Lucas 16
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ARA
1 Ne Masaa Jesesi gi den bakaman fi en wan taa ageisi toli. A taki: “Wan guduman be de. Da a be teke wan man a wooko poti enke basi, fu seeka ala sani, luku den gudu fi en gi en. Da di den de, te wan dei, ne sama kon taigi en taki, a man di a poti enke basi na a wooko fi en, e kii a moni fi en anga nyan. Ne a guduman taki: ‘Na tuu sani u e taigi mi ya?’ Ne den taki: ‘Iya!’ Ne a piki taki: ‘A bun!’
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Ne a sende kai a man di a be poti enke basi fu a wooko. Ne a taigi en taki: ‘Man! Mi yee wan sani. Mi yee taki, yu e kaba a moni fu mi anga nyan. Da taigi mi, bika mi o ondoosuku luku. Da yu ná o poi de basi fu a wooko moo. Mi o puu yu.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Ne a man pakisei a ini enseefi taki: ‘Oho! San mi o du di a basi o puu mi a wooko? A ganda mi o de sondee wooko. Bika fa mi de ya, mi á taanga sai fu wooko goon fu meke nyanyan gi miseefi. Fu waka a sama osu e begi, mi ná o poi, bika sen e kisi mi.’
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ne a de te wan pisi, ne a taki: ‘Oo! Mi sabi san mi o du, fu te a man puu mi a wooko, fu sama sa teke mi oli a den osu fu solugu, fu mi á pina dede.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Ne di a pakisei so kaba, ne a sende kai ala den sama di a be yuu sani gi. Ne den kon ne en wan fu wan. Ne a akisi a fosiwan taki: ‘Man, onmen i mu pai a basi fu mi?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Ne a man piki en taki: ‘We, mi mu pai wan ondoo bali oli.’ Di a piki so, ne a man teke a pampila di a be sikiifi onmen a man mu pai, ne a piiti towe. Ne a teke wan taa pampila, ne a gi en taki: ‘Luku ya! Go sidon esi esi, da i sikiifi taki, i mu pai feifitenti bali namo.’ Ne a man teke a pampila, ne a go sidon, ne a sikiifi taki na feifitenti bali namo a mu pai.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 “Ne a kai a taawan di fu meke tu, ne a akisi en taki: ‘Man! Onmen i mu pai fu den sani di i be yuu?’ Ne a man piki en taki: ‘We, mi mu pai wan ondoo saka bolon.’ Ne a teke a pampila di a be sikiifi onmen a man mu pai, ne a piiti towe. Ne soseefi a gi a man wan taa pampila taki: ‘Luku ya. Ná sikiifi wan ondoo moo, ma sikiifi aititenti namo.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Ne di a guduman si a fasi fa a man wooko, ne a foondoo en. Bika a wooko anga koni fu seeka en libi gi bakaten. Ne Masaa Jesesi daai, ne a taigi den taki: ‘Den sama fu a goontapu ya, di nái waka a Masaa Gadu pasi e wooko anga moo koni fu seeka denseefi gi bakaten, moo enke den sama di e waka a Masaa Gadu pasi.’ ”
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ne Masaa Jesesi taigi den go doo taki: “Te u e wooko anga moni, u mu wooko anga koni. U mu wooko anga en a goontapu ya, fu te a dei o doo, fu go a Masaa Gadu fu tego, fu a sa piisii anga u.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Efu sama sa fitoow yu anga wan pikin sani di den poti a ini yu ana, da den sa fitoow yu fu poti gaan sani a ini yu ana. Ma efu sama á poi fitoow yu anga wan pikin sani di den poti a ini yu ana, da den ná o poi fitoow yu fu poti gaanwan a ini yu ana tu.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Da efu yu á sabi wooko anga moni a goontapu ya wan bun kiinkiin fasi, da fa Masaa Gadu o fitoow yu, fu gi den tuutuu gudu fi en kondee, fu wooko anga den?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Soseefi, efu yu á sabi seeka taa sama sani wan bun fasi, da fa Masaa Gadu o poti den waiti sani fi en a ini yu ana, fu wooko anga den a goontapu ya?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Bika ná wan sama sa dini tu masaa makandii. Dati á kan! Ofu yu o lobi awan moo a taawan. Ofu yu o booko a wan saka, da i opo a taawan. Ma yu á poi lobi ala den tu a seefi fasi. Yu á poi waka a Masaa Gadu baka, da yu e feti a moni baka tu. Yu o lobi awan moo a taawan.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ne di Masaa Jesesi taki so, te a kaba, ne den Faliseiman yee. Ne den meke tyuu. Ne den e wisiwasi en, e soso en. Bika den be abi giili ati fu moni enke fa Masaa Jesesi taki de.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Ne Masaa Jesesi taigi den taki: “U á sabi, no? Na u mi e taki. Na libisama ain, ai soi enke u na bunbun sama. Ma Masaa Gadu sabi u ati, te doo. Bika a sani di u e si enke na wan gaan hei sani a libisama, da na gaan wisiwasi sani a Masaa Gadu ain.”
