Mateus 25

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t thɔ̈ɔ̈th, ku thööŋ bääny Nhialic ëlä, “Nyïïr kathiäär aake cï käkken ye kek mer lööm ku lek yan thiëëk yic.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Kam ë nyïïrkä, nyïïr kadhiëc aake pel nyïn, ku nyïïr kadhiëc aa cïï nyïn pel.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Nyïïr aa bɛ̈lkä aake cï mermerken lööm ku cïk miök dït muk.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ku nyïïr ŋic käŋ aake muk mermerken ku miök dït tet aya.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Nawën ka athiëëk gääu bï cïï lɔc bɛ̈n, gokë tɔ̈c bïk nin.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Nawën wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ke piŋ duɔɔt, ‘Athiëëk abɔ̈, bäk aɣeer ku luɔrkë!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Go nyïïr awën kathiäär röt jɔt kedhie ku dëëpkë mermerken.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Go mermer nyïïr aabɛ̈l cïï dɛ̈p apath rin cïn kek yiic miök. Gokë nyïïr kɔ̈kkä lim, ‘Miackë ɣo ë miök, mermerkua aacïï dɛ̈p.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Gokë bɛ̈ɛ̈r, ‘Miök acïï ɣo thöŋ, lak tɛ̈ ye miök ɣaac thïn bäk la ɣɔɔc miɔ̈kdun.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Go nyïïr aabɛ̈l la bïk la ɣɔɔc miök, ku go athiëëk guɔ lɔ̈k bɛ̈n kecök. Go nyïïr awën cï röt guiir la kal yic kek athiëëk tɛ̈wën dieer yai thïn, ku thiök kal thok.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Nawën la nyïïr awën cï la ɣɔɔc miök dhuk ke cöt, ‘Bɛ̈ny, Bɛ̈ny, ŋäny ɣo kal thok!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Go athiëëk bɛ̈ɛ̈r, ‘Ye wek yïŋa?’ Wek aacä ŋic!”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir, rin wek aa kuc aköl bï ɣɛn bɛ̈n.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t bɛn thɔ̈ɔ̈th ku lueel, “Bääny Nhialic abï thöŋ ke mony la keny wun dɛ̈t, cä aluɔɔnyke cɔɔl ku gɛ̈m ke wëëu bï kek lɔ̈k luui.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ku yïk aluɔny tök tim buɔɔt. Ku gɛ̈m alony dɛ̈t tim thiärdhiëc, ku gɛ̈m alony ye kek diäk tim thiäär. Acï wëëu tek këya cït tɛ̈ ŋic ŋɛk luui thïn, ku jiël bï la keny.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Go alony cï yiëk tim buɔɔt, wɛ̈ɛ̈uke la luɔɔi ku yök tim buɔɔt dɛ̈t.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ku lui alony cï gäm tim thiärdhiëc cïmën alony wën aya, ku yök tim thiärdhiëc dɛ̈t.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ku la alony cï gäm tim thiäär wëëu bänyde la wuɔ̈ɔ̈t piny ëbën.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Nawën ke bänyden jɔl dhuk, ku cɔɔl aluɔɔnyke bï wɛ̈ɛ̈uke bɛ̈n kuɛ̈ɛ̈n nyïn.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Go alony wäär cï gäm tim buɔɔt bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wäär yïn acä gäm tim buɔɔt, ku ëmën tïŋ, ɣɛn acï tim buɔɔt dɛ̈t juak thïn.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Go bänyde leec luɔiden pɛth cï looi ku lueel, ‘Yïn acï wëëu lik ŋiɛc muk apath ku juak keyiic, këya ëmën yïn aba tääu käjuëc yiic ba ke muk. Bäär rëërku ɣo mit puɔ̈th ɣodhie.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Ku ben alony cï gäm tim thiärdhiëc bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny yïn acä yiëk tim thiärdhiëc wäär le yïn keny, ku ɣɛn acï lɔ̈k luui ku juak tim thiärdhiëc dɛ̈t thïn.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Go bɛ̈ny leec luɔiden cï ŋiɛc looi ku lueel, ‘Yïn alony puɔth käŋ tiit apath. Yïn acï kälik tiit apath, ku ëmën yïn abï tääu käjuëc nhïïm, bäär miɛt puɔ̈u ë bääny bäänydu yic.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Go raan cï tim thiäär lööm bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, aca piŋ lɔn ye yïn raan col puɔ̈u rap kɛ̈c puur tem, ku kuany käk ke këc ke wɛɛr piny.