Mateus 27

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naɣɔn nhiäk rial yic, ke bänydït käk Nhialic, ku kɔcdït baai mɛ̈t tɛ̈ bïk luɔ̈i Jethu ku bïk nɔ̈k.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Gokë rek ku kuɛɛthkë tënë bɛ̈nydït Pilato, raan Roma.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Nawën le Judath, raan wäär gɔɔny Jethu tïŋ, lɔn cï Jethu tɛ̈m thou, ke riääk puɔ̈u apɛi ku dhuk wëëu ke cï ye riɔp ciëën tënë bäny luk.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Ku lueel, “Ɣɛn acï kërac looi rin cï ɣɛn raan cïn guɔ̈p awuɔ̈c luɔm ë lueth.” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ee wɛ̈tdu, acïn këda thïn.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Go Judath wëëu cuat kal luaŋ Nhialic yic, ku le rot nöök.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Go bäny käk Nhialic wëëu kuany ku luelkë, “Acïï path buk wëëukä mat wëëu ye juaar yiic ɣön Nhialic, rin ye kek wëëu ë riɛm.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ku jɔlkë tɛ̈ bï kek wëëu luɔɔi thïn guëëk yic. Nawën ke matkë yic bïk piny ye ke tiɔp wec thïn kɔc cuëc ë töny, ɣɔɔc ë wëëukä, ku bï ya tɛ̈ ye kɔc thäi cï thou Jeruthalem thiɔ̈k thïn.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ku ë yen kë ye dom kënë cɔɔl, ke cɔl, “Tiɔm Riɛm,” agut ya akölë.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Ku kënë cï Jeremia, raan käk Nhialic tïŋ, lueel ëlä thɛɛr acï yenhom tiɛɛŋ,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 ku ɣɔɔc kek piny raan cuëc ë töny cïmën cï Bɛ̈ny ye lɛ̈k ɣɛn.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Ku Jethu ë kääc Pilato nhom. Go Pilato thiëëc, “Ye yïn Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ku acïn wɛ̈t cï bɛ̈ɛ̈r wël juëc ke ye bäny Itharel luɛɛl yeguɔ̈p.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Go Pilato thiëëc, “Cïï käjuëc cï yï gaanykä ye piŋ?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Go Jethu biɛt ke cï wɛ̈t Pilato bëër. Go Pilato gäi apɛi.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën, aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, bɛ̈nyŋaknhom ee raan tök kam kɔc cï mac lony, tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ku ë ruɔ̈ɔ̈n kënë raan cï kärɛc apɛi looi cɔl Barabath ë mac.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Nawën cï kɔc kenhïïm kut, ke thiëëc Pilato ëlä, “Yeŋa wiɛ̈ckë ba lony tënë we, ye Barabath aye Jethu, ye cɔl Raan cï lɔc ku dɔc?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Rin ee ŋic Pilato lɔn ë yen tiɛɛl yen ë thön kek Jethu ye.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Tɛ̈wën cï Pilato nyuc thɔ̈nyde nhom luk yic, ke tuc tiɛŋde wɛ̈t, “Duk them ba yïthok mat raan cïn kë cï wuɔ̈ɔ̈c kënë guɔ̈p, këde ë bɛ̈n ɣanhom kecït nyuɔ̈th wën akɔ̈u bä pɛ̈n nïn.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ku kɔc ater Jethu aake kɔc kuɔ̈ɔ̈t thook bïk lɛ̈k Pilato bï ya Barabath yen lony, ku cɔl Jethu anäk.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Nawën thiëc Pilato ke, “Yeŋa kamken karou wiɛ̈ckë ba lony tënë we?” Gokë lueel, “Ee Barabath.”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Go Pilato ke thiëëc, “Yeŋö ba looi tënë Jethu raan ye lueel ka cï lɔc ku dɔc?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Go Pilato ke bɛn thiëëc, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi?” Gokë bɛn rek yic röldït apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Nawën tïŋ Pilato ke cïï bï lëu, ku tïŋ aya ka aliääp bï rot looi, ke cɔl pïu ku lɔɔk yecin kenhïïm ke dɛɛi kek ëbën ku lueel, “Thon ë raan kënë aliu ɣacin! Arɛ̈ɛ̈r wecin.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Gokë dhuɔ̈k ye ëbën ke ke cï puɔ̈th dak, “Riɛmde abï täu ɣocin ku miɛ̈thkua cin aya.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Go Pilato Barabath lony. Ku wën cï yen apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk that ku ŋakkë nhom kuɔɔth, ke gɛ̈m ke bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Go apuruuk Pilato, Jethu kuaath pan bɛ̈nyŋaknhom. Ku jɔl apuruuk ëbën gɔ̈ɔ̈m piny.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ku dɛ̈kkë aläthke bei ku rukkë alanh thith lual yekɔ̈u.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Ku cuëckë kou ku ŋɛk kek yenhom, ku tɛ̈ɛ̈ukë wai ciinden cuëc. Ku gutkë kenhiɔl piny yenhom bïk nyuɔɔth ciɛ̈t leckë ku buikë, “Mädho Bɛ̈nyŋaknhom, Bɛ̈ny Itharel.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Ku ŋuutkë guɔ̈p ku yuupkë nhom wai.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Wën cï kek ye jal bui këlä, ke dɛ̈k alanh wën bei, ku dhukkë aläthke yekɔ̈u. Ku kuathkë bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Tɛ̈wën le kek tɛ̈ ye kɔc la nɔ̈k thïn, ke räm kek mony cɔl Thaimon raan pan Thirene, gokë dɔm riɛl bï tim cï rïïu ket.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ku ɣeetkë tɛ̈ cɔl Golgotha. (Ku wɛ̈tde yic, gɔn la gueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.)
