Mateus 18

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaam wën ke kɔc Jethu buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku thiëckë ëlä, “Yeŋa yen dït apɛi kam kɔc tɔ̈ bääny pan Nhialic yic?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Go Jethu meth cɔɔl, ku cɔl akääc kenhïïm,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 ku lueel, “Wek alɛ̈k yic, na cäk röt war bäk ciɛ̈t mïth kor, ke wek aacïï bääny Nhialic bï kaŋ yök.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Këya raan rot dhuɔ̈k piny bï ciɛ̈t ë manh kënë yen adït apɛi pan Nhialic.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ku raan manh koor cït manh kënë lor riɛnkiɛ̈, acä lor.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 “Na ye raan wëŋ mɛnh tök kam ë mïthkä, ku bä maan ka ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ë raan cït kënë diɛ̈t cï ruɔ̈k yeth aleldït tet, ku pïk wïïr bï mou.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Ye kërɛɛc yïndë pinynhom ye kɔc kɔ̈k kɔc wɛ̈ŋ kärɛc yiic. Käkkä aabï röt dhiɛl aa looi akölaköl, ku bï yiën dë tënë kɔc käkkä looi!
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 “Ku na ye ciɛɛndu ayï cɔ̈ɔ̈kdu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ka tëëm bei ku cuat ke wei. Rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path ke yï ye ŋɔl, tɛ̈në tɛ̈ bï yïn la cin karou ku cök karou ku cuɛt yï many dɛ̈p yic akölriëëc ëbën.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Ku na ye nyiɛndu yï cɔl aloi adumuɔ̈ɔ̈m, ke ŋuët bei ku cuat wei. Rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr yök ke yï la nyiɛn tök, tɛ̈n tɛ̈ bï yïn la nyïn karou, ku bï yï la cuat pan mac.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 “Duɔ̈kkë them bäk mïth thiikä bui. Alɛ̈k we bäk ŋic lɔn atuɔ̈ɔ̈cken nhial aa rëër Wä lɔ̈ɔ̈m akölaköl pan Nhialic.
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acï bɛ̈n ba kɔc cï määr bɛ̈n gäm pïr.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 “Lɛ̈k ɣa yic. Na raan ala amääl buɔɔt ku mär amäl tök ke cïï thiärdhoŋuan ku dhoŋuan nyiëëŋ piny, ku le amäl kënë wïc?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Ku na le yök ka mit puɔ̈u apɛi, miɛt puɔ̈u wär miɛt puɔ̈u wäär tɔ̈ amɛ̈l kɔ̈k thïn.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Këlä aya, acïï Wuurdun tɔ̈ nhial nhiar, bï mɛnh tök kam ee mïth thiikä määr.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 “Na loi wämuuth awuɔ̈c tënë yï, ke yï la tënë ye ku lɛ̈k kë cï wuɔ̈ɔ̈c tɛ̈dun wepɛ̈c. Na piŋ wɛ̈tdu, ke wek aacï dɔ̈ɔ̈r.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Na cïï wɛ̈tdu piŋ, ke yï cɔl raan tök ayï kɔc karou ku dhuɔ̈kkë tënë ye, ‘Rin bï awuɔ̈c cï looi tënë yï ŋic kɔc karou ayï diäk.’
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Na ŋot kuec bï wɛ̈tden cïï piŋ, ke lɛ̈k akut, ku na kueec bï wɛ̈t akut cïï piŋ aya, ke päl bï ciɛ̈t raan thäi ku raan ajuër kut, kɔc kuc wɛ̈t Nhialic.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Ku wek aa lɛ̈k kënë, awuɔ̈c cäk bï päl piny pinynhom, acïï bï päl piny nhial, ku awuɔ̈c bäk päl piny ë tɛ̈n abï päl piny nhial.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Ku abɛn lɛ̈k we, na mät kɔc karou kamkun pinynhom ë tɛ̈n, ku thiëckë kë wïckë ka gɛ̈m Wä tɔ̈ nhial ke.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Rin tɛ̈ ye kɔc karou ayï diäk kenhïïm mat ë wɛ̈tdiɛ̈ ke ɣɛn abï rëër kamken.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Nawën ke Pïtɛr bɔ̈ tënë Jethu ku thiëëc, “Bɛ̈ny, ya arak dë lëu bï ɣɛn wɛ̈t päl piny tënë wämääth cä awuɔ̈c looi tënë ɣa? Ye arak dhorou?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Alɛ̈k yï, aca arak dhorou, ee thiärdhorou arak dhorou,
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 rin bääny Nhialic acït bɛ̈nyŋaknhom wïc ye bï käkke kuɛ̈ɛ̈n nyïn kek aluakke.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Kaam wën kuëën kek käŋ nyïn, ka aluaŋ tök cï wëëu juëc apɛidït muɔ̈r bïï tënë ye.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ku yen ë cïn wëëu cool yen wëëu cï muɔ̈r, go bänyde lueel bï ɣaac wei kek tiɛŋde ku miɛ̈thke ku käkke ëbën bï käny cool.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Nawën piŋ ë wɛ̈t kënë ke läŋ bänyde apɛi ku lueel ëlä, ‘Päl ɣa kaam thin koor, ku ɣɛn abï käkkä cool bɛ̈ny.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Go bɛ̈nyŋaknhom tɛ̈ mɛɛm yen thïn tïŋ, ku pɛ̈l känyde tënë ye ku cɔl ajiël.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Kaam wën le aluaŋ kënë aɣeer, ke räm kek aluaŋ dɛ̈t rëër kek baai kɔ̈ɔ̈ny wëëu reen lik. Go pac yeth ku yöök bï wɛ̈ɛ̈uke cool nyin yic.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Go lɔ̈ŋ apɛi ku lueel, ‘Päl ɣa kaam ku ɣɛn abï wɛ̈ɛ̈uku cool!’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Go cïï gam, ku cɔl amac ɣet tɛ̈ bï yen wɛ̈ɛ̈uke cool.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Nawën tïŋ aluɛk kɔ̈k kë cï rot looi, ke riääk puɔ̈th apɛi ku lek tënë bänyden ku lëkkë këriëëc ëbën cï rot looi.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Go bɛ̈nyŋaknhom aluaŋ kënë cɔɔl ku lueel, ‘Yïn acïn puɔ̈u, ɣɛn acï wëëu juëc kääny ke tënë yï päl piny rin cï yïn ɣa lɔ̈ŋ.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Cïï lëu ba käny päl piny tënë raandun rëër wek, cïmën këwäär ca luɔ̈i yï?’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Ku wën cï yen puɔ̈u riääk apɛi, ke cɔl amac ɣet tɛ̈ bï yen käny cool ëbën.”
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Yen ë tɛ̈ bï Wä tɔ̈ nhial luɔ̈i we, tɛ̈ cï wek awuɔ̈c ye päl piny kamkun puɔ̈u ëbën.”
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.