Atos 7
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs NAA
1 Namo a moo hei apaiti begiman akisi Stefanisi taki: “Fa den taki de, na so yu e wooko tuu?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Namo a piki taki: “Mi Dyusama anga ala dda ya, u aliki! Masaa Gadu na a gaan dyendee Gadu fu gi gaandi. Na so a be soi enseefi a Abalaham enke moo gaandi avo pe u paansu komoto, fosi a be go tan a Halan Foto. A be de a Mesopatamiya Kondee.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Na ape a go taigi Abalaham taki: ‘Komoto fika ala i famii anga ala i kondee ya! Mi wani tyai yu go poti na a kondee pe mi wani i mu tan seefi.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Namo a komoto a Mesopatamiya dati na a kondee fu Kaldea sama go tan a Halan Foto, te enke en dda dede. Ne a puu en de, tyai kon poti na a kondee pe u de tide ya. Disi na Kanahan Kondee fu fosi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ma Abalaham tan ya sondee a kondee de fi en. Wan pisi doti seefi á be toon fi en. Na a paamisi namo be de taki: ‘Mi o poti a kondee a yu paansu ana.’ A ten de, a be de sondee pikin ete seefi.”
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Namo a soi ete taki: “Ma a be taigi Abalaham taki: ‘Wan ten e kon bakaten, da a paansu fi yu o komoto ya go fika a sama kondee, fo ondoo yali langa enke saafu.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mi o abi fu sitaafu a foluku di e saafu den, fu dwengi den losi den, meke den daai kon teke a peesi ya toon fu den seefi. Bika na ya den mu kon tan, fu dini mi.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 A taigi en ete taki: ‘Manpikin di meke a yu paansu sama, da u mu koti maiki a manpeesi gi en, fu toon sama fu mi. Da san mi paamisi yu o de gi den tu.’ We, Isaki meke, a koti so baka aitin dei. Jakopu meke, letiso. Den twalufu baala di sete den twalufu lo soseefi.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Namo Stefanisi soi ete taki: “Dyalusu meke den twalufu baala enke avo di sete den twalufu lo be seli Jowsef wan fu den baala gwe a Egepte Kondee. Ne dati toon saafu anda, ma Masaa Gadu de anga en.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 A teke gaan bun ati fasi namo luku en, a ini ala san e kon tuka anga en. Da ai gi en koni fu wooko. Ne Fala-ow fu Egepte Kondee lobi en. A poti en enke moo bigiman, fu yeepi en tii kondee. Soseefi, fu taki gi en osu anga san a abi.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Na a ten de wan gaan angiiten o naki Egepte Kondee anga Kanahan Kondee. Nyanyan á be de ape moo fu den avo fu wi de fende bai.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Namo Jakopu enke dda fu den twalufu baala yee fa na Egepte Kondee namo nyanyan de fu fende bai. Ne a sende den manpikin fi en, fu a fosi leisi go bai anda.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Di den go kon, te wan pisi nyanyan kaba baka fika den. Ne a dda sende den go bai du fu tu leisi. Ne fosi Jowsef meke den sabi taki, en na den baala di den be seli. Na so a Fala-ow seefi kon sabi den famii fi en.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 “Ne Jowsef sende teke en dda Jakopu kon poti a Egepte Kondee. Soseefi ala taa famii fi en a Kanahan Kondee. Makandii den be de seibintenti na feifi sama.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Na so wi avo Jowsef anga en dda Jakopu anga den elufu baala go fika a Egepte Kondee. Den tan ape, te enke ibiiwan dede dei doo, di a mu dede.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ma den á beli anda. Den be e kon beli a pe den be komoto a Sikem Kondee na a gaan siton olo pe Abalaham be e beli en famii. A be bai dati a den manpikin fu Hemoli.”
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Namo Stefanisi soi ete taki: “Da a paansu di komoto a den avo fu wi be fika a Egepte Kondee. A foluku goo kon bigi di somen yali pasa. Ne a yuu diipi doo fu san Masaa Gadu be paamisi Abalaham taki, musu fu pasa.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Namo libi daai gi den a Egepte Kondee di somen yali diipi pasa. Sowtu a sowtu Fala-ow kengi komoto na a kownu wooko. Wan doo na a wooko di á be abi bisi anga fa Jowsef be yeepi Egepte Kondee.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 A bigin libi takuu anga den avo fu wi. A koli den poti a pina, da ai dwengi den fu towe ibiiwan yonkuu pikin di den meke.”
