuny, bala ŋayi Betaynydja nhäŋalnydja dharrwanhan yolŋunhany walalany.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarra, “Bili muka nhuma dhuwal marŋgimirr, ŋunhi ŋanapurruŋgalnydja Djuw malawalnydja romdhu ga lakaram, ŋunhi yakan dhunupa napurr dhu gärri Djan'tayilwalnydja wäŋalil; ŋanapurrnydja Djuw malany dhuwal ga nhina gänaŋ'thunna nhumalaŋgalnydja mulwu'-mulwurwalnydja. Yurr ŋayipi yan ŋunhi God-Waŋarryu ŋarraku milkumany barpuru bitjan, ŋarra dhu ga yaka ŋula yolnha yolŋuny yätjkurr-lakaram, yanbi ŋayiny ŋunhiyiny gänaŋ'maranhawuynha nhanukuŋ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Yo, nheny barpuru ŋunhi djuy'yundja walalany ŋarraku, bala yan ŋarra marrtjinan räli; yakan ŋarra ŋuyulkthi, bili ŋuriŋiyin ŋunhi ŋayi ŋarrakal God-Waŋarryu milkuŋal. Nhaku barpuru nhe ŋarraku djuy'yundja walalany?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Bala ŋayiny Goniliyatjtja buku-bakmaraŋal nhanŋu bitjarra, “Märr-barpuru ŋarra ga nhina dhiyal ŋarrakiyingal wäŋaŋur, bukumirriyam ŋarra ga, yurr ḻäy-bilyunaraynha waluynydja. Bala ŋarra nhäman yolŋunhan, girri'-watharrmirrinhan banydjin dhika ḏarrtjalkmirra girri'mirr ŋayi ga dhärra gumurrŋur ŋarrakal,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ga waŋany ŋayi ŋunhi bitjana, ‘Goniliyatj, God-Waŋarryuny nhokuŋ bilin ŋäkula bukumirriyanhawuynydja, ga manymaktja ŋunhi djämapuy nhokuŋ ŋayi nhäŋala.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Gatjuy djuy'yurra nhuŋuwuynha nhe yolŋuny walalany walal dhu garr'yun Djäyman-Betanhan rälin nhokalnha. Yurr nhinany ŋayi ga ŋunhi Betany ŋunha wäŋaŋurnydja Djopa, bala'ŋurnydja Djäymangal ŋunhi barrwaṉ'-djämamirriwal yolŋuwal galki raŋiŋur yan.’ Yo, bitjanna barpuru ŋayi ga ŋunhi djiwarr'puyyuny yolŋuy lakaram.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Bala ŋarra yan dhunupan djuy'yuna walalany nhuŋu. Ga ŋarrany nhuŋu dhuwal mirithinan yan märr-ŋamathinany ŋunhi nhe dhuwal marrtjinany räliny. Ga dhuwanna ŋanapurr ga bukmaknha yolŋuny walal nhinan dhunukuŋura nhanukal God-Waŋarrwala galkuna yan ga nhaltjan ŋayi dhu God-Waŋarr dhäruk-gurrupanmirr nhokalaŋuwurr ŋanapurruŋ.” Bitjarra ŋayi gan Goniliyatjthuny lakaraŋal Betawalnydja.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Bala yan ŋayi dhunupan Betaynydja lakaraŋalnha walalaŋ ŋurikiwurruŋdhiny mulwu'-mulwurwuny yolŋuw walalaŋ Djan'tayilwuny bitjarrnha gam', “Yo, bilin ŋarra ga dhuwal dharaŋana, bukmak dhuwal yolŋuny mala ga nhina rrambaŋin yan God-Waŋarrwalnydja maŋutjiŋur.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ŋuli dhu ŋula yolthu märramany God-Waŋarrnhany, ga märr-ŋal'yundja ŋayi dhu ga nhanŋuwuynydja yan, ga djäma ŋayi dhu ga ŋamathamany yan ga dhunupany, ŋayiny dhu God-Waŋarryuny ŋunhiyiny yolŋuny märraman nhanukiyingalnha ŋayi, bäydhi ŋayi ŋunhi Djuw, nhä mak ŋayi mulkuruny yolŋu, bili God-Waŋarryuny ŋuli ga ŋunhi nhäma waŋgany-manapan yan rrambaŋiyam, yaka barrkuwatjkum.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Yo, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu dhäruktja djuy'yurr Djuw malawalnydja yolŋuwal walalaŋgal, märr dhu ŋuliwitjandhiny Djesu-Christkalaŋuwurrnydja yäkukurr yolŋuny walal ga nhinany waŋganynha yan malany mägayaŋura yan romŋurnydja, bili ŋayipiny muka ŋunhi Garraynydja bukmakkun malaw.”
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 “Ga bili muka nhuma gan ŋäkulnydja balany ŋunhi Yitjurallilnydja ŋarakalil wäŋalil, nhä malany marrtjin ŋunhi maḻŋ'thu-maḻŋ'thurr, buku-ḻiw'maraŋal yan. Ŋäthilnydja ŋunhi Djondhu gan lakaraŋal bitjarr gam', ‘Ma' bilyurra walal, dhipuŋuryiny nhumalaŋgiyingalaŋuŋur yätjkurruŋurnydja malaŋuŋur,’ bitjarr. Ga yurrnha dhuwaliyiny mala ŋunhi ŋurruyirr'yurrnydja ŋunhala Galalin wäŋaŋur.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Bili muka nhuma ŋunhi ŋäkulnydja Djesunhany, ŋunhi wäŋa-Nätjuritjpuynhany yolŋuny, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu rarryurr nhanukal Dhuyu-Birrimbirrnha ganydjarrmirr ga mäwilimirr. Yo, ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhi Djesuny ḻiw'maraŋala ŋuliwitjarryiny wäŋakurr, djäma ŋayi marrtjin ŋamakurrnha rom; walŋakuŋala marrtjin ŋunhi bukmaknhany yan nhämunharany' yolŋuny ŋunhi walal gan nhinan ŋayaŋu-ŋonuŋdhin ganydjarryu ŋurikalyi buŋgawawal Mokuywal. Ŋayiny gan ŋunhi Djesuynydja walŋakuŋalnha walalany, bukmakkuŋala yan, bili God-Waŋarrnydja ŋunhi nhanukal galki warray.”
