Mateus 9
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Go Jethu dhuk riäi yic, ku teem wär, ku ler gɛnden Kapernaum.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Go kɔc kɔ̈k mony cï ruai bɛ̈ɛ̈i tënë ye ke ketkë, ke cï tɔ̈c biöök alom yic. Tɛ̈wën tïŋ Jethu gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel tënë mony aduany, “Dɛɛt yïpuɔ̈u manhdiɛ̈! Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Tɛ̈wën piŋ kɔc piööc ë lööŋ ë wɛ̈t kënë, gokë jam kamken ëlä, “Mony kënë adhäl Nhialic!”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Go Jethu lɛ̈k ke wën ŋic yen kë yekë tak, “Yeŋö ye wek tak kärac cït käkkä?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Ëmën ye kënɛn puɔl yic käkkä yiic, ba lueel, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny,’ Tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku cathë’?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Ku aba nyuɔ̈th we lɔn le Manh Raan riɛl pinynhom ba adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lëk mony aduany, “Jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai!”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Go mony kënë rot jɔt ku dhuk baai.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Go thän awën riɔ̈ɔ̈c wën tïŋ kek mony kënë, ku leckë Nhialic rin cï yen riɛldïït cït kënë gäm raan ë path.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Tɛ̈wën jiël Jethu tɛ̈n awën, ke tïŋ mony ajuër kut cɔl Matheo ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den luɔi, go lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.” Go Matheo rot jɔt ku buɔɔth.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Tɛ̈wën mïth Jethu pan Matheo kek kɔcken ye buɔɔth, ke kɔc ajuër kut, ku kɔc kɔ̈k la gup anyon, mɛ̈t röt ke bïk mïth ë tök.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Nawën tïŋ Parathï ë kënë, ke thiëc kɔcken ye buɔɔth, “Yeŋö ye raandun piööc mïth kek kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Go Jethu wɛ̈lken piŋ ku bëër, “Aacie kɔc puɔl kek la tënë akïïm, aa kɔc tuany.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Lak bäk wëlkä la deet yiic, kë wiëc ë ɣɛr puɔ̈u, acä wïc bï ɣa näk ɣɔ̈k. Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc path bɛ̈n cɔɔl, aa kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m.”
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Go kɔc Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë, “Ɣook, ku kɔc Parathï ɣok aa thek buk cïï mïth, ku kɔckun yï buɔɔth aacie thek, yeŋö?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Go Jethu lɔ̈ŋden bɛ̈ɛ̈r ëlä, “Yakë tak lɔn bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth, ku ɣɛn athiëëk nhom ɣa rɛ̈ɛ̈r ke ke? Acie tɛ̈de! Aköl bï athiëëk dɔm ku nyɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 “Ɣɛn acï bɛ̈n ba we bɛ̈n lɛ̈k, lɔn nadë acïn raan bï abaŋ alanh rɛt wei alanh yam kɔ̈u bï la buɔ̈ɔ̈p ë dhiäth alath kɔ̈u.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Ku acïn raan bï muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic, na looi këya, ke töny abï yic pät ku puɔ̈k mɔ̈u wei, ku riëëkkë kedhie. Muɔ̈n yam adhil puɔ̈k töny ë yam yic. Ku na ye muɔ̈n abiëc ë yam, ka ye tääu töny ë yam yic, ku keek ëbën aacïï bï riääk.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Tɛ̈wën lëk Jethu ke ë wëlkä, ke bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel bɔ̈ tënë ye ku gut yenhiɔl piny yenhom ku lɛ̈ŋ, “Nyaandiɛ̈ apuɔc thou ëmën thiin, bäär ba yïcin la tääu yenhom bï bɛn pïr.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Go Jethu rot jɔt kek kɔcken ye buɔɔth ku buɔthkë.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Nawën ke tiŋ tuany, cïï thɛ̈kde kɔ̈u ye tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou, bɔ̈ Jethu kɔ̈u ciëën ku gɔɔt alanhde.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Rin ëcï jam yepuɔ̈u ëlä, “Na gaat alanhde ke ɣɛn abï pial.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Go Jethu yenhom wel, ku tïŋ ku lueel tënë ye, “Dɛɛt yïpuɔ̈u nyaandiɛ̈, gamdu acï cɔl apuɔl.” Ku kaam awën ke riɛm kääc.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Tɛ̈wën cï Jethu ɣet pan bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel, ke yök kɔc ke näk röt ke dhiau apɛi, go lɛ̈k ke,
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 “Jälkë tɛ̈n! Nyanthiin kënë akëc thou, anin!” Gokë dɔl guɔ̈p.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Go la ɣöt wën cï kɔc la aɣeer ëbën, ku dɔm nyanthiin cin. Go rot jɔt.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ku thiëi thoŋ kënë piny pan awën.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Wën cï Jethu jäl pan mony awën ke bɛr tueŋ, go cöör karou buɔɔth cök ke dhiau. “Yïn aŋɔ̈thku, kony ɣo Wën Debit.”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Nawën le ɣet ɣöt, ke buɔɔthkë thïn, goke thiëëc, “Yakë gam wepuɔ̈th lɔn bï ɣɛn kënë looi?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Goke gɔɔt nyïn ku lueel, “Abï rot looi këya, cïmën cï wek ye gam!”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Gokë guɔ daai nyin yic, ku thɔn ke ëlä, “Duɔ̈kkë ë kënë lëk raan dɛ̈t!”
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Nawën lek jäl tënë Jethu, ke la jam riɛnke baai yic ëbën.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Kaam wën puɔc kɔc awën karou jäl, ke mony la guɔ̈p jɔŋrac cie jam bïï tënë ye.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Ku kam thin cï Jethu jɔŋrac cuɔp wei yeguɔ̈p, go guɔ jam, go kɔc gäi ëbën ku luelkë, “Ɣok aa këc këcït kënë kaŋ tïŋ Itharel ë tɛ̈n!”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Go Parathï yɔ̈ɔ̈ŋ yic ku luelkë, “Ee bɛ̈ny jakrɛc yen ë ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei kɔc gup.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Ku jɔl Jethu gɛɛth ku baai kuany yiic ke ye piööc tɛ̈n amat kɔc Itharel. Ku lëk kɔc Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic, ku kony kɔc ë tuɛny yiic ëbën.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Nawën tïŋ thändïït guëër tënë ye, ke ŋɛɛr yic tënë ke, rin aacï tïŋ ke cïn raan piööc ke, kecït amɛ̈l pap cïn nhïïm abiöök.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Ku lueel tënë kɔcken ye buɔɔth, “Käk tem ajuëc ku kɔc luɔi aa lik.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Këya, rɔ̈ɔ̈kkë Bɛ̈ny la nhom käk tem, bï kɔc luɔi cɔl ajuak röt.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.