Mateus 13

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku aköl töŋ awën, ke Jethu jiël baai ku ler wär Galilia yɔu ku nyuuc, ku piööc.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Ku gööm kɔc juëc apɛi, go la riäi yic ku nyuuc thïn, ku kääc thän awën ë pïu thook aɣeer.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ku jɔl Jethu kɛ̈ŋ aa lueel bï yen kɔc piɔ̈ɔ̈c käjuëc.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tɛ̈wën yen rap wɛɛr dom, ke kɔ̈th abɛ̈k lööny dhël yic. Go diɛt bɛ̈n ku tetkë ke.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k alɛl nhom, tɛ̈ koor tiɔp thïn. Gokë guɔ cil rin tiɔp ëcïï dït thïn.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nawën la akɔ̈l ruɛl apɛi ke rap awën yuɔm, ku riɛɛukë rin këc mɛiken ɣet piny.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ku lööny kɔ̈th abɛ̈k tɛ̈ ye yuɔ̈ɔ̈t lac dït thïn, nawën la yuɔ̈ɔ̈t dït ke näk rap.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k ë tiɔm path yic, ku lokkë apath, kɔ̈k ke dït nhïïm ku kɔ̈k ke thööŋ röt ku kɔ̈k ke thoi nhïïm!”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth!”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Nawën ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku thiëckë, “Yeŋö ye yïn jam ë waal tënë ke?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Go dhuk nhom ku lueel, “Ŋiɛ̈ɛ̈c käk bääny Nhialic acï gäm we ku akëc gäm ke.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Rin raan la këdäŋ abï bɛn muɔɔc bï käkke juëc apɛi, ku raan cïn këdäŋ, ke këthiin ye tak lɔn tɔ̈ yen tënë ye, abï nyaai aya.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kënë ye ɣɛn jam waal tënë ke, rin keek aa daai ku acïn kë yekë tïŋ, aa piŋ ku aa cïn kë yekë piŋ, tɛ̈dë ke detkë yic.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Këya, wɛ̈t cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ lueel wäthɛɛr ë riɛnken ëlä atiiŋ yenhom,
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 rin cï kek kepuɔ̈th wɛl wei,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 “Ku wekkä, wek aa mit gup, rin wek aa daai ku piɛ̈ŋkë.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ku alɛ̈k we, acï kɔc juëc käk Nhialic tïŋ, ku kɔc path ŋic Nhialic wïc bïk tïŋ käk yakë tïŋ, ku aa këckë tïŋ, acïk wïc bïk piŋ käk yakë piŋ, ku aa këckë piŋ.”
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Go Jethu lueel, “Ëmën piɛŋkë tɛ̈ teet ɣɛn kääŋ kënë yic thïn.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Kɔc ë wɛ̈t bääny Nhialic piŋ ku cïk det yic, aa cït kɔ̈th cï lööny dhël yic. Jɔŋrac ë bɛ̈n ku nyɛɛi wɛ̈t awën kepuɔ̈th.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kɔ̈th cï lööny alɛl nhom aa cït kɔc wɛ̈t Nhialic gam nyin yic ku mitkë puɔ̈th.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Ku aacie kepuɔ̈th ye dɛɛt, aa löŋ Nhialic guɔ wai wei tɛ̈ looi aliääp rot, ku tɛ̈ nɛ̈k ke rin wɛ̈t Nhialic.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kɔ̈th cï lööny tɛ̈ ye yuɔ̈ɔ̈t lac dït thïn, aa cït kɔc ë wɛ̈t Nhialic piŋ, ku käjuëc ke diir rin pïr pinynhom, ku nhiɛ̈r jiɛɛk aa bɛ̈n thïn, ku rɛckë löŋ Nhialic kepuɔ̈th.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Ku kɔ̈th cï puur tiɔm path yic, aa cït kɔc ë wɛ̈t Nhialic piŋ ku detkë yic apath, ku käjuëc aye yök tënë ke, cïmën rap cï ŋiɛc luɔk ke dït nhïïm, ku rap kɔ̈k thööŋ kenhïïm ku kɔ̈k ke thoi nhïïm.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ku ben Jethu ke lɛ̈k kääŋ dɛ̈t, “Bääny Nhialic acït raan cï kɔ̈th path com duɔmde.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Naɣɔn akɔ̈u ke raan ëbën nin, ke raan atɛrde bɔ̈ ku weer abaar rap cök ku jiël.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Nawën la rap cil ke abaar cil aya.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Go raan lui dom yic bɛ̈n tënë wun dom ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wäär pur yïn, cie rap path kek ca wɛɛr dom yic? Na ye këya ka abaar kënë cil këdë dom yic?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Go bɛ̈ɛ̈r, ‘Ee raan man ɣa yen acï kënë looi,’ Go raan ë luɔi lueel, ‘Wïc buk abaar nyuän wei dom yic?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Go wun dom bɛ̈ɛ̈r, acie tɛ̈de, ‘Rin tɛ̈ nyuɛ̈n yïn abaar, ke yïn amɛt rap wei ke ke.