Mateus 20
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ku ben Jethu bääny Nhialic thɔ̈ɔ̈ŋ ëlä, “Raan dom ëcï rial bï la wïc kɔc bï duɔmde bɛ̈n tem.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ku ciëk ariöp bï ya gäm ke akäl tök, ku tooc ke dom.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Nawën tɛ̈cït lunyluny ë ɣɔ̈k, ke la tɛ̈ ye kɔc ɣɔɔc thïn, go kɔc kɔ̈k tïŋ thïn ke kääc ke cïn kë loikë,
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 go lɛ̈k ke ëlä, ‘Lak dom yic aya bäk la tem, ku wek aaba yiëk ariöp thöŋ ke luɔidun.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Gokë la. Nawën akɔ̈l ciɛl yic, ku tääŋ akɔ̈l aya, ke la aɣeer ku le bɛ̈n ke kɔc kɔ̈k.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Naɣɔn thëëi ke la aɣeer ku yök kɔc kɔ̈k ke kääc ë path go lɛ̈k ke, ‘Yeŋö rëër wek tɛ̈wën aköl ke cïn kë luɔikë?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Gokë lɛ̈k ye ëlä, ‘Acïn raan cï ɣo cɔɔl buk la luui.’ Go lɛ̈k ke bïk la luui aya.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Naɣɔn thëëi ke wun dom cɔl raanden kɔc dɔ̈m ku lueel, ‘Cɔl kɔc luɔi, ba ke dɔ̈m wɛ̈ɛ̈uken, ku jɔk kɔc ë ke bɔ̈ ciëën, bï jäl la thök kɔc wën anhiäk jɔk luɔi ë rial.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Go kɔc ke bɔ̈ luɔi yic ciëën bɛ̈n ku gɛ̈m ke wɛ̈ɛ̈uken.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Nawën la kɔc ke jɔk luɔi ë rial bɛ̈n bï ke bɛ̈n riɔp, ke takkë lɔn bï ke gäm wëëu juëc, ku keek aacï bɛ̈n riɔp wëëu cït wëëu cï gäm kɔc ke lök bɛ̈n luɔi yic ciëën.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 “Gokë wëëu dɔm ke dak puɔ̈th, ku jiëëmkë wun dom guɔ̈p ëlä,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Kɔc ke lök bɛ̈n ciëën, cïn luɔi dïït cïk looi, aaca thɔ̈ɔ̈ŋ nhïïm kek ɣo, ɣok kɔc cï luui akɔ̈l yic tɛ̈wën anhiäk agut tɛ̈ col piny cït ëmën!’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Go wɛ̈t raan tök bɛ̈ɛ̈r ëlä, ‘Mäthdiɛ̈, yïn acä jör, ciɛ̈t ɣo cï tɛ̈ bï ɣɛn yï riap thïn akäl tök cäk.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Dɔm ariɔ̈pdu ku jälë. Aca tak ba raan lök bɛ̈n ciëën gäm ariöp cït ariɔ̈pdu.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Cä la yic ba wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ gam tɛ̈cït tɛ̈ wiëc ye? Yeŋö ye tiɛɛl yï dɔm tɛ̈ muɔɔc ɣɛn kɔc?’ ”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Këya, kɔc tɔ̈ ciëën aabï tɔ̈ tueŋ ku kɔc tɔ̈ tueŋ aabï tɔ̈ ciëën.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu cath kek kɔcken ye buɔɔth ke la Jeruthalem, ke cɔɔl ke tɛ̈den ë röt ku lëk ke,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Ëmën ɣok aala Jeruthalem, ku Manh Raan abï la dɔm ku ɣɛ̈th kɔc käk Nhialic nhïïm, ku kɔc piööc ë lööŋ. Ku abïk tɛ̈m thou,
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 ku thönkë bäny kɔc cie kɔc Itharel bïk läät ku thatkë ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï rïïu kɔ̈u. Ku na ye nïn kadiäk cök ka bï pïr ku jöt bei ë raŋ yic.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Nawën ke man wɛ̈ɛ̈t Dhubedï bɔ̈ tënë Jethu kek wätke, ku gut yenhiaal piny ku thiëëc bï luɔ̈i kë wïc.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Go Jethu thiëëc, “Yeŋö wïc?” Go bɛ̈ɛ̈r ëlä, “Tɛ̈ nyuuc yïn thɔ̈nydu nhom bääny Nhialic yic aköldä, ke yï tɔŋ yïpuɔ̈u lɔn bï yïn wɛ̈tkiɛ̈n kë karou cɔl aa nyuc yïlɔ̈ɔ̈m, raan tök köŋ cuëc ku raan dɛ̈t köŋ ë cam.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Go Jethu dhuɔ̈k ke ëlä, “Wek aakuc kë thiëckë, ɣɛn abï baŋ apɛi ë nïnkä ku ɣɛn abï nɔ̈k. Lɛ̈ukë bäk gum cïmëndiɛ̈?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Alëuku.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na cɔkkë we nɔ̈k ayic ka lɛ̈ukë bäk gum, ku acie ɣɛn la riɛl ba raan bï nyuc köŋdiɛ̈n cuëc ku köŋdiɛ̈n cam kuany. Thöckä aa käk kɔc cï Wä guiër ke.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Nawën le atuuc kɔ̈k kathiäär piŋ, ke riääk puɔ̈th tënë wɛ̈ɛ̈t Dhubedï.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Go Jethu ke cɔɔl ku lëk ke, “Aŋiɛckë lɔn kɔc cï gam bïk aa bäny kɔc cie kɔc Itharel aala riɛl kɔc nhïïm, ku acïï path bäk ciɛ̈t ke.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Ku kënë acïï rot bï looi kamkun. Raan wïc ye bï ya raandït kamkun, adhil rot dhuɔ̈k piny bï ya luui rin kɔc kɔ̈k,
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 ku na ye raan wïc ye bï ya bɛ̈ny wenhïïm, ka dhil ya aluaŋdun.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Cïmën Manh Raan aya akëc bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n loony, acï bɛ̈n bï kɔc bɛ̈n kony, ku gɛm wɛ̈ike bï kɔc juëc waar thou yic.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Tɛ̈wën jiël Jethu Jeriko kek kɔcken ye buɔɔth, ke buɔɔth kɔc juëc apɛi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ku kɔc cï cɔr karou aake rɛ̈ɛ̈r ë dhël këc. Nawën piŋkë lɔn cï Jethu ɣëët, ke cöt röldït, “Bɛ̈ny, Wën Debit, kony ɣo!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Go kɔc kɔ̈k ke rɛ̈l ku yöökkë ke bïk biɛt. Gokë ŋot ke kiu apɛi, “Wën Debit! Kony ɣo.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Go Jethu kɔ̈ɔ̈c ku cɔɔl ke, ku thiëëc ke, “Yeŋö wiɛ̈ckë ba looi tënë we?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Gokë lɛ̈k ye, “Bɛ̈ny awïcku buk bɛn daai.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Go Jethu gam, ku gɔɔt kenyïn, gokë daai nyin yic ku buɔthkë.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.