Gênesis 29
Djinang Bible (DJI) vs NVT
1 Rirringir ngunungir-kirri nyani Djakupdji gubini ngunung gurrbiwi, girri minydji giraliban djimurruli. Rirringir yakirri galbi djin bangiringili, nyani ngidjirrkng bi giriny nyininy Yaran gurrbiwi nyibirri yulpili djimurrubi djin nyininyi mala.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Nyani giriny nyininy, mani-girrirrkgiṉing ralalban nyani mildji bipiṉi gurrpuḻumirri, a maypal bimbi mala - warrngguwili guḻukng, ḻiw ḏap djin ngurriny kiriny rarrmaḻi-rarrmaḻipm, miri nyani guḻukng ngurrinyi rarrmaḻipm, a nyani wurpi guḻukng ngurrinyi rarrmaḻipm, a bilapilang. Djani warrpam djin marrkany kiriny marrga gapi djin ḏirradjigi. Miri maypal-djagagiṉing mala ngungirapibi gurrbibi djani djin djaltjibiny giriny gapi djanngang maypalpilngirgi ngunungir ralalngir. A ngunung ralal djabiri djin miṉibiny giriny rirrkiyandji murrbiṉir, bintji maypal galmidji a gapi mirgidjidjiban.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Djanngang rum bilapilang gam': ngunukiṉing bukmak ngunuwiltji maypal-djagagiṉpili djin gurrkunyir nguḻi, giḻiwiḻim djin djaltjibinyir ngunung giḏidjirring rirrkiyan, girri ngunung djin yilbirtjnyir ralalngir, girri djin burrunyir gapi maypalgi malagi. Rirringir ngunungir-kirri ngunung ralal djin miṉibinyir rirrkiyandji madjirri.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Manymak, nyani Djakup djina yulgungili maypal-djagagiṉpilngirgi, girri djiny butjalmini, “Way miygiṉpila, nyalinggirapibi ngildji?” “Yaranngir gurrbingir,” djin bumir-wubirdjili.
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Girri nyani djiny butjalmini, “Bina Laban walkiringim Nayurang ildji marnggi?” “Ngiy nibi marnggi ngungirki,” inga djin bindjin.
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 “Bina nyani manymak?” nyani djina bindjin. “Ngiy, nyani manymak,” djin bumir-wubirdjili, girri inga djin wangin, “Nyawi, nyanngang miḏipiḻi bi inmila girim nyiniban walkiringim inga Ratjil (Rachel), nyani djiny djudju-gam kirim Labanang maypal bimbi malany bapiḻi.”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 A Djakup djina bindjin, “Bil djini'djining yarim balnggiḻipmban, ingkiban ngurrum ildja yulgunyir ngunung bilidjirri ngunukiṉing ildji gurtjigi maypalpili malirigi. Nyimkiban ingki ildji gapirigi djinikiwiliny maypalpilngiriny djini'djining, marrga djiny ildji wiṉidjingilgi yurryarrili marrga djin ḏirradjigi bilakiṉing waḻirr gurrpin kirimipm?”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Bil djin bumir-wubirdjili, “Ingki nibi bintji, biḏak. Djiḻi nibi marrkang yarimipm djani maypal-djagagiṉpilingir djin birrugi bapiḻi bukmakgima nginbilang maypal bimbi mala. Rirringir ngunungir-kirri nginibi warrpam nibi yilbirtjigi ngunung rirrkiyan murrbiṉi, girri gapi nibi marrgiban maypal malagi.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 A bilakiṉing nyani Djakup djina wanginy kiriny, nyani Ratjil djina yulgungiliban gam kirimban Labanang maypal bimbi mala - nyani maypal-djagagiṉing miyilk nyanngang gunydjirrgirki.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 A ngunukiṉing Djakupdji nyangiṉi Ratjilnyi a nyanngang gaykiygirang maypal malany, nyani Djakup giraliban mani-girrirrkgiṉingili, ngunung rirrkiyan yilyilmiyngili djabiringir ralalngir, girri ma'marriny kiriny gapi maypalpilngirgi gaykiygirang Labanang yarimipm djin ḏuḻpidjini.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Girri nyani wuṉḏirrdjini Ratjilnyi, a ngurr-yirrpini ngadjiniban gima mirrpmi galng-wakalbiṉi.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Girri nyani inga bultjidjini, “Ngarri djining nyungung gunydjirrgirang gurruṯigiṉing, Ribikang gapirringim irri.” Girri nyani Ratjil ṉunydjirraliban marrga gunydjirrgirki bultjigi.