Mateus 21

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Jeruthalem, ke bɔ̈ Bethpeec tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu ëcï kɔcken ye buɔɔth karou tuɔɔc tueŋ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic, ku wek aabä akaja yök ke mac ku manhde yelɔ̈ɔ̈m. Luɔnykë ke ku bɛ̈ɛ̈ikë ke tënë ɣa.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Na le raan thiëc we ke luɛlkë, keek aa wïc Bɛ̈ny ku aabï dhuk ëmën.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Kënë acï rot looi këya rin bï wɛ̈t cï lueel ëlä thɛɛr raan käk Nhialic tïŋ yenhom tiɛɛŋ,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Lëk kɔc Itharel,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Go kɔc Jethu buɔɔth la ku loikë cïmën cï Jethu ye lɛ̈k ke,
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 ku bïïkë akaja ke manhde ku kumkë kekɔ̈th aläthken, ku nyuc Jethu manh akaja kɔ̈u.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ yenhom ku kɔc ke buɔth ye, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Nawën ɣeet geeu Jeruthalem, ke kɔc gɛ̈i apɛi ku yekë thiëc ëlä, “Yeŋa kënë?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ke bëër kɔc ŋic ye ku luelkë, “Yen ë raan käk Nhialic tïŋ cɔl Jethu pan Nadharet, wun Galilia.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac ku kɔc ɣööc aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc wëëu waar yiic piny, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ku lëk ke,
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Kɔc cï cɔr ku kɔc cï duany aake cï bɛ̈n tënë ye kal yic luaŋ Nhialic, goke kony.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Kɔc dït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ aake cï puɔ̈th dak tɛ̈wën tïŋ kek käpuɔth cï Jethu looi, ku wën ye mïth ket kal yic luaŋ Nhialic ëlä, “Lecku Wën Debit.”
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ku luelkë tënë Jethu, “Ye kë lueel ë mïthkä piŋ?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Aya piŋ. Ku kɛ̈ckë kënë kaŋ kueen,
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Kaam wën cï Jethu wëlkä lueel, ke jiël geeu ku ler Bethanï tɛ̈ cï yen bën anin thïn.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën dhuk kek geeu, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Nawën tïŋ tim cït ŋaap dhël yɔu, go la cɔl bï yök ke cï luɔk, go yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c. Go Jethu lueel, “Yïn acïï mïth kɔŋ bɛn tïŋ athɛɛr!” Ku nyin yic tɛ̈wën ke tim riau.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Tɛ̈wën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ë kënë, ke gɛ̈i apɛi, ku thiëckë röt, “Yeŋö cï tim kënë guɔ riau?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na gamkë ke cïn diu, ka cie kë ca looi tënë ë tim kënë yen luɔikë ë rot, na cɔk a gɔn kënë yen yɔ̈ɔ̈kkë ëlä, ‘Jɔt rot ku cuat rot wïïr,’ ka loi rot.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Ku na lak gam, ke këriëëc ëbën yakë ke thiëëc tɛ̈ röök wek, aa yɔ̈kkë.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Go Jethu bɛn dhuk kal yic luaŋ Nhialic, ku tɛ̈wën piööc yen, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc baai bɔ̈ tënë ye ku thiëckë ëlä, “Ee yïn, ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aba thiëëc wɛ̈t tök aya, na bɛ̈ɛ̈rkë apath, ke wek aba lɛ̈k raan cä gäm riɛl ye ɣɛn käkkä looi.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Lɛ̈kkë ɣa, Joon yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tɛ̈nɛn, ye tënë Nhialic aye riɛlde ë rot?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny ke rin cï raan ëbën ye gam.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Ku ben Jethu ke thiëëc, “Yeŋö yakë tak wɛ̈t kënë yic? Monytui ë la dhäk karou. Go la tënë wëndït ku lëk ye, ‘Manhdiɛ̈ lɔr lui dom yic ya aköl.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Go bɛ̈ɛ̈r, ‘Ɣɛn acïï la,’ nawën ke ben yenhom waar ku ler.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Go bɛn la tënë wënden koor ku lëk wɛ̈t awën cï kaŋ lɛ̈k wëndït. Go gam ku cïï la.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Yeŋa kamken karou cï kë wïc wun looi?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Rin Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm ëcï bɛ̈n tënë we bï we nyuɔ̈th dhël ë yic, ku wek aa këc wɛ̈tde gam. Nawën ke ye kɔc ajuër kut ku adëjök kek gam ye. Ku na cɔk awën cï wek käkkä tïŋ ke loi röt, ke wek aa këc wepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärɛc ku gamkë wɛ̈tde.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Ku ben Jethu jam waal ku lueel tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim luɔk ku rɔk. Ku wec tɛ̈ ye mïth tiim guɔ̈r thïn bïk ya miök, ku looi kät. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔɔnyke tënë ke bïk la gäm abäkke.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic aloony dɔm, ku thatkë aluɔny tök, ku näkkë alony dɛ̈t ku biöökkë alony ye kek diäk aleel.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Go aloony juëc tënë aloony tueŋ bɛn tooc, ku ŋot ke looikë ke tɛ̈wäär.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Nawën ciëën ke wun dom jɔl wënde tooc, ku tɛk lɔn bï kek ye theek.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel kamken wën tïŋ kek ye, ‘Kënë ee manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkke aabï dɔ̈ŋ ke ɣo.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Gokë dɔm ku thelkë aɣeer dom yic ku näkkë.”
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Na bɔ̈ raan la dom ke loi ŋö tënë ke?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Abï kɔckä nɔ̈k, ku riɔp dom yic wei tënë kɔc bï ye ayiëk abäkke tɛ̈ cï käŋ luɔk.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ku lëk Jethu ke, “Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, kaŋ kueen?
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bääny Nhialic abï nyaai tënë we ku gɛ̈m kɔc wuɔ̈t kɔ̈k bï wɛ̈tdiɛ̈ piŋ ku loikë.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ku raan bï löny alel kënë nhom, ka duɔɔny bï ruɔ̈th, ku raan bï alel kënë lööny yenhom ka niɔɔn yic.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nawën piŋ kɔcdït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ë jam kënë, ke ŋickë lɔn jiɛɛm Jethu riɛnken,
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 ku na cɔk alɔn wïc kek ye bïk dɔm, ka ke cï riɔ̈ɔ̈c kɔc juëc tɔ̈ thïn ë Jethu tïŋ ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.