Mateus 18
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Kaam wën ke kɔc Jethu buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku thiëckë ëlä, “Yeŋa yen dït apɛi kam kɔc tɔ̈ bääny pan Nhialic yic?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Go Jethu meth cɔɔl, ku cɔl akääc kenhïïm,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 ku lueel, “Wek alɛ̈k yic, na cäk röt war bäk ciɛ̈t mïth kor, ke wek aacïï bääny Nhialic bï kaŋ yök.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Këya raan rot dhuɔ̈k piny bï ciɛ̈t ë manh kënë yen adït apɛi pan Nhialic.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ku raan manh koor cït manh kënë lor riɛnkiɛ̈, acä lor.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Na ye raan wëŋ mɛnh tök kam ë mïthkä, ku bä maan ka ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ë raan cït kënë diɛ̈t cï ruɔ̈k yeth aleldït tet, ku pïk wïïr bï mou.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Ye kërɛɛc yïndë pinynhom ye kɔc kɔ̈k kɔc wɛ̈ŋ kärɛc yiic. Käkkä aabï röt dhiɛl aa looi akölaköl, ku bï yiën dë tënë kɔc käkkä looi!
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 “Ku na ye ciɛɛndu ayï cɔ̈ɔ̈kdu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ka tëëm bei ku cuat ke wei. Rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path ke yï ye ŋɔl, tɛ̈në tɛ̈ bï yïn la cin karou ku cök karou ku cuɛt yï many dɛ̈p yic akölriëëc ëbën.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Ku na ye nyiɛndu yï cɔl aloi adumuɔ̈ɔ̈m, ke ŋuët bei ku cuat wei. Rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr yök ke yï la nyiɛn tök, tɛ̈n tɛ̈ bï yïn la nyïn karou, ku bï yï la cuat pan mac.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Duɔ̈kkë them bäk mïth thiikä bui. Alɛ̈k we bäk ŋic lɔn atuɔ̈ɔ̈cken nhial aa rëër Wä lɔ̈ɔ̈m akölaköl pan Nhialic.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acï bɛ̈n ba kɔc cï määr bɛ̈n gäm pïr.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “Lɛ̈k ɣa yic. Na raan ala amääl buɔɔt ku mär amäl tök ke cïï thiärdhoŋuan ku dhoŋuan nyiëëŋ piny, ku le amäl kënë wïc?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Ku na le yök ka mit puɔ̈u apɛi, miɛt puɔ̈u wär miɛt puɔ̈u wäär tɔ̈ amɛ̈l kɔ̈k thïn.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Këlä aya, acïï Wuurdun tɔ̈ nhial nhiar, bï mɛnh tök kam ee mïth thiikä määr.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Na loi wämuuth awuɔ̈c tënë yï, ke yï la tënë ye ku lɛ̈k kë cï wuɔ̈ɔ̈c tɛ̈dun wepɛ̈c. Na piŋ wɛ̈tdu, ke wek aacï dɔ̈ɔ̈r.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Na cïï wɛ̈tdu piŋ, ke yï cɔl raan tök ayï kɔc karou ku dhuɔ̈kkë tënë ye, ‘Rin bï awuɔ̈c cï looi tënë yï ŋic kɔc karou ayï diäk.’
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Na ŋot kuec bï wɛ̈tden cïï piŋ, ke lɛ̈k akut, ku na kueec bï wɛ̈t akut cïï piŋ aya, ke päl bï ciɛ̈t raan thäi ku raan ajuër kut, kɔc kuc wɛ̈t Nhialic.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Ku wek aa lɛ̈k kënë, awuɔ̈c cäk bï päl piny pinynhom, acïï bï päl piny nhial, ku awuɔ̈c bäk päl piny ë tɛ̈n abï päl piny nhial.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Ku abɛn lɛ̈k we, na mät kɔc karou kamkun pinynhom ë tɛ̈n, ku thiëckë kë wïckë ka gɛ̈m Wä tɔ̈ nhial ke.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Rin tɛ̈ ye kɔc karou ayï diäk kenhïïm mat ë wɛ̈tdiɛ̈ ke ɣɛn abï rëër kamken.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Nawën ke Pïtɛr bɔ̈ tënë Jethu ku thiëëc, “Bɛ̈ny, ya arak dë lëu bï ɣɛn wɛ̈t päl piny tënë wämääth cä awuɔ̈c looi tënë ɣa? Ye arak dhorou?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Alɛ̈k yï, aca arak dhorou, ee thiärdhorou arak dhorou,
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 rin bääny Nhialic acït bɛ̈nyŋaknhom wïc ye bï käkke kuɛ̈ɛ̈n nyïn kek aluakke.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Kaam wën kuëën kek käŋ nyïn, ka aluaŋ tök cï wëëu juëc apɛidït muɔ̈r bïï tënë ye.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Ku yen ë cïn wëëu cool yen wëëu cï muɔ̈r, go bänyde lueel bï ɣaac wei kek tiɛŋde ku miɛ̈thke ku käkke ëbën bï käny cool.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Nawën piŋ ë wɛ̈t kënë ke läŋ bänyde apɛi ku lueel ëlä, ‘Päl ɣa kaam thin koor, ku ɣɛn abï käkkä cool bɛ̈ny.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Go bɛ̈nyŋaknhom tɛ̈ mɛɛm yen thïn tïŋ, ku pɛ̈l känyde tënë ye ku cɔl ajiël.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Kaam wën le aluaŋ kënë aɣeer, ke räm kek aluaŋ dɛ̈t rëër kek baai kɔ̈ɔ̈ny wëëu reen lik. Go pac yeth ku yöök bï wɛ̈ɛ̈uke cool nyin yic.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Go lɔ̈ŋ apɛi ku lueel, ‘Päl ɣa kaam ku ɣɛn abï wɛ̈ɛ̈uku cool!’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Go cïï gam, ku cɔl amac ɣet tɛ̈ bï yen wɛ̈ɛ̈uke cool.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Nawën tïŋ aluɛk kɔ̈k kë cï rot looi, ke riääk puɔ̈th apɛi ku lek tënë bänyden ku lëkkë këriëëc ëbën cï rot looi.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Go bɛ̈nyŋaknhom aluaŋ kënë cɔɔl ku lueel, ‘Yïn acïn puɔ̈u, ɣɛn acï wëëu juëc kääny ke tënë yï päl piny rin cï yïn ɣa lɔ̈ŋ.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Cïï lëu ba käny päl piny tënë raandun rëër wek, cïmën këwäär ca luɔ̈i yï?’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ku wën cï yen puɔ̈u riääk apɛi, ke cɔl amac ɣet tɛ̈ bï yen käny cool ëbën.”
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Yen ë tɛ̈ bï Wä tɔ̈ nhial luɔ̈i we, tɛ̈ cï wek awuɔ̈c ye päl piny kamkun puɔ̈u ëbën.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.