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Këya, ɣɛn acï riɔ̈ɔ̈c ku la wɛ̈ɛ̈uku wɛc piny. Ŋɔ̈! Wëëu wäär ca kuɛ̈i ɣa aa kïk.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye ëlä, ‘Alony rac, ku ye adak rot aya. Na ŋic lɔn ye ɣɛn rap tem, rap kɛ̈c puur, ku lɔn ye ɣɛn käŋ kuany, ku aa kɛ̈c pok.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ŋuɔ̈t yïn acï wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ dhiɛl gäm raan ŋic luɔi wëëu, na la dhuk ciëën, ke ɣa yök wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ ke cï keyiic juak.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Nyaaikë wëëu tënë ye ku gämkë ke raan la tim buɔɔt.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Rin raan kälik ŋiɛc muk abï käkke juak yiic, ku raan cïï käŋ ye ŋiɛc muk, abï këden tɔ̈ thïn nyaai.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ku cuatkë alony rɛɛc kënë muɔ̈ɔ̈th yic aɣeer, ku tɛ̈ɛ̈n dhiëëu abï tɔ̈ thïn, ke kac yelec.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Aköl bï Manh Raan bɛ̈n ke duaar, ku atuuc nhial ëbën ke cath ke ye, abï nyuc thɔ̈nyde nhom ke duaar pan Nhialic,
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 ku thäi ëbën aabï guëër yenhom. Ku aabï tek yiic akuut karou, cïmën raan la thök, yen amɛ̈l ku apïyeem tek thook.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ku tɛ̈ɛ̈u amɛ̈l köŋden cuëc ku apïyeem köŋ cam.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ku Bɛ̈ny abï kɔc kääc lɔŋ cuëc lɛ̈k, ‘Bäk, kɔc cï Wä dɔɔc ku lɔ̈mkë bääny cï guiir tënë we tɛ̈wäär ciɛk piny.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Wën cï cɔk ɣa nɔ̈k, wek aacä muɔɔc këcam. Ku wën cï rou ɣa nɔ̈k wek aacä muɔɔc këdɛk, ku wën ye ɣɛn jäl, wek aacä lor pandun,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 ku wën cïn ɣɛn lubo wek aacä ruɔ̈k kɔ̈u, ku wën tuɛɛny ɣa wek aacä la neem, ku wën cï ɣa mac, wek aacä bɛ̈n tïŋ.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Ku kɔc wën aabï wɛ̈tde dhuk nhom ëlä, ‘Bɛ̈ny, yï cuk tïŋ nɛn yï nɛ̈k cɔk buk yï muɔɔc këcam? Ku nɛ̈k rou yï buk yï muɔɔc këdek,
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ku cuk yï tïŋ nɛn ke yï bɔ̈ keny yic buk yï lor? Ku yïn acïn lubo goku yï ruɔ̈k kɔ̈u?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Yï cuk tïŋ nɛn ke yï tuany, ke yï cï mac buk yï la neem?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Ku abï Bɛ̈nyŋaknhom lɛ̈k ke, wɛ̈t yic alɛ̈k we, ‘Këriëëc ëbën cäk luɔ̈i raan tök kam wämäthkiɛ̈ thiikä, aa cäk luɔ̈i ɣa aya.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ku abï lɛ̈k kɔc lɔŋ cam, ‘Aa wek kɔc cï cieen, jälkë ë tɛ̈n bäk la many dɛ̈p yic akölriëëc ëbën, many cï guiir tënë jɔŋrac ku atuɔ̈ɔ̈cke ëbën.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Rin wäär nɛ̈k cɔk ɣa, wek aa këc ɣa muɔɔc këcam, ku nɛ̈k rou ɣa ku wek aa këc ɣa muɔɔc këdɛk.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ku wäär ɣɛn ë jäl ku wek aa këc ɣa gɔɔŋ pandun, ku ɣɛn ɣa cïn kɔ̈u alath, wek aa këc ɣa ruɔ̈k kɔ̈u, ku ɣɛn a ɣa cï tuaany, ku mac ɣa ku wek aa këc bɛ̈n bäk ɣa neem.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Ku kɔckui aya aabï thiëc, ‘Bɛ̈ny, yï cuk tïŋ nɛn ke yï nɛ̈k cɔk ku rou, ku ye nɛn yï bɔ̈ keny yic, ku cïn alanh ceŋ, ku tuany yï ku mac yï ku yïn akëcku kony?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ku abï bɛ̈ɛ̈r, tënë ke, ‘Wɛ̈t yic alɛ̈k we, këriëëc ëbën kɛ̈ckë luɔ̈i wämäthkiɛ̈ thiikä, ka kɛ̈ckë luɔ̈i ɣɛn aya.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ku keek aabï la tɛ̈ bï ke reem thïn akölriëëc ëbën, ku kɔc path aabï la tɛ̈ bï kek pïr thïn akölriëëc ëbën.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.