Marcos 6
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs VC
1 Masaa Jesesi komoto de, ne a go ne en eigi kondee. Da den bakaman fi en go anga en tu.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ne, di a kina dei fu den Dyu doo, ne a bigin fu leli sama Masaa Gadu wowtu a ini a Dyu keliki. Somen sama, di yee en, foondoo, te den e akisi taki: “Pe a man ya komoto, a anga den sani di ai leli de? Pe a fende a koni de? Sama gi en a kaakiti fu ai du den gaan foondoo wooko di wi yee ai du?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 A ná a tembeeman de ya, no? A ná a pikin fu Maliya, no? U sabi den baala fi en bunbun, Jakowbesi, Jowsef, Judasi anga Simon. A ná wi anga den sisa fi en e tan a Nasaleti ya, no?” Da na so den teke en fu ogii. Den ná abi bisi anga en.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ma Masaa Jesesi piki den taki: “Ala sama fu goontapu e lesipeki wan apaiti takiman fu Masaa Gadu, ma den sama fi en eigi kondee seefi, en eigi famii anga den sama fi en eigi osu ini, nái lesipeki en.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 A á be poi du ná wan foondoo sani de, boiti taki a poti ana a wantu sikiman tapu deesi den.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Da, a be foondoo Masaa Jesesi, fu di den sama fi en eigi kondee á be wani poti biibi ne en. Ne a komoto de go a wantu taa kondee na a seefi pisiwataa de, go e leli sama Masaa Gadu wowtu.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ne wan dei, ne a kai den twalufu apaiti bosikopuman fi en kon, ne a sende den, tu tu man, fu den go a den kondee kondee go paati Masaa Gadu wowtu. Ne a taigi den taki: “U go! Mi gi u taanga fu u puu takuu jeje a sama tapu.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ma, te u e go, u á mu tyai ná wan enkii taa sani moo enke wan waka tiki namo a u ana. U á mu tyai beele. U á lai tasi tyai.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 U á mu tyai taa susu anga koosi. Den di u wei de sai kaba.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ne Masaa Jesesi taigi den taki: “Di u o go, te u go a wan osu, da u mu tan de, te enke u kaba fu gwe baka.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Da, te u doo wan peesi pe sama á wani teke u a den osu efu aliki a bosikopu di u e tyai. Da u mu gwe. Ma fosi u gwe, da u mu naki u futu puu a santi meke den sabi taki den be fende a okasi fu aliki a Bun Nyunsu fu mi. Da a fika gi den.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Da, na so den bakaman fu Masaa Jesesi gwe. Ne den go a den kondee kondee go e bali den sama taki, meke den daai libi.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Da, den yaki somen takuu jeje puu a sama tapu. Soseefi den lobi oli a somen sikisama sikin deesi den kon bun baka.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Da Kownu Helowdesi seefi yee fu den sani di Masaa Jesesi e du. Bika Masaa Jesesi nen be bali na ala peesi. Son sama taki: “Johanisi a Dopuman weki komoto a dede kon a libi baka. A dati meke a abi a kaakiti fu du den gaan foondoo foondoo sani ya.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Taawan taki: “Na Eliya! Ne en de ya.” Taawan taki: “Na wan apaiti takiman fu Masaa Gadu, enke wan fu den fositen apaiti takiman.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ma, di Kownu Helowdesi seefi yee a sani ya, ne a taki: “Na Johanisi di mi be meke den kii, ne weki komoto a dede tuu.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Bika, Kownu Helowdesi be meke den kisi Johanisi tei poti a dunguu osu. Da, na fu Helowdiya ede meke a du dati. Bika a be libi anga Helowdiya. Helowdiya na be a uman fu Filipi, a baala fu Helowdesi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Da Johanisi be e bali Helowdesi taki, a á bun fu a teke a uman fi en baala libi.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Da, di Helowdiya yee taki na so Johanisi bali Kownu Helowdesi, ne wan takuu atiboon teke en. A be wani kii Johanisi wanten wanten. Ma den á gi en pasi fu du dati,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 bika Kownu Helowdesi be sabi taki Johanisi na be wan sama, di e libi letiopu fasi gi Masaa Gadu. Da a be e feele en. A dati meke a teke Johanisi poti a wan peesi pe sama á be sa fende en kii. Te a be e taki anga Johanisi, en konsensi be e fonmi en, ma toku, a be lobi aliki Johanisi.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Na so den de, te wan dei, ne Helowdiya fende pasi fu kii Johanisi. Bika wan dei, Helowdesi oli wan gaan fuuyali piisii fi en a ini en paleisi. Da a be kai ala den sama di e wooko ne en ondoo, den edeman fu suudati den hei hei man fu Galileya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ma namo, di den de na fesa, te wan pisi, ne a pikin umanpikin fu Helowdiya kon a pe Helowdesi anga ala den taa sama sidon. Ne a dansi de walla. Da fa a dansi so, a switi gi Kownu Helowdesi anga den taa man te, ná sipowtu. Ne Kownu Helowdesi taigi a pikin taki: “Mama! Akisi mi san i wani! Mi sa gi yu en.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ne Helowdesi taigi en go doo taki: “Mi e sweli taki, ibii sani di i akisi mi, mi o gi yu en. Efu na afu fu a kondee di mi e tii enke kownu ya seefi i wani, mi o gi yu en.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ne a pikin umanpikin go a doose ne en mma. Ne a akisi en taki: “Mi mma, san mi mu akisi en?