Atos 10
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH
1 Ŋunhili wäŋaŋur yäkuŋur Djitjariyany,* yolŋu yäku Goniliyatj* gan nhinan, yurr ŋayi ŋunhi ŋurruŋu buŋgawa Rawumbuywu malaw miriŋuw, bäpurruw yäkuw Yitiliyangu. Yo, yurr ŋayi ŋunhi Goniliyatjtja mulkuru yolŋuny, nhawi balanya Djan'tayil yolŋu, yaka ŋayi ŋunhi Djuw malany. Roman centurion|src="HK00193C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Acts 10.1"
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Yurr bitjarr bili ŋayi gan guyaŋanany ŋayaŋuynydja ŋupar Bäpany yan God-Waŋarrnha, ga bitjarryi bili walal gan ŋunhi buku-ŋal'yurrnydja God-Waŋarrwu yan, ŋayipi nhakun Goniliyatj ga gurruṯumirr walal nhanŋu. Ga bitjarryi bili ŋayi gan ŋunhi guŋga'yurryi ŋurruwuykmirrinhany Djuw malany, ga bukumirriyaŋal ŋayi gan God-Waŋarrwal bitjarr bili yan.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Yo, waŋganymirrnydja ḻäy-bilyunaraynha waluy, milmitjpan, ŋayiny gan Goniliyatjtja nhinanan, bala ŋayi nhäŋala God-Waŋarrwun dhäwu-gänhamirrinhan djiwarr'puynhan yolŋuny, ŋayi marrtjin guwatjmar ŋanya, bala ŋayi ŋunhi waŋanan yäku-lakaraŋala ŋanya bitjarrnha, “Goniliyatj,” bitjarr.
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Bala ŋayi gan Goniliyatjthuny nhäŋalnydja ŋanya dharr bitjarra ŋunhiyiny ŋunhi djiwarr'wuynhany dhäwu-gänhamirriny yolŋuny, barrarinan manapar ŋayi nhanŋu, bala yan ŋayi waŋanan bitjarra, “Nhä way, Garray?” bitjarr.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 — ausente —
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 — ausente —
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Yo, waŋanany ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarrwuny dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu bitjarryin, bala marrtjinan roŋiyinan balan djiwarr'lila, ganarrthaŋala ŋayi ŋanya.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Yo, wäthurrnydja ŋayi walalaŋ ŋunhi, bala ŋayi lakaraŋala walalaŋgal ŋunhiŋuwuyyin ŋunhi nhaltjarr nhanukal maḻŋ'thurr, bala ŋayi yan dhunupan walalany djuy'yurrnha balan Djopalilnha wäŋalil, garr'yunaraw nhanŋun Betawnha.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Marrtjinany walal gan ŋunhi dhunupan yan, yan bili-i-i ga wiripuŋuynha waluy, yurr ḏämbuynha waluy walal ŋunhi bunanany Djopany wäŋaŋur. Ga balanyamirriy bili yan ŋunhi walal ŋayathaŋalnydja ŋunhiyiny wäŋa Djopany, bala ŋayiny Betany marrtjinan, ŋal'yurra marrtjin balan garrwarlila ŋapalila buṉbulil, ga ŋunhiliyin ŋayi gan ŋunhi nhinanany bukumirriyaŋala.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Yurr marrya' ŋayi ŋunhi yolŋuny, galkurra ŋayi gan ŋathawnha, bäy walal marrtjin djäma ŋatha mala ŋunhili ŋoyŋur bala'ŋur.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Yo, nhinanan ŋayi gan ŋunhi bukumirriyaŋala, bala ŋayi ŋunhi maŋutji-djurthinan, nhäŋalnydja ŋayi ŋunhi ŋunha djiwarrny'tja wäŋa bilin ḻapthunawuynha, ga beŋuryi marrtjin yarrupthurr ŋula nhä yan yindi, yurr ŋunhi dhimbuluŋnha manydjarrka'mirra yulŋuny yupthurrnydja marrtjin räli.