Mateus 13

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ku aköl töŋ awën, ke Jethu jiël baai ku ler wär Galilia yɔu ku nyuuc, ku piööc.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ku gööm kɔc juëc apɛi, go la riäi yic ku nyuuc thïn, ku kääc thän awën ë pïu thook aɣeer.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ku jɔl Jethu kɛ̈ŋ aa lueel bï yen kɔc piɔ̈ɔ̈c käjuëc.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tɛ̈wën yen rap wɛɛr dom, ke kɔ̈th abɛ̈k lööny dhël yic. Go diɛt bɛ̈n ku tetkë ke.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k alɛl nhom, tɛ̈ koor tiɔp thïn. Gokë guɔ cil rin tiɔp ëcïï dït thïn.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Nawën la akɔ̈l ruɛl apɛi ke rap awën yuɔm, ku riɛɛukë rin këc mɛiken ɣet piny.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ku lööny kɔ̈th abɛ̈k tɛ̈ ye yuɔ̈ɔ̈t lac dït thïn, nawën la yuɔ̈ɔ̈t dït ke näk rap.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k ë tiɔm path yic, ku lokkë apath, kɔ̈k ke dït nhïïm ku kɔ̈k ke thööŋ röt ku kɔ̈k ke thoi nhïïm!”
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth!”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Nawën ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku thiëckë, “Yeŋö ye yïn jam ë waal tënë ke?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Go dhuk nhom ku lueel, “Ŋiɛ̈ɛ̈c käk bääny Nhialic acï gäm we ku akëc gäm ke.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Rin raan la këdäŋ abï bɛn muɔɔc bï käkke juëc apɛi, ku raan cïn këdäŋ, ke këthiin ye tak lɔn tɔ̈ yen tënë ye, abï nyaai aya.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kënë ye ɣɛn jam waal tënë ke, rin keek aa daai ku acïn kë yekë tïŋ, aa piŋ ku aa cïn kë yekë piŋ, tɛ̈dë ke detkë yic.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Këya, wɛ̈t cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ lueel wäthɛɛr ë riɛnken ëlä atiiŋ yenhom,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 rin cï kek kepuɔ̈th wɛl wei,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Ku wekkä, wek aa mit gup, rin wek aa daai ku piɛ̈ŋkë.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ku alɛ̈k we, acï kɔc juëc käk Nhialic tïŋ, ku kɔc path ŋic Nhialic wïc bïk tïŋ käk yakë tïŋ, ku aa këckë tïŋ, acïk wïc bïk piŋ käk yakë piŋ, ku aa këckë piŋ.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Go Jethu lueel, “Ëmën piɛŋkë tɛ̈ teet ɣɛn kääŋ kënë yic thïn.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Kɔc ë wɛ̈t bääny Nhialic piŋ ku cïk det yic, aa cït kɔ̈th cï lööny dhël yic. Jɔŋrac ë bɛ̈n ku nyɛɛi wɛ̈t awën kepuɔ̈th.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kɔ̈th cï lööny alɛl nhom aa cït kɔc wɛ̈t Nhialic gam nyin yic ku mitkë puɔ̈th.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ku aacie kepuɔ̈th ye dɛɛt, aa löŋ Nhialic guɔ wai wei tɛ̈ looi aliääp rot, ku tɛ̈ nɛ̈k ke rin wɛ̈t Nhialic.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kɔ̈th cï lööny tɛ̈ ye yuɔ̈ɔ̈t lac dït thïn, aa cït kɔc ë wɛ̈t Nhialic piŋ, ku käjuëc ke diir rin pïr pinynhom, ku nhiɛ̈r jiɛɛk aa bɛ̈n thïn, ku rɛckë löŋ Nhialic kepuɔ̈th.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ku kɔ̈th cï puur tiɔm path yic, aa cït kɔc ë wɛ̈t Nhialic piŋ ku detkë yic apath, ku käjuëc aye yök tënë ke, cïmën rap cï ŋiɛc luɔk ke dït nhïïm, ku rap kɔ̈k thööŋ kenhïïm ku kɔ̈k ke thoi nhïïm.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ku ben Jethu ke lɛ̈k kääŋ dɛ̈t, “Bääny Nhialic acït raan cï kɔ̈th path com duɔmde.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Naɣɔn akɔ̈u ke raan ëbën nin, ke raan atɛrde bɔ̈ ku weer abaar rap cök ku jiël.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Nawën la rap cil ke abaar cil aya.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Go raan lui dom yic bɛ̈n tënë wun dom ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wäär pur yïn, cie rap path kek ca wɛɛr dom yic? Na ye këya ka abaar kënë cil këdë dom yic?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Go bɛ̈ɛ̈r, ‘Ee raan man ɣa yen acï kënë looi,’ Go raan ë luɔi lueel, ‘Wïc buk abaar nyuän wei dom yic?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Go wun dom bɛ̈ɛ̈r, acie tɛ̈de, ‘Rin tɛ̈ nyuɛ̈n yïn abaar, ke yïn amɛt rap wei ke ke.