Romanos 1

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ee ɣɛn Paulo alony Jethu Krïtho. Ɣɛn raan cï Nhialic cɔɔl ba ya atuuc ba Wɛ̈t Puɔth Yam luɛɛl.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 Wɛ̈t Puɔth Yam, ee wɛ̈t cï Nhialic thɔn thɛɛr, ku ëcï kɔc käkke tïŋ lueel tɛ̈cït tɛ̈ cï gät ye wël thɛɛr Nhialic yiic.
2 que ele antes havia prometido pelos seus profetas nas santas Escrituras,
3 Wɛ̈t yam kënë ë wɛ̈t Wën Nhialic cï bɛ̈n a raan kuat Bɛ̈nyŋaknhom Debit.
3 acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne,
4 Ku Jethu acï nyuɔɔth ë Wëi Nhialic ke ye Bänyda, Wën ril Nhialic, wäär jöt ye bei raŋ yic.
4 e que com poder foi declarado Filho de Deus segundo o espírito de santidade, pela ressurreição dentre os mortos-Jesus Cristo nosso Senhor,
5 Ku ë riɛnke yen acï Nhialic ɣɛn yiëk dhɛ̈ɛ̈ŋde ku cɔl ɣɛn aye atuny Jethu, ku ba kɔc pinynhom ëbën cie kɔc Itharel cɔɔl bïk gam ku thekkë Nhialic.
5 pelo qual recebemos a graça e o apostolado, por amor do seu nome, para a obediência da fé entre todos os gentios,
6 Ku wek kɔc cï gam tɔ̈ Roma aya, wek aacï Nhialic cɔɔl bäk aa kɔc Jethu raan cï lɔc ku dɔc.
6 entre os quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo;
7 Këya, ɣɛn agɛ̈t tënë we ëbën, wek kɔc nhiɛɛr Nhialic, cï ke cɔɔl bäk aa kacke, Bï Nhialic Wäda ku Bɛ̈ny Jethu we tuɔ̈c dhëëŋ ku dɔ̈ɔ̈r.
7 a todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados para serdes santos: Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Tueŋ, ɣɛn alec Nhialicdiɛ̈ rin Jethu raan cï lɔc ku dɔc ë riɛnkun, rin kɔc ëbën pinynhom aacï gamdun ŋic ëbën.
8 Primeiramente dou graças ao meu Deus, mediante Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é anunciada a vossa fé.
9 Nhialic yen luɔ̈ɔ̈i piändiɛ̈ ye ɣɛn kɔc lɛ̈k Wɛ̈t Puɔth Yam cï Wënde lɛ̈k kɔc, aŋic tɛ̈ ye ɣɛn we
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós,
10 tak thïn akölaköl ë rɔ̈ɔ̈kkiɛ̈ yiic. Ɣɛn ë röök lɔn bï Nhialic ɣa puɔ̈l tɛ̈ wïc yen ye ba we la neem.
10 pedindo sempre em minhas orações que, afinal, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião para ir ter convosco.
11 Rin awiëc apɛidït ba we la tïŋ ku ba we gäm athiɛɛi Wëi Nhialic bäk riɛl ë gamdun yic.
11 Porque desejo muito ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais fortalecidos;
12 Ku kë luɛɛl akïn, rin bï gamda we ku ɣɛn ɣo dɛɛt puɔ̈th ɣodhie.
12 isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado em vós pela fé mútua, vossa e minha.
13 Awiëc bäk ŋic miɛ̈thakäi lɔn ë ca guiir arak juëc ba la tënë we, ku ala kën ye ɣɛn gël ba cïï la. Ee wiëc ba la tënë we ba kɔc kɔ̈k lɛ̈k bïk gam kamkun aya, cïmën le ɣɛn kɔc kɔ̈k pinynhom cï gam cie kɔc Itharel.
13 E não quero que ignoreis, irmãos, que muitas vezes propus visitar-vos {mas até agora tenho sido impedido}, para conseguir algum fruto entre vós, como também entre os demais gentios.
14 Rin ala kë cï yiëk ɣa ba dhiɛl looi tënë kɔc ëbën, kɔc pɛth ciɛɛŋ ku kɔc rɛɛc ciɛɛŋden, ku tënë kɔc cï piöc ku kɔc këc piöc.
14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes.
15 Ku ë wɛ̈t kënë yen awïc ɣɛn ye apɛi ba we dhiɛl lɛ̈k Wɛ̈t Puɔth Yam wek kɔc rɛ̈ɛ̈r Roma aya.
15 De modo que, quanto está em mim, estou pronto para anunciar o evangelho também a vós que estais em Roma.
16 Ɣɛn acie guɔ̈p ë yär Wɛ̈t Puɔth Yam, rin ë yen riɛl Nhialic kɔc cï ye gam kony, kɔc Itharel ku kɔc pinynhom cie kɔc kɔ̈k Itharel aya.
16 Porque não me envergonho do evangelho, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 Ku Wɛ̈t Puɔth Yam aye nyuɔɔth tɛ̈ ye Nhialic kɔc kuɔny thïn bïk la cök yenhom. Ku kënë aye Nhialic jɔɔk ku rëër thïn këya rin gam ë raan, cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä, “Ku raan la cök Nhialic nhom abï pïr ë gam.”
17 Porque no evangelho é revelada, de fé em fé, a justiça de Deus, como está escrito: Mas o justo viverá da fé.
18 Rɛ̈ɛ̈c puɔ̈u ë Nhialic ë rot nyuɔɔth pan Nhialic tënë kɔc man Nhialic. Ku kärɛc yekë ke looi aa yic gël bï cïï cɔl aŋic.
