Tiago 5

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ku ëmën, wek kɔc la käŋ, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈! Ŋɛɛrkë yiic ku dhiaaukë ë kärɛc bï bɛ̈n weyiëth aköldä!
1 Ide, pois, agora vós, ricos, chorai e pranteai, por vossas misérias, que hão de vir sobre vós.
2 Jaakdun acï riääk, ku aläthkun aacï aruɔp cam.
2 As vossas riquezas estão corrompidas, e as vossas vestes estão comidas por traça.
3 Mïlɔ̈ɔ̈ŋkun tɔ̈c ku mïlɔ̈ɔ̈ŋ thith aacï keth, ku keth kënë yen abï dït piändun nyuɔɔth aköldä, ku abï we nyop cïmën mac. Wek aacï käjuääc kuɔ̈ɔ̈t yiic ë nïnkä.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão corroídos; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e comerá a vossa carne como se fosse fogo. Amontoastes tesouros para os últimos dias.
4 Wek aakëc kɔc lui duɔ̈mkun yiic riɔp. Piɛŋkë keröt. Dhiën kɔc ë rapkun tem aacï Nhialic Madhɔl dööt.
4 Eis que o pagamento dos trabalhadores que ceifaram os vossos campos, e que por vós foi retido por fraude, clama; e os clamores daqueles que ceifaram entraram nos ouvidos do Senhor Sabaoth.
5 Piɛ̈rdun pinynhom tɛ̈n, athiäŋ yic miɛt piändun ë röt. Wek acï cuai cïɛ̈t we bï nɔ̈k aköl yai.
5 Vivestes em prazer sobre a terra, e vos deleitastes; nutristes os vossos corações, como em um dia de matança.
6 Wek acï kɔc cïn gup awuɔ̈c tɛ̈m awuɔ̈c, ku näkkë ke ke këc jai ë wɛ̈tdun.
6 Condenastes e matastes o justo; e ele não vos resistiu.
7 Miɛ̈thakäi, guɔ̈ɔ̈mkë ɣet tɛ̈ bï Bänyda bɛ̈n. Tiɛ̈ŋkë, raan puɔ̈r ee yepuɔ̈u päl piny bï rapken wäär cï puur duɔmde tiit bïk luɔk apath. Ee tïït ɣet bï ruël thök bï deŋ bɛn tuɛny läkëër.
7 Sede, pois, pacientes, irmãos, até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, e o aguarda com longa paciência, até que receba a chuva temporã e serôdia.
8 Ke week aya, wek aadhil röt päl piny, ku kääckë ë cök rin aköl bɛ̈n ë Bɛ̈ny acï thiɔ̈k.
8 Sede vós também pacientes, fortalecei os vossos corações; porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Miɛ̈thakäi, duɔ̈kkë röt ye lom kamkun bï Nhialic we cïï luk wei. Aluɔ̈k luk acï thiɔ̈k, abï guɔ ɣëët.
9 Irmãos, não vos queixeis uns contra os outros, a fim de que não sejais condenados. Contemplai o juiz que está à porta.
10 Miɛ̈thakäi, na cï kärɛc we yök, ke we pɛ̈l röt piny cïmën kɔc wäär ë käk Nhialic tïŋ ë wël Nhialic lɛ̈k kɔc.
10 Tomai, meus irmãos, os profetas que falaram em nome do Senhor por exemplo de aflição e paciência.
11 Cïmën ŋic wek ye, aayeku cɔl aaye kɔc cï dɔɔc ë rin cï kek gum. Wek aa we cï tɛ̈ cï Jop guum thïn ku deet yepuɔ̈u piŋ, ku wek aacï kë cï Bɛ̈ny bɛ̈n looi tïŋ, Bɛ̈ny la ŋuɛ̈ɛ̈n ku nhiër.
11 Eis que temos por felizes os que sofrem. Ouvistes sobre a paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu; porque o Senhor é muito compassivo, e de terna misericórdia.
12 Kë tueŋ miɛ̈thakäi, duɔ̈kkë mël ye kuëëŋ rin pan Nhialic. Tɛ̈dë ë rin piny, tɛ̈dɛ̈t ë rin kɔ̈k ë path. Luel, “Ɣɛ̈ɛ̈,” Tɛ̈ cï yïn ye gam, ku luel, “Ɣei,” Tɛ̈ këc yïn ye gam. Na cäk loi këya ke wek aabï tɛ̈m awuɔ̈c.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; mas que o vosso sim seja sim, e o vosso não, não; para que não caiais em condenação.
13 Na le raan tök kamkun rɛ̈ɛ̈r ater yic ka adhil röök. Na le raan tööŋ mit puɔ̈u, ke cɔl aket waak alɛɛc.
13 Está alguém entre vós aflito? Que ore. Está alguém feliz? Que cante salmos.
14 Na le raan tuany ë we ka dhil kɔcdït akut kɔc cï gam cɔɔl bïk röök riɛnke, ku tɔckë ë miök.
14 Está alguém entre vós doente? Que chame os anciãos da igreja, e orem sobre ele, ungindo-o com óleo em nome do Senhor.
15 Röök kënë cï looi ku le yic gam ril, ka bï raan kony bï pial rin abï Bɛ̈ny cɔl apuɔl, ku na le adumuɔ̈ɔ̈m cï looi ka pɛ̈l piny.
15 E a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e se ele houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Këya, lakkë adumuɔ̈ɔ̈m cäk looi ë kamkun, ku ye ŋɛk röök rin ë ŋɛk rin bï we kony. Röök ë raan path cɔl aril apɛi bï kɔc kony.
16 Confessai as vossas culpas uns aos outros, e orai uns pelos outros, para que possais ser curados. A oração eficaz e fervorosa de um homem justo vale muito.
17 Elija raan käk Nhialic tïŋ a ye raan ë path cït ɣo. Ee cï röök apɛi bï deŋ cïï tueny. Ku deŋ akëc bɛ̈n tuɛny pinynhom run kadiäk ku abak.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e ele orou fervorosamente pedindo que não chovesse, e não choveu sobre a terra por um espaço de três anos e seis meses.
18 Na lä ke ben röök bï deŋ tuɛny bï wal cil ku lok rap pinynhom.
18 E ele orou outra vez, e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Miɛ̈thakäi, na päl raan tök ë kamkun gam ë yic, ku dhuk raandɛ̈t ë raan kënë thïn,
19 Irmãos, se algum dentre vós se tem desviado da verdade, e alguém o converter,
20 muɔ̈kkë kënë nhom, kuat raan bï raan lä guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m dhuɔ̈k ciëën bï kärɛc ye ke looi puɔ̈l, ke yeen abï wëi kony thou yic. Ku abï pɛ̈l piny adumuɔ̈ɔ̈m juëc bɛ̈ɛ̈i tënë ye.
20 saiba ele que, aquele que converte um pecador do erro do seu caminho, salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.