Mateus 21

Lëk yam (DIKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Jeruthalem, ke bɔ̈ Bethpeec tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu ëcï kɔcken ye buɔɔth karou tuɔɔc tueŋ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic, ku wek aabä akaja yök ke mac ku manhde yelɔ̈ɔ̈m. Luɔnykë ke ku bɛ̈ɛ̈ikë ke tënë ɣa.
2 dizendo-lhes:
3 Na le raan thiëc we ke luɛlkë, keek aa wïc Bɛ̈ny ku aabï dhuk ëmën.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Kënë acï rot looi këya rin bï wɛ̈t cï lueel ëlä thɛɛr raan käk Nhialic tïŋ yenhom tiɛɛŋ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Lëk kɔc Itharel,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Go kɔc Jethu buɔɔth la ku loikë cïmën cï Jethu ye lɛ̈k ke,
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 ku bïïkë akaja ke manhde ku kumkë kekɔ̈th aläthken, ku nyuc Jethu manh akaja kɔ̈u.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ yenhom ku kɔc ke buɔth ye, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Nawën ɣeet geeu Jeruthalem, ke kɔc gɛ̈i apɛi ku yekë thiëc ëlä, “Yeŋa kënë?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ke bëër kɔc ŋic ye ku luelkë, “Yen ë raan käk Nhialic tïŋ cɔl Jethu pan Nadharet, wun Galilia.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac ku kɔc ɣööc aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc wëëu waar yiic piny, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ku lëk ke,
13 E disse-lhes:
14 Kɔc cï cɔr ku kɔc cï duany aake cï bɛ̈n tënë ye kal yic luaŋ Nhialic, goke kony.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Kɔc dït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ aake cï puɔ̈th dak tɛ̈wën tïŋ kek käpuɔth cï Jethu looi, ku wën ye mïth ket kal yic luaŋ Nhialic ëlä, “Lecku Wën Debit.”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ku luelkë tënë Jethu, “Ye kë lueel ë mïthkä piŋ?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Aya piŋ. Ku kɛ̈ckë kënë kaŋ kueen,
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Kaam wën cï Jethu wëlkä lueel, ke jiël geeu ku ler Bethanï tɛ̈ cï yen bën anin thïn.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën dhuk kek geeu, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nawën tïŋ tim cït ŋaap dhël yɔu, go la cɔl bï yök ke cï luɔk, go yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c. Go Jethu lueel, “Yïn acïï mïth kɔŋ bɛn tïŋ athɛɛr!” Ku nyin yic tɛ̈wën ke tim riau.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Tɛ̈wën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ë kënë, ke gɛ̈i apɛi, ku thiëckë röt, “Yeŋö cï tim kënë guɔ riau?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na gamkë ke cïn diu, ka cie kë ca looi tënë ë tim kënë yen luɔikë ë rot, na cɔk a gɔn kënë yen yɔ̈ɔ̈kkë ëlä, ‘Jɔt rot ku cuat rot wïïr,’ ka loi rot.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ku na lak gam, ke këriëëc ëbën yakë ke thiëëc tɛ̈ röök wek, aa yɔ̈kkë.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Go Jethu bɛn dhuk kal yic luaŋ Nhialic, ku tɛ̈wën piööc yen, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc baai bɔ̈ tënë ye ku thiëckë ëlä, “Ee yïn, ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aba thiëëc wɛ̈t tök aya, na bɛ̈ɛ̈rkë apath, ke wek aba lɛ̈k raan cä gäm riɛl ye ɣɛn käkkä looi.
24 Jesus respondeu:
25 Lɛ̈kkë ɣa, Joon yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tɛ̈nɛn, ye tënë Nhialic aye riɛlde ë rot?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny ke rin cï raan ëbën ye gam.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Ku ben Jethu ke thiëëc, “Yeŋö yakë tak wɛ̈t kënë yic? Monytui ë la dhäk karou. Go la tënë wëndït ku lëk ye, ‘Manhdiɛ̈ lɔr lui dom yic ya aköl.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Go bɛ̈ɛ̈r, ‘Ɣɛn acïï la,’ nawën ke ben yenhom waar ku ler.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Go bɛn la tënë wënden koor ku lëk wɛ̈t awën cï kaŋ lɛ̈k wëndït. Go gam ku cïï la.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Yeŋa kamken karou cï kë wïc wun looi?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Rin Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm ëcï bɛ̈n tënë we bï we nyuɔ̈th dhël ë yic, ku wek aa këc wɛ̈tde gam. Nawën ke ye kɔc ajuër kut ku adëjök kek gam ye. Ku na cɔk awën cï wek käkkä tïŋ ke loi röt, ke wek aa këc wepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärɛc ku gamkë wɛ̈tde.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Ku ben Jethu jam waal ku lueel tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim luɔk ku rɔk. Ku wec tɛ̈ ye mïth tiim guɔ̈r thïn bïk ya miök, ku looi kät. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔɔnyke tënë ke bïk la gäm abäkke.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic aloony dɔm, ku thatkë aluɔny tök, ku näkkë alony dɛ̈t ku biöökkë alony ye kek diäk aleel.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Go aloony juëc tënë aloony tueŋ bɛn tooc, ku ŋot ke looikë ke tɛ̈wäär.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Nawën ciëën ke wun dom jɔl wënde tooc, ku tɛk lɔn bï kek ye theek.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel kamken wën tïŋ kek ye, ‘Kënë ee manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkke aabï dɔ̈ŋ ke ɣo.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Gokë dɔm ku thelkë aɣeer dom yic ku näkkë.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Na bɔ̈ raan la dom ke loi ŋö tënë ke?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Abï kɔckä nɔ̈k, ku riɔp dom yic wei tënë kɔc bï ye ayiëk abäkke tɛ̈ cï käŋ luɔk.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ku lëk Jethu ke, “Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, kaŋ kueen?
42 Então Jesus perguntou:
43 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bääny Nhialic abï nyaai tënë we ku gɛ̈m kɔc wuɔ̈t kɔ̈k bï wɛ̈tdiɛ̈ piŋ ku loikë.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ku raan bï löny alel kënë nhom, ka duɔɔny bï ruɔ̈th, ku raan bï alel kënë lööny yenhom ka niɔɔn yic.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nawën piŋ kɔcdït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ë jam kënë, ke ŋickë lɔn jiɛɛm Jethu riɛnken,
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 ku na cɔk alɔn wïc kek ye bïk dɔm, ka ke cï riɔ̈ɔ̈c kɔc juëc tɔ̈ thïn ë Jethu tïŋ ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.