18 Pois do céu é revelada a ira de Deus contra toda a impiedade e injustiça dos homens que detêm a verdade em injustiça.
19 Nhialic ë puɔ̈u rɛ̈ɛ̈c tënë ke rin kë lëu raan bï ŋic rin Nhialic ala gɛi apɛi, acï Nhialic tääu raan ëbën puɔ̈u bï ŋic.
19 Porquanto, o que de Deus se pode conhecer, neles se manifesta, porque Deus lho manifestou.
20 Tɛ̈thɛɛr ɣɔn cɛk Nhialic nhial ku piny, alëu raan ëbën bï ŋic ë gai lɔn riɛl Nhialic ë rëër thïn akölriëëc ëbën, ku yeen ë Nhialic alanden. Käjuëckä aacie tïŋ ku aaye ŋic rin käjuëc cï Nhialic cak. Këya, acïn kë kɔŋ kek röt kony.
20 Pois os seus atributos invisíveis, o seu eterno poder e divindade, são claramente vistos desde a criação do mundo, sendo percebidos mediante as coisas criadas, de modo que eles são inescusáveis;
21 Keek aake ŋic Nhialic ku ŋot ke kuec bïk cïï dor. Ku kueeckë bïk cïï gɛ̈m alɛɛcden ë yen Nhialic. Ku jɔl käkken yekë tak ciɛ̈nkë konykë ku la piäthken bïth.
21 porquanto, tendo conhecido a Deus, contudo não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes nas suas especulações se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 Na cɔk alɔn ye kek ye lueel lɔn ŋic kek käŋ, ku acïn kë ŋickë.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se estultos,
23 Ku lɔn bï kek ye aa door ë Nhialic pïr akölriëëc ëbën, ka yekë ke door käk cïï pïr ku raan ë thou. Ku kɔ̈k cï kiɛ̈ɛ̈t ke cït diɛt ku lääi. Ku käkkɔ̈k wuc piiny keyöth cïmën käpiɛny.
23 e mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 Ku rin ë kënë, aacï Nhialic ke puɔ̈l bïk aa luui kärɛc wïc piäthken, käk la bïth. Ku wïcwïc ë diäär ku käkkɔ̈k yekë ke looi kamken käk kɔc cɔl ayär gup.
24 Por isso Deus os entregou, nas concupiscências de seus corações, à imundícia, para serem os seus corpos desonrados entre si;
25 Ku lɔn bï kek kën yic ŋickë rin Nhialic gam, ka yekë gam ë lueth ku yekë ke door käk ke cɛk Nhialic, ku kueeckë Aciëŋ yen cak käkkä yen dhil ya door akölriëëc ëbën. Yenakan.
25 pois trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura antes que ao Criador, que é bendito eternamente. Amém.
26 Ku ë yen acï Nhialic ke puɔ̈l bïk aa luui kärɛc kɔc yɔ̈ɔ̈r gup. Ayï diäärken aya aacï tɛ̈ cï kɔc cak thïn puɔ̈l, ku aa röt lööm ë röt.
26 Pelo que Deus os entregou a paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural no que é contrário à natureza;
27 Këlä aya, röör aacï tɔ̈c ye kek tɔ̈c kek diäär, cït tɛ̈ cï kɔc cak thïn puɔ̈l, ku rum bal kepuɔ̈th bïk ke aa lööm röör kɔ̈k cït ke. Röör tuil röör kɔ̈k, ku yekë kärɛc cït käkkä looi, aaye tɛ̈m awuɔ̈c thöŋ kek kärɛc yekë ke looi. Käk këc puɔ̈l bï ke aa looi këya.
27 semelhantemente, também os varões, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para como os outros, varão com varão, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a devida recompensa do seu erro.
28 Ku yeen aya rin cï kek kuec bïk yiny Nhialic cïï ŋic, aacï Nhialic puɔ̈l aya bïk aa tak kärɛc ku yekë luui kärɛc cïï ke lëu bï raan ke looi.
28 E assim como eles rejeitaram o conhecimento de Deus, Deus, por sua vez, os entregou a um sentimento depravado, para fazerem coisas que não convêm;
29 Ku aacï puɔ̈th thiäŋ kuat kärɛc apɛi, adumuɔ̈ɔ̈m, kook ku kɔɔr. Ku aacï puɔ̈th thiäŋ aya ë tiɛɛl, nääk, thɔ̈r, ruëëny ku kuith, ku aa luum.
29 estando cheios de toda a injustiça, malícia, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, dolo, malignidade;
30 Ku aa kegup tɔ̈r lueth ku aa man Nhialic. Aa kɔc nhiam, kɔc dhäl kɔc gup cïn gup athɛ̈ɛ̈k. Kɔc tak dhɔ̈l juëc bï kek kärɛc looi. Kɔc cie kɔc ke dhiëth ke ë theek.
30 sendo murmuradores, detratores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes ao pais;
31 Kɔc cïn gup nhïm, kɔc këdäŋ gam ku cïk loi. Kɔc cïn puɔ̈th cie yiic ë ŋɛɛr raandä.
31 néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, sem misericórdia;
32 Cɔk alɔn ŋic kek ye lɔn kärɛc yekë ke looi, alëu ke bï Nhialic ke tɛ̈m thou, ke keek aacie käkkä ë looi kepɛ̈c, aa kɔc kɔ̈k ke looi lɛc nhïïm aya.
32 os quais, conhecendo bem o decreto de Deus, que declara dignos de morte os que tais coisas praticam, não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.