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Di en mma taigi en so, ne wanten wanten a lon go baka a Kownu Helowdesi baka. Ne a taigi en taki: “Mi wani i gi mi a ede fu Johanisi a Dopuman nownow de a ini wan gaan teepala.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Da, di kownu yee so, ne gaan tyali kisi. Ma na fu a sweli, di a be meke a den bigiman de fesi gi a pikin umanpikin kaba, meke a á be poi puu a mofu de moo.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ne wanten, ne a sende wan fu den man suudati go koti a ede fu Johanisi tyai kon. Ne a man go, ne a doo Johanisi ede felen a ini a sitaafu osu.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ne a tyai en kon a ini wan teepala. Ne a gi a pikin umanpikin. Ne a pikin umanpikin teke, ne a gi en mma.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Da, di den bakaman fu Johanisi yee taki den kii Johanisi, ne den go teke a dede sikin fu Johanisi go beli.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Da den twalufu apaiti bosikopuman fu Masaa Jesesi di a be sende gwe a den peesi peesi daai kon baka. Da den bigin fu taigi Masaa Jesesi ala san den du anga san den be leli den sama fu den peesi peesi pe a be sende den go.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 — ausente —
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 — ausente —
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Da somen sama si di den e puu gwe, ne den sabi kaba taki na sowan peesi sowan peesi den e go. Ne den lon a soo anga futu, fu te na a peesi pe Masaa Jesesi anga den bakaman fi en e go.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Da den sama doo fika Masaa Jesesi anga den bakaman fi en seefi. Da di den koosube di Masaa Jesesi luku, ne a si wataa mofu baaka pii anga libisama. Da tyali fu den sama kisi Masaa Jesesi. Bika den sama be gei sikapu di ná abi tiiman. A dati meke a leli den sani fu Masaa Gadu.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Da di bakadina fosi neti kai, ne den bakaman fi en taigi en taki: “We, Masaa Jesesi ai lati namo.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Da sende den sama gwe. Da den sa bai sani fu nyan a den pikin pikin kondee. Bika ná wan sama e tan ya, da sani á de ya fu bai tu.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ma Masaa Jesesi piki den taki: “Nono! U gi den nyanyan meke den nyan.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ne Masaa Jesesi akisi den taki: “Onmen beele u abi de?”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ne Masaa Jesesi taigi den sama taki meke den saka sidon a kulu ini a gaasi.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Fa i si Masaa Jesesi kaba taigi den so, ne den sidon a ini kulu fu wan ondoo anga kulu fu feifitenti sama.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ne a teke den feifi beele anga den tu fisi. Ne a luku tapu a Masaa Gadu, ne a gi Masaa Gadu daa moi te a kaba. Ne a booko den beele pisipisi anga tu fisi. Ne a gi den bakaman fi en, fu den go paati. Da soseefi a meke den paati den fisi tu.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ne ala sama nyan te den bee fuu.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Da di den bakaman fu Masaa Jesesi piki san di den nyan fika, ne a fuu twalufu bakisi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Da fu den manengee wawan di be nyan, da a moo enke feifi dunsu.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ne wanten bakadati, ne Masaa Jesesi taigi den bakaman fi en, fu go a boto koti abaa go na abaase a Betisaida. Ma en o fika de, fu sende den sama gwe a den osu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ne di a sende ala den sama gwe kaba, ne a subi go a wan mongo tapu, go e begi.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 A yuu ten de, da peesi be kon e dunguu kaba. Ma, den bakaman fi en be de, te a mindii wataa kaba anga a boto. Ne en wawan be de a soo ete.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ne di a begi te wan pisi, di a daai luku, ne a si taki den de a mindii fu a ze ete e feti anga a boto. Den e puu ma den nái go a fesi. Wan gaan winta e wai na a ze, meke den á poi go a fesi. Namo di musude, ne Masaa Jesesi waka na a wataa tapu tyaa tyaa go miti den. Da a waka enke a be wani pasa den.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ne a subi go a ini a boto a den. Da di a subi go a ini a boto, ne a winta saka wanten wanten. Den foondoo te, den fika opo opo mofu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Da anga ala fa den be si Masaa Jesesi be paati feifi beele anga tu fisi gi onmen dunsu sama, toku den á be wani fusutan ete sama Masaa Jesesi be de.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ne den poti boto a Genesaleti, ne den go a soo.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Da fa i si den poti futu a soo, ne den sama di be de a lampe sabi kaba taki a man ya, na Masaa Jesesi, di e deesi ala sowtu siki.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ne den lon lontu kondee paati a mofu te a doo. Ne den sama tyai ala den sikiman kon a Masaa Jesesi.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Da ibiiwan peesi pe Masaa Jesesi be go, efu na pikin kondee efu wan foto efu na pikin kampu seefi, da den sama be e tyai siki sama kon poti a ganda a pe a be o waka pasa. Da den e begi en taki: “Gaantangi, meke den sama oli i koosi mofu, baa! Da den sa kon bun baka.” Namo, da ala siki sama di be oli kon bun kelle.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.