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Ne Masaa Jesesi taigi den Faliseiman taki: “Fu sensi a ten di Masaa Gadu gi Mosesi den weiti, te doo a yuu di Johanisi a Dopuman kon a goontapu, da na den weiti fu Mosesi anga den taa apaiti takiman fi en be e soi libisama, fa fu waka a Masaa Gadu pasi. Ma fa u de nownow, da Johanisi tyai a Bun Nyunsu di e taki, fu a Nyun Tii fu Masaa Gadu. Da somen sama e feti fu kon a ini.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ma a á de taki na bun den weiti fu Mosesi anga den di fu den apaiti takiman fu Masaa Gadu á bun moo. Nono! Bika tapu anda anga goontapu a doti ya, sa pasa gwe, sondee fu wan pikintoin sani a ini den weiti ya lasi gwe.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ne Masaa Jesesi taki go doo taki: “Efu wan man teke wan uman fu libi, ma a fika en go teke wan taa uman, da a booko Masaa Gadu weiti. Soseefi a man di o libi anga wan uman di en man fika, booko Masaa Gadu weiti tu.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ne Masaa Jesesi gi den wan ageisi toli fu tu man. A taki: “Tu man be de a wan kondee. Wan fu den man, na be wan gaan guduman di be gudu, te a gudu. A be e wei gaan dii koosi, e meke gaan piisii, e libi enke fa a wani.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 — ausente —
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Da na so a pinaman de te, ne a dede. Di a dede go a dedekondee, ne den Basiya fu Masaa Gadu Kondee*f16* teke en tyai go na Abalaham se*f17*.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 “Da baka wan pisiten, ne a guduman seefi dede. Ne den tyai en go beli. Ne a go a didibii kondee*f18*, a ini faya pe soso pen anga gaan pina de. Da di a de a ini a gaan pina ya, te wan pisi di a opo en ain luku, ne a si Lasalesi na a Abalaham sikin se.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 “Ne a bali kai Abalaham taki: ‘Abalaham, tata! Gaantangi abi tyali ati fu mi, baa? Sende Lasalesi meke a dopu en finga a ini wataa tyai kon nati mi tongo gi mi, baa? Bika mi e boon dede a ini a faya ya.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Ma Abalaham piki en taki: ‘Oho, pikin! Pakisei taki i be abi i bun ten, di i be de a goontapu. Ma Lasalesi be abi wan pina mofina libi. Ma nownow ya, da a de taa fasi. I de a ini faya e bali fu pen, ma Lasalesi de a koo. A fende boo nownow.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ma boiti tu taki, i be nyan i bun a goontapu kaba, da pasi á de fu den sama fu mi dise waka kon a yu anda, ofu fu u anda waka kon a wi dise. Bika wan gaan paati de a wi fu dise anga u fu anda mindii.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Ne a guduman piki en taki: ‘A bun! Ma gaantangi, mi begi yu baa, tata Abalaham! Sende Lasalesi go na a osu, mi dda, baa?
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Da, te a go, da a o si den feifi baala fu mi de. Da gaantangi baa, tata Abalaham! Meke a bali den gi mi, fu den á libi enke mi. Bika efu den libi so, da den o kon a ini a gaan takuu faya ya tu.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Ne Abalaham piki en taki: ‘Den sama fu goontapu anda abi den buku fu Mosesi anga den buku fu den apaiti takiman fu Masaa Gadu kaba. Meke den baala fi yu leisi san den buku de e taki. Da den libi so.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Ne a guduman piki en taki: ‘Nono, tata Abalaham! Winsi den abi den buku de seefi, toku den nái leisi den. Ma efu wan sama weki komoto a dede dise go bali den, da den sa daai libi.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Ne Abalaham piki en taki: ‘Ná tuu! Bika efu na den buku di den abi anda, den nái leisi, fu waka enke fa den taki, da winsi wan sama weki komoto a dede dise seefi go bali den, den ná o aliki en tu.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.