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Yurr ŋunhiliyi djinawany' manydjarrka'ŋurnydja, warrakan' mala marrtjin gärri'-garrin dhaŋaŋ mirithirr wiripu wiripu, balanya nhakun detuŋ, ga bikipiki, beya, ga buṯthunamirr warrakan', dhika nhä mala gorruŋal marrtjin ŋunhiliyi.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Bala yan ŋayi dhunupan Betaynydja ŋäkula rirrakaynydja waŋanhawuynydja balanyawuynha, “Way Beta, rur'yurra, bala buŋun dhuwaliny ŋunhi warrakan'tja mala, bala ḻukin.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 “Yakan Garray,” bitjarr ŋayi Betany. “Yakan ŋarra ŋuli ga dhuwal balanyayiny mala ḻuka, bili ŋanapurruŋgalnydja ga dhuwal romdhu lakaram ŋunhi dhuwaliyiny mala warrakan' yätjkurra, bäyŋu ŋula ḏarrtjalk ŋanapurruŋguny ḻukanharaw.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ga bulu ŋunhi rirrakay waŋan nhanŋu bitjarr, “Ŋunhi nhä mala ŋayi ŋuli God-Waŋarryu manymak lakaram ga ḏarrtjalktja, nheny dhu yakan ŋunhiyiny yätjkurr-lakaram.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Yo, buku-ḻurrkun'mirra ŋunhiyi rirrakaynydja dhawaṯthurr. Bala dhunupan yan ŋunhiyiny dhimbuluŋmirrnydja manydjarrkany' roŋiyinan balan djiwarr'lila.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Bala ŋayi Betaynydja gan guyaŋanan ŋupara nhä ŋunhi yuwalk mayali' ŋunhi ŋayi nhäŋal.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ga waŋanany walal ŋunhi dhä-birrka'yurrnydja bitjarra, “Ŋula ga dhiyal yolŋu nhina yäku Djäyman-Beta?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Ga ŋayiny Betany baḏak ŋathil gan nhinan mukthurr yan, ŋunhili banydji yan garramat ŋapaŋur buṉbuŋur, guyaŋan ŋayi gan ŋupar nhä ŋunhiyi maḻŋ'thurr maŋutji-djurthinyawurr nhanukalaŋuwurr. Bala God-Waŋarrwuny Birrimbirr waŋanan nhanukal, lakaraŋalnydja bitjarrnha, “Ŋunha ḻurrkun'tja yolŋu walal nhuŋu ga ḻarruman.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ma' rur'yurra, bala marrtjin yarrupthurra, guwatjmula walalany. Marrtjin nhe dhu malthunna walalaŋgun. Yakan ŋuyulkthiny walalaŋ, bili ŋarrakuŋ warray ŋunhiwurryiny djuy'yunawuy,” bitjarr.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Bala ŋayi yan Betany rur'yurra, yarrupthurra marrtjin, bala ŋayi yan dhunupan waŋanany walalaŋ bitjarra, “Ŋarraku nhuma ga dhuwal ḻarrumany? Dhuwal ŋarra. Nhaku nhuma dhuwal marrtjinany räliny?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ga walalnydja waŋan buku-bakmaraŋal nhanŋu bitjarr, “Ŋuriŋi dhuwal ŋurruḏawalaŋuy yolŋuy yäkuy Goniliyatjthu djuy'yurr ŋanapurruny. Ŋayiny ŋunhi mulkuru yolŋu, yaka Djuw bäpurru, yurr manymak ŋayi ŋunha ḏirramuny; buku-ŋal'yundja ŋayi ŋuli ga ŋunha God-Waŋarrwu yan, ga bukmakthun walal ŋuli ga ŋunhi Djuw malaynydja manymak-lakaraman ŋanya. Ga barpuruny nhanukal God-Waŋarrwal dharrpalyu dhäwu-gänhamirriy djiwarr'wuyyu yolŋuy lakaram bitjan, ‘Gatjuy, gaḏaymula Betanhany rälin dhipala nhokala wäŋalil, märr nhuma dhu ŋämany nhanukiyinguŋun yan dhäwuny',’ bitjan. Bala barpuru ŋayi dhunupan ŋanapurruny Goniliyatjthuny djuy'yunna nhuŋu.