Marcos 6

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Masaa Jesesi komoto de, ne a go ne en eigi kondee. Da den bakaman fi en go anga en tu.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ne, di a kina dei fu den Dyu doo, ne a bigin fu leli sama Masaa Gadu wowtu a ini a Dyu keliki. Somen sama, di yee en, foondoo, te den e akisi taki: “Pe a man ya komoto, a anga den sani di ai leli de? Pe a fende a koni de? Sama gi en a kaakiti fu ai du den gaan foondoo wooko di wi yee ai du?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 A ná a tembeeman de ya, no? A ná a pikin fu Maliya, no? U sabi den baala fi en bunbun, Jakowbesi, Jowsef, Judasi anga Simon. A ná wi anga den sisa fi en e tan a Nasaleti ya, no?” Da na so den teke en fu ogii. Den ná abi bisi anga en.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ma Masaa Jesesi piki den taki: “Ala sama fu goontapu e lesipeki wan apaiti takiman fu Masaa Gadu, ma den sama fi en eigi kondee seefi, en eigi famii anga den sama fi en eigi osu ini, nái lesipeki en.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 A á be poi du ná wan foondoo sani de, boiti taki a poti ana a wantu sikiman tapu deesi den.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Da, a be foondoo Masaa Jesesi, fu di den sama fi en eigi kondee á be wani poti biibi ne en. Ne a komoto de go a wantu taa kondee na a seefi pisiwataa de, go e leli sama Masaa Gadu wowtu.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ne wan dei, ne a kai den twalufu apaiti bosikopuman fi en kon, ne a sende den, tu tu man, fu den go a den kondee kondee go paati Masaa Gadu wowtu. Ne a taigi den taki: “U go! Mi gi u taanga fu u puu takuu jeje a sama tapu.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ma, te u e go, u á mu tyai ná wan enkii taa sani moo enke wan waka tiki namo a u ana. U á mu tyai beele. U á lai tasi tyai.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 U á mu tyai taa susu anga koosi. Den di u wei de sai kaba.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ne Masaa Jesesi taigi den taki: “Di u o go, te u go a wan osu, da u mu tan de, te enke u kaba fu gwe baka.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Da, te u doo wan peesi pe sama á wani teke u a den osu efu aliki a bosikopu di u e tyai. Da u mu gwe. Ma fosi u gwe, da u mu naki u futu puu a santi meke den sabi taki den be fende a okasi fu aliki a Bun Nyunsu fu mi. Da a fika gi den.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Da, na so den bakaman fu Masaa Jesesi gwe. Ne den go a den kondee kondee go e bali den sama taki, meke den daai libi.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Da, den yaki somen takuu jeje puu a sama tapu. Soseefi den lobi oli a somen sikisama sikin deesi den kon bun baka.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Da Kownu Helowdesi seefi yee fu den sani di Masaa Jesesi e du. Bika Masaa Jesesi nen be bali na ala peesi. Son sama taki: “Johanisi a Dopuman weki komoto a dede kon a libi baka. A dati meke a abi a kaakiti fu du den gaan foondoo foondoo sani ya.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Taawan taki: “Na Eliya! Ne en de ya.” Taawan taki: “Na wan apaiti takiman fu Masaa Gadu, enke wan fu den fositen apaiti takiman.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ma, di Kownu Helowdesi seefi yee a sani ya, ne a taki: “Na Johanisi di mi be meke den kii, ne weki komoto a dede tuu.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Bika, Kownu Helowdesi be meke den kisi Johanisi tei poti a dunguu osu. Da, na fu Helowdiya ede meke a du dati. Bika a be libi anga Helowdiya. Helowdiya na be a uman fu Filipi, a baala fu Helowdesi.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Da Johanisi be e bali Helowdesi taki, a á bun fu a teke a uman fi en baala libi.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Da, di Helowdiya yee taki na so Johanisi bali Kownu Helowdesi, ne wan takuu atiboon teke en. A be wani kii Johanisi wanten wanten. Ma den á gi en pasi fu du dati,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 bika Kownu Helowdesi be sabi taki Johanisi na be wan sama, di e libi letiopu fasi gi Masaa Gadu. Da a be e feele en. A dati meke a teke Johanisi poti a wan peesi pe sama á be sa fende en kii. Te a be e taki anga Johanisi, en konsensi be e fonmi en, ma toku, a be lobi aliki Johanisi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Na so den de, te wan dei, ne Helowdiya fende pasi fu kii Johanisi. Bika wan dei, Helowdesi oli wan gaan fuuyali piisii fi en a ini en paleisi. Da a be kai ala den sama di e wooko ne en ondoo, den edeman fu suudati den hei hei man fu Galileya.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ma namo, di den de na fesa, te wan pisi, ne a pikin umanpikin fu Helowdiya kon a pe Helowdesi anga ala den taa sama sidon. Ne a dansi de walla. Da fa a dansi so, a switi gi Kownu Helowdesi anga den taa man te, ná sipowtu. Ne Kownu Helowdesi taigi a pikin taki: “Mama! Akisi mi san i wani! Mi sa gi yu en.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ne Helowdesi taigi en go doo taki: “Mi e sweli taki, ibii sani di i akisi mi, mi o gi yu en. Efu na afu fu a kondee di mi e tii enke kownu ya seefi i wani, mi o gi yu en.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ne a pikin umanpikin go a doose ne en mma. Ne a akisi en taki: “Mi mma, san mi mu akisi en?