Mateus 14
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Tɛ̈wën ke bɛ̈nyŋaknhom Antipäth Ɣërot, bɛ̈ny Galilia ëcï wɛ̈t cï Jethu ŋic apɛi piŋ.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 Go lɛ̈k bänyken luk, “Kënë ë Joon raan kɔc muɔc nhïïm guɔ̈p, yen acï bɛn pïr. Ee yen le yen riɛl yen käkkä looi.”
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Antipäth Ɣërot ëcï Joon cɔl adɔm ku rek ku mac, rin wɛ̈t Ɣërodia tiŋ Pilipo wämënh cï rum bï ya tiɛŋde.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Rin cï Joon ye lɛ̈k ye ëlä, “Acïï path ba tiŋ wämuuth rum ke pïr!”
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Go Antipäth Ɣërot wïc bï Joon nɔ̈k, ku ë riɔ̈c kɔc Itharel, rin ŋic kek Joon ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Nawën aköl yan dhiëëth Antipäth Ɣërot, ke nyan Ɣërodia diër kɔc nhïïm, abï Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt apɛi,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 ku kuëëŋ lɔn bï yen ye gäm kuat këden bï wïc!
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Go lɛ̈k ye tɛ̈ cït tɛ̈ cï man ye than thïn, “Yiëk ɣa nhom Joon ëmën ke cï tääu aduɔ̈k yic!”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Kënë ëcï bɛ̈ny rac puɔ̈u, ku rin cï yen kuëëŋ ë jɔ̈ɔ̈l nhïïm, acï gam bï nhom Joon gäm ye.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ku cɔl Joon ala tök yeth tɛ̈wën mɛc yen thïn.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Ku bïï nhom ke cï tääu aduɔ̈k yic, ku gɛ̈m nya ku le gäm man.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Go kɔc Joon buɔɔth bɛ̈n ku nyɛɛikë guäpde, ku lek tɔ̈ɔ̈u, ku lek lɛ̈k Jethu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Wën piŋ Jethu kë cï rot looi, go jäl ë riäi bï la tɛ̈de ë rot. Ku tɛ̈wën piŋ kɔc ë kënë, ke jiël gɛɛthken yiic kecök ku buɔthkë.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Nawën kɛɛc Jethu piny ë riäi yic, ke tïŋ kɔc juëc apɛi, go yic ŋɛɛr ë ke, ku kony kɔcken tuany.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Nawën col piny, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Piny acï cuɔl, ku tɛ̈n ë ror cïn kë kuany thïn. Cɔl kɔc aa thiɛ̈i bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic ku bïk röt la ɣɔ̈c miëthden.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acïn tɛ̈ bï kek jäl, na le miëth ke gämkë ke!”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Käk mukku ëbën, aa ayuɔ̈p kadhiëc ku rec karou.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Go Jethu lueel, “Bɛ̈ɛ̈ikë ke tɛ̈n tënë ɣa.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Ku yöök kɔc bïk nyuc ë noon nhom, ku lööm ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou, ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec, tënë thän awën.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Ku mïthkë ëbën abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ piny, kuany gääc kathiäär ku rou.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Kɔc ke cï mïth ëbën, röör röt aake ye tiim kadhiëc.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Ku kaam awën ke Jethu yöök kɔcken ye buɔɔth bïk la riäi yic, ku lek tueŋ yenhom agör alɔŋtui, ku cɔl thɛ̈i ajiël.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Wën cï yen kɔc cɔl athiɛ̈i, ke la gɔt nhom ë rot bï la röök. Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu ë rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈ɛ̈n yetök,
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 ku riäi ke cï ɣet tɛ̈mec, ke cïï cath apath rin lor yen yom nhom.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Nawën bɛ̈ɛ̈k piny ke Jethu bɔ̈ tënë ke ke cath pïu nhïïm.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Nawën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ke cath pïu nhïïm gokë riɔ̈ɔ̈c apɛi, ku luelkë, “Atïm raan cï thou,” ku dhiɛɛukë rin cï kek riɔ̈ɔ̈c.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Ku kaam awën ke lëk Jethu ke, “Dɛɛtkë wepuɔ̈th, ee ɣɛn Jethu, Duɔ̈kkë riɔ̈c!”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, na ye yï ayic, ke yï yïk ɣa riɛl ba la tënë yï, ɣa cath pïu nhïïm.”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Go Jethu lueel, “Bäär!” Go Pïtɛr bɛ̈n bei riäi yic, ku ciɛth pïu nhïïm ke la tënë Jethu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ku wën tïŋ yen yom ke biök apɛi, go riɔ̈ɔ̈c ku duër dïïr, go dhiau, “Luäk ɣa Bɛ̈ny!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Go Jethu dɔm nyin yic ku lueel, “Yïn raan la gam koor, yeŋö diiu yïn?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Ku wën le kek riäi yic, ke yom kääc.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Go atuuc ke tɔ̈ riäi yic Jethu door ku luelkë, “Yïn ë Manh Nhialic alanden.”
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Gokë wär teem ku lek Jenetharet.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Nawën ŋic kɔc Jenetharet Jethu, gokë kɔc thiääk ke ke lɛ̈k, ku ɣɛ̈thkë kɔc tuany ëbën tënë ye.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Ku läŋkë bïk gɔɔt, cɔk alanhde thok ë path, ku kuat raan cï ye gɔɔt ëbën ee pial.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.