Romanos 1
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Ee ɣɛn Paulo alony Jethu Krïtho. Ɣɛn raan cï Nhialic cɔɔl ba ya atuuc ba Wɛ̈t Puɔth Yam luɛɛl.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 Wɛ̈t Puɔth Yam, ee wɛ̈t cï Nhialic thɔn thɛɛr, ku ëcï kɔc käkke tïŋ lueel tɛ̈cït tɛ̈ cï gät ye wël thɛɛr Nhialic yiic.
2 o qual foi por Deus, outrora, prometido por intermédio dos seus profetas nas Sagradas Escrituras,
3 Wɛ̈t yam kënë ë wɛ̈t Wën Nhialic cï bɛ̈n a raan kuat Bɛ̈nyŋaknhom Debit.
3 com respeito a seu Filho, o qual, segundo a carne, veio da descendência de Davi
4 Ku Jethu acï nyuɔɔth ë Wëi Nhialic ke ye Bänyda, Wën ril Nhialic, wäär jöt ye bei raŋ yic.
4 e foi designado Filho de Deus com poder, segundo o espírito de santidade pela ressurreição dos mortos, a saber, Jesus Cristo, nosso Senhor,
5 Ku ë riɛnke yen acï Nhialic ɣɛn yiëk dhɛ̈ɛ̈ŋde ku cɔl ɣɛn aye atuny Jethu, ku ba kɔc pinynhom ëbën cie kɔc Itharel cɔɔl bïk gam ku thekkë Nhialic.
5 por intermédio de quem viemos a receber graça e apostolado por amor do seu nome, para a obediência por fé, entre todos os gentios,
6 Ku wek kɔc cï gam tɔ̈ Roma aya, wek aacï Nhialic cɔɔl bäk aa kɔc Jethu raan cï lɔc ku dɔc.
6 de cujo número sois também vós, chamados para serdes de Jesus Cristo.
7 Këya, ɣɛn agɛ̈t tënë we ëbën, wek kɔc nhiɛɛr Nhialic, cï ke cɔɔl bäk aa kacke, Bï Nhialic Wäda ku Bɛ̈ny Jethu we tuɔ̈c dhëëŋ ku dɔ̈ɔ̈r.
7 A todos os amados de Deus, que estais em Roma, chamados para serdes santos, graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Tueŋ, ɣɛn alec Nhialicdiɛ̈ rin Jethu raan cï lɔc ku dɔc ë riɛnkun, rin kɔc ëbën pinynhom aacï gamdun ŋic ëbën.
8 Primeiramente, dou graças a meu Deus, mediante Jesus Cristo, no tocante a todos vós, porque, em todo o mundo, é proclamada a vossa fé.
9 Nhialic yen luɔ̈ɔ̈i piändiɛ̈ ye ɣɛn kɔc lɛ̈k Wɛ̈t Puɔth Yam cï Wënde lɛ̈k kɔc, aŋic tɛ̈ ye ɣɛn we
9 Porque Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como incessantemente faço menção de vós
10 tak thïn akölaköl ë rɔ̈ɔ̈kkiɛ̈ yiic. Ɣɛn ë röök lɔn bï Nhialic ɣa puɔ̈l tɛ̈ wïc yen ye ba we la neem.
10 em todas as minhas orações, suplicando que, nalgum tempo, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião de visitar-vos.
11 Rin awiëc apɛidït ba we la tïŋ ku ba we gäm athiɛɛi Wëi Nhialic bäk riɛl ë gamdun yic.
11 Porque muito desejo ver-vos, a fim de repartir convosco algum dom espiritual, para que sejais confirmados,
12 Ku kë luɛɛl akïn, rin bï gamda we ku ɣɛn ɣo dɛɛt puɔ̈th ɣodhie.
12 isto é, para que, em vossa companhia, reciprocamente nos confortemos por intermédio da fé mútua, vossa e minha.
13 Awiëc bäk ŋic miɛ̈thakäi lɔn ë ca guiir arak juëc ba la tënë we, ku ala kën ye ɣɛn gël ba cïï la. Ee wiëc ba la tënë we ba kɔc kɔ̈k lɛ̈k bïk gam kamkun aya, cïmën le ɣɛn kɔc kɔ̈k pinynhom cï gam cie kɔc Itharel.