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Di en mma taigi en so, ne wanten wanten a lon go baka a Kownu Helowdesi baka. Ne a taigi en taki: “Mi wani i gi mi a ede fu Johanisi a Dopuman nownow de a ini wan gaan teepala.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Da, di kownu yee so, ne gaan tyali kisi. Ma na fu a sweli, di a be meke a den bigiman de fesi gi a pikin umanpikin kaba, meke a á be poi puu a mofu de moo.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ne wanten, ne a sende wan fu den man suudati go koti a ede fu Johanisi tyai kon. Ne a man go, ne a doo Johanisi ede felen a ini a sitaafu osu.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ne a tyai en kon a ini wan teepala. Ne a gi a pikin umanpikin. Ne a pikin umanpikin teke, ne a gi en mma.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Da, di den bakaman fu Johanisi yee taki den kii Johanisi, ne den go teke a dede sikin fu Johanisi go beli.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Da den twalufu apaiti bosikopuman fu Masaa Jesesi di a be sende gwe a den peesi peesi daai kon baka. Da den bigin fu taigi Masaa Jesesi ala san den du anga san den be leli den sama fu den peesi peesi pe a be sende den go.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 — ausente —
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 — ausente —
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Da somen sama si di den e puu gwe, ne den sabi kaba taki na sowan peesi sowan peesi den e go. Ne den lon a soo anga futu, fu te na a peesi pe Masaa Jesesi anga den bakaman fi en e go.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Da den sama doo fika Masaa Jesesi anga den bakaman fi en seefi. Da di den koosube di Masaa Jesesi luku, ne a si wataa mofu baaka pii anga libisama. Da tyali fu den sama kisi Masaa Jesesi. Bika den sama be gei sikapu di ná abi tiiman. A dati meke a leli den sani fu Masaa Gadu.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Da di bakadina fosi neti kai, ne den bakaman fi en taigi en taki: “We, Masaa Jesesi ai lati namo.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Da sende den sama gwe. Da den sa bai sani fu nyan a den pikin pikin kondee. Bika ná wan sama e tan ya, da sani á de ya fu bai tu.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ma Masaa Jesesi piki den taki: “Nono! U gi den nyanyan meke den nyan.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ne Masaa Jesesi akisi den taki: “Onmen beele u abi de?”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ne Masaa Jesesi taigi den sama taki meke den saka sidon a kulu ini a gaasi.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Fa i si Masaa Jesesi kaba taigi den so, ne den sidon a ini kulu fu wan ondoo anga kulu fu feifitenti sama.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ne a teke den feifi beele anga den tu fisi. Ne a luku tapu a Masaa Gadu, ne a gi Masaa Gadu daa moi te a kaba. Ne a booko den beele pisipisi anga tu fisi. Ne a gi den bakaman fi en, fu den go paati. Da soseefi a meke den paati den fisi tu.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ne ala sama nyan te den bee fuu.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Da di den bakaman fu Masaa Jesesi piki san di den nyan fika, ne a fuu twalufu bakisi.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Da fu den manengee wawan di be nyan, da a moo enke feifi dunsu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ne wanten bakadati, ne Masaa Jesesi taigi den bakaman fi en, fu go a boto koti abaa go na abaase a Betisaida. Ma en o fika de, fu sende den sama gwe a den osu.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ne di a sende ala den sama gwe kaba, ne a subi go a wan mongo tapu, go e begi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 A yuu ten de, da peesi be kon e dunguu kaba. Ma, den bakaman fi en be de, te a mindii wataa kaba anga a boto. Ne en wawan be de a soo ete.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ne di a begi te wan pisi, di a daai luku, ne a si taki den de a mindii fu a ze ete e feti anga a boto. Den e puu ma den nái go a fesi. Wan gaan winta e wai na a ze, meke den á poi go a fesi. Namo di musude, ne Masaa Jesesi waka na a wataa tapu tyaa tyaa go miti den. Da a waka enke a be wani pasa den.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ne a subi go a ini a boto a den. Da di a subi go a ini a boto, ne a winta saka wanten wanten. Den foondoo te, den fika opo opo mofu.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Da anga ala fa den be si Masaa Jesesi be paati feifi beele anga tu fisi gi onmen dunsu sama, toku den á be wani fusutan ete sama Masaa Jesesi be de.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ne den poti boto a Genesaleti, ne den go a soo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Da fa i si den poti futu a soo, ne den sama di be de a lampe sabi kaba taki a man ya, na Masaa Jesesi, di e deesi ala sowtu siki.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ne den lon lontu kondee paati a mofu te a doo. Ne den sama tyai ala den sikiman kon a Masaa Jesesi.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Da ibiiwan peesi pe Masaa Jesesi be go, efu na pikin kondee efu wan foto efu na pikin kampu seefi, da den sama be e tyai siki sama kon poti a ganda a pe a be o waka pasa. Da den e begi en taki: “Gaantangi, meke den sama oli i koosi mofu, baa! Da den sa kon bun baka.” Namo, da ala siki sama di be oli kon bun kelle.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.