Mateus 27
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Naɣɔn nhiäk rial yic, ke bänydït käk Nhialic, ku kɔcdït baai mɛ̈t tɛ̈ bïk luɔ̈i Jethu ku bïk nɔ̈k.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Gokë rek ku kuɛɛthkë tënë bɛ̈nydït Pilato, raan Roma.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Nawën le Judath, raan wäär gɔɔny Jethu tïŋ, lɔn cï Jethu tɛ̈m thou, ke riääk puɔ̈u apɛi ku dhuk wëëu ke cï ye riɔp ciëën tënë bäny luk.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 Ku lueel, “Ɣɛn acï kërac looi rin cï ɣɛn raan cïn guɔ̈p awuɔ̈c luɔm ë lueth.” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ee wɛ̈tdu, acïn këda thïn.”
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Go Judath wëëu cuat kal luaŋ Nhialic yic, ku le rot nöök.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Go bäny käk Nhialic wëëu kuany ku luelkë, “Acïï path buk wëëukä mat wëëu ye juaar yiic ɣön Nhialic, rin ye kek wëëu ë riɛm.”
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Ku jɔlkë tɛ̈ bï kek wëëu luɔɔi thïn guëëk yic. Nawën ke matkë yic bïk piny ye ke tiɔp wec thïn kɔc cuëc ë töny, ɣɔɔc ë wëëukä, ku bï ya tɛ̈ ye kɔc thäi cï thou Jeruthalem thiɔ̈k thïn.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ku ë yen kë ye dom kënë cɔɔl, ke cɔl, “Tiɔm Riɛm,” agut ya akölë.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ku kënë cï Jeremia, raan käk Nhialic tïŋ, lueel ëlä thɛɛr acï yenhom tiɛɛŋ,
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 ku ɣɔɔc kek piny raan cuëc ë töny cïmën cï Bɛ̈ny ye lɛ̈k ɣɛn.”
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Ku Jethu ë kääc Pilato nhom. Go Pilato thiëëc, “Ye yïn Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ku acïn wɛ̈t cï bɛ̈ɛ̈r wël juëc ke ye bäny Itharel luɛɛl yeguɔ̈p.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Go Pilato thiëëc, “Cïï käjuëc cï yï gaanykä ye piŋ?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Go Jethu biɛt ke cï wɛ̈t Pilato bëër. Go Pilato gäi apɛi.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën, aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, bɛ̈nyŋaknhom ee raan tök kam kɔc cï mac lony, tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ku ë ruɔ̈ɔ̈n kënë raan cï kärɛc apɛi looi cɔl Barabath ë mac.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Nawën cï kɔc kenhïïm kut, ke thiëëc Pilato ëlä, “Yeŋa wiɛ̈ckë ba lony tënë we, ye Barabath aye Jethu, ye cɔl Raan cï lɔc ku dɔc?”
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Rin ee ŋic Pilato lɔn ë yen tiɛɛl yen ë thön kek Jethu ye.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Tɛ̈wën cï Pilato nyuc thɔ̈nyde nhom luk yic, ke tuc tiɛŋde wɛ̈t, “Duk them ba yïthok mat raan cïn kë cï wuɔ̈ɔ̈c kënë guɔ̈p, këde ë bɛ̈n ɣanhom kecït nyuɔ̈th wën akɔ̈u bä pɛ̈n nïn.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Ku kɔc ater Jethu aake kɔc kuɔ̈ɔ̈t thook bïk lɛ̈k Pilato bï ya Barabath yen lony, ku cɔl Jethu anäk.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Nawën thiëc Pilato ke, “Yeŋa kamken karou wiɛ̈ckë ba lony tënë we?” Gokë lueel, “Ee Barabath.”
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Go Pilato ke thiëëc, “Yeŋö ba looi tënë Jethu raan ye lueel ka cï lɔc ku dɔc?”
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Go Pilato ke bɛn thiëëc, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi?” Gokë bɛn rek yic röldït apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Nawën tïŋ Pilato ke cïï bï lëu, ku tïŋ aya ka aliääp bï rot looi, ke cɔl pïu ku lɔɔk yecin kenhïïm ke dɛɛi kek ëbën ku lueel, “Thon ë raan kënë aliu ɣacin! Arɛ̈ɛ̈r wecin.”
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Gokë dhuɔ̈k ye ëbën ke ke cï puɔ̈th dak, “Riɛmde abï täu ɣocin ku miɛ̈thkua cin aya.”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Go Pilato Barabath lony. Ku wën cï yen apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk that ku ŋakkë nhom kuɔɔth, ke gɛ̈m ke bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Go apuruuk Pilato, Jethu kuaath pan bɛ̈nyŋaknhom. Ku jɔl apuruuk ëbën gɔ̈ɔ̈m piny.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Ku dɛ̈kkë aläthke bei ku rukkë alanh thith lual yekɔ̈u.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Ku cuëckë kou ku ŋɛk kek yenhom, ku tɛ̈ɛ̈ukë wai ciinden cuëc. Ku gutkë kenhiɔl piny yenhom bïk nyuɔɔth ciɛ̈t leckë ku buikë, “Mädho Bɛ̈nyŋaknhom, Bɛ̈ny Itharel.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Ku ŋuutkë guɔ̈p ku yuupkë nhom wai.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Wën cï kek ye jal bui këlä, ke dɛ̈k alanh wën bei, ku dhukkë aläthke yekɔ̈u. Ku kuathkë bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Tɛ̈wën le kek tɛ̈ ye kɔc la nɔ̈k thïn, ke räm kek mony cɔl Thaimon raan pan Thirene, gokë dɔm riɛl bï tim cï rïïu ket.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Ku ɣeetkë tɛ̈ cɔl Golgotha. (Ku wɛ̈tde yic, gɔn la gueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.)