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Stefanisi soi ete taki: “Na a yuu ten de Mosesi meke enke wan moi yonkuu pikin gi Masaa Gadu. En mma anga en dda á towe en kii. Ma den kibii en solugu dii mun langa a ini osu.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Di a kon bigi fu kibii solugu a ini osu, ne den poti en a wan peesi, fu sama fende teke. Ne a umanpikin fu Fala-ow fende en teke kiya enke eigi pikin di a meke.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Na so Mosesi kiya enke Egepte sama. A leli ala koni di den be abi fu leli wooko. Ala en du anga ala en taki be e dwengi lesipeki.”
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Stefanisi soi ete taki: “Di Mosesi goo doo fotenti yali so, ne a fii fu daai ana luku den sama fi en. A iti ain na a pina fu den enke saafu.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Namo wan dei, ne a si wan Egepte e pina wan Dyu. Ne a naki a Egepte kii seefi.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 A membee enke dati be o opo en foluku ain, fu si taki, Masaa Gadu poti en, fu yeepi den puu na a saafu. Ma den á si a toli so.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 “Bika a tamaa fi en, ne tu Dyusama e feti. Namo a dyombo a mindii, fu koti a toobi taki: ‘U na baala anga baala enke Dyusama. U á mu du ogii anga u seefi.’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 “Namo a Dyu di e suku a feti toto Mosesi puu ne en se. Ne a piki taki: ‘Sama poti yu fu basi wi? Sama poti yu enke lanti fu kuutu gi wi?’
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 A taki go doo taki: ‘San leti i wani du anga mi? I membee yu o fende pasi kii mi enke fa i kii a Egepte eside ya?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Na so a konkuu Mosesi, meke Mosesi be musu fu lowe komoto de go tan a Midiyan Kondee. A teke uman libi anda seefi meke tu manpikin. Ma ai fii enseefi anda naamo, enke a de a sama kondee.”
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Stefanisi taki ete taki: “Di a tan fotenti yali anda, ne a Basiya fu Masaa Gadu Kondee*f7* go taki anga en a ini wan gaan sabana a Sinai Mongo. A si wan maka katuku e leti faya, ma na a Basiya fu Masaa Gadu Kondee be kon soi enseefi enke faya de.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 A sani ya foondoo Mosesi, ne ai go koosube, fu luku san tan so. Namo a yee Masaa Gadu taki komoto a ini a faya anga en.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 A taki: ‘Na mi Masaa Gadu de ya. Mi na a Gadu fi yu avo Abalaham, Isaki anga Jakopu.’ Namo Mosesi dyombo te, en hii sikin e dansi. A á be abi ati fu luku go de moo seefi.”
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Namo Masaa Gadu taki ete taki: ‘Puu i susu a i futu. A peesi pe i taampu de, na wan apaiti peesi gi mi. Da yu á poi taampu anga susu de.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Mi saka kon ya, fu di mi e si fa Dyusama fi yu e teke pina enke saafu. Soseefi, mi e yee den dyeme fu den. Mi saka kon, fu puu den na ala dati. Da waka kon ya! Bika na yu mi o sende go teke den puu a Egepte Kondee.’ ”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Stefanisi soi ete taki: “Na a Mosesi ya Dyusama á be teli! Den taigi en taki: ‘On sama poti yu fu basi wi? Sama poti yu enke lanti fu kuutu gi wi?’ Ma, ne na dati Masaa Gadu poti edeman, fu puu den a katibo. A taanga fu a Basiya fu Masaa Gadu Kondee na a katuku, e tyai en.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ne a du somen foondoo sani dwengi Egepte puu den a saafu anga taanga. Soseefi di den waka doo a ze den e kai Lebi Ze. Di den de a ini a gaan sabana fotenti yali langa tu.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “A Mosesi ya be taigi Dyusama taki: ‘Masaa Gadu o poti wan apaiti takiman fi en bakaten, fu tyai en foluku. A o puu wi a saafu enke fa mi Mosesi ya be wooko. Leti a wi mindii ya a o meke libisama fasi.’ ”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Stefanisi soi ete taki: “Mosesi anga den taa avo gaansama be e waka a ini a gaan sabana. Tapu fu Sinai Mongo, da Masaa Gadu Kondee Basiya be gi en somen bosikopu fu taigi den, fa Masaa Gadu e gi libi. Ala dati fika gi wi tide ya ete, fu wooko.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Ma den avo fu wi á be wani poti yesi aliki Mosesi seefi. Den wai en anga ala den bosikopu poti a wanse. Bika den ati de a taa sani enke fu pakisei Egepte Kondee pe den komoto a saafu.”