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Cɔl rap ku abaar aa dït kedhie agut tɛ̈ bï kek luɔk, ku aba lɛ̈k kɔc tëm ëlä, kaŋkë abaar nyuɔ̈n ku duɔ̈tkë ke bï ke yɔɔt, ku jälkë rap tem ku tääukë ke kändiɛ̈ yic.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ku benke lɛ̈k kääŋ dɛ̈t ëlä, “Bääny Nhialic acït käu koor nyin cï raan com duɔmde.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Yeen akoor nyin apɛi kam kɔ̈th ëbën. Ku na le dït ka wär tiim ëbën, ee la nhial ke loi kërdït apɛi abï diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken aa yïk thïn.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ku ben lueel, “Bääny Nhialic acït luɔu cï tik puɔr ayumdït tet yic, na lä ke piäär ëbën.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Këya, Jethu ë ye kɛ̈ŋ lueel ku bï yen kɔc lɛ̈k wɛ̈lke ëbën, acïn kë ye lueel ke cïï kääŋ thɔ̈th.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ee ye looi këya rin bï wɛ̈t cï raan käk Nhialic tïŋ lueel thɛɛr yenhom tiɛɛŋ,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Go Jethu kɔc nyääŋ aɣeer ku ler ɣöt, go kɔcken ye buɔɔth bɛ̈n tënë ye ku luelkë, “Tɛ̈t ɣo kääŋ abaar yic.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Go bɛ̈ɛ̈r, “Raan ë puɔ̈r cï kɔ̈th path wɛɛr dom, ee Manh Raan.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Dom ë pinynhom, ku kɔ̈th path aa kɔc ŋic Nhialic, ye bääny Nhialic këden, ku abaar aa kɔc ë jakrɛc,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ku raan cä abaar mat dom yic ë jɔŋrac. Ku tëmtëm ë thök ë piny, ku kɔc tëm atuuc Nhialic.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Këya, cïmën ye abaar nyuän wei dom yic ku yɔt, yen abï ya tɛ̈de aköl thöök piny.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Manh Raan abä atuuc Nhialic tooc, ku aabï kɔc rɛc ë kɔc ɣäth kärac yiic, ku kɔc luui kärɛc tɛ̈t bei kɔc path yiic,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 ku cuɛt ke many dɛ̈p cï löklök apɛi, bï kek aa dhiau thïn ke ŋɛny kelec akölriëëc ëbën.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ku kɔc path aabï ruɛl cïmën akɔ̈l bääny Wunden yic nhial.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Ku thɔ̈th Jethu kääŋ dɛ̈t ëlä, “Bääny Nhialic acït jiɛɛk cï wɛc piny dom yic. Go raandä yök ku nyiɛɛi ku ben thiaan ku jiël ke cï puɔ̈u miɛt apɛi, ku le käkke ɣaac ëbën, ku ɣɔɔc dom wën, rin nhiɛɛr yen jiɛɛk kënë apɛi.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Ku ben Jethu lueel, “Bääny Nhialic acït raan ɣöc, wïc käpath apɛi,
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 nawën yök këtööŋ path apɛi ke la käkke ɣaac wei ëbën ku ɣɔɔc kënë awën.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Bääny Nhialic aya, acït buɔn cï cuat wïïr ku dɔm kuat ë rɛ̈c ëbën.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Tɛ̈ cï yen thiäŋ, ke miit amɛ̈i agör nhom ku nyuuckë bïk rec kuany yiic, ku tɛ̈ɛ̈ukë rec path gäc yic, ku cuɛtkë rec cïï path wei.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Kënë, yen ë tɛ̈ bï yen rot luɔɔi thïn aköldä thöök piny. Atuuc Nhialic aabï tuɔ̈l ku kuënykë kɔc rɛc bei ë kɔc yiic,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ku cuɛtkë ke pan mac tɛ̈ bï kek dhiau thïn ke ŋɛny kelec akölriëëc ëbën.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ku thiëc Jethu ke, “Cäk wëlkä deet yiic apath?” Gokë gam.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Go lɛ̈k ke, “Na ye këya, ke raan piööc ë lööŋ cï piɔ̈ɔ̈c käk bääny Nhialic, acït raan baai käkken yam ku käthɛɛr bɛ̈ɛ̈i aɣeer ëbën paande.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Wën cï Jethu thök luɛl ë kɛ̈ŋkä, ke jiël,
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 ku dhuk gɛnden. Ku piööc kɔc tɛ̈n amat, piööc cï kɔc ke tɔ̈ thïn bɛ̈n gɔ̈i ëbën ku luelkë, “Cï mony kënë käŋ bɛ̈n aa ŋic nɛn, ku yök riɛl ë yen käk jäŋ gɔ̈i looi tɛ̈nɛn?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Kënë, cie wën raan dhie ë guaŋ? Ku man cie tiŋ dhie cɔl Maria, ku yeen cie mɛ̈nh ë Jemith ku Jothep ku Thaimon ku Judath?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Ku nyiɛ̈rakën aya, cïk tɔ̈u ë tɛ̈n kek ɣo? Yök käkkä ëbën tɛ̈nɛn?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ku kueeckë ë ye.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ku akëc käjuëc jäŋ gɔ̈i looi tɛ̈në rin cïn kek gam.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.