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Bala ŋayi Betaynydja gaḏaymara walalany ŋunhiwiliyin nhanukiyingala ŋayi wäŋalilnydja, ga ŋunhilin walal ŋorranany.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Marrtjinan walal gan bala-a-a, ga gandarrŋura walal ŋorranany, ga goḏarr'nha wiripuŋuynha waluy bala walal bunanan ŋunhiliyiny wäŋaŋur Djitjariyany. Ga ŋayiny gan Goniliyatjtja galkurra nhanŋu Betawnydja, bukmaknha yan walal, ŋayipi ga miyalk nhanŋu ga djamarrkuḻi', ga wiripuwurr gurruṯumirr mala, ga ḻundu'mirriŋu walal galkipuy, bukmakkuŋala ŋayi walalany ḻuŋ'maraŋalnydja ŋunhiwiliyi nhanukiyingalnydja ŋayi wäŋalil.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ga ŋunhi ŋayi Betay galki dhurrwarany ŋayathaŋal, bala ŋayiny Goniliyatjtja gumurr'yurra nhanŋu, bala ŋayi yan ŋurrkanhaminan ŋanyapinya ŋayi ḻukulila nhanukal, märr-ŋal'yurra gan nhanŋu.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Bala dhunupan ŋayiny ŋanya Betaynydja ŋayathaŋala waṉan, dhärranhamaraŋala, ga waŋan bitjarra, “Ma' dhärrin. Yaka nhe dhu ga ŋarrakuny buku-ŋal'yun, bili ŋarrany dhuwal yolŋu muka yan nhakun nhe.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Ga dhunupan yan maṉḏa ŋunhi gärrinan yulŋuny, bala ŋayi Betaynydja nhäŋalnydja dharrwanhan yolŋunhany walalany.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarra, “Bili muka nhuma dhuwal marŋgimirr, ŋunhi ŋanapurruŋgalnydja Djuw malawalnydja romdhu ga lakaram, ŋunhi yakan dhunupa napurr dhu gärri Djan'tayilwalnydja wäŋalil; ŋanapurrnydja Djuw malany dhuwal ga nhina gänaŋ'thunna nhumalaŋgalnydja mulwu'-mulwurwalnydja. Yurr ŋayipi yan ŋunhi God-Waŋarryu ŋarraku milkumany barpuru bitjan, ŋarra dhu ga yaka ŋula yolnha yolŋuny yätjkurr-lakaram, yanbi ŋayiny ŋunhiyiny gänaŋ'maranhawuynha nhanukuŋ.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Yo, nheny barpuru ŋunhi djuy'yundja walalany ŋarraku, bala yan ŋarra marrtjinan räli; yakan ŋarra ŋuyulkthi, bili ŋuriŋiyin ŋunhi ŋayi ŋarrakal God-Waŋarryu milkuŋal. Nhaku barpuru nhe ŋarraku djuy'yundja walalany?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Bala ŋayiny Goniliyatjtja buku-bakmaraŋal nhanŋu bitjarra, “Märr-barpuru ŋarra ga nhina dhiyal ŋarrakiyingal wäŋaŋur, bukumirriyam ŋarra ga, yurr ḻäy-bilyunaraynha waluynydja. Bala ŋarra nhäman yolŋunhan, girri'-watharrmirrinhan banydjin dhika ḏarrtjalkmirra girri'mirr ŋayi ga dhärra gumurrŋur ŋarrakal,
