Mateus 25
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t thɔ̈ɔ̈th, ku thööŋ bääny Nhialic ëlä, “Nyïïr kathiäär aake cï käkken ye kek mer lööm ku lek yan thiëëk yic.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Kam ë nyïïrkä, nyïïr kadhiëc aake pel nyïn, ku nyïïr kadhiëc aa cïï nyïn pel.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco loucas.
3 Nyïïr aa bɛ̈lkä aake cï mermerken lööm ku cïk miök dït muk.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ku nyïïr ŋic käŋ aake muk mermerken ku miök dït tet aya.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Nawën ka athiëëk gääu bï cïï lɔc bɛ̈n, gokë tɔ̈c bïk nin.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas, e adormeceram.
6 “Nawën wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ke piŋ duɔɔt, ‘Athiëëk abɔ̈, bäk aɣeer ku luɔrkë!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo, saí-lhe ao encontro.
7 Go nyïïr awën kathiäär röt jɔt kedhie ku dëëpkë mermerken.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Go mermer nyïïr aabɛ̈l cïï dɛ̈p apath rin cïn kek yiic miök. Gokë nyïïr kɔ̈kkä lim, ‘Miackë ɣo ë miök, mermerkua aacïï dɛ̈p.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Gokë bɛ̈ɛ̈r, ‘Miök acïï ɣo thöŋ, lak tɛ̈ ye miök ɣaac thïn bäk la ɣɔɔc miɔ̈kdun.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não seja caso que nos falte a nós e a vós, ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Go nyïïr aabɛ̈l la bïk la ɣɔɔc miök, ku go athiëëk guɔ lɔ̈k bɛ̈n kecök. Go nyïïr awën cï röt guiir la kal yic kek athiëëk tɛ̈wën dieer yai thïn, ku thiök kal thok.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Nawën la nyïïr awën cï la ɣɔɔc miök dhuk ke cöt, ‘Bɛ̈ny, Bɛ̈ny, ŋäny ɣo kal thok!’
11 E depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos.
12 Go athiëëk bɛ̈ɛ̈r, ‘Ye wek yïŋa?’ Wek aacä ŋic!”
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir, rin wek aa kuc aköl bï ɣɛn bɛ̈n.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t bɛn thɔ̈ɔ̈th ku lueel, “Bääny Nhialic abï thöŋ ke mony la keny wun dɛ̈t, cä aluɔɔnyke cɔɔl ku gɛ̈m ke wëëu bï kek lɔ̈k luui.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Ku yïk aluɔny tök tim buɔɔt. Ku gɛ̈m alony dɛ̈t tim thiärdhiëc, ku gɛ̈m alony ye kek diäk tim thiäär. Acï wëëu tek këya cït tɛ̈ ŋic ŋɛk luui thïn, ku jiël bï la keny.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Go alony cï yiëk tim buɔɔt, wɛ̈ɛ̈uke la luɔɔi ku yök tim buɔɔt dɛ̈t.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles, e granjeou outros cinco talentos.
17 Ku lui alony cï gäm tim thiärdhiëc cïmën alony wën aya, ku yök tim thiärdhiëc dɛ̈t.
17 Da mesma sorte, o que recebera dois, granjeou também outros dois.
18 Ku la alony cï gäm tim thiäär wëëu bänyde la wuɔ̈ɔ̈t piny ëbën.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Nawën ke bänyden jɔl dhuk, ku cɔɔl aluɔɔnyke bï wɛ̈ɛ̈uke bɛ̈n kuɛ̈ɛ̈n nyïn.
19 E muito tempo depois veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Go alony wäär cï gäm tim buɔɔt bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wäär yïn acä gäm tim buɔɔt, ku ëmën tïŋ, ɣɛn acï tim buɔɔt dɛ̈t juak thïn.’
20 Então aproximou-se o que recebera cinco talentos, e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que granjeei com eles.
21 Go bänyde leec luɔiden pɛth cï looi ku lueel, ‘Yïn acï wëëu lik ŋiɛc muk apath ku juak keyiic, këya ëmën yïn aba tääu käjuëc yiic ba ke muk. Bäär rëërku ɣo mit puɔ̈th ɣodhie.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem está, servo bom e fiel. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Ku ben alony cï gäm tim thiärdhiëc bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny yïn acä yiëk tim thiärdhiëc wäär le yïn keny, ku ɣɛn acï lɔ̈k luui ku juak tim thiärdhiëc dɛ̈t thïn.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles granjeei outros dois talentos.
23 Go bɛ̈ny leec luɔiden cï ŋiɛc looi ku lueel, ‘Yïn alony puɔth käŋ tiit apath. Yïn acï kälik tiit apath, ku ëmën yïn abï tääu käjuëc nhïïm, bäär miɛt puɔ̈u ë bääny bäänydu yic.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem está, bom e fiel servo. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Go raan cï tim thiäär lööm bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, aca piŋ lɔn ye yïn raan col puɔ̈u rap kɛ̈c puur tem, ku kuany käk ke këc ke wɛɛr piny.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento, disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Këya, ɣɛn acï riɔ̈ɔ̈c ku la wɛ̈ɛ̈uku wɛc piny. Ŋɔ̈! Wëëu wäär ca kuɛ̈i ɣa aa kïk.’