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ku gɛ̈mkë Jethu muɔ̈n abiëc cï liääp wäl kec cɔl gal bï dek, nawën thiëëp ke kuec ye.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Gokë piäät tim cï rïïu kɔ̈u, ku cuɛtkë gɛk bïk aläthke tek kamken.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ku jɔlkë rëër bïk tiit.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Ku jɔlkë awuɔ̈c yekë tak ke cï Jethu looi gɔ̈t yenhom nhial tim cï rïïu kɔ̈u ëlä, “KËNË Ë JETHU BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Ku piɛ̈ɛ̈tkë cuɛ̈r karou kek Jethu tiim cï rïïu kɔ̈ɔ̈th aya, raan tök lɔŋ cuëc ku raan tök lɔŋ cam.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Ku jɔl kɔc ke ye tëëk tɛ̈wën, Jethu aa cuiit ku latkë ku luelkë,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 “Cie yïn wäär ye lueel lɔn bï yïn luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku buth nïn kadiäk! Kony rot tɛ̈ ye yïn Manh Nhialic! Bäär piny tim cï rïïu kɔ̈u!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ku bui kɔc käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ ku kɔcdït baai.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Ee kɔc kɔ̈k kony ku cïï rot kony! Cie yen Bɛ̈nyŋaknhom Itharel? Cɔl abɔ̈ piny tim cï rïïu kɔ̈u ëmën, ku abuk jäl gam!
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Yeen ë Nhialic ŋɔ̈ɔ̈th, cɔl ajɔl Nhialic kony ëmën tɛ̈ wïc yen ye. Rin aye lueel ëlä, ɣɛn ë Manh Nhialic.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Agut cuɛ̈r awën cï piäät tiim kɔ̈ɔ̈th kek ye, ee yekë tɔɔn guɔ̈p aya.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Nawën akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈ɔ̈th loi rot ɣet tääŋ akɔ̈l pan awën.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Nawën tääŋ akɔ̈l ke Jethu cöt röldït, “Eli, Eli, lama thabakthanï?” Ku wɛ̈tde yic, “Nhialicdiɛ̈, Nhialicdiɛ̈, yeŋö pɛ̈l yïn ɣa wei.”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Nawën piŋ kɔc kɔ̈k ke kääc ë tɛ̈në, ke luelkë, “Mony kënë acɔl Elija.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Go raan tök kat ku lut alath muɔ̈n wac yic, ku tɛ̈ɛ̈u wai thok ku ɣɔɔk Jethu thok.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Titku buk tïŋ lɔn bï Elija bɛ̈n bï bɛ̈n kony!”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ku jɔl Jethu keŋ apɛi ku thou.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Kaam wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋ thïn rɛɛt yic rou, jɔɔk nhial ɣeet piny. Ku loi ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k dït rot ku ɣɛr piny yic.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Ku ŋany rɛ̈ŋ kenhïïm, ku gup kɔc juëc, kɔc path wäär cï thou aacï bɛ̈n pïr ku jɔtkë röt.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Ku wën cï Jethu rot jɔt, ke jiël rɛ̈ŋ nhïïm ku lek Jeruthalem ku nyuthkë röt kɔc juëc.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Nawën tïŋ bɛ̈ny apuruuk ku apuruukken ke tit Jethu, ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny ku käk cï röt looi ëbën ke riɔ̈c apɛi, ku luelkë, “Yeen ë Manh Nhialic guɔ̈p alanden.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Diäär juëc aake tɔ̈ thïn, ku keek aake daai tɛ̈mec. Wäär rëër Jethu Galilia, ë ye diäärkä buɔɔth bïk miëth aa looi tënë ye.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Kam ë diäärkä, Maria Magdalena ku Maria man Jemith ku Jothep, ku jɔl a man wɛ̈ɛ̈t Dhubedï aake tɔ̈ thïn aya.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Wën col piny, ke mony ajak gen Arimatheo cɔl Jothep cï wɛ̈t Jethu gam bɔ̈.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ku ler tënë Pilato ku thiëëc guɔ̈p Jethu bï la thiɔ̈k. Go Pilato lɛ̈k apuruuk bïk gäm ye.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Go Jothep guɔ̈p Jethu bɛ̈ɛ̈i piny tim kɔ̈u ku der alanh ɣer,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic. Ku lɔɔr kuur dïttet raŋ thok ku jiël.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Maria Magdalena ku Maria dɛ̈ɛ̈të aake cï nyuc ke cï kenhïïm wɛ̈l raŋ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Nawën aköl Dätem aköl bɔ̈ aköl Dhiëc cök, ke kɔcdït käk Nhialic ku kɔc akut Parathï la tënë Pilato,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ku luelkë, “Bɛ̈ny, acuk tak, wäär pïr aluenh kënë ëcï lueel ëlä, ‘Ɣɛn abï bɛn pïr nïn kadiäk cök.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Këya, lɛ̈k apuruuk bïk raŋ tiit apath ɣet aköl ye nïn diäk, rin bï kɔcken ye buɔɔth guäpde cïï kual ku törkë tënë kɔc lɔn cï ye jɔt thou yic. Ku luenh ciëën abï dït apɛi tënë luenh tueŋ.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Go Pilato lɛ̈k ke, “Calkë apuruuk bïk raŋ la tiit apath cït tɛ̈ wïc wek ye thïn.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Gokë la ku buthkë raŋ thok ku thanykë thok ë kiɛ̈nden ku tɛ̈ɛ̈ukë apuruuk raŋ nhom bïk tiit.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.