Mateus 8

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wën cï yen bɛ̈n piny gɔt nhom, ëcï kɔc juëc apɛi buɔɔth.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Go raan cï tuet bɛ̈n tënë ye ku gut yenhiaal piny yenhom ku lueel, “Bɛ̈ny, na wïc ke yïn cɔl ë tuen kënë adem.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Go Jethu yekök riny ku gɔɔt, ku lueel, “Ee yic awiëc, Piaalë!” Go tuet guɔ dɛm nyin yic.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Ku lëk Jethu ye, “Muk yïnhom apath duk kënë lëk raan dɛ̈t, lɔɔr ku nyuɔ̈th rot raan käk Nhialic bï caath, ku juar käŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn, bï kɔc ëbën ŋic lɔn cï yïn pial.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Wën cï yen ɣet Kapernaum, ke bɛ̈ny mɛc apuruuk juëc bɔ̈ tënë ye ku lɛ̈ŋ,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Bɛ̈ny, raan lui paandiɛ̈ atɔ̈ baai ke tuany, acïn tɛ̈ ye yen rot cak jɔt, adhɛ̈l apɛi.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Go Jethu lueel. “Ɣɛn abï la ba kony bï pial.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Go bɛ̈ny apuruuk bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, duk rot näk cäth, rin ɣɛn acie raan path nadë ke yï bɔ̈ atiɛ̈mdiɛ̈ yic, toc wɛ̈tdu ë path ku yeen abï pial.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Rin ɣɛn aya, ɣɛn arɛ̈ɛ̈r bänydït cök, ku ɣɛn ala apuruuk rɛ̈ɛ̈r ɣacök. Ku aya lɛ̈k ŋɛk. ‘Lɔɔr!’ Ka la, ku lɛ̈k ŋɛk, ‘Bäär tɛ̈n!’ Ka bɔ̈. Ku lɛ̈k raan lui paandiɛ̈, ‘Loi kënë!’ Ka looi.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Kaam wën piŋ Jethu wël raan kënë ke gɛ̈i, ku lëk kɔc awën buɔth ye, “Alɛ̈k we ayic, acïn raan töŋ ca kaŋ yök Itharel ke la gamdït cït kënë.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Muɔ̈kkë kënë nhom, kɔc juëc aabï bɛ̈n pinynhom ëbën ku nyuuckë ë tök kek Abaram, ku Ithäk, ku Jakop yai yic bääny yic pan Nhialic.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Ku kɔc ke bï rëër bääny yic aabï ciɛɛc aɣeer muɔ̈ɔ̈th yic, tɛ̈ bï kek rëër thïn ke dhiau bïk kethook aa kac, ke cï nhïïm la cɔ̈t.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Ku wël yethok bɛ̈ny apuruuk ku lueel, “Lɔɔr, dhuɔ̈k baai, yïn acï gam, ku kënë abï looi tënë yï.”
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Tɛ̈wën le Jethu pan Pïtɛr, ke yök man tiŋ Pïtɛr piiny biöök yic ke cï juäi göök.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Go gɔɔt, go juäi jäl, ku jɔt rot ku looi miëth tënë ke.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Naɣɔn thëëi, ke kɔc juëc la gup jakrɛc bïï tënë ye. Go jakrɛc cuɔp wei kegup wɛ̈t thok ë path, ku kony kɔc tuany bïk pial.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Kënë acï rot looi rin bï wɛ̈t cï Ithaya lueel thɛɛr yenhom tiɛɛŋ, “Acï kuat arɛɛm ku tuaany ëbën jat yeyeth.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Nawën tïŋ Jethu thändït apɛi yelɔ̈ɔ̈m, ke lëk kacke bïk teem wär alɔŋtui.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Go raan piööc lööŋ bɛ̈n tënë ye ku lueel, “Bänydiɛ̈, yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny roor aala ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aala ɣɔ̈ɔ̈tken, ku Manh Raan acïn nhom baai pinynhom tɛ̈n.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Go raan dɛ̈t kam kɔc ye buɔɔth lueel tënë ye, “Bɛ̈ny, cɔl ɣa akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Buɔth ɣa, ku päl kɔc cït kɔc cï thou bïk kacken thiɔ̈k.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Go Jethu la riäi yic, ku buɔɔth kɔcken ye buɔɔth.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Kaam awën, ke yomdït ril apɛi jɔt rot, ku loi atiaktiak rot bï riäi duër puk yic, ku Jethu ë nin.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Go kɔcken ye buɔɔth la tënë ye ku puɔ̈ckë ke dhiau, “Luäk ɣo, Bɛ̈ny, ɣok aa dïïr!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Go lɛ̈k ke, “Wek kɔc koor gamdun, yeŋö ye wek riɔ̈ɔ̈c këlä?” Ku jɔt rot ku rël yom ku atiaktiak, gokë la dïl.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Go kɔc awën gäi ku thiëckë röt, “Ye raan la guɔ̈p ŋö kënë? Na cɔk a yom ku atiaktiak ë ke piŋ wɛ̈tde!”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Wën cï Jethu ɣet pan Gadara tɔ̈ wär alɔŋtui, ke räm kek röör karou ke bɔ̈ bei rɛ̈ŋ nhïïm. Ku röörkä aake la gup jakrɛc ë ke riir nhïïm apɛi, abï kɔc aa riɔ̈ɔ̈c ke, abï ciɛ̈n raan tëëk ë dhël kënë.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Gokë duɔɔt looi wën tïŋ kek Jethu, “Yeŋö wïc tënë ɣo Wën Nhialic? Ca bɛ̈n ba ɣo bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c ke tën awuɔ̈c ŋoot?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Ku duut dïr baai ë nyuäth tɛ̈thiɔ̈k.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ, “Na wïc ba ɣo cuɔp wei ë röörkä gup, ke yï cop ɣo ë dïrkä gup.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Go lëk ke, “Lak,” Gokë bɛ̈n bei ku lek ë dïr gup, ku tɛ̈n awën, ke duut diëër riŋ agör yic ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Go röör ke biöök dïr kat ku riŋkë geeu, ku lek kë cï rot looi tënë dïr ku tënë röör awën karou la gup jakrɛc tɛ̈t kɔc.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Go kɔc juëc apɛi geeu la bïk rɔ̈m kek Jethu. Nawën tïŋkë, ke läŋkë bï jäl panden.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.