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 ga waŋany ŋayi ŋunhi bitjana, ‘Goniliyatj, God-Waŋarryuny nhokuŋ bilin ŋäkula bukumirriyanhawuynydja, ga manymaktja ŋunhi djämapuy nhokuŋ ŋayi nhäŋala.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Gatjuy djuy'yurra nhuŋuwuynha nhe yolŋuny walalany walal dhu garr'yun Djäyman-Betanhan rälin nhokalnha. Yurr nhinany ŋayi ga ŋunhi Betany ŋunha wäŋaŋurnydja Djopa, bala'ŋurnydja Djäymangal ŋunhi barrwaṉ'-djämamirriwal yolŋuwal galki raŋiŋur yan.’ Yo, bitjanna barpuru ŋayi ga ŋunhi djiwarr'puyyuny yolŋuy lakaram.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Bala ŋarra yan dhunupan djuy'yuna walalany nhuŋu. Ga ŋarrany nhuŋu dhuwal mirithinan yan märr-ŋamathinany ŋunhi nhe dhuwal marrtjinany räliny. Ga dhuwanna ŋanapurr ga bukmaknha yolŋuny walal nhinan dhunukuŋura nhanukal God-Waŋarrwala galkuna yan ga nhaltjan ŋayi dhu God-Waŋarr dhäruk-gurrupanmirr nhokalaŋuwurr ŋanapurruŋ.” Bitjarra ŋayi gan Goniliyatjthuny lakaraŋal Betawalnydja.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Bala yan ŋayi dhunupan Betaynydja lakaraŋalnha walalaŋ ŋurikiwurruŋdhiny mulwu'-mulwurwuny yolŋuw walalaŋ Djan'tayilwuny bitjarrnha gam', “Yo, bilin ŋarra ga dhuwal dharaŋana, bukmak dhuwal yolŋuny mala ga nhina rrambaŋin yan God-Waŋarrwalnydja maŋutjiŋur.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ŋuli dhu ŋula yolthu märramany God-Waŋarrnhany, ga märr-ŋal'yundja ŋayi dhu ga nhanŋuwuynydja yan, ga djäma ŋayi dhu ga ŋamathamany yan ga dhunupany, ŋayiny dhu God-Waŋarryuny ŋunhiyiny yolŋuny märraman nhanukiyingalnha ŋayi, bäydhi ŋayi ŋunhi Djuw, nhä mak ŋayi mulkuruny yolŋu, bili God-Waŋarryuny ŋuli ga ŋunhi nhäma waŋgany-manapan yan rrambaŋiyam, yaka barrkuwatjkum.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Yo, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu dhäruktja djuy'yurr Djuw malawalnydja yolŋuwal walalaŋgal, märr dhu ŋuliwitjandhiny Djesu-Christkalaŋuwurrnydja yäkukurr yolŋuny walal ga nhinany waŋganynha yan malany mägayaŋura yan romŋurnydja, bili ŋayipiny muka ŋunhi Garraynydja bukmakkun malaw.”
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 “Ga bili muka nhuma gan ŋäkulnydja balany ŋunhi Yitjurallilnydja ŋarakalil wäŋalil, nhä malany marrtjin ŋunhi maḻŋ'thu-maḻŋ'thurr, buku-ḻiw'maraŋal yan. Ŋäthilnydja ŋunhi Djondhu gan lakaraŋal bitjarr gam', ‘Ma' bilyurra walal, dhipuŋuryiny nhumalaŋgiyingalaŋuŋur yätjkurruŋurnydja malaŋuŋur,’ bitjarr. Ga yurrnha dhuwaliyiny mala ŋunhi ŋurruyirr'yurrnydja ŋunhala Galalin wäŋaŋur.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Bili muka nhuma ŋunhi ŋäkulnydja Djesunhany, ŋunhi wäŋa-Nätjuritjpuynhany yolŋuny, ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu rarryurr nhanukal Dhuyu-Birrimbirrnha ganydjarrmirr ga mäwilimirr. Yo, ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhi Djesuny ḻiw'maraŋala ŋuliwitjarryiny wäŋakurr, djäma ŋayi marrtjin ŋamakurrnha rom; walŋakuŋala marrtjin ŋunhi bukmaknhany yan nhämunharany' yolŋuny ŋunhi walal gan nhinan ŋayaŋu-ŋonuŋdhin ganydjarryu ŋurikalyi buŋgawawal Mokuywal. Ŋayiny gan ŋunhi Djesuynydja walŋakuŋalnha walalany, bukmakkuŋala yan, bili God-Waŋarrnydja ŋunhi nhanukal galki warray.”
