Mateus 14

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɛ̈wën ke bɛ̈nyŋaknhom Antipäth Ɣërot, bɛ̈ny Galilia ëcï wɛ̈t cï Jethu ŋic apɛi piŋ.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Go lɛ̈k bänyken luk, “Kënë ë Joon raan kɔc muɔc nhïïm guɔ̈p, yen acï bɛn pïr. Ee yen le yen riɛl yen käkkä looi.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Antipäth Ɣërot ëcï Joon cɔl adɔm ku rek ku mac, rin wɛ̈t Ɣërodia tiŋ Pilipo wämënh cï rum bï ya tiɛŋde.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Rin cï Joon ye lɛ̈k ye ëlä, “Acïï path ba tiŋ wämuuth rum ke pïr!”
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Go Antipäth Ɣërot wïc bï Joon nɔ̈k, ku ë riɔ̈c kɔc Itharel, rin ŋic kek Joon ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Nawën aköl yan dhiëëth Antipäth Ɣërot, ke nyan Ɣërodia diër kɔc nhïïm, abï Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt apɛi,
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 ku kuëëŋ lɔn bï yen ye gäm kuat këden bï wïc!
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Go lɛ̈k ye tɛ̈ cït tɛ̈ cï man ye than thïn, “Yiëk ɣa nhom Joon ëmën ke cï tääu aduɔ̈k yic!”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Kënë ëcï bɛ̈ny rac puɔ̈u, ku rin cï yen kuëëŋ ë jɔ̈ɔ̈l nhïïm, acï gam bï nhom Joon gäm ye.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Ku cɔl Joon ala tök yeth tɛ̈wën mɛc yen thïn.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Ku bïï nhom ke cï tääu aduɔ̈k yic, ku gɛ̈m nya ku le gäm man.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Go kɔc Joon buɔɔth bɛ̈n ku nyɛɛikë guäpde, ku lek tɔ̈ɔ̈u, ku lek lɛ̈k Jethu.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Wën piŋ Jethu kë cï rot looi, go jäl ë riäi bï la tɛ̈de ë rot. Ku tɛ̈wën piŋ kɔc ë kënë, ke jiël gɛɛthken yiic kecök ku buɔthkë.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Nawën kɛɛc Jethu piny ë riäi yic, ke tïŋ kɔc juëc apɛi, go yic ŋɛɛr ë ke, ku kony kɔcken tuany.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Nawën col piny, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Piny acï cuɔl, ku tɛ̈n ë ror cïn kë kuany thïn. Cɔl kɔc aa thiɛ̈i bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic ku bïk röt la ɣɔ̈c miëthden.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acïn tɛ̈ bï kek jäl, na le miëth ke gämkë ke!”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Käk mukku ëbën, aa ayuɔ̈p kadhiëc ku rec karou.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Go Jethu lueel, “Bɛ̈ɛ̈ikë ke tɛ̈n tënë ɣa.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Ku yöök kɔc bïk nyuc ë noon nhom, ku lööm ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou, ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec, tënë thän awën.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Ku mïthkë ëbën abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ piny, kuany gääc kathiäär ku rou.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Kɔc ke cï mïth ëbën, röör röt aake ye tiim kadhiëc.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Ku kaam awën ke Jethu yöök kɔcken ye buɔɔth bïk la riäi yic, ku lek tueŋ yenhom agör alɔŋtui, ku cɔl thɛ̈i ajiël.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Wën cï yen kɔc cɔl athiɛ̈i, ke la gɔt nhom ë rot bï la röök. Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu ë rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈ɛ̈n yetök,
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 ku riäi ke cï ɣet tɛ̈mec, ke cïï cath apath rin lor yen yom nhom.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Nawën bɛ̈ɛ̈k piny ke Jethu bɔ̈ tënë ke ke cath pïu nhïïm.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Nawën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ke cath pïu nhïïm gokë riɔ̈ɔ̈c apɛi, ku luelkë, “Atïm raan cï thou,” ku dhiɛɛukë rin cï kek riɔ̈ɔ̈c.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Ku kaam awën ke lëk Jethu ke, “Dɛɛtkë wepuɔ̈th, ee ɣɛn Jethu, Duɔ̈kkë riɔ̈c!”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, na ye yï ayic, ke yï yïk ɣa riɛl ba la tënë yï, ɣa cath pïu nhïïm.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Go Jethu lueel, “Bäär!” Go Pïtɛr bɛ̈n bei riäi yic, ku ciɛth pïu nhïïm ke la tënë Jethu.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Ku wën tïŋ yen yom ke biök apɛi, go riɔ̈ɔ̈c ku duër dïïr, go dhiau, “Luäk ɣa Bɛ̈ny!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Go Jethu dɔm nyin yic ku lueel, “Yïn raan la gam koor, yeŋö diiu yïn?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ku wën le kek riäi yic, ke yom kääc.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Go atuuc ke tɔ̈ riäi yic Jethu door ku luelkë, “Yïn ë Manh Nhialic alanden.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Gokë wär teem ku lek Jenetharet.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Nawën ŋic kɔc Jenetharet Jethu, gokë kɔc thiääk ke ke lɛ̈k, ku ɣɛ̈thkë kɔc tuany ëbën tënë ye.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Ku läŋkë bïk gɔɔt, cɔk alanhde thok ë path, ku kuat raan cï ye gɔɔt ëbën ee pial.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.