25 E, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye ëlä, ‘Alony rac, ku ye adak rot aya. Na ŋic lɔn ye ɣɛn rap tem, rap kɛ̈c puur, ku lɔn ye ɣɛn käŋ kuany, ku aa kɛ̈c pok.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ŋuɔ̈t yïn acï wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ dhiɛl gäm raan ŋic luɔi wëëu, na la dhuk ciëën, ke ɣa yök wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ ke cï keyiic juak.
27 Devias então ter dado o meu dinheiro aos banqueiros e, quando eu viesse, receberia o meu com os juros.
28 Nyaaikë wëëu tënë ye ku gämkë ke raan la tim buɔɔt.
28 Tirai-lhe pois o talento, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Rin raan kälik ŋiɛc muk abï käkke juak yiic, ku raan cïï käŋ ye ŋiɛc muk, abï këden tɔ̈ thïn nyaai.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ku cuatkë alony rɛɛc kënë muɔ̈ɔ̈th yic aɣeer, ku tɛ̈ɛ̈n dhiëëu abï tɔ̈ thïn, ke kac yelec.’
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 “Aköl bï Manh Raan bɛ̈n ke duaar, ku atuuc nhial ëbën ke cath ke ye, abï nyuc thɔ̈nyde nhom ke duaar pan Nhialic,
31 E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 ku thäi ëbën aabï guëër yenhom. Ku aabï tek yiic akuut karou, cïmën raan la thök, yen amɛ̈l ku apïyeem tek thook.
32 E todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas;
33 Ku tɛ̈ɛ̈u amɛ̈l köŋden cuëc ku apïyeem köŋ cam.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Ku Bɛ̈ny abï kɔc kääc lɔŋ cuëc lɛ̈k, ‘Bäk, kɔc cï Wä dɔɔc ku lɔ̈mkë bääny cï guiir tënë we tɛ̈wäär ciɛk piny.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Wën cï cɔk ɣa nɔ̈k, wek aacä muɔɔc këcam. Ku wën cï rou ɣa nɔ̈k wek aacä muɔɔc këdɛk, ku wën ye ɣɛn jäl, wek aacä lor pandun,
35 Porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 ku wën cïn ɣɛn lubo wek aacä ruɔ̈k kɔ̈u, ku wën tuɛɛny ɣa wek aacä la neem, ku wën cï ɣa mac, wek aacä bɛ̈n tïŋ.’
36 Estava nu, e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e foste me ver.
37 “Ku kɔc wën aabï wɛ̈tde dhuk nhom ëlä, ‘Bɛ̈ny, yï cuk tïŋ nɛn yï nɛ̈k cɔk buk yï muɔɔc këcam? Ku nɛ̈k rou yï buk yï muɔɔc këdek,
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te demos de comer? ou com sede, e te demos de beber?
38 ku cuk yï tïŋ nɛn ke yï bɔ̈ keny yic buk yï lor? Ku yïn acïn lubo goku yï ruɔ̈k kɔ̈u?
38 E quando te vimos estrangeiro, e te hospedamos? ou nu, e te vestimos?
39 Yï cuk tïŋ nɛn ke yï tuany, ke yï cï mac buk yï la neem?’
39 E quando te vimos enfermo, ou na prisão, e fomos ver-te?
40 Ku abï Bɛ̈nyŋaknhom lɛ̈k ke, wɛ̈t yic alɛ̈k we, ‘Këriëëc ëbën cäk luɔ̈i raan tök kam wämäthkiɛ̈ thiikä, aa cäk luɔ̈i ɣa aya.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ku abï lɛ̈k kɔc lɔŋ cam, ‘Aa wek kɔc cï cieen, jälkë ë tɛ̈n bäk la many dɛ̈p yic akölriëëc ëbën, many cï guiir tënë jɔŋrac ku atuɔ̈ɔ̈cke ëbën.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Rin wäär nɛ̈k cɔk ɣa, wek aa këc ɣa muɔɔc këcam, ku nɛ̈k rou ɣa ku wek aa këc ɣa muɔɔc këdɛk.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ku wäär ɣɛn ë jäl ku wek aa këc ɣa gɔɔŋ pandun, ku ɣɛn ɣa cïn kɔ̈u alath, wek aa këc ɣa ruɔ̈k kɔ̈u, ku ɣɛn a ɣa cï tuaany, ku mac ɣa ku wek aa këc bɛ̈n bäk ɣa neem.’
43 Sendo estrangeiro, não me recolhestes; estando nu, não me vestistes; e enfermo, e na prisão, não me visitastes.
44 Ku kɔckui aya aabï thiëc, ‘Bɛ̈ny, yï cuk tïŋ nɛn ke yï nɛ̈k cɔk ku rou, ku ye nɛn yï bɔ̈ keny yic, ku cïn alanh ceŋ, ku tuany yï ku mac yï ku yïn akëcku kony?’
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão, e não te servimos?
45 Ku abï bɛ̈ɛ̈r, tënë ke, ‘Wɛ̈t yic alɛ̈k we, këriëëc ëbën kɛ̈ckë luɔ̈i wämäthkiɛ̈ thiikä, ka kɛ̈ckë luɔ̈i ɣɛn aya.’
45 Então lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos o não fizestes, não o fizestes a mim.
46 Ku keek aabï la tɛ̈ bï ke reem thïn akölriëëc ëbën, ku kɔc path aabï la tɛ̈ bï kek pïr thïn akölriëëc ëbën.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.