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 A ngunukiṉing nyani Laban marrngini ngunung djanguny miri gapirringim inga yulgungili, nyani ṉunydjirraliban inga bir-kiri, gurkirrali nyaninyi, a wuṉḏirrdjini, girri nyani birrungiliban Djakupnyi nyanngali bala'li. Girri nyani Djakup inga bultjidjini bukmak nyim ngunupilang inga birraldjini ngurrwakngi mala.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Rirringir nyani Laban marrngini djanguny nyanngapibi, nyani bindjin inga wanginban, “Ngiy, birral galkngu nyuni ngirrang gurruṯigiṉing, ngirrangpibi bapurrurrbi!” A nyani Djakup nyininiban nyanngar wurpm rangu, miri inga djamadjny kiriny Labangi yarimban.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Rirringir wurpm rangu bangirngili, nyani Laban inga bindjin wangin Djakupgi, “Marriban nyuni ngirrang gurruṯigiṉing, ingki nyuni bilang irra djamadjigi yarimban. Ngarri nyuniny nyirr bayimdjigiban djamagi, yarim nyuni irra bultjigiban nyabinwili nyuni djalngdjidji.”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Ban Laban nyani biliny gatjidjini miḏipiḻimirrpili - nyanngang walkirwilingim, a yagirri bilingang Liya (Leah) nyanngang gaḻitjirringi, a Ratjil nyanngang mirrdjingi.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 A ngungirki miyilkigi Liyagi, mil inga biḻbaḻdjini; ban Ratjilgi, galngi inga ḻatju, a nyani mirrpmi djal-maḻimaḻing miyilk.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 A nyani Djakup inga marr-bulanggitjdjini Ratjilgi a budjirr-djalngdjini inga, bil Liyagi wirr. Marrga nyani bumir-wubirdjili Labannyi miri bindjin gam', “Nyungki inmarr djamadjigi 7 guṉmal a rarranydjarr, bilang nyuni irriny murr-raniban miri djampan Ratjilnyi nyuni ranytili irra gungi miri nyanimngim irra.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Girri nyani Labandji bumir-wubirdjili, “Ngiy, buṯaltja nyaninyi irr gungi nyunguli, ingki wurpili yulngirali, gima nyuni ngirrang gurruṯikiṉing. Irr yitjidjirri, nyuni djiḻikima nyinidjiban ngirrarban.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Manymak, 7 guṉmal a rarranydjarr nyani Djakupdji inga djamadjili Labangi marrga Ratjilnyi marrgi. A ngunung bilidjirri nyani gingini yarim ḏambingipm galkngu warrngguwilipm yakirri, gima nyani mirrpm inga marr-bulanggitjdjini Ratjilgi.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 A ngunukiṉing ngunung bilidjirri inydji malimdjili, nyani Djakup inga wanginban Labangi, “Girrban waḻirr ngirrangi, nyuni irriny gungban ngirrang nyanimngim marrga liny ngurridjiban wurpilipmban.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Marrga nyani Labandji galngarrarradjili bunggul wana, a nyani djina walidjirrdjini bukmakgi yulpilngirgi ngungirapibi gurrbibi. Girri bunggulban djin buny kirinyi.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 A djinimirri djanngang rum djarrinyini. Maliri nyani yul inga marrkang nyanngang murr-randinirbigi miyilkigi, ṉambiḏi wiṉiṉmirri nyinidji kiri inga marrkam kirim. Girri gunydjirrngirim nyani marrgiban nyanngang walkiringim, girri ngunung miyilk bi inga birrugiban ngunyili, miri nginipingirang wiṉiṉili. Bil ngurrwakng ngunung miyilk inga yulgungi, nyanibi ngurrum inydji garrpigi mirikaldji, bilapilang. Manymak, nyani Djakup inga marrkany kiriny Ratjilgi wiṉiṉmirri, ngurrum maliridjini, bil ingki Ratjilnyi nyani Labandji inga birrunyir, yarim Liyany inga birrungili Djakupgi, a girrban. A nyani Djakup ngurrinyiniban nyanngar gima nyani wawupm ngunukima ingki Ratjil.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 (A nyani Labandji gungili Liyanyi wurpm miyilk miri djamagiṉing inga, gima ngunung wurpi rum djanngang ngurrwagipi. A ngunung djamagiṉing miyilk Labandji gungili nyanngang, yagirri nyani Djilpa (Zilpah).)