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Ŋanapurrnydja dhuwal maŋutji-marŋgimirr, ŋunhi nhaltjarr ŋayipi gan Garrayyu djäma ŋunhiliyi, ŋurikiwurruŋgal Djuw malawal wäŋaŋur malaŋuŋur ḻiw'maraŋal yan ga ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur. Ga bumar muka walal ŋanya Djesuny dharpalil ŋal'maraŋal.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ga ŋunhalnydja ŋayi moluŋurnydja yaka wiyin, bala ŋayi ŋanya God-Waŋarryuny walŋakuŋalnha dhiŋganhaŋurnydja. Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi maŋutji-gurrupanminan ŋanyapinya ŋayi.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Yurr yaka ŋayi ŋunhi milkunhaminya bukmakkalnydja yolŋuwal walalaŋgal; ŋany ŋurikiwurruŋgal bili yan ŋunhi ŋanapurr maŋutji-marŋgimirr nhanŋu ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu djarr'yurr ŋanapurruny ŋäthil, ŋunhiwurruny ŋunhi ŋanapurr rrambaŋin ŋatha ga gapu ḻukan beŋura dhurrwaraŋur ŋunhi ŋayi walŋathin moluŋura.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ga dhäruk-gurrupanminany ŋayi ŋunhi ŋanapurruŋgalnydja, ŋanapurrnha dhu ga lakaramany Djesuwalaŋuwuynydja dhäwu yolŋuwnydja walalaŋ, bili ŋanya muka ŋayi ŋunhi Djesu-Christnha God-Waŋarryuny djarr'yurr yolŋuwnydja walalaŋ mala-djarr'yunaraw bukmakkuny, walŋamirriw ga dhiŋganhawuywu walalaŋ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yo, bukmakthu yan walalnydja gan ŋunhi ŋuriŋiwurruyyiny djawarrkmirriynydja yolŋuy lakaraŋal dhunupamirriyaŋal ŋanyanhany Djesunhany ŋäthil muka yan. Ga bitjarr walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja gam'; Ŋuli ŋayi dhu ga ŋunhi yolŋu yuwalkkumany yan märr-yuwalkmirriyirr ŋurikalyiny yolŋuwal, ŋayiny dhu ŋunhi God-Waŋarryuny nhanŋu bäy-lakaraman yätjkurruwuynydja djämapuy yäkukurrnydja Djesuwalaŋuwurrnha.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Yo, ŋunhi ŋayi gan Beta baḏak yan waŋanany walalaŋgal ŋunhi yolŋuwalnydja walalaŋgal, bala yan ŋayiny dhunupan God-Waŋarryuny Dhuyu-Birrimbirrnhany gurrupara ŋurukuwurruŋdhiny ŋunhi bukmakkun yan yolŋuwnydja walalaŋ, ŋunhi walal gan ŋäkul ŋunhiyi dhäwu.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruynydja Garraywalaŋumirriynydja yolŋuy walal Djuw malaynydja nhäŋalnydja ṉirr'yurra, ŋuriŋiwurruynydja ŋunhi walal gan malthurr Betaw beŋur Djopaŋur wäŋaŋur; yurr ganyim'thurrnydja walal ŋunhi mirithinan dhikan, bili walalaŋ ŋayi God-Waŋarryu gurrupara ŋunhiyi mundhurr ŋurukuwurruŋdhi Djan'tayilwun malaw, ŋunhi ŋayi walalany dhaŋaŋguŋal ŋuriŋiyi Dhuyu-Birrimbirryun.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Bili walal gan ŋuriŋiwurruyyi Djuw malay ŋäkul walalany, walal gan waŋanany wiripuŋuwurra ga wiripuŋuwurra dhärukkurrnydja; mirithin walal gan yan wokthurrnydja dhika God-Waŋarrwuny, yindikuŋalnha walal ŋanya gan yäkun, ŋuriŋiwurruyyiny Djan'tayilyuny yolŋuy walal. Bala ŋayi yan Betany waŋanan bitjarra,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Way, dhiyaŋuwurruynydja Djan'tayilyuny malay dhuwal bilin märraŋala God-Waŋarrwuny ŋunha Dhuyu-Birrimbirrnhany; walalaŋgun ŋayi Garrayyu gurruparnydja bitjarr bili yan nhakun ŋunhi limurruŋ ŋayi ŋäthil gurrupar. Nhämirr balaŋ walal dhu ḻiya-ḻupthunna gapuynha?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Bala ŋayi waŋanan walalany buku-ḻupthunarawnha yäkuynydja Djesu-Christkala. Bala walal waŋanan ŋanya Betanhany ŋurr'maraŋala ŋunhiwiliyin banydji, ḻurrkun'kun yan munhaw. Bala ŋayi Betany dhunupan nhinanan.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.