13 Porque não quero, irmãos, que ignoreis que, muitas vezes, me propus ir ter convosco (no que tenho sido, até agora, impedido), para conseguir igualmente entre vós algum fruto, como também entre os outros gentios.
14 Rin ala kë cï yiëk ɣa ba dhiɛl looi tënë kɔc ëbën, kɔc pɛth ciɛɛŋ ku kɔc rɛɛc ciɛɛŋden, ku tënë kɔc cï piöc ku kɔc këc piöc.
14 Pois sou devedor tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes;
15 Ku ë wɛ̈t kënë yen awïc ɣɛn ye apɛi ba we dhiɛl lɛ̈k Wɛ̈t Puɔth Yam wek kɔc rɛ̈ɛ̈r Roma aya.
15 por isso, quanto está em mim, estou pronto a anunciar o evangelho também a vós outros, em Roma.
16 Ɣɛn acie guɔ̈p ë yär Wɛ̈t Puɔth Yam, rin ë yen riɛl Nhialic kɔc cï ye gam kony, kɔc Itharel ku kɔc pinynhom cie kɔc kɔ̈k Itharel aya.
16 Pois não me envergonho do evangelho, porque é o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê, primeiro do judeu e também do grego;
17 Ku Wɛ̈t Puɔth Yam aye nyuɔɔth tɛ̈ ye Nhialic kɔc kuɔny thïn bïk la cök yenhom. Ku kënë aye Nhialic jɔɔk ku rëër thïn këya rin gam ë raan, cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä, “Ku raan la cök Nhialic nhom abï pïr ë gam.”
17 visto que a justiça de Deus se revela no evangelho, de fé em fé, como está escrito: O justo viverá por fé.
18 Rɛ̈ɛ̈c puɔ̈u ë Nhialic ë rot nyuɔɔth pan Nhialic tënë kɔc man Nhialic. Ku kärɛc yekë ke looi aa yic gël bï cïï cɔl aŋic.
18 A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e perversão dos homens que detêm a verdade pela injustiça;
19 Nhialic ë puɔ̈u rɛ̈ɛ̈c tënë ke rin kë lëu raan bï ŋic rin Nhialic ala gɛi apɛi, acï Nhialic tääu raan ëbën puɔ̈u bï ŋic.
19 porquanto o que de Deus se pode conhecer é manifesto entre eles, porque Deus lhes manifestou.
20 Tɛ̈thɛɛr ɣɔn cɛk Nhialic nhial ku piny, alëu raan ëbën bï ŋic ë gai lɔn riɛl Nhialic ë rëër thïn akölriëëc ëbën, ku yeen ë Nhialic alanden. Käjuëckä aacie tïŋ ku aaye ŋic rin käjuëc cï Nhialic cak. Këya, acïn kë kɔŋ kek röt kony.
20 Porque os atributos invisíveis de Deus, assim o seu eterno poder, como também a sua própria divindade, claramente se reconhecem, desde o princípio do mundo, sendo percebidos por meio das coisas que foram criadas. Tais homens são, por isso, indesculpáveis;
21 Keek aake ŋic Nhialic ku ŋot ke kuec bïk cïï dor. Ku kueeckë bïk cïï gɛ̈m alɛɛcden ë yen Nhialic. Ku jɔl käkken yekë tak ciɛ̈nkë konykë ku la piäthken bïth.
21 porquanto, tendo conhecimento de Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças; antes, se tornaram nulos em seus próprios raciocínios, obscurecendo-se-lhes o coração insensato.
22 Na cɔk alɔn ye kek ye lueel lɔn ŋic kek käŋ, ku acïn kë ŋickë.
22 Inculcando-se por sábios, tornaram-se loucos
23 Ku lɔn bï kek ye aa door ë Nhialic pïr akölriëëc ëbën, ka yekë ke door käk cïï pïr ku raan ë thou. Ku kɔ̈k cï kiɛ̈ɛ̈t ke cït diɛt ku lääi. Ku käkkɔ̈k wuc piiny keyöth cïmën käpiɛny.
