Lucas 16
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs VC
1 Ne Masaa Jesesi gi den bakaman fi en wan taa ageisi toli. A taki: “Wan guduman be de. Da a be teke wan man a wooko poti enke basi, fu seeka ala sani, luku den gudu fi en gi en. Da di den de, te wan dei, ne sama kon taigi en taki, a man di a poti enke basi na a wooko fi en, e kii a moni fi en anga nyan. Ne a guduman taki: ‘Na tuu sani u e taigi mi ya?’ Ne den taki: ‘Iya!’ Ne a piki taki: ‘A bun!’
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Ne a sende kai a man di a be poti enke basi fu a wooko. Ne a taigi en taki: ‘Man! Mi yee wan sani. Mi yee taki, yu e kaba a moni fu mi anga nyan. Da taigi mi, bika mi o ondoosuku luku. Da yu ná o poi de basi fu a wooko moo. Mi o puu yu.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Ne a man pakisei a ini enseefi taki: ‘Oho! San mi o du di a basi o puu mi a wooko? A ganda mi o de sondee wooko. Bika fa mi de ya, mi á taanga sai fu wooko goon fu meke nyanyan gi miseefi. Fu waka a sama osu e begi, mi ná o poi, bika sen e kisi mi.’
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ne a de te wan pisi, ne a taki: ‘Oo! Mi sabi san mi o du, fu te a man puu mi a wooko, fu sama sa teke mi oli a den osu fu solugu, fu mi á pina dede.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Ne di a pakisei so kaba, ne a sende kai ala den sama di a be yuu sani gi. Ne den kon ne en wan fu wan. Ne a akisi a fosiwan taki: ‘Man, onmen i mu pai a basi fu mi?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ne a man piki en taki: ‘We, mi mu pai wan ondoo bali oli.’ Di a piki so, ne a man teke a pampila di a be sikiifi onmen a man mu pai, ne a piiti towe. Ne a teke wan taa pampila, ne a gi en taki: ‘Luku ya! Go sidon esi esi, da i sikiifi taki, i mu pai feifitenti bali namo.’ Ne a man teke a pampila, ne a go sidon, ne a sikiifi taki na feifitenti bali namo a mu pai.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 “Ne a kai a taawan di fu meke tu, ne a akisi en taki: ‘Man! Onmen i mu pai fu den sani di i be yuu?’ Ne a man piki en taki: ‘We, mi mu pai wan ondoo saka bolon.’ Ne a teke a pampila di a be sikiifi onmen a man mu pai, ne a piiti towe. Ne soseefi a gi a man wan taa pampila taki: ‘Luku ya. Ná sikiifi wan ondoo moo, ma sikiifi aititenti namo.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Ne di a guduman si a fasi fa a man wooko, ne a foondoo en. Bika a wooko anga koni fu seeka en libi gi bakaten. Ne Masaa Jesesi daai, ne a taigi den taki: ‘Den sama fu a goontapu ya, di nái waka a Masaa Gadu pasi e wooko anga moo koni fu seeka denseefi gi bakaten, moo enke den sama di e waka a Masaa Gadu pasi.’ ”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ne Masaa Jesesi taigi den go doo taki: “Te u e wooko anga moni, u mu wooko anga koni. U mu wooko anga en a goontapu ya, fu te a dei o doo, fu go a Masaa Gadu fu tego, fu a sa piisii anga u.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Efu sama sa fitoow yu anga wan pikin sani di den poti a ini yu ana, da den sa fitoow yu fu poti gaan sani a ini yu ana. Ma efu sama á poi fitoow yu anga wan pikin sani di den poti a ini yu ana, da den ná o poi fitoow yu fu poti gaanwan a ini yu ana tu.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Da efu yu á sabi wooko anga moni a goontapu ya wan bun kiinkiin fasi, da fa Masaa Gadu o fitoow yu, fu gi den tuutuu gudu fi en kondee, fu wooko anga den?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Soseefi, efu yu á sabi seeka taa sama sani wan bun fasi, da fa Masaa Gadu o poti den waiti sani fi en a ini yu ana, fu wooko anga den a goontapu ya?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Bika ná wan sama sa dini tu masaa makandii. Dati á kan! Ofu yu o lobi awan moo a taawan. Ofu yu o booko a wan saka, da i opo a taawan. Ma yu á poi lobi ala den tu a seefi fasi. Yu á poi waka a Masaa Gadu baka, da yu e feti a moni baka tu. Yu o lobi awan moo a taawan.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ne di Masaa Jesesi taki so, te a kaba, ne den Faliseiman yee. Ne den meke tyuu. Ne den e wisiwasi en, e soso en. Bika den be abi giili ati fu moni enke fa Masaa Jesesi taki de.