Romanos 9

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi á poi lei, bika mi mokisa libi anga Kelestesi. Da teke san mi o taki ya. A Apaiti Jeje seefi e kotoigi anga mi konsensi so.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Kusumi moo mi, anga ala booko ede.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Bika a moo betee na mi libi á be mokisa anga Kelestesi, fu fende yeepi. Da Masaa Gadu be teke mi eigi Dyusama poti a mi peesi, fu fende a yeepi ya.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Bika den na Islayeli sama di a teke toon pikin fi enseefi. A gi den dyendee. A kuudei anga den avo gaansama, fika gi den. A fitoow den en weiti anga ala a fasi fu dini en. Somen leisi a paamisi fu yeepi den a sani.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 A paansu sama fu den waka komoto a den moo gaandi avo fu Dyusama. A Kelestesi meke libisama fasi a ini a foluku fu den. Ne a de fu gi gaandi enke Masaa Gadu na ala sani tapu, tego. Amen, na so a de!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 We, ala den á fende a yeepi di Masaa Gadu be paamisi den. Ma a fowtu fu dati á de a Masaa Gadu. Bika na di a nái si ala den fu kai Islayeli.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Soseefi a nái si ala den fu kai pikin fu Abalaham, anga ala fa libisama fasi, den de paansu sama fu Abalaham! Bika a paamisi be taki: “Na a paansu sama fu Isaki namo mi o kai yu bakapikin.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Dati taki, a ná paansu sama di Abalaham meke libisama fasi. Ma na a paansu sama, di biibi Masaa Gadu paamisi tyai gi Abalaham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Bika Masaa Gadu be paamisi taki: “Abalaham! Te a leti yuu fu mi doo, da mi o kon baka. Da yu uman Sala o meke wan manpikin.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 We, ne a meke wi avo gaansama Isaki, di toon manengee, ne a gi en uman Lebeka bee, fu wan toolengi manpikin.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Da den tu pikin be de a bee ete, sondee fu du bun ofu ogii. Ne Masaa Gadu be fiti poti de kaba, fu du en wooko go doo anga wan fu den, fika a taawan.
11 — ausente —
12 A á be teke awan de wooko, fu di a be bun moo a taawan. Ma na di enseefi be fiti poti kaba, fu teke awan fika a taawan. Bika den be de a bee ete, di a piki a mma fu den taki: “Di moo yonkuwan o de basi fu a moo gaanwan, di fosi meke.”
12 — ausente —
13 Na soseefi, a be piki apaiti takiman a fositen, fu sikiifi taki: “Na mi seefi lobi wooko anga Jakopu, fika Esaw di de moo gaanwan.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 We, da sama o piki mi de taki: “Da Masaa Gadu nái wooko anga leti!” Ma kaba anga a denki de!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Bika a be piki Mosesi taki:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Da fa ai wooko nái go anga libisama wani. A nái de moiti di sama seefi meke tu. Ma ne en seefi e teke tyali ati gi sama sani di denseefi á wooko fu fende.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Bika en Buku sikiifi fa a taigi Fala-ow taki: “Na mi seefi gi yu makiti de. Da mi o wooko anga mi makiti, meke hii goontapu sa si fa mi de Masaa Gadu anga ala makiti.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Dati taki, a teke tyali ati fasi luku taawan, fu yeepi den. Ma enseefi baka e taanga taawan yesi, fu sitee anga en.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Da sama o piki mi de taki: “Da Masaa Gadu á mu kaagi sama di e taanga yesi. Bika ne enseefi poti a sama fu wooko so, da a sama ná o poi wooko taa fasi.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ma mi e piki yu de taki: “Yu libisama á bigi sai fu sitee taki anga Masaa Gadu. Yu ná o daai fa a poti fu wooko. Bika tokotoko di sama e teke meke patu ya nái poi taigi a sama de taki: ‘Yu á meke mi bun.’ ”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Bika na a sama e wooko enke basi fu daai a tokotoko toon a patu di enseefi wani. Wan taa leisi baka, da ai daai en toon taa sowtu patu. Ai meke dyendee wan, ai meke di á kaba dyendee so.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Na so Masaa Gadu de basi fu wooko fa enseefi wani, fu meke goontapu si en gaan atiboon, anga ala en makiti di o kaba sama a soso. Ma ai oli langa pasensi anga sama nownow.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Da ai teke tyali ati fasi luku wan apaiti kulu sama. Den dati o si en gaan dyendee fasi, di a be poti fu gi den fosi a be meke goontapu ya seefi. A o gi den gaandi makandii anga enseefi.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Dati na wi, di a kai kon teke biibi, toon sama fi enseefi. Na wi ai kai en osu sama, di de Dyusama mokisa anga ala taa sowtu foluku tu.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 A be piki en apaiti takiman Hoseya a fositen, fu sikiifi taki:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Soseefi a sikiifi taki:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ma a be piki en apaiti takiman Jesaja, a fositen, fu bali taki:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Bika fa a paamisi fu sitaafu Islayeli sama a Dyu Kondee de nái daai daai, fu kon doo.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 A be piki Jesaja fu sikiifi ete taki:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Da u sa taki, taa foluku di á be abi fasi fu toon bun sama gi Masaa Gadu, ne biibi tyai dati gi den sama de.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ma Dyusama, na Masaa Gadu weiti den e oli, fu toon bun sama gi en. Da na dati e tyai dyakata gi den.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Da yu o piki mi de taki: “Fa dati kan?”
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Bika Masaa Gadu be meke en Buku sikiifi taki:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.