Mateus 8

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wën cï yen bɛ̈n piny gɔt nhom, ëcï kɔc juëc apɛi buɔɔth.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Go raan cï tuet bɛ̈n tënë ye ku gut yenhiaal piny yenhom ku lueel, “Bɛ̈ny, na wïc ke yïn cɔl ë tuen kënë adem.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Go Jethu yekök riny ku gɔɔt, ku lueel, “Ee yic awiëc, Piaalë!” Go tuet guɔ dɛm nyin yic.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Ku lëk Jethu ye, “Muk yïnhom apath duk kënë lëk raan dɛ̈t, lɔɔr ku nyuɔ̈th rot raan käk Nhialic bï caath, ku juar käŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn, bï kɔc ëbën ŋic lɔn cï yïn pial.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Wën cï yen ɣet Kapernaum, ke bɛ̈ny mɛc apuruuk juëc bɔ̈ tënë ye ku lɛ̈ŋ,
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Bɛ̈ny, raan lui paandiɛ̈ atɔ̈ baai ke tuany, acïn tɛ̈ ye yen rot cak jɔt, adhɛ̈l apɛi.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Go Jethu lueel. “Ɣɛn abï la ba kony bï pial.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Go bɛ̈ny apuruuk bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, duk rot näk cäth, rin ɣɛn acie raan path nadë ke yï bɔ̈ atiɛ̈mdiɛ̈ yic, toc wɛ̈tdu ë path ku yeen abï pial.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Rin ɣɛn aya, ɣɛn arɛ̈ɛ̈r bänydït cök, ku ɣɛn ala apuruuk rɛ̈ɛ̈r ɣacök. Ku aya lɛ̈k ŋɛk. ‘Lɔɔr!’ Ka la, ku lɛ̈k ŋɛk, ‘Bäär tɛ̈n!’ Ka bɔ̈. Ku lɛ̈k raan lui paandiɛ̈, ‘Loi kënë!’ Ka looi.”
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Kaam wën piŋ Jethu wël raan kënë ke gɛ̈i, ku lëk kɔc awën buɔth ye, “Alɛ̈k we ayic, acïn raan töŋ ca kaŋ yök Itharel ke la gamdït cït kënë.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Muɔ̈kkë kënë nhom, kɔc juëc aabï bɛ̈n pinynhom ëbën ku nyuuckë ë tök kek Abaram, ku Ithäk, ku Jakop yai yic bääny yic pan Nhialic.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Ku kɔc ke bï rëër bääny yic aabï ciɛɛc aɣeer muɔ̈ɔ̈th yic, tɛ̈ bï kek rëër thïn ke dhiau bïk kethook aa kac, ke cï nhïïm la cɔ̈t.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Ku wël yethok bɛ̈ny apuruuk ku lueel, “Lɔɔr, dhuɔ̈k baai, yïn acï gam, ku kënë abï looi tënë yï.”
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Tɛ̈wën le Jethu pan Pïtɛr, ke yök man tiŋ Pïtɛr piiny biöök yic ke cï juäi göök.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Go gɔɔt, go juäi jäl, ku jɔt rot ku looi miëth tënë ke.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Naɣɔn thëëi, ke kɔc juëc la gup jakrɛc bïï tënë ye. Go jakrɛc cuɔp wei kegup wɛ̈t thok ë path, ku kony kɔc tuany bïk pial.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Kënë acï rot looi rin bï wɛ̈t cï Ithaya lueel thɛɛr yenhom tiɛɛŋ, “Acï kuat arɛɛm ku tuaany ëbën jat yeyeth.”
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Nawën tïŋ Jethu thändït apɛi yelɔ̈ɔ̈m, ke lëk kacke bïk teem wär alɔŋtui.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Go raan piööc lööŋ bɛ̈n tënë ye ku lueel, “Bänydiɛ̈, yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny roor aala ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aala ɣɔ̈ɔ̈tken, ku Manh Raan acïn nhom baai pinynhom tɛ̈n.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Go raan dɛ̈t kam kɔc ye buɔɔth lueel tënë ye, “Bɛ̈ny, cɔl ɣa akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Buɔth ɣa, ku päl kɔc cït kɔc cï thou bïk kacken thiɔ̈k.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Go Jethu la riäi yic, ku buɔɔth kɔcken ye buɔɔth.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Kaam awën, ke yomdït ril apɛi jɔt rot, ku loi atiaktiak rot bï riäi duër puk yic, ku Jethu ë nin.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Go kɔcken ye buɔɔth la tënë ye ku puɔ̈ckë ke dhiau, “Luäk ɣo, Bɛ̈ny, ɣok aa dïïr!”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Go lɛ̈k ke, “Wek kɔc koor gamdun, yeŋö ye wek riɔ̈ɔ̈c këlä?” Ku jɔt rot ku rël yom ku atiaktiak, gokë la dïl.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Go kɔc awën gäi ku thiëckë röt, “Ye raan la guɔ̈p ŋö kënë? Na cɔk a yom ku atiaktiak ë ke piŋ wɛ̈tde!”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Wën cï Jethu ɣet pan Gadara tɔ̈ wär alɔŋtui, ke räm kek röör karou ke bɔ̈ bei rɛ̈ŋ nhïïm. Ku röörkä aake la gup jakrɛc ë ke riir nhïïm apɛi, abï kɔc aa riɔ̈ɔ̈c ke, abï ciɛ̈n raan tëëk ë dhël kënë.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Gokë duɔɔt looi wën tïŋ kek Jethu, “Yeŋö wïc tënë ɣo Wën Nhialic? Ca bɛ̈n ba ɣo bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c ke tën awuɔ̈c ŋoot?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ku duut dïr baai ë nyuäth tɛ̈thiɔ̈k.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ, “Na wïc ba ɣo cuɔp wei ë röörkä gup, ke yï cop ɣo ë dïrkä gup.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Go lëk ke, “Lak,” Gokë bɛ̈n bei ku lek ë dïr gup, ku tɛ̈n awën, ke duut diëër riŋ agör yic ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Go röör ke biöök dïr kat ku riŋkë geeu, ku lek kë cï rot looi tënë dïr ku tënë röör awën karou la gup jakrɛc tɛ̈t kɔc.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Go kɔc juëc apɛi geeu la bïk rɔ̈m kek Jethu. Nawën tïŋkë, ke läŋkë bï jäl panden.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.