Mateus 9

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Go Jethu dhuk riäi yic, ku teem wär, ku ler gɛnden Kapernaum.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Go kɔc kɔ̈k mony cï ruai bɛ̈ɛ̈i tënë ye ke ketkë, ke cï tɔ̈c biöök alom yic. Tɛ̈wën tïŋ Jethu gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel tënë mony aduany, “Dɛɛt yïpuɔ̈u manhdiɛ̈! Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Tɛ̈wën piŋ kɔc piööc ë lööŋ ë wɛ̈t kënë, gokë jam kamken ëlä, “Mony kënë adhäl Nhialic!”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Go Jethu lɛ̈k ke wën ŋic yen kë yekë tak, “Yeŋö ye wek tak kärac cït käkkä?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Ëmën ye kënɛn puɔl yic käkkä yiic, ba lueel, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny,’ Tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku cathë’?
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ku aba nyuɔ̈th we lɔn le Manh Raan riɛl pinynhom ba adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lëk mony aduany, “Jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai!”
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Go mony kënë rot jɔt ku dhuk baai.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Go thän awën riɔ̈ɔ̈c wën tïŋ kek mony kënë, ku leckë Nhialic rin cï yen riɛldïït cït kënë gäm raan ë path.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Tɛ̈wën jiël Jethu tɛ̈n awën, ke tïŋ mony ajuër kut cɔl Matheo ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den luɔi, go lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.” Go Matheo rot jɔt ku buɔɔth.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Tɛ̈wën mïth Jethu pan Matheo kek kɔcken ye buɔɔth, ke kɔc ajuër kut, ku kɔc kɔ̈k la gup anyon, mɛ̈t röt ke bïk mïth ë tök.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nawën tïŋ Parathï ë kënë, ke thiëc kɔcken ye buɔɔth, “Yeŋö ye raandun piööc mïth kek kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Go Jethu wɛ̈lken piŋ ku bëër, “Aacie kɔc puɔl kek la tënë akïïm, aa kɔc tuany.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Lak bäk wëlkä la deet yiic, kë wiëc ë ɣɛr puɔ̈u, acä wïc bï ɣa näk ɣɔ̈k. Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc path bɛ̈n cɔɔl, aa kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Go kɔc Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë, “Ɣook, ku kɔc Parathï ɣok aa thek buk cïï mïth, ku kɔckun yï buɔɔth aacie thek, yeŋö?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Go Jethu lɔ̈ŋden bɛ̈ɛ̈r ëlä, “Yakë tak lɔn bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth, ku ɣɛn athiëëk nhom ɣa rɛ̈ɛ̈r ke ke? Acie tɛ̈de! Aköl bï athiëëk dɔm ku nyɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Ɣɛn acï bɛ̈n ba we bɛ̈n lɛ̈k, lɔn nadë acïn raan bï abaŋ alanh rɛt wei alanh yam kɔ̈u bï la buɔ̈ɔ̈p ë dhiäth alath kɔ̈u.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Ku acïn raan bï muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic, na looi këya, ke töny abï yic pät ku puɔ̈k mɔ̈u wei, ku riëëkkë kedhie. Muɔ̈n yam adhil puɔ̈k töny ë yam yic. Ku na ye muɔ̈n abiëc ë yam, ka ye tääu töny ë yam yic, ku keek ëbën aacïï bï riääk.”
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Tɛ̈wën lëk Jethu ke ë wëlkä, ke bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel bɔ̈ tënë ye ku gut yenhiɔl piny yenhom ku lɛ̈ŋ, “Nyaandiɛ̈ apuɔc thou ëmën thiin, bäär ba yïcin la tääu yenhom bï bɛn pïr.”
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Go Jethu rot jɔt kek kɔcken ye buɔɔth ku buɔthkë.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Nawën ke tiŋ tuany, cïï thɛ̈kde kɔ̈u ye tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou, bɔ̈ Jethu kɔ̈u ciëën ku gɔɔt alanhde.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Rin ëcï jam yepuɔ̈u ëlä, “Na gaat alanhde ke ɣɛn abï pial.”
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Go Jethu yenhom wel, ku tïŋ ku lueel tënë ye, “Dɛɛt yïpuɔ̈u nyaandiɛ̈, gamdu acï cɔl apuɔl.” Ku kaam awën ke riɛm kääc.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Tɛ̈wën cï Jethu ɣet pan bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel, ke yök kɔc ke näk röt ke dhiau apɛi, go lɛ̈k ke,
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 “Jälkë tɛ̈n! Nyanthiin kënë akëc thou, anin!” Gokë dɔl guɔ̈p.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Go la ɣöt wën cï kɔc la aɣeer ëbën, ku dɔm nyanthiin cin. Go rot jɔt.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Ku thiëi thoŋ kënë piny pan awën.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Wën cï Jethu jäl pan mony awën ke bɛr tueŋ, go cöör karou buɔɔth cök ke dhiau. “Yïn aŋɔ̈thku, kony ɣo Wën Debit.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Nawën le ɣet ɣöt, ke buɔɔthkë thïn, goke thiëëc, “Yakë gam wepuɔ̈th lɔn bï ɣɛn kënë looi?”
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Goke gɔɔt nyïn ku lueel, “Abï rot looi këya, cïmën cï wek ye gam!”
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Gokë guɔ daai nyin yic, ku thɔn ke ëlä, “Duɔ̈kkë ë kënë lëk raan dɛ̈t!”
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Nawën lek jäl tënë Jethu, ke la jam riɛnke baai yic ëbën.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Kaam wën puɔc kɔc awën karou jäl, ke mony la guɔ̈p jɔŋrac cie jam bïï tënë ye.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Ku kam thin cï Jethu jɔŋrac cuɔp wei yeguɔ̈p, go guɔ jam, go kɔc gäi ëbën ku luelkë, “Ɣok aa këc këcït kënë kaŋ tïŋ Itharel ë tɛ̈n!”
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Go Parathï yɔ̈ɔ̈ŋ yic ku luelkë, “Ee bɛ̈ny jakrɛc yen ë ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei kɔc gup.”
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Ku jɔl Jethu gɛɛth ku baai kuany yiic ke ye piööc tɛ̈n amat kɔc Itharel. Ku lëk kɔc Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic, ku kony kɔc ë tuɛny yiic ëbën.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Nawën tïŋ thändïït guëër tënë ye, ke ŋɛɛr yic tënë ke, rin aacï tïŋ ke cïn raan piööc ke, kecït amɛ̈l pap cïn nhïïm abiöök.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ku lueel tënë kɔcken ye buɔɔth, “Käk tem ajuëc ku kɔc luɔi aa lik.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Këya, rɔ̈ɔ̈kkë Bɛ̈ny la nhom käk tem, bï kɔc luɔi cɔl ajuak röt.”
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.