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Ŋanapurrnydja dhuwal maŋutji-marŋgimirr, ŋunhi nhaltjarr ŋayipi gan Garrayyu djäma ŋunhiliyi, ŋurikiwurruŋgal Djuw malawal wäŋaŋur malaŋuŋur ḻiw'maraŋal yan ga ŋunhal Djurutjalam wäŋaŋur. Ga bumar muka walal ŋanya Djesuny dharpalil ŋal'maraŋal.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ga ŋunhalnydja ŋayi moluŋurnydja yaka wiyin, bala ŋayi ŋanya God-Waŋarryuny walŋakuŋalnha dhiŋganhaŋurnydja. Ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi maŋutji-gurrupanminan ŋanyapinya ŋayi.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Yurr yaka ŋayi ŋunhi milkunhaminya bukmakkalnydja yolŋuwal walalaŋgal; ŋany ŋurikiwurruŋgal bili yan ŋunhi ŋanapurr maŋutji-marŋgimirr nhanŋu ŋunhi ŋayi God-Waŋarryu djarr'yurr ŋanapurruny ŋäthil, ŋunhiwurruny ŋunhi ŋanapurr rrambaŋin ŋatha ga gapu ḻukan beŋura dhurrwaraŋur ŋunhi ŋayi walŋathin moluŋura.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ga dhäruk-gurrupanminany ŋayi ŋunhi ŋanapurruŋgalnydja, ŋanapurrnha dhu ga lakaramany Djesuwalaŋuwuynydja dhäwu yolŋuwnydja walalaŋ, bili ŋanya muka ŋayi ŋunhi Djesu-Christnha God-Waŋarryuny djarr'yurr yolŋuwnydja walalaŋ mala-djarr'yunaraw bukmakkuny, walŋamirriw ga dhiŋganhawuywu walalaŋ.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yo, bukmakthu yan walalnydja gan ŋunhi ŋuriŋiwurruyyiny djawarrkmirriynydja yolŋuy lakaraŋal dhunupamirriyaŋal ŋanyanhany Djesunhany ŋäthil muka yan. Ga bitjarr walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja gam'; Ŋuli ŋayi dhu ga ŋunhi yolŋu yuwalkkumany yan märr-yuwalkmirriyirr ŋurikalyiny yolŋuwal, ŋayiny dhu ŋunhi God-Waŋarryuny nhanŋu bäy-lakaraman yätjkurruwuynydja djämapuy yäkukurrnydja Djesuwalaŋuwurrnha.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Yo, ŋunhi ŋayi gan Beta baḏak yan waŋanany walalaŋgal ŋunhi yolŋuwalnydja walalaŋgal, bala yan ŋayiny dhunupan God-Waŋarryuny Dhuyu-Birrimbirrnhany gurrupara ŋurukuwurruŋdhiny ŋunhi bukmakkun yan yolŋuwnydja walalaŋ, ŋunhi walal gan ŋäkul ŋunhiyi dhäwu.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Ga walalnydja ŋuriŋiwurruynydja Garraywalaŋumirriynydja yolŋuy walal Djuw malaynydja nhäŋalnydja ṉirr'yurra, ŋuriŋiwurruynydja ŋunhi walal gan malthurr Betaw beŋur Djopaŋur wäŋaŋur; yurr ganyim'thurrnydja walal ŋunhi mirithinan dhikan, bili walalaŋ ŋayi God-Waŋarryu gurrupara ŋunhiyi mundhurr ŋurukuwurruŋdhi Djan'tayilwun malaw, ŋunhi ŋayi walalany dhaŋaŋguŋal ŋuriŋiyi Dhuyu-Birrimbirryun.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Bili walal gan ŋuriŋiwurruyyi Djuw malay ŋäkul walalany, walal gan waŋanany wiripuŋuwurra ga wiripuŋuwurra dhärukkurrnydja; mirithin walal gan yan wokthurrnydja dhika God-Waŋarrwuny, yindikuŋalnha walal ŋanya gan yäkun, ŋuriŋiwurruyyiny Djan'tayilyuny yolŋuy walal. Bala ŋayi yan Betany waŋanan bitjarra,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Way, dhiyaŋuwurruynydja Djan'tayilyuny malay dhuwal bilin märraŋala God-Waŋarrwuny ŋunha Dhuyu-Birrimbirrnhany; walalaŋgun ŋayi Garrayyu gurruparnydja bitjarr bili yan nhakun ŋunhi limurruŋ ŋayi ŋäthil gurrupar. Nhämirr balaŋ walal dhu ḻiya-ḻupthunna gapuynha?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Bala ŋayi waŋanan walalany buku-ḻupthunarawnha yäkuynydja Djesu-Christkala. Bala walal waŋanan ŋanya Betanhany ŋurr'maraŋala ŋunhiwiliyin banydji, ḻurrkun'kun yan munhaw. Bala ŋayi Betany dhunupan nhinanan.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.