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Stefanisi soi ete taki: “Bika wan leisi Mosesi gwe a Sinai Mongo ede, ne den taigi en gaan baala Aalon taki: ‘Mosesi di puu wi a Egepte Kondee tan tumisi langa. Kande sani du en anda, fu a á poi daai kon baka. Meke u meke wan gadu, fu waka a u fesi tyai wi.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Den teke sani meke wan pikin gowtu kaw. Den piisii dansi gi en anga ala kii meti boon gi en gaandi anga lesipeki enke fa fu du gi Masaa Gadu namo.”
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Stefanisi soi ete taki: “Namo Masaa Gadu daai baka fika den, fu dini mun, san anga sitali a tapu. A waka enke san be sikiifi na a buku den e kai Apaiti Takiman fu Masaa Gadu taki:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ma u e dini taa sani! A gadu osu fu Molok di u e tyai a u baka.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Stefanisi soi ete taki: “Ma wi avo a ini a sabana be e tyai a tenti osu fu Masaa Gadu di e kotoigi taki, a de a den mindii. A be meke leti enke di a be soi Mosesi a tapu, fu luku meke dati.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ma na pikin fu den wooko doo anga en, fu Josuwa tii puu a kondee a taa foluku ana. Masaa Gadu yaki den gi den anga en makiti. Ne Dyusama kon tan wooko ya anga a apaiti tenti, yali fu yali, go doo bakaten di Dafeti toon kownu seefi.”
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Stefanisi soi ete taki: “Kownu Dafeti na wan man di Masaa Gadu lobi. A teke gaan bun ati fasi luku en somen fasi. Namo, Dafeti akisi a Gadu fu wi avo gaansama Jakopu ya, fu meke wan osu poti a Gadu ya.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ma a tapu en, fu du dati. Na a ten fu Dafeti manpikin Salomo fosi, ne a gi Salomo dati pasi fu meke a osu de.”
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 We, di Stefanisi e taki, ne a akisi a Dyulanti fu kuutu de taki: “Ma a gaan Masaa Gadu a tapu sa poi tan a ini wan osu di libisama meke anga ana? Bika enseefi be piki en fositen apaiti takiman fu sikiifi taki:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Mi enke Masaa Gadu de a mi kondee a tapu, fu tii ala sani.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Bika na mi abi ala makiti fu meke san de fu si anga ain ya.’ ”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Stefanisi soi ete taki: “Ma u sama ya abi tuutuu taanga yesi. U ati noiti poi teke taki di Masaa Gadu e meke en Apaiti Jeje e piki u, fu du. U gei doose kondee sama, taa foluku di á sabi Masaa Gadu. Na letiso u avo seefi be tan.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Fositen apaiti takiman fu Masaa Gadu á de di den á be pina. Den be e kii sama e soi den fa Masaa Gadu paamisi fu sende en wookoman kon di o wooko enke fa a wani. A leti wookoman ya kon na a ten fu u ya, ne u dati poti en gi lanti kii.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Na fu soso Masaa Gadu meke Basiya fi en tyai en weiti kon gi u. Bika u nái wooko anga den.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 We, a Dyulanti di e kuutu sani de aliki san a taki fu den de, ne den ati boon te. Ala den mofu e dansi seefi.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 A Apaiti Jeje teke Stefanisi hii libi. Ne a taampu e luku tapu, da ai si sani a tapu anda, fa Masaa Gadu dyendee fu gi gaandi. Masaa Jesesi taampu anda a Masaa Gadu letise.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Namo a taigi a Dyulanti di e kuutu de taki: “Nownow, mi e si a Manpikin di saka kon toon libisama ya. A taampu anda na a moo hei peesi a Masaa Gadu letise ana.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Namo a Dyulanti di e kuutu de bali taki: “Kaba anga den takuu taki de!” Ne den tapu ana a yesi. Soseefi den dyombo kon gaapu en oli.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ne a lanti de gi Dyusama ape, fu seepi tyai gwe a doose fu Jelusalem Foto go towe a doti. Ne den puu yasi a sikin gi wan yonkuman den e kai Sawlesi, fu oli gi den. Namo den teke siton fiingi naki en te, fu kii.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 A yuu de, ai bali kai Masaa Jesesi nen taki: “Masaa! Mi fika mi jeje gi yu fu teke.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ne a kai anga kini, da ai bali begi Masaa Gadu taki: “Mi e begi, fu den sa fende paadon a yu, fu a ogii di den e du ya.” Na so a komoto a goontapu.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.