Lucas 15

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma namo, wan dei, ne den sama di e piki lantimoni anga den sama di be abi polinen a kondee go aliki Masaa Jesesi.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ne den Faliseiman anga den leliman fu Dyuweiti si Masaa Jesesi e hulu anga den takuu libi sowtu sama de. Ne den teke Masaa Jesesi fu ogii. Den taki: “A man ya na wan bunbun sama tan so? Ne fa a waka ai hulu den takuu libi sowtu sama de? Son toon seefi a nái sen fu nyan anga den. Da na wan bunbun sama tan so?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ne di Masaa Jesesi sabi taki, na so den e kuutu en, ne a gi den wan ageisi toli fu soi den saide meke ai du dati. A taki:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “U aliki mi bun! Meke u taki wan fu u abi wan ondoo sikapu. Ne i tyai den go poti a sabana fu den nyan. Ne wan fu den komoto a den taawan mindii go lasi, san yu o du? Yu ná o seeka den taa neigintenti a neigin te a kaba, da i go suku awan kodo di lasi fu te i fende en, no?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 — ausente —
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 We, fa i si ala sama e piisii anga yu de, na soseefi piisii de a Masaa Gadu tu, te wan takuulibi sama daai libi. Da den e piisii anga en, moo enke den neigintenti a neigin, di ná abi fu daai libi moo.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ne Masaa Jesesi taigi den baka taki: “We soseefi, efu wan uman abi tin solufu moni, ne wan kai lasi a ini en osu. Na leti a o leti faya e sibi a hii osu, e suku fu te a fende en baka, no?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Da, te a fende en, da a o kai den mati fi en anga ala den sama di e tan lontu en, da a taigi den taki: ‘U meke piisii anga mi. Bika wan solufu moni fu mi be lasi, ma mi fende en baka.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 We, fa i si den sama e piisii fu di den fende awan kodo solufu moni di be lasi de, da na soseefi den Basiya fu Masaa Gadu Kondee*f15* seefi e piisii tu, te wan kodo takuulibi sama daai en libi.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ne Masaa Jesesi taigi den baka taki: “Wan man be de. Da a be abi tu manpikin.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Di den de, te wan dei, ne a moo pikinwan kon ne en taki: ‘Mi dda! Mi wani i paati a gudu, da i gi mi fu mi se di mi be o fende wanten. Ne a dda paati a gudu, ne a gi den manpikin fu den se.’
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Da wantu dei a baka, ne a moo pikinwan teke ala en gudu, ne a go a wan faawe kondee. Da na a pe a poli ala a moni fi en anga yayo libi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ne di a de te wan pisi, ne wan gaan angiiten kon na a kondee. Ne ai pina tee, na fu dede namo. Bika a á be abi ná wan enkii moni moo. A be poli ala fosi a gaan angiiten ya doo.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ne a go suku wooko a wan sama fu a kondee. Ne a sama teke en a wooko fu ai luku den agu fi en gi en.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Angii kii en te, a be wani den nyanyan fu den agu fu nyan. Ma dati seefi den á wani gi en.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Ne a de ape, te wan pisi, ne a kisi enseefi. Ne a taki: ‘San! Na mi kon tan so? Mi, di mi dda abi onmen tenti wookoman e gi nyanyan den e nyan, te den bee fuu. Ne na mi kon tan ya e pina a pina ya?
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 I sabi san? Mi o daai go baka a mi dda. Da mi o taigi en taki: “Mi dda. Mi du ogii anga yu anga Masaa Gadu seefi.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Da mi á waiti moo seefi fi i oli mi enke wan manpikin fi yu. Ma gaantangi baa, teke mi enke wan wookoman fi yu namo a wooko.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Ne a opo, ne a daai go ne en dda baka. Ne a waka te a opo uku. A di en dda luku, ne a si wan sama, te a faawe anda e kon. Ne tyali fu a pikin kisi en. Ne a dyombo peb, lon go miti en a pasi. Ne a kisi en gwulu baasa, bosi, piisii anga en, te a bigi.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ne a pikin taki: ‘Mi dda! Mi á waiti sai fu yu oli mi enke yu manpikin moo. Bika, mi du ogii anga yu anga Masaa Gadu seefi. Ma gaantangi! Teke mi a wooko enke wan wookoman fi yu namo, baa?’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ma, fosi a kaba taki, ne a dda bali gi den wookoman taki: ‘U esi go teke den moo waiti koosi kon wei gi en. U tyai wan linga kon wei ne en finga gi en. U tyai susu kon gi en meke a wei ne en futu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Da u go kii a moo fatu kaw tyai kon, meke u boli nyan meke piisii anga a manpikin fu mi ya.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Bika a manpikin fu mi ya, be lasi fu go kaba a soso, ma a daai kon baka.’ Ne den meke gaan piisii anga en.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Da a ten de, da a gaan baala be de a ini goon e wooko. Ne di a komoto a goon e kon, ne a yee den e pee, e meke piisii e dansi.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ne a kai wan fu den wookoman fi en dda, ne a akisi en taki: ‘San pasa ya?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ne a piki en taki: ‘We, na a pikin baala fi yu di i si be gwe, ne en daai kon baka a osu. Ne i si a dda kii a fatu kaw e meke piisii anga en, fu di a daai kon gusontu gusontu libilibi a osu baka.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Ne di a gaan baala yee so, ne en ati boon te, a á wani go a ini osu. Ne di en dda yee so, ne a go ne en. Ne a taigi en taki: ‘Biya, kon a osu!’
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ne a taki: ‘Nono! Mi ná o kon a osu. Bika luku on langa mi anga yu de ya. Ná wan dei di mi pasa i mofu, gaanengee gi yu. Ala san i sende mi, mi e du enke fa i sende mi. Mi e wooko e naki mi sikin gi yu enke sitaafuman. Ma ná wan pikin kaabita seefi di i gi mi, fu mi kii nyan meke piisii anga den mati fu mi.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ma di a manpikin fi yu di teke i gudu go poli anga wisiwasi yayo libi daai kon baka, ne i kii a fatu kaw, meke sowan gaan piisii gi en.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ne a dda piki en taki: ‘We, pikin oo! Alaten mi anga yu de makandii ya. Da ala san mi abi, na fi yu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 I baala be lasi, fu go kaba a soso. Ma now a daai kon a osu anga libi baka. Da taa fasi á de moo enke, na fu meke piisii anga en namo, da a kaba. Bika a be lasi, ma u fende en baka.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.