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 Ku gɛ̈mkë Jethu muɔ̈n abiëc cï liääp wäl kec cɔl gal bï dek, nawën thiëëp ke kuec ye.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Gokë piäät tim cï rïïu kɔ̈u, ku cuɛtkë gɛk bïk aläthke tek kamken.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Ku jɔlkë rëër bïk tiit.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Ku jɔlkë awuɔ̈c yekë tak ke cï Jethu looi gɔ̈t yenhom nhial tim cï rïïu kɔ̈u ëlä, “KËNË Ë JETHU BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Ku piɛ̈ɛ̈tkë cuɛ̈r karou kek Jethu tiim cï rïïu kɔ̈ɔ̈th aya, raan tök lɔŋ cuëc ku raan tök lɔŋ cam.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ku jɔl kɔc ke ye tëëk tɛ̈wën, Jethu aa cuiit ku latkë ku luelkë,
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 “Cie yïn wäär ye lueel lɔn bï yïn luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku buth nïn kadiäk! Kony rot tɛ̈ ye yïn Manh Nhialic! Bäär piny tim cï rïïu kɔ̈u!”
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ku bui kɔc käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ ku kɔcdït baai.
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 “Ee kɔc kɔ̈k kony ku cïï rot kony! Cie yen Bɛ̈nyŋaknhom Itharel? Cɔl abɔ̈ piny tim cï rïïu kɔ̈u ëmën, ku abuk jäl gam!
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Yeen ë Nhialic ŋɔ̈ɔ̈th, cɔl ajɔl Nhialic kony ëmën tɛ̈ wïc yen ye. Rin aye lueel ëlä, ɣɛn ë Manh Nhialic.”
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Agut cuɛ̈r awën cï piäät tiim kɔ̈ɔ̈th kek ye, ee yekë tɔɔn guɔ̈p aya.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Nawën akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈ɔ̈th loi rot ɣet tääŋ akɔ̈l pan awën.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Nawën tääŋ akɔ̈l ke Jethu cöt röldït, “Eli, Eli, lama thabakthanï?” Ku wɛ̈tde yic, “Nhialicdiɛ̈, Nhialicdiɛ̈, yeŋö pɛ̈l yïn ɣa wei.”
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nawën piŋ kɔc kɔ̈k ke kääc ë tɛ̈në, ke luelkë, “Mony kënë acɔl Elija.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Go raan tök kat ku lut alath muɔ̈n wac yic, ku tɛ̈ɛ̈u wai thok ku ɣɔɔk Jethu thok.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Titku buk tïŋ lɔn bï Elija bɛ̈n bï bɛ̈n kony!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Ku jɔl Jethu keŋ apɛi ku thou.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Kaam wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋ thïn rɛɛt yic rou, jɔɔk nhial ɣeet piny. Ku loi ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k dït rot ku ɣɛr piny yic.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 Ku ŋany rɛ̈ŋ kenhïïm, ku gup kɔc juëc, kɔc path wäär cï thou aacï bɛ̈n pïr ku jɔtkë röt.
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Ku wën cï Jethu rot jɔt, ke jiël rɛ̈ŋ nhïïm ku lek Jeruthalem ku nyuthkë röt kɔc juëc.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Nawën tïŋ bɛ̈ny apuruuk ku apuruukken ke tit Jethu, ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny ku käk cï röt looi ëbën ke riɔ̈c apɛi, ku luelkë, “Yeen ë Manh Nhialic guɔ̈p alanden.”
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Diäär juëc aake tɔ̈ thïn, ku keek aake daai tɛ̈mec. Wäär rëër Jethu Galilia, ë ye diäärkä buɔɔth bïk miëth aa looi tënë ye.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Kam ë diäärkä, Maria Magdalena ku Maria man Jemith ku Jothep, ku jɔl a man wɛ̈ɛ̈t Dhubedï aake tɔ̈ thïn aya.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Wën col piny, ke mony ajak gen Arimatheo cɔl Jothep cï wɛ̈t Jethu gam bɔ̈.
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ku ler tënë Pilato ku thiëëc guɔ̈p Jethu bï la thiɔ̈k. Go Pilato lɛ̈k apuruuk bïk gäm ye.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Go Jothep guɔ̈p Jethu bɛ̈ɛ̈i piny tim kɔ̈u ku der alanh ɣer,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic. Ku lɔɔr kuur dïttet raŋ thok ku jiël.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Maria Magdalena ku Maria dɛ̈ɛ̈të aake cï nyuc ke cï kenhïïm wɛ̈l raŋ.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Nawën aköl Dätem aköl bɔ̈ aköl Dhiëc cök, ke kɔcdït käk Nhialic ku kɔc akut Parathï la tënë Pilato,
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 ku luelkë, “Bɛ̈ny, acuk tak, wäär pïr aluenh kënë ëcï lueel ëlä, ‘Ɣɛn abï bɛn pïr nïn kadiäk cök.’
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Këya, lɛ̈k apuruuk bïk raŋ tiit apath ɣet aköl ye nïn diäk, rin bï kɔcken ye buɔɔth guäpde cïï kual ku törkë tënë kɔc lɔn cï ye jɔt thou yic. Ku luenh ciëën abï dït apɛi tënë luenh tueŋ.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Go Pilato lɛ̈k ke, “Calkë apuruuk bïk raŋ la tiit apath cït tɛ̈ wïc wek ye thïn.”
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Gokë la ku buthkë raŋ thok ku thanykë thok ë kiɛ̈nden ku tɛ̈ɛ̈ukë apuruuk raŋ nhom bïk tiit.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.