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Cɔl rap ku abaar aa dït kedhie agut tɛ̈ bï kek luɔk, ku aba lɛ̈k kɔc tëm ëlä, kaŋkë abaar nyuɔ̈n ku duɔ̈tkë ke bï ke yɔɔt, ku jälkë rap tem ku tääukë ke kändiɛ̈ yic.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ku benke lɛ̈k kääŋ dɛ̈t ëlä, “Bääny Nhialic acït käu koor nyin cï raan com duɔmde.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Yeen akoor nyin apɛi kam kɔ̈th ëbën. Ku na le dït ka wär tiim ëbën, ee la nhial ke loi kërdït apɛi abï diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken aa yïk thïn.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Ku ben lueel, “Bääny Nhialic acït luɔu cï tik puɔr ayumdït tet yic, na lä ke piäär ëbën.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Këya, Jethu ë ye kɛ̈ŋ lueel ku bï yen kɔc lɛ̈k wɛ̈lke ëbën, acïn kë ye lueel ke cïï kääŋ thɔ̈th.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Ee ye looi këya rin bï wɛ̈t cï raan käk Nhialic tïŋ lueel thɛɛr yenhom tiɛɛŋ,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Go Jethu kɔc nyääŋ aɣeer ku ler ɣöt, go kɔcken ye buɔɔth bɛ̈n tënë ye ku luelkë, “Tɛ̈t ɣo kääŋ abaar yic.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Go bɛ̈ɛ̈r, “Raan ë puɔ̈r cï kɔ̈th path wɛɛr dom, ee Manh Raan.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Dom ë pinynhom, ku kɔ̈th path aa kɔc ŋic Nhialic, ye bääny Nhialic këden, ku abaar aa kɔc ë jakrɛc,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ku raan cä abaar mat dom yic ë jɔŋrac. Ku tëmtëm ë thök ë piny, ku kɔc tëm atuuc Nhialic.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Këya, cïmën ye abaar nyuän wei dom yic ku yɔt, yen abï ya tɛ̈de aköl thöök piny.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Manh Raan abä atuuc Nhialic tooc, ku aabï kɔc rɛc ë kɔc ɣäth kärac yiic, ku kɔc luui kärɛc tɛ̈t bei kɔc path yiic,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 ku cuɛt ke many dɛ̈p cï löklök apɛi, bï kek aa dhiau thïn ke ŋɛny kelec akölriëëc ëbën.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ku kɔc path aabï ruɛl cïmën akɔ̈l bääny Wunden yic nhial.”
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Ku thɔ̈th Jethu kääŋ dɛ̈t ëlä, “Bääny Nhialic acït jiɛɛk cï wɛc piny dom yic. Go raandä yök ku nyiɛɛi ku ben thiaan ku jiël ke cï puɔ̈u miɛt apɛi, ku le käkke ɣaac ëbën, ku ɣɔɔc dom wën, rin nhiɛɛr yen jiɛɛk kënë apɛi.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Ku ben Jethu lueel, “Bääny Nhialic acït raan ɣöc, wïc käpath apɛi,
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 nawën yök këtööŋ path apɛi ke la käkke ɣaac wei ëbën ku ɣɔɔc kënë awën.”
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Bääny Nhialic aya, acït buɔn cï cuat wïïr ku dɔm kuat ë rɛ̈c ëbën.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Tɛ̈ cï yen thiäŋ, ke miit amɛ̈i agör nhom ku nyuuckë bïk rec kuany yiic, ku tɛ̈ɛ̈ukë rec path gäc yic, ku cuɛtkë rec cïï path wei.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Kënë, yen ë tɛ̈ bï yen rot luɔɔi thïn aköldä thöök piny. Atuuc Nhialic aabï tuɔ̈l ku kuënykë kɔc rɛc bei ë kɔc yiic,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ku cuɛtkë ke pan mac tɛ̈ bï kek dhiau thïn ke ŋɛny kelec akölriëëc ëbën.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ku thiëc Jethu ke, “Cäk wëlkä deet yiic apath?” Gokë gam.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Go lɛ̈k ke, “Na ye këya, ke raan piööc ë lööŋ cï piɔ̈ɔ̈c käk bääny Nhialic, acït raan baai käkken yam ku käthɛɛr bɛ̈ɛ̈i aɣeer ëbën paande.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Wën cï Jethu thök luɛl ë kɛ̈ŋkä, ke jiël,
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 ku dhuk gɛnden. Ku piööc kɔc tɛ̈n amat, piööc cï kɔc ke tɔ̈ thïn bɛ̈n gɔ̈i ëbën ku luelkë, “Cï mony kënë käŋ bɛ̈n aa ŋic nɛn, ku yök riɛl ë yen käk jäŋ gɔ̈i looi tɛ̈nɛn?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Kënë, cie wën raan dhie ë guaŋ? Ku man cie tiŋ dhie cɔl Maria, ku yeen cie mɛ̈nh ë Jemith ku Jothep ku Thaimon ku Judath?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ku nyiɛ̈rakën aya, cïk tɔ̈u ë tɛ̈n kek ɣo? Yök käkkä ëbën tɛ̈nɛn?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ku kueeckë ë ye.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Ku akëc käjuëc jäŋ gɔ̈i looi tɛ̈në rin cïn kek gam.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.