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ne Masaa Jesesi taigi den taki: “U á sabi, no? Na u mi e taki. Na libisama ain, ai soi enke u na bunbun sama. Ma Masaa Gadu sabi u ati, te doo. Bika a sani di u e si enke na wan gaan hei sani a libisama, da na gaan wisiwasi sani a Masaa Gadu ain.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Ne Masaa Jesesi taigi den Faliseiman taki: “Fu sensi a ten di Masaa Gadu gi Mosesi den weiti, te doo a yuu di Johanisi a Dopuman kon a goontapu, da na den weiti fu Mosesi anga den taa apaiti takiman fi en be e soi libisama, fa fu waka a Masaa Gadu pasi. Ma fa u de nownow, da Johanisi tyai a Bun Nyunsu di e taki, fu a Nyun Tii fu Masaa Gadu. Da somen sama e feti fu kon a ini.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ma a á de taki na bun den weiti fu Mosesi anga den di fu den apaiti takiman fu Masaa Gadu á bun moo. Nono! Bika tapu anda anga goontapu a doti ya, sa pasa gwe, sondee fu wan pikintoin sani a ini den weiti ya lasi gwe.”
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Ne Masaa Jesesi taki go doo taki: “Efu wan man teke wan uman fu libi, ma a fika en go teke wan taa uman, da a booko Masaa Gadu weiti. Soseefi a man di o libi anga wan uman di en man fika, booko Masaa Gadu weiti tu.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Ne Masaa Jesesi gi den wan ageisi toli fu tu man. A taki: “Tu man be de a wan kondee. Wan fu den man, na be wan gaan guduman di be gudu, te a gudu. A be e wei gaan dii koosi, e meke gaan piisii, e libi enke fa a wani.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 — ausente —
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 — ausente —
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Da na so a pinaman de te, ne a dede. Di a dede go a dedekondee, ne den Basiya fu Masaa Gadu Kondee*f16* teke en tyai go na Abalaham se*f17*.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 “Da baka wan pisiten, ne a guduman seefi dede. Ne den tyai en go beli. Ne a go a didibii kondee*f18*, a ini faya pe soso pen anga gaan pina de. Da di a de a ini a gaan pina ya, te wan pisi di a opo en ain luku, ne a si Lasalesi na a Abalaham sikin se.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 “Ne a bali kai Abalaham taki: ‘Abalaham, tata! Gaantangi abi tyali ati fu mi, baa? Sende Lasalesi meke a dopu en finga a ini wataa tyai kon nati mi tongo gi mi, baa? Bika mi e boon dede a ini a faya ya.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Ma Abalaham piki en taki: ‘Oho, pikin! Pakisei taki i be abi i bun ten, di i be de a goontapu. Ma Lasalesi be abi wan pina mofina libi. Ma nownow ya, da a de taa fasi. I de a ini faya e bali fu pen, ma Lasalesi de a koo. A fende boo nownow.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ma boiti tu taki, i be nyan i bun a goontapu kaba, da pasi á de fu den sama fu mi dise waka kon a yu anda, ofu fu u anda waka kon a wi dise. Bika wan gaan paati de a wi fu dise anga u fu anda mindii.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Ne a guduman piki en taki: ‘A bun! Ma gaantangi, mi begi yu baa, tata Abalaham! Sende Lasalesi go na a osu, mi dda, baa?
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Da, te a go, da a o si den feifi baala fu mi de. Da gaantangi baa, tata Abalaham! Meke a bali den gi mi, fu den á libi enke mi. Bika efu den libi so, da den o kon a ini a gaan takuu faya ya tu.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ne Abalaham piki en taki: ‘Den sama fu goontapu anda abi den buku fu Mosesi anga den buku fu den apaiti takiman fu Masaa Gadu kaba. Meke den baala fi yu leisi san den buku de e taki. Da den libi so.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Ne a guduman piki en taki: ‘Nono, tata Abalaham! Winsi den abi den buku de seefi, toku den nái leisi den. Ma efu wan sama weki komoto a dede dise go bali den, da den sa daai libi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Ne Abalaham piki en taki: ‘Ná tuu! Bika efu na den buku di den abi anda, den nái leisi, fu waka enke fa den taki, da winsi wan sama weki komoto a dede dise seefi go bali den, den ná o aliki en tu.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.