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Manymak, milwartjili nyani Djakup binygadjini a mil-nyangiṉiban. “Way, djinimkima ingki Ratjil!” Nyani inga warrwarrdjili Labangi, girri inga bindjin, “Nyimki nyuni irriny gar-yulgimi miri bindjirri? Ngarri inmarr djamadjny kiriny marrga Ratjilgima irr marrgi. Nyimki rarri wurpm nyuni irriny gungili?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Girri nyani Labandji bumir-wubirdjili, “Nginbilang rum djingirapibi gurrbibi ingki miri ngunukima. Yarim ngurrwakng nibi gungi gaḻitjirringkima, a rirringir ngunungir-kirri manymak nibi gungban mirrdjingi, bilapilang nginbilang rum.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Nyuni bar-kaliki, yarim nyuni inga malimdjigi djingiriny wurpm week gaḻitjirringirgi, girri ngunung wurpi nyinibi gungban ngirrang mirrdjingi. Bilapilang gam', ngili il bumir-tjamigi, miri ngarri nyirr gungi Ratjilnyi, a nyuni madjirrtji irra djamadji kiri nyibingirgi 7 guṉmalpilngirgi.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Nyani Djakup yitjidjiniban. Nyani marrkangili yarimipm Liyang week inydji djingiringili, girri ngunukiṉingban nyani Labandji ranytili inga gungiliban Ratjilnyi girrgima.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 A nyanngali girri nyani Labandji gungili wurpm djamagiṉing miyilk Ratjilali, a nyani yagirri Bilya (Bilhah).
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Manymak, Djakup a Ratjil biling bil ngurrinyiniban wurpilipm. A nyani Djakup inga marr-bulanggitjdjini Ratjilgi, miri mirrpmgima nyani inga marr-bulanggitjdjini, bil Liyagi yarim marri djayaḻ. Manymak, nyani nyi'nyininyi nguḻikima nyibiwili 7 guṉmalpili marrga bayimdjigi gaykiygiriny Ratjilgi.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Manymak, ngunukiṉing nyani Yawaydji nyangiṉi Djakup ingki inga marr-bulanggitjnyir Liyagi, nyanngali nyani gungili yidjipilpilngiriny Liyali, bil Ratjilgi wirr - nyani budjirr-djumiḻidjini.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Marrga nyani Liya gapaḻmirrpilidjini, a djampan miḻimiṯi inga bungtjili, a nyani yagirr-yirrpini nyaninyi Riwbin (Reuben); gima nyani wangin bindjin, “Djining yagirri mayali miri, ‘Goddji nyangiṉi ngirrang wargugu’, a wurpi mayali miri, ‘Djinin'djining ngirrang nginipingim irra marr-bulanggitjdjidjiban’, bilapilang.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Girri madjirri nyani yidjipilakiṉdjini, girri djirrakay inga bungtjili, a yagirri nyani yirrpini nyanininy Djimiyun (Simeon). Miri djini'djining bilidjirri nyani bindjin wangin, “Djining yagirri mayali miri, ‘Yaway marrngini irr nyini kirimipm marr-bulanggitjnyirring,’ marrga djingirinyi wurpi nyani irra gungili yidjipilngiriny.”
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Girri madjirrtji nyani gapaḻmirrpilidjini, wurpi yidjipili yul marrngili, a djiningkima nyani yagirri bultjidjini Liybay (Levi), gima nyani bindjin, “Djining ngirrang nginipingim irra djalngdjidjiban, gima ingarr marrngili yidjipilpilngirinyi warrngguwiliban.”
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Girri wurpm bilidjirri madjirri nyani yidjipilakiṉdjini, a djampan yidjipili yul bungtjili. A nyani bindjin wangin, “Djini'djining bilidjirri Yawaygi ingarr guṉgi-baltjigi”; bilapilangdji yagirri nyani yirrpini nyaninyi Djuda (Judah). Rirringir ngunungir-kirri nyani ḏaḏawdjili marrinyirngir yidjipilpilngirinyi.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.