23 e mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, bem como de aves, quadrúpedes e répteis.
24 Ku rin ë kënë, aacï Nhialic ke puɔ̈l bïk aa luui kärɛc wïc piäthken, käk la bïth. Ku wïcwïc ë diäär ku käkkɔ̈k yekë ke looi kamken käk kɔc cɔl ayär gup.
24 Por isso, Deus entregou tais homens à imundícia, pelas concupiscências de seu próprio coração, para desonrarem o seu corpo entre si;
25 Ku lɔn bï kek kën yic ŋickë rin Nhialic gam, ka yekë gam ë lueth ku yekë ke door käk ke cɛk Nhialic, ku kueeckë Aciëŋ yen cak käkkä yen dhil ya door akölriëëc ëbën. Yenakan.
25 pois eles mudaram a verdade de Deus em mentira, adorando e servindo a criatura em lugar do Criador, o qual é bendito eternamente. Amém!
26 Ku ë yen acï Nhialic ke puɔ̈l bïk aa luui kärɛc kɔc yɔ̈ɔ̈r gup. Ayï diäärken aya aacï tɛ̈ cï kɔc cak thïn puɔ̈l, ku aa röt lööm ë röt.
26 Por causa disso, os entregou Deus a paixões infames; porque até as mulheres mudaram o modo natural de suas relações íntimas por outro, contrário à natureza;
27 Këlä aya, röör aacï tɔ̈c ye kek tɔ̈c kek diäär, cït tɛ̈ cï kɔc cak thïn puɔ̈l, ku rum bal kepuɔ̈th bïk ke aa lööm röör kɔ̈k cït ke. Röör tuil röör kɔ̈k, ku yekë kärɛc cït käkkä looi, aaye tɛ̈m awuɔ̈c thöŋ kek kärɛc yekë ke looi. Käk këc puɔ̈l bï ke aa looi këya.
27 semelhantemente, os homens também, deixando o contato natural da mulher, se inflamaram mutuamente em sua sensualidade, cometendo torpeza, homens com homens, e recebendo, em si mesmos, a merecida punição do seu erro.
28 Ku yeen aya rin cï kek kuec bïk yiny Nhialic cïï ŋic, aacï Nhialic puɔ̈l aya bïk aa tak kärɛc ku yekë luui kärɛc cïï ke lëu bï raan ke looi.
28 E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a uma disposição mental reprovável, para praticarem coisas inconvenientes,
29 Ku aacï puɔ̈th thiäŋ kuat kärɛc apɛi, adumuɔ̈ɔ̈m, kook ku kɔɔr. Ku aacï puɔ̈th thiäŋ aya ë tiɛɛl, nääk, thɔ̈r, ruëëny ku kuith, ku aa luum.
29 cheios de toda injustiça, malícia, avareza e maldade; possuídos de inveja, homicídio, contenda, dolo e malignidade; sendo difamadores,
30 Ku aa kegup tɔ̈r lueth ku aa man Nhialic. Aa kɔc nhiam, kɔc dhäl kɔc gup cïn gup athɛ̈ɛ̈k. Kɔc tak dhɔ̈l juëc bï kek kärɛc looi. Kɔc cie kɔc ke dhiëth ke ë theek.
30 caluniadores, aborrecidos de Deus, insolentes, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes aos pais,
31 Kɔc cïn gup nhïm, kɔc këdäŋ gam ku cïk loi. Kɔc cïn puɔ̈th cie yiic ë ŋɛɛr raandä.
31 insensatos, pérfidos, sem afeição natural e sem misericórdia.
32 Cɔk alɔn ŋic kek ye lɔn kärɛc yekë ke looi, alëu ke bï Nhialic ke tɛ̈m thou, ke keek aacie käkkä ë looi kepɛ̈c, aa kɔc kɔ̈k ke looi lɛc nhïïm aya.
32 Ora, conhecendo eles a sentença de Deus, de que são passíveis de morte os que tais coisas praticam, não somente as fazem